ดาบพิฆาตอสูร: นักดาบเงาโลหิต
ภาค2 ตอน15สัญญาณแห่งรอยแยก
หลายปีผ่านไป มุเก็ตสึและกิยูในวัยผู้ใหญ่ กำลังนั่งจิบชาอยู่ด้วยกันบนระเบียงบ้านพักที่เงียบสงบ บรรยากาศอบอุ่นและผ่อนคลาย)
มุเก็ตสึ
(ยิ้ม) ...วันนี้อากาศดีจัง
กิยู
(พยักหน้า, มองมุเก็ตสึด้วยสายตาอ่อนโยน) ...อืม...
(ทั้งสองใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุข, หลังจากที่มุเก็ตสึสามารถควบคุมปราณวารีโลหิตได้อย่างสมบูรณ์แบบ และกิยูได้รับการรักษาจนหายดี)
(ทันใดนั้น, มุเก็ตสึรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง)
มุเก็ตสึ
(ขมวดคิ้ว) ...กิยู... เจ้ารู้สึก...
กิยู
(ลุกขึ้นยืน, สีหน้าเคร่งเครียด) ...จิตสังหาร
(ทั้งสองสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่รุนแรง, แผ่มาจากทิศทางหนึ่ง)
มุเก็ตสึ
(มองไปยังทิศทางนั้น) ...มัน... มาจากภูเขาทางเหนือ...
กิยู
(พยักหน้า) ...ที่ที่เราเคย
(ทั้งสองมองหน้ากัน, แววตาเต็มไปด้วยความกังวล)
(มีเสียงนกสื่อสารบินมาเกาะที่ระเบียง)
กิยู
(รับนกมา, อ่านข้อความ) ...มีรายงาน... พบอสูร... ที่ภูเขา...
มุเก็ตสึ
(กำมือแน่น) ...เป็นไปไม่ได้
กิยู
(มองมุเก็ตสึ) ...เรา... ต้องไปดู
(ทั้งสองรีบเตรียมตัวออกเดินทาง, มุ่งหน้าไปยังภูเขาทางเหนือ)
(ระหว่างทาง, มุเก็ตสึรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่นไปทั่วร่าง, รอยแผลเป็นเก่าๆ เริ่มปรากฏขึ้น)
กิยู
(สังเกตเห็น, เป็นห่วง) ...มุเก็ตสึ... เจ้า
มุเก็ตสึ
(กัดฟัน) ...ไม่เป็นไร... ข้า... ไหว
(เมื่อไปถึงภูเขา, ทั้งสองก็พบกับภาพที่น่าตกตะลึง - หมู่บ้านที่เคยสงบสุข, บัดนี้กลายเป็นซากปรักหักพัง, ศพชาวบ้านเกลื่อนกลาด)
(มุเก็ตสึเบิกตากว้าง, ร่างกายสั่นเทา)
กิยู
(โอบไหล่มุเก็ตสึ, ปลอบโยน) ...ใจเย็นๆ
(ทั้งสองเดินสำรวจหมู่บ้าน, พบร่องรอยการต่อสู้ที่รุนแรง)
(ทันใดนั้น, มุเก็ตสึก็สัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่คุ้นเคย)
มุเก็ตสึ
(เสียงสั่นเครือ) ...เขา... อยู่ที่นี่
(กิยูหันไปมองตามสายตาของมุเก็ตสึ, เห็นร่างของชายคนหนึ่งยืนอยู่บนยอดเขา)
(ชายคนนั้นหันกลับมา, เผยให้เห็นใบหน้าที่มีดวงตาหกดวง - โคคุชิโบ)
โคคุชิโบ
(แสยะยิ้ม) ...ในที่สุด... ก็ได้พบกันอีก
Comments
เก็นไค
ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมาก/Doubt/
2025-03-20
0