ดาบพิฆาตอสูร: นักดาบเงาโลหิต
ตอนที่ 4: รุ่งอรุณและสนธยา
กิยูยืนเผชิญหน้ากับอสูร ใบหน้าเรียบเฉย แต่แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ดาบในมือส่องประกายวาววับ)
อสูร
(คำราม, จ้องกิยูเขม็ง) แก... เป็นใคร?!
กิยู
(เสียงสงบ, เย็นชา) โทมิโอกะ กิยู... เสาหลักวารี
อสูร
(หัวเราะเยาะ) เสาหลักงั้นรึ? ...ดี! ข้าจะได้กินแกเป็นรายต่อไป!
(อสูรพุ่งเข้าหากิยู, กรงเล็บแหลมคมพร้อมตะปบ)
กิยู
(หลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่ว, ตอบโต้ด้วยกระบวนท่าที่รวดเร็ว) ปราณวารี... กระบวนท่าที่หนึ่ง...
(กิยูฟาดฟันดาบ, สร้างคลื่นน้ำเข้าปะทะกับอสูร, แต่อสูรก็ยังต้านทานได้)
(การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด, กิยูใช้กระบวนท่าต่าง ๆ ของปราณวารีเข้าต่อสู้, แต่อสูรก็ยังคงแข็งแกร่ง)
(มุเก็ตสึ, ที่นอนบาดเจ็บอยู่, มองการต่อสู้ด้วยความตกตะลึง)
มุเก็ตสึ
(พึมพำ) ...แข็งแกร่ง...
(ระหว่างการต่อสู้, กิยูสังเกตเห็นว่าอสูรมีปฏิกิริยาตอบสนองต่อเลือด)
กิยู
(คิดในใจ) ...หรือว่า...
(กิยูจงใจให้ตัวเองถูกกรงเล็บของอสูรข่วน, เลือดไหลออกมา)
(อสูรชะงัก, จ้องมองเลือดของกิยูด้วยความกระหาย)
กิยู
(ใช้จังหวะนั้น, พุ่งเข้าโจมตี) ปราณวารี... กระบวนท่าที่สิบ...
(กิยูสร้างกระแสน้ำวนรอบตัว, พุ่งเข้าใส่อสูรด้วยความเร็วสูง)
(อสูรถูกกระแสน้ำกลืนกิน, กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด)
(เมื่อกระแสน้ำสลายไป, ร่างของอสูรก็เหลือเพียงเถ้าถ่าน)
(กิยูหันกลับมาหามุเก็ตสึ, เดินเข้าไปหาอย่างช้า ๆ)
กิยู
(ย่อตัวลง, ตรวจดูอาการของมุเก็ตสึ) ...บาดเจ็บหนัก...
มุเก็ตสึ
(มองกิยู, แววตาอ่อนแรง) ...ทำไม... เจ้าถึง..
กิยู
(ยิ้มบาง ๆ) ข้าบอกแล้ว... ว่าจะกลับมา...
(กิยูประคองมุเก็ตสึขึ้น, แบกไว้บนหลัง)
มุเก็ตสึ
(ซบหน้าลงบนแผ่นหลังของกิยู, น้ำตาไหลอาบแก้ม) ...ขอบคุณ...
กิยู
(เริ่มออกเดิน, มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ผีเสื้อ) ...ไม่เป็นไร...
(ระหว่างทาง, มุเก็ตสึเริ่มหมดสติไป, กิยูจึงเร่งฝีเท้า)
(เมื่อมาถึงคฤหาสน์ผีเสื้อ, กิยูรีบนำตัวมุเก็ตสึเข้ารับการรักษา)
(ชิโนบุ, เสาหลักแมลง, ตรวจดูอาการของมุเก็ตสึอย่างละเอียด)
ชิโนบุ
(ขมวดคิ้ว) บาดแผลไม่ร้ายแรงเท่าไหร่... แต่...
ชิโนบุ
(มองกิยู) ...เขาใช้ปราณโลหิต... ใช่ไหม?
(กิยูพยักหน้า, สีหน้าเคร่งเครียด)
ชิโนบุ
(ถอนหายใจ) ...พลังนั้น... อันตรายมาก...
กิยู
(มองไปยังมุเก็ตสึที่นอนไม่ได้สติ) ...ข้า... จะช่วยเขา...
(ชิโนบุยิ้ม, วางมือบนไหล่ของกิยู)
(ภาพตัดไปที่มุเก็ตสึ, นอนหลับอยู่ในห้องพัก, ดาบคู่ "รุ่งอรุณ" และ "สนธยา" วางอยู่ข้างกาย)
Comments