[Fic แขนกลคนแปรธาตุ]ฉันนี่แหล่ะลูกสาวคนที่2ของตระกูลเอลริค
30 ความหวังที่ริบหรี่
หลังจากนั้นไม่นานหลังจากเรื่องนี้จบลง วินรี่ต้องกลับไปที่รัชวอลเล่ต่อ พวกเราเลยมาส่งที่สถานีรถไฟ
วินรี่
ดูแลตัวเองกันดีๆนะ แล้วอย่าตายล่ะ
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
คราวหน้า... (เอ็ดพูดแล้วก็เดินออกมา) คราวหน้าถ้าจะทำให้เธอร้องไห้อีก จะต้องร้องไห้ด้วยความดีใจ! พวกเราทั้ง3คนจะต้องกลับร่างเดิม ทำให้เธอร้องไห้ด้วยความดีใจให้ได้ จำไว้ด้วยล่ะ
วินรี่ยิ้มแล้ว พร้อมกับรถไฟที่ออกไป
Comments