ดาบพิฆาตอสูร: นักดาบเงาโลหิต
ตอนที่ 18: ประกายแสงแห่งรุ่งสาง
ร่างที่ปรากฏตัวขึ้นขวางระหว่างโคคุชิโบและพวกมุเก็ตสึ คือ คามาโดะ ทันจิโร่ ในชุดหน่วยพิฆาตอสูร พร้อมด้วยดาบนิจิรินสีดำ)
ทันจิโร
(สีหน้ามุ่งมั่น, จ้องโคคุชิโบเขม็ง) หยุดเดี๋ยวนี้นะ! ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าทำร้ายใครอีก!
โคคุชิโบ
(มองทันจิโร่, แววตาประหลาดใจเล็กน้อย) ...คามาโดะ... ทันจิโร่...
กิยู
(เบิกตากว้าง, พึมพำ) ...ทันจิโร่...
มุเก็ตสึ
(มองทันจิโร่, น้ำตาคลอเบ้า) ...ทัน... จิโร่
เกียก โกะ
(หัวเราะ) ...หึ... เด็กเมื่อวานซืน... กล้าดียังไง...
ฮังเท็นงู
(พึมพำ) ...น่ารังเกียจ... น่าขยะแขยง
(ทันจิโร่ไม่สนใจเสียงของอสูร, หันไปพูดกับกิยู)
ทันจิโร
ท่านกิยู! ข้าจะถ่วงเวลาไว้... พาท่านนักดาบหนีไป!
กิยู
(ลังเล) ...แต่... เจ้า...
ทันจิโร
(ยิ้ม) ...ไม่ต้องห่วง... ข้า... แข็งแกร่งขึ้นแล้ว...
(ทันจิโร่หันกลับไปเผชิญหน้ากับโคคุชิโบ, รวบรวมสมาธิ)
(เปลวเพลิงสีแดงฉานลุกโชนขึ้นรอบดาบของทันจิโร่)
(โคคุชิโบมองทันจิโร่, แววตาเริ่มเปลี่ยนไป)
โคคุชิโบ
ปราณตะวัน... งั้นรึ.
(การต่อสู้ระหว่างทันจิโร่และโคคุชิโบเริ่มต้นขึ้น, ทันจิโร่ใช้กระบวนท่าต่างๆ ของปราณตะวันเข้าโจมตีอย่างรวดเร็วและรุนแรง)
(โคคุชิโบใช้ปราณจันทราเข้าต่อสู้, การปะทะกันของทั้งสองทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนไปทั่วบริเวณ)
(กิยูเห็นดังนั้น, จึงตัดสินใจพามุเก็ตสึล่าถอย)
กิยู
(ประคองมุเก็ตสึ) ...ไปกันเถอะ
มุเก็ตสึ
(พยักหน้า, น้ำตาไหลอาบแก้ม) ...อืม
(กิยูพามุเก็ตสึหลบหนีออกจากบริเวณนั้น, มุ่งหน้ากลับไปยังคฤหาสน์ผีเสื้อ)
(ระหว่างทาง, มุเก็ตสึรู้สึกผิดที่ทิ้งให้ทันจิโร่ต้องเผชิญหน้ากับโคคุชิโบเพียงลำพัง)
มุเก็ตสึ
(เสียงสั่นเครือ) ...ทันจิโร่... เขา
กิยู
(ปลอบโยน) ...ทันจิโร่... แข็งแกร่ง... เขาจะ... ต้องเอาตัวรอดได้
(มุเก็ตสึเงียบไป, แต่ในใจยังคงกังวล)
(ตัดกลับไปที่การต่อสู้, ทันจิโร่เริ่มเสียเปรียบ, โคคุชิโบสามารถโจมตีได้อย่างแม่นยำและรุนแรง)
(ทันจิโร่เริ่มบาดเจ็บ, แต่ก็ยังคงกัดฟันสู้)
(ทันใดนั้น, มีเสียงหนึ่งดังขึ้น)
(ร่างของ เซ็นอิตสึ และ อิโนะสุเกะ ปรากฏตัวขึ้น, พร้อมที่จะเข้าร่วมการต่อสู้)
เซ็นอิสึ
(ตะโกน) ปราณอัสนี!
อิโนะสุเกะ
(คำราม) ปราณสัตว์ป่า!
(ทั้งสองพุ่งเข้าโจมตีโคคุชิโบ, ช่วยให้ทันจิโร่มีโอกาสพักหายใจ)
(การต่อสู้ดำเนินต่อไป, ทันจิโร่, เซ็นอิตสึ, และอิโนะสุเกะ ร่วมมือกันต่อสู้กับโคคุชิโบอย่างสุดกำลัง)
(แต่ถึงกระนั้น, โคคุชิโบก็ยังคงแข็งแกร่งเกินไป, ทั้งสามเริ่มได้รับบาดเจ็บ)
(โคคุชิโบมองดูทั้งสาม, แววตาเย้ยหยัน)
โคคุชิโบ
พวกเจ้า... ก็แค่มนุษย์
(โคคุชิโบเตรียมที่จะใช้กระบวนท่าไม้ตาย)
(ทันใดนั้น, มีแสงสว่างจ้าปรากฏขึ้น, สาดส่องไปทั่วบริเวณ)
(ทุกคนหันไปมอง, พบว่า...)
Comments