[FIC NARUTO] โลกนี้มีอะไร
การประลองรอบจริง
ณ สถานที่ที่ใช้ในการประลอง
(คาซึมิ) : พอมาอยู่ในสถานที่จริงแบบนี้แล้วตื่นเต้นชะมัด
เด็กสาวคิดในใจ พลางสอดส่ายสายตามองไปทั่วบริเวณ พื้นที่นั่งรอบด้านต่างก็เต็มไปด้วยผู้คนนับร้อยที่พากันมารวมตัวที่โคโนฮะเพื่อชมการประลอง
อิโนะ
ฉันรู้ว่าเธอเป็นห่วงซาสึเกะคุงนะ
อิโนะ
แต่นารูโตะกำลังจะประลองแล้ว
อิโนะ
ตอนนี้มาช่วยเชียร์นารูโตะก่อนจะเป็นไรไป
คาซึมิลอบมองเด็กสาวอีกสองคนที่นั่งอยู่ข้างๆเธอ ซึ่งคำพูดนั้นเป็นสิ่งที่ช่วยเตือนสติให้ซากุระได้เป็นอย่างดีเลย
คาซึมิ
ไม่เป็นห่วงหมอนั่นหรอก
เธอพยายามช่วยพูดเพื่อปลอบใจอีกแรง และประโยคที่เอ่ยออกไปนั้นล้วนแต่เป็นความจริง
ซากุระ
ซาสึเกะคุงต้องมาแน่
ซากุระ
การประลองกำลังจะเริ่มแล้วนะ
ซากุระ
แถมคู่แรกก็เป็นนารูโตะคุงด้วย
คาซึมิ
ฉันอยากไปดูให้ใกล้กว่านี้น่ะ
เด็กสาวเอ่ยพลางส่งยิ้มบางเบาไปให้กับซากุระ จากนั้นจึงเดินออกมาทันที
คาซึมิ
ตรงนี้มองเห็นได้ชัดดีแหะ
คาซึมิพูดออกมาเสียงดังพลางชะโงกหน้าลงไปมองที่ลานประลอง ซึ่งถ้าไม่นับรวมกรรมการ ก็มีนารูโตะและเนจิยืนอยู่ด้านล่างนั้นแค่2คน
ชิกามารุ
ทำไมเธอถึงมาโผล่ตรงนี้ได้
ชิโนะ
ตรงนี้มีแค่คนที่จะเข้าสู่การประลองรอบจริงนะ
คาซึมิ
ดูจากตรงนี้มันใกล้กว่านี่นา
คาซึมิ
ไปอยู่รวมกับคนอื่นแล้วมันน่าอึดอัดจะตายไป
เธอพูดแค่นั้นก่อนจะหันไปทางกาอาระ ซึ่งอีกฝ่ายก็มองมายังเธอเช่นเดียวกัน
คาซึมิ
นายจะไม่เปลี่ยนใจจริงหรอ
แม้จะถามไปแบบนั้น แต่กาอาระกลับเงียบใส่ ราวกับเมื่อวานไม่เคยมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น
ซ้ำร้ายอีกฝ่ายจะเบือนหน้าหนี ทำเป็นไม่สนใจเธอเสียอย่างนั้น
(คาซึมิ) : ไอ้ที่พูดไปเมื่อวานนี่ไม่ได้เข้าหูเลยใช่มั้ย
คาซึมิ
น้องชายของเธอเนี่ยโคตรจะดื้อเลย
เธอยิ้มร่าอย่างอารมณ์ดี ไม่สนว่าในตอนนี้สถานการณ์มันจะเป็นแบบไหน รู้แต่เพียงว่าอยากจะยั่วยุให้กาอาระแสดงความโมโหร้ายออกมาก็เท่านั้นเอง
กาอาระ
อย่าไปคุยกับยัยนั่น
คาซึมิ
คุยกับฉันแล้วมันทำไม?
คาซึมิ
เมื่อวานฉันพูดไปตั้งขนาดนั้นนายยังคิดไม่ได้อีกหรอ
ริมฝีปากบางขบเม้มเข้าหากันแน่น คำพูดนั้นจากกาอาระมีผลทำให้เธอเสียศูนย์ไปเล็กน้อย
แต่ก็เพียงแค่แป๊ปเดียวเท่านั้น
เพราะไม่นาน รอยยิ้มบางเบาก็ถูกจุดขึ้นบนมุมปากของเธอทันที ราวกับว่ามันเป็นเรื่องสนุกอย่างไรอย่างนั้น
คันคุโร่
ทำฉันรู้สึกไม่ดีเอาซะเลย
ชิกามารุ
การประลองเริ่มแล้วนะ
ชิกามารุ
เธอไม่อยากเชียร์นารูโตะรึไง
คาซึมิ
ไม่เห็นต้องเชียร์เลยนี่
คาซึมิ
ก็เห็นๆอยู่ว่าใครจะเป็นฝ่ายชนะ
คาซึมิ
ก็ต้องเป็นนารูโตะอยู่แล้วสิ
เธอเอ่ยพูดอย่างมั่นใจ พร้อมทั้งส่งยิ้มไปให้กับพวกเขาที่พากันมองมาที่เธออย่างไม่เชื่อในคำกล่าวนั้น
การประลองเริ่มขึ้นแล้ว ซึ่งคาซึมิเองก็จดจ่ออยู่กับการประลองนั้นอย่างตั้งใจ
คราวนี้เธอจะไม่พลาดอีกเด็ดขาด
(คาซึมิ) : ห้ามหลับไปก่อนอีกนะตัวฉัน
เธอบอกกับตัวเองในใจ พลางจ้องมองการต่อสู้ภายในลานประลองด้วยนัยน์ตาเป็นประกาย
(คาซึมิ) : สุดยอด นับว่าเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดไม่แพ้คู่อื่นๆเลย
(คาซึมิ) : ทั้งนารูโตะและเนจิต่างก็มีฝีมือกันทั้งคู่
(คาซึมิ) : คุ้มแล้วตัวฉันที่ได้มาเกิดใหม่
ใบหน้านั้นแสดงท่าทีตื่นเต้นออกมาจนเห็นได้ชัด ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะไม่ทันได้สังเกตุ แต่นั่นไม่ใช่กับกาอาระ
ในขณะที่กาอาระกำลังลอบมองคาซึมิอยู่นั้น จู่ๆอีกฝ่ายก็หันหน้ามา ราวกับรู้อยู่แล้วว่าเขานั้นแอบมอง..
คาซึมิ
นายอยากเป็นเพื่อนกับฉันแล้วใช่ปะ
เด็กสาวย่องเข้าไปใกล้กาอาระอย่างเนียนๆ พร้อมทั้งเอ่ยกระซิบพูดคุยกับเขาโดยพยายามที่จะไม่ให้คนอื่นรู้
และยังเหมือนเดิม คือเขาไม่ยอมตอบคำถามเธอ แถมยังเมินหน้าหนี อีกทั้งยังขยับออกไปยืนห่างๆเธอราวกับกลัวเธอเสียอย่างนั้น
(คาซึมิ) : เมื่อวานก็คุยกันตั้งเยอะขนาดนั้นแท้ๆ
(คาซึมิ) : ไม่เห็นจะสนิทกันขึ้นมาเลยสักนิดเดียว
(คาซึมิ) : หรือว่าฉันต้องเข้าหาเขาให้มากกว่านี้?
ชิกามารุที่เดินเข้ามายืนอยู่ข้างๆกันเพราะเห็นว่าเธอเงียบไป พร้อมสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก
คาซึมิ
ปกติแล้วพวกผู้ชาย..
คาซึมิ
ไม่ชอบให้ผู้หญิงไปตีสนิทด้วยหรอ
อีกฝ่ายนิ่งไปทันทีที่ฟังประโยคนั้นจบ
คาซึมิ
คำถามของฉันมันตอบยากนักรึไง
ชิกามารุ
ฉันแค่ขี้เกียจตอบ
คาซึมิ
อย่าเอาแต่ทำตัวขี้เกียจสิ
คาซึมิ
การประลองครั้งนี้..
คาซึมิ
นายก็คิดที่จะยอมแพ้ใช่รึเปล่า
ชิกามารุ
ฉันจะไปรู้ได้ยังไงกันเล่า
คาซึมิ
งั้นฉันก็แค่บังเอิญรู้
(คาซึมิ) : พอได้มาเห็นของจริงแบบนี้ มันรุนแรงจริงๆ
(คาซึมิ) : นี่น่ะหรอ วิชาลับที่สืบต่อกันมาในตระกูลฮิวงะ
(คาซึมิ) : ตระกูลซูงาฮาระเอง.. จะมีอะไรแบบนี้มั้ยนะ?
จู่ๆอาการปวดศีรษะอย่างรุนแรงก็แทรกซึมเข้ามาอย่างไม่ทราบสาเหตุ
มือบางทั้งสองข้างยกขึ้นกุมศีรษะของตัวเองเสียแน่น อีกทั้งลมหายใจที่เป็นปกติก่อนหน้า บัดนี้กลับหายใจเข้าออกอย่างรุนแรงจนผิดปกติ
เสียงนั้นร้อนรนจนคนรอบข้างหันมาให้ความสนใจ
ชิกามารุ
ถ้ายังไม่หายดีทำไมถึงไม่นอนพักที่โรงพยาบาลล่ะ
เด็กสาวเริ่มกระอักเลือดสีข้นออกมาจากปากของตน สร้างความตกใจให้กับพวกชิกามารุเป็นอย่างมาก
(คาซึมิ) : ให้ตายสิ ไอ้ความรู้สึกแบบนี้มันกลับมาอีกแล้ว
(คาซึมิ) : ทำไมต้องมาเป็นเอาตอนนี้ด้วย
เทมาริ
มัวทำอะไรกันอยู่ได้
เทมาริ
รีบพายัยนั่นไปรักษาสิ
ชิกามารุ
ก็เห็นๆอยู่ว่าร่างกายเธอไม่ไหว
คาซึมิ
ฉันไม่อยากพลาดการประลองรอบจริง
ชิกามารุ
ทำไมถึงได้ดื้อด้านแบบนี้
ชิกามารุ
ถ้าเธอเป็นอะไรขึ้นมาฉันจะบอกท่านรุ่น3ยังไง
คาซึมิ
นี่ห่วงเรื่องนั้นเรอะ
ชิกามารุ
ยัยไงเธอก็ต้องไปโรงพยาบาลกับฉัน
คาซึมิ
แล้วก็ไม่ต้องมาบังคับฉัน
เด็กสาวเอ่ยบอกอย่างหัวเสีย ก่อนจะเดินเลี่ยงออกมาจากตรงจุดนั้น และหาที่ที่เหมาะแก่การพักผ่อนร่างกาย
(คาซึมิ) : แค่นอนพักสักแป๊ปคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง...
(คาซึมิ) : แล้วฉันจะหลับยาวอีกมั้ยเนี่ย?
คาซึมิคร่ำครวญ แต่เปลือกตาที่หนักอึ้งก็ทำให้เธอจำใจต้องพักผ่อนอย่างช่วยไม่ได้
(คาซึมิ) : ช่างมันแล้วกัน ฉันไม่รู้ด้วยแล้ว..
คาซุยะ
(แค่เพียงไม่กี่เดือน)
คาซุยะ
(ก็สามารถฝึกได้ตั้งขนาดนี้เชียว)
คาซึมิ
มันแน่นอนอยู่แล้วค่ะ
เด็กสาวยิ้มร่า พลางพูดโอ้อวดจนทำให้คาซุยะนึกเอ็นดูในท่าทีแบบนั้น
คาซุยะ
(ข้าพอใจมากกับความสามารถในตอนนี้ของเจ้า)
คาซึมิ
ที่ท่านเคยบอกว่าจะยกมันให้ข้าไงคะ
คาซึมิ
นี่ท่านคิดจะกลับคำพูดอย่างนั้นหรอ
คาซุยะ
(แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้)
คาซึมิ
ไหนบอกว่าถ้าพอใจแล้วจะมอบของให้
คาซุยะ
(ข้าเปล่าโกหก เพียงแต่ว่า..)
คาซุยะ
(วิชาลับของตระกูล เจ้าอยากฝึกมั้ย)
คาซึมิ
แล้วที่ข้าเคยฝึกมามันไม่ใช่วิชาลับหรอคะ
คาซุยะ
(มันรุนแรงกว่านั้นมาก)
คาซุยะ
(แต่ด้วยอายุเจ้าในตอนนี้ ข้าคิดว่า...)
คาซุยะ
(มันยังไม่เหมาะสมที่จะสอนเจ้า)
คาซุยะ
(รอให้ถึงเวลาที่สมควรก่อน)
คาซุยะ
(แล้วข้าจะฝึกให้เจ้าทันที)
คาซึมิ
แล้วหลังจากนั้นล่ะคะ
คาซึมิ
ข้าจะได้ของที่ว่านั่นมั้ย?
คาซุยะ
(หึๆ แน่นอนสิเด็กน้อย)
คาซุยะ
(อีกไม่นานมันจะกลายเป็นของเจ้า)
เด็กสาวยิ้มร่าอย่างดีใจ ก่อนจะต้องตื่นเต้นให้กับคำบอกเล่าต่อจากนั้นของคาซุยะ
คาซุยะ
(เอาล่ะ งั้นก่อนที่จะฝึกวิชาลับนั้น..)
คาซุยะ
(ข้าจะสอนคาถาอัญเชิญให้กับเจ้า)
คาซุยะ
(มีสัตว์ชนิดใดที่เจ้าชื่นชอบเป็นพิเศษหรือไม่)
คาซึมิ
ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ชนิดไหนข้าก็ชอบหมดเลยนะ
คาซุยะ
(ข้าจะส่งต่อสัตว์เลี้ยงของข้าให้กับเจ้า)
คาซุยะ
(มันคงเหงาแย่ เพราะข้าไม่ได้อัญเชิญมันออกมานานมากแล้ว)
คาซึมิ
มันคือสัตว์อะไรหรอคะ
เธอถามด้วยความตื่นเต้น อีกทั้งนัยน์ตาสีเทาสวยที่เปร่งประกายในยามที่เห็นอีกฝ่ายกำลังใช้คาถาอัญเชิญ เพื่อแสดงเป็นตัวอย่างให้เธอดู
ควันสีขาวลอยฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ก่อนจะปรากฏสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่กำลังโบยบินไปรอบๆตัวเธอ
คาซุยะ
(ชื่อของมันคือมาโมรุ)
คาซุยะ
(ตอนนี้มันเป็นสัตว์อัญเชิญประจำตัวของเจ้าแล้ว)
คาซุยะ
(จงเลี้ยงดูมันให้ดี)
คาซุยะ
(แล้วมันจะภักดีกับเจ้าแต่เพียงผู้เดียว)
คาซึมิ
ข้าสามารถอันเชิญมันออกมาได้ตลอดเลยหรอคะ
คาซุยะ
(จะใช้งานมันเมื่อไหร่ก็ได้ตามที่เจ้าต้องการ)
คาซุยะ
(เจ้าคือนายของมันแล้ว)
นารูโตะ
ให้มันแข็งขันหน่อยสิเฟ้ย!
(คาซึมิ) : เสียงนี้มัน.. นารูโตะหรอ?
เปลือกตาบางค่อยๆลืมขึ้น หลังจากที่หลับพักผ่อนไปเมื่อสักครู่ เธอก็พึงระลึกได้ว่าถ้าหากนารูโตะมาอยู่ตรงนี้ งั้นก็แสดงว่าการประลองของเขาจบลงไปแล้ว
นารูโตะ
ตื่นแล้วหรอคาซึมิจัง
นารูโตะ
น่าแปลกใจนะที่จู่ๆเธอก็มาอยู่ที่นี่
นารูโตะ
นึกว่าจะไปอยู่กับซากุระจังซะอีก
คาซึมิ
ก็ดูจากตรงนี้มันใกล้กว่านี่
(คาซึมิ) : ถึงจะรู้อยู่แล้วก็เถอะ
(คาซึมิ) : แต่ถามสักหน่อย จะได้ไม่ถูกสงสัย
เด็กสาวส่งยิ้มแสดงความยินดีไปให้กับนารูโตะ ก่อนที่จะไปสะดุดกับสายตาของกาอาระเข้า
(คาซึมิ) : ทำไมถึงมองฉันด้วยสายตาแบบนั้น
(คาซึมิ) : ไม่เป็นมิตรเอาซะเลย
นารูโตะ
เธอไม่เป็นอะไรแน่นะ
นารูโตะ
มีคราบเลือดติดอยู่ที่เสื้อของเธอด้วย
คาซึมิ
ได้พักผ่อนไปเมื่อกี้รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย
นารูโตะ
ผลจากการประลองเมื่อหลายวันก่อนหรอ
คาซึมิ
ฉันเป็นแบบนี้มาก่อนหน้านั้นแล้ว
เป็นอีกครั้งที่กาอาระแอบสังเกตุและเก็บรายเอียดการพูดคุยกันระหว่างคาซึมิและนารูโตะ
ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำไปทำไม
แต่ทุกครั้งที่เห็นเธอ เขามักจะนึกถึงคำพูดเหล่านั้นที่เธอเคยบอกเขา
(กาอาระ) : ยัยนั่นอยากจะเป็นเพื่อนกับฉันเนี่ยนะ
คันคุโร่
วันนี้นายเหม่อบ่อยนะ
การประลองระหว่างชิกามารุและเทมาริเริ่มขึ้น
แม้ว่าในตอนแรกชิกามารุจะทำตัวขี้เกียจ ไม่มีกะจิตกะใจในการประลองครั้งนี้เท่าไหร่
แต่ก็เป็นเพราะนิสัยส่วนตัวของเขานั่นแหละนะ
จนในท้ายที่สุด จากการต่อสู้ที่น่าเบื่อและเหมือนไม่มีอะไรในคราแรก มาตอนนี้ ทุกคนกลับลุ้นระทึกไปกับวิธีคิดและแผนการของชิกามารุกันอย่างทั่วถึง
ความฉลาดและเจ้าแผนการของเขาเป็นที่จับตามองอย่างมาก เหล่ากรรมการหรือแม้แต่ท่านรุ่น3พากันแสดงสีหน้าแห่งความพึงพอใจออกมาอย่างชัดเจน
คาซึมิ
เดี๋ยวหมอนั่นก็ยอมแพ้
(คาซึมิ) : ตายล่ะ ฉันเผลอหลุดปาก..
คาซึมิ
ฉันไม่ได้พูดอะไรนี่
เด็กสาวกลอกตาไปมาอย่างมีพิรุธ ได้แต่หวังว่าคำพูดของเธอคงไม่ทำให้พวกนั้นสงสัยหรอกนะ
ชิโนะ
เจ้านั่นยอมแพ้จริงๆด้วย
คาซึมิมองกลับเข้าไปในสนาม ก่อนจะเห็นว่าการประลองจบลงแล้ว โดยที่ชิกามารุเป็นฝ่ายขอยอมแพ้ ทั้งๆที่ตัวเองได้เปรียบ
นารูโตะ
ทำไมถึงได้ยอมแพ้แบบนั้นเล่า
กาอาระหันมองคาซึมิเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะหันกลับไปมองที่ลานประลองต่อโดยไม่พูดอะไร
นารูโตะ
เธอรู้ได้ไงว่าหมอนั่นจะยอมแพ้
คนอื่นๆ ณ ที่ตรงนี้ต่างก็หันมามองที่เธอกันเป็นตาเดียว ไม่เว้นแม้แต่กาอาระเองก็ด้วย
ชิโนะ
ไม่น่าเชื่อถือเลยแหะ
เด็กสาวยิ้มเจื่อน ก่อนจะหันกลับไปมองที่ลานประลอง ทำเป็นไม่สนใจสายตาที่จ้องมองมา
(คาซึมิ) : ชิกามารุ นายพลาดแล้วล่ะ..
(คาซึมิ) : การยอมแพ้ของนายในวันนี้ มันจะทำให้นายไม่มีวันชนะยัยเทมารินั่นอีกเลยนะ!
Comments
โคริน
เอนโด มาโมรุ;-;;;;
2023-08-15
2
ช็อคโก้บีแสนอร่อยของชินจัง💝😍
กาอาระหึงเธอหรือปล่าว...แต่จะว่าไปเราพึ่งอ่านไปเมื่อคืนจนจบแล้วเข้านอนแล้วตอนเช้าก็มาอ่านอีกตอนนี้อ่านรอบที่เท่าไรแล้วละ?
2023-06-26
3
ช็อคโก้บีแสนอร่อยของชินจัง💝😍
ุบ้ายังไงกาอาระคุงก็รักไปแล้ว~~
2023-06-26
6