[FIC NARUTO] โลกนี้มีอะไร
ผู้ช่วยของทีม7
- ณ ห้องทำงานของโฮคาเงะ -
นารูโตะ
ผมอยากทำภารกิจอะไรที่มันแจ๋วๆกว่านี้นี่
(คาซึมิ) : เสียงแบบนี้ นารูโตะสินะ
คาซึมิที่แอบยืนอยู่นอกห้อง ทำได้แค่เพียงยืนฟังบทสนทนาในห้องทำงานของโฮคาเงะอยู่อย่างนั้น
เธอเบื่อๆเลยจะไปเดินเล่นในหมู่บ้าน แต่ฉุกคิดได้ว่าวันที่พวกทีม7จะได้ออกไปทำภารกิจนั้นมาถึงแล้ว
เธอจึงไม่รอช้า รีบรุดมายังที่นี่ในทันที ประจวบเหมาะกับที่คนเหล่านั้นกำลังพูดคุยกันถึงภารกิจที่เธอพอจะจำได้อยู่บ้างว่าเนื้อเรื่องมันจะเป็นยังไงต่อไป
เด็กสาวคิดในใจ ก่อนจะปลีกตัวออกไปจากบริเวณนั้น และเลือกที่จะหลบอยู่ในซอกแคบๆแถวนั้นที่มีไว้ทำไมก็ไม่รู้เหมือนกัน
ในระหว่างที่ลอบฟังอยู่ด้านนอก เธอก็คิดไปถึงหลายวันก่อน
หลังจากที่พักผ่อนอย่างเต็มที่ คาคาชิพาเธอไปอยู่ที่บ้านพักหลังหนึ่ง ซึ่งปลีกตัวออกไปไกลจากแหล่งชุมชนอยู่มากโข
เป็นการดีอย่างยิ่งที่เธอมาอยู่คนเดียวในสถานที่ที่ไร้ซึ่งผู้คน
บางสิ่งที่เป็นเสมือนวิชาความรู้และคาถาลับของตระกูลซูงาฮาระหลั่งไหลเข้ามาในหัวไม่หยุดหย่อน
และเธอก็ได้ทำการฝึกมันจนเริ่มจะคล่องตัวแล้วเช่นกัน
ซารุโทบิ
ทุกคนไปเตรียมตัวเพื่อออกเดินทาง
บทสนทนาก่อนหน้าจบลง และมีการตกลงกันว่าจะไปเป็นองครักษ์ให้กับชายคนหนึ่งที่มีชื่อว่าดาซึนะ ซึ่งเป็นนักสร้างสะพานจากหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกล
และหลังจากที่พวกนารูโตะออกไปแล้ว คาซึมิก็เตรียมจะเดินออกไปบ้าง แต่กลับถูกขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน
เด็กสาวไม่นึกแปลกใจเลยสักนิดว่าทำไมอีกฝ่ายถึงได้รู้สึกถึงตัวตนของเธอ
สองขาก้าวเข้าไปยืนหน้าประตูสักพัก ก่อนจะเปิดมันเข้าไปอย่างไม่รีบร้อน
ซารุโทบิ
ฉันจะให้เธอไปด้วย
ซารุโทบิ
ไปทำภารกิจกับพวกคาคาชิ
คาซึมิ
จะดีหรอคะที่ให้ฉันไปด้วย
ซารุโทบิ
ถือซะว่าไปเที่ยวนอกหมู่บ้านก็แล้วกัน
ซากุระ
กระดี๊กระด๊าอะไรกันนักหนายะ
นารูโตะ
ก็ฉันไม่เคยออกจากหมู่บ้านมาก่อนเลยนี่นา
คาซิมิยืนแอบอยู่ใกล้ๆกับพวกของนารูโตะ กะว่าจะติดตามไปทำภารกิจด้วย แต่ไม่คิดที่จะเปิดเผยตัว
เพราะจนถึงตอนนี้ เธอก็ยังไม่ได้แนะนำตัวเองกับพวกนั้นเลย
แม้จะคิดแบบนั้น แต่ทว่า....
คาคาชิ
อย่ามัวแต่หลบอยู่ตรงนั้นสิ
คาคาชิ
เราจะออกเดินทางกันแล้วนะ
นารูโตะ
อาจารย์คาคาชิหมายถึงใครอ่ะ
คาคาชิเอ่ยบอกพลางชี้นิ้วเรียวไปที่คาซึมิ ซึ่งยืนอยู่หลังประตูบานใหญ่
เด็กสาวจำต้องเดินออกมาเพื่อเผชิญหน้ากับทุกคนอย่างช่วยไม่ได้
เธอเอ่ยทักทายแบบที่พยายามจะเป็นตัวเองอย่างที่สุด แต่มันคงไม่เวิร์คอย่างที่คิด
ซากุระ
ปกติแล้วแต่ละกลุ่มจำเป็นต้องมีผู้ช่วยด้วยหรอคะ
ซากุระ
หนูไม่เห็นรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย
หลังจากนั้นก็มีคำถามมากมายถาโถมเข้าใส่คาคาชิไม่มีหยุด จะเหลือก็แต่ซาสึเกะที่ทำเพียงแค่จ้องมองมาที่คาซึมิอย่างเงียบๆเท่านั้น
คาคาชิ
หลังจากนี้ถ้าใครสงสัยอะไรล่ะก็...
คาคาชิ
ต้องรีบออกเดินทางกันแล้ว
นารูโตะ
แล้วเธอชื่ออะไรหรอ
แม้ว่าลึกๆแล้วนารูโตะจะยังคงมีความคิดที่สงสัยในตัวคาซึมิ แต่ก็ยอมปัดความรู้สึกนั้นทิ้งไป และหันไปถามชื่อของเธอแทน
(คาซึมิ) : ให้ตายสิ ทำไมถึงรู้สึกประหม่าขนาดนี้..
นารูโตะ
เธอจะเป็นเด็กกำพร้า
ซากุระ
นี่ เดี๋ยวเถอะนารูโตะ
นารูโตะ
เธอมีเพื่อนรึเปล่า
คาซึมิ
ยังไม่มีสักคนเลยแหะ
นารูโตะ
งั้นมาเป็นเพื่อนกับพวกเรามั้ยล่ะ
นารูโตะ
ฉันอุซึมากิ นารูโตะ
นารูโตะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะ
อีกฝ่ายพูดพลางยิ้มร่า ราวกับแสงอาทิตย์สาดส่องท่ามกลางความมืดมิด ชวนให้รู้สึกถึงความสดใส แต่ลึกๆภายในใจกลับซ่อนความเจ็บปวดไว้มากมาย
ซากุระ
ได้มีเพื่อนผู้หญิงอยู่ในกลุ่มก็ดีเหมือนกัน
(คาซึมิ) : ไม่ต้องห่วงนะซากุระ ฉันไม่แย่งซาซึเกะไปจากเธอหรอก
(คาซึมิ) : ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นหนึ่งในตัวละครโปรดของฉันก็เถอะ
เด็กสาวคิดในใจ พลางส่งยิ้มไปให้กับซากุระอย่างเป็นมิตร ก่อนจะหันเหความสนใจไปที่ซาซึเกะ
เป็นอันจบการแนะนำตัวสำหรับในช่วงสายๆของวันนี้ ก่อนที่ทั้งหมดจะพากันออกเดินทางในที่สุด
คาคาชิ
ภารกิจระดับ C น่ะ ไม่ใช่การดวลกันระหว่างนินจา
คาคาชิ
เพราะงั้นไม่ต้องเป็นห่วงหรอกว่าจะต้องเผชิญหน้ากับนินจาจากแคว้นอื่น
คาซิมิที่รับรู้เรื่องราวทุกอย่างอยู่แล้วได้แต่เก็บงำมันเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว
เธอมองซ้ายมองขวา พลางคิดว่าจะหลบไปเดินอยู่คนเดียวน่าจะดีกว่า
หากว่าเนื้อเรื่องจะดำเนินไปอย่างนี้ล่ะก็ เธอจะไม่ไปขัดขวางมัน ไม่งั้นอนาคตอาจจะเปลี่ยนไปก็เป็นได้
คาซึมิ
ฉันขอล่วงหน้าไปก่อนได้รึเปล่า
ดาซึนะหันมามองหน้าเด็กสาวอย่างนึกสงสัย การที่จะเดินทางไปในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยมันเป็นเรื่องยากสำหรับเด็กสาวตัวคนเดียว แถมยังเป็นคนที่พึ่งเคยออกจากหมู่บ้านไปที่ๆไกลแบบนี้ด้วย
นัยน์ตาสีเทาหม่นจ้องเขม็งไปที่ดาซึนะเงียบๆ ราวกับกำลังจดจำรายละเอียดบางอย่างที่คนอื่นไม่อาจเข้าใจได้
นารูโตะ
ทำไมเธอถึงจะล่วงหน้าไปก่อนล่ะ
นารูโตะ
เราก็ไปพร้อมๆกันนี่ไม่ดีหรอ
ซากุระ
ไปคนเดียวมันอันตรายจะตายไปที่นา
คาคาชิ
ยังไงก็ต้องไปที่เดียวกัน
คาคาชิ
เธอจะอยากแยกไปคนเดียวทำไม
คาซึมิ
คุณคาคาชิกลัวฉันจะหนีหรอคะ
นารูโตะ
แล้วทำไมเธอต้องหนีด้วยล่ะ
คาคาชิ
เธอต้องอยู่ในสายตาฉัน
คาซึมิ
สัญญาเลยว่าฉันจะไม่หนี
คาซึมิ
จะไปรอที่จุดหมายปลายทางค่ะ
คาคาชิ
เธอไม่รู้ทางที่จะไปยังแคว้นนามิโนะคุนิ
ซากุระ
เธอน่าจะยังไม่เคยออกจากโคโนฮะนะ
ซาสึเกะ
ฉันยังไม่ได้ยินว่าคุณลุงเขาพูดอะไรเลยนะ
คาซึมิ
ฉันรู้แล้วกันว่าแคว้นนั้นมันไปทางไหน
คาซึมิ
จะขอล่วงหน้าไปก่อนค่ะ
ประโยคแรกเด็กสาวพูดกับซาซึเกะด้วยท่าทีเรียบเฉยไม่ต่างกัน ก่อนจะหันไปพูดกับคาคาชิต่อ
(คาซึมิ) : ให้ตายสิ ไม่มีเวลาแล้ว
(คาซึมิ) : พวกศัตรูกำลังจะมา ฉันต้องรีบปลีกตัวออกไป
คาคาชิ
ไว้ไปเจอกันที่แคว้นนามิโนะคุนิก็ได้
นารูโตะ
จะปล่อยให้เด็กผู้หญิงไปเดินป่าคนเดียวได้ยังไงกันเล่า
เมื่อได้รับอนุญาต คาซึมิจึงไม่รอช้าเลยที่จะหันไปบอกลาคนอื่นๆ และวิ่งหายเข้าไปในป่า
อีกสาเหตุที่ไม่อยากเข้าไปข้องเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น เป็นเพราะเธอไม่ต้องการจะเปิดเผยพลังหรือการใช้จักระของตัวเองยังไงล่ะ
(คาซึมิ) : ถ้าเป็นไปตามเนื้อเรื่อง พวกนั้นจะยังไม่ตายตอนนี้หรอกน่า ใจเย็นไว้ตัวฉัน..
Comments