ดาบพิฆาตอสูร: นักดาบเงาโลหิต
ตอนที่ 10: เงาเพลิงใต้ตะวันรอน
มุเก็ตสึและกิยูนั่งอยู่ด้วยกันบนระเบียงของคฤหาสน์ผีเสื้อ มองดูพระอาทิตย์ตกดิน บรรยากาศเงียบสงบและโรแมนติก)
มุเก็ตสึ
(ซบศีรษะลงบนไหล่ของกิยู) ...สวยจัง...
กิยู
(โอบไหล่มุเก็ตสึ, กระชับอ้อมกอด) ...อืม... เหมือนกับเจ้า...
มุเก็ตสึ
(เงยหน้าขึ้น, มองกิยู, แก้มแดงระเรื่อ) ...บ้า...
(ทั้งสองยิ้มให้กัน, สายตาประสาน)
(ทันใดนั้น, มีเสียงนกสื่อสารบินมาเกาะที่ระเบียง)
กิยู
(รับนกมา, อ่านข้อความที่ผูกติดมากับขา) ...มีภารกิจ...
มุเก็ตสึ
(สีหน้ากังวล) ...ที่ไหน?
กิยู
.ภูเขาทางเหนือ... มีรายงานว่าพบอสูร
มุเก็ตสึ
(ลุกขึ้นยืน) ...ข้า... จะไปด้วย
กิยู
(ส่ายหน้า) ...ไม่ได้... เจ้ายังไม่พร้อม
มุเก็ตสึ
(สีหน้าดื้อรั้น) ...แต่... ข้า
กิยู
(จับมือมุเก็ตสึ) ...เชื่อข้า... ข้าจะกลับมา
(มุเก็ตสึมองกิยู, แววตาเต็มไปด้วยความห่วงใย)
มุเก็ตสึ
(พยักหน้า) ...อืม... ข้า... จะรอ
(กิยูจูบหน้าผากมุเก็ตสึ, ก่อนจะผละออกไป)
(กิยูออกเดินทางไปปฏิบัติภารกิจ, ทิ้งให้มุเก็ตสึยืนมองตามด้วยความเป็นห่วง)
(หลายวันผ่านไป, มุเก็ตสึยังคงรอคอยการกลับมาของกิยู, แต่ก็ไม่มีวี่แวว)
(มุเก็ตสึเริ่มกระวนกระวาย, ฝึกซ้อมดาบอย่างหนัก, เพื่อที่จะเข้มแข็งขึ้น)
(ชิโนบุสังเกตเห็นความกังวลของมุเก็ตสึ)
ชิโนบุ
(เดินเข้ามาหา) ...คุณมุเก็ตสึ... อย่ากังวลไปเลยค่ะ... คุณโทมิโอกะ... เขาเก่ง... เขาจะต้องกลับมา...
มุเก็ตสึ
(สีหน้าเศร้าหมอง) ...แต่... ข้า... กลัว..
ชิโนบุ
(ยิ้ม) ...ความกลัว... เป็นเรื่องธรรมดา... แต่... อย่าให้มัน... มาทำลายความเชื่อมั่นของคุณ
(มุเก็ตสึมองชิโนบุ, แววตาเริ่มมีความหวัง)
(คืนนั้น, มุเก็ตสึนอนไม่หลับ, ลุกขึ้นมานั่งที่ระเบียง, มองดูดวงจันทร์)
(ทันใดนั้น, มุเก็ตสึรู้สึกถึงจิตสังหารที่รุนแรง, พุ่งตรงมายังคฤหาสน์ผีเสื้อ)
มุเก็ตสึ
(ลุกขึ้นยืน, ชักดาบออกมา) ...อะไรกัน
(เงาดำขนาดใหญ่ปรากฏตัวขึ้น, กลางลานของคฤหาสน์)
(อสูรตนนั้นมีรูปร่างสูงใหญ่, ผิวหนังสีดำ, มีเขาแหลมคม, และดวงตาสีแดงเพลิง)
(อสูรคำราม, เสียงดังก้องกังวาน)
อสูร
เสาหลัก... อยู่ที่ไหน
(มุเก็ตสึเผชิญหน้ากับอสูร, แววตาเด็ดเดี่ยว)
มุเก็ตสึ
ข้า... นี่แหละ... จะเป็นคู่ต่อสู้ของเจ้า
(การต่อสู้เริ่มต้นขึ้น, มุเก็ตสึใช้ปราณโลหิตและวิชาดาบเข้าต่อสู้กับอสูรอย่างสุดกำลัง)
(แต่เนื่องจากขาดกิยู, มุเก็ตสึจึงเสียเปรียบ)
(อสูรแข็งแกร่งเกินไป, มุเก็ตสึเริ่มบาดเจ็บ)
(ระหว่างการต่อสู้, มุเก็ตสึนึกถึงคำพูดของกิยู, คำสัญญาที่ให้ไว้)
(มุเก็ตสึรวบรวมพลังทั้งหมด, ตัดสินใจใช้กระบวนท่าที่รุนแรงที่สุด)
มุเก็ตสึ
ปราณโลหิต... กระบวนท่าที่สิบเอ็ด... สังเวยโลหิต!
(ร่างกายของมุเก็ตสึเปล่งแสงสีแดง, พลังเพิ่มขึ้นมหาศาล)
(มุเก็ตสึพุ่งเข้าใส่อสูร, ฟาดฟันด้วยความเร็วสูง)
(อสูรกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด, ร่างกายเริ่มสลายไป)
(แต่ก่อนที่อสูรจะสลายไปหมด, มันได้ใช้พลังเฮือกสุดท้าย, พุ่งเข้าโจมตีมุเก็ตสึ)
(มุเก็ตสึถูกโจมตี, กระเด็นไปกระแทกกับพื้น, หมดสติไป)
(ภาพตัดไปที่ความมืดมิด, มุเก็ตสึได้ยินเสียงของกิยูเรียกชื่อตนเอง)
Comments