[Fic แขนกลคนแปรธาตุ]ฉันนี่แหล่ะลูกสาวคนที่2ของตระกูลเอลริค
8 กลับบ้าน
รอย มัสแตง
เรื่องผู้คุ้มกัน...
เอลิเซ่ เอลริค
พวกฉันไม่ต้องการผู้คุ้มกัน แค่ฉันคนเดียวก็เอาอยู่แล้ว
รอย มัสแตง
ยังไงพวกเธอต้องมีผู้คุ้มกัน เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวนะเอล ถ้าเกิดอะไรขึ้นจะทำยังไงล่ะ งั้นให้ฉัน...
ฮิวจ์
ฉันไม่มั่นใจหรอกว่าจะคุ้มกันเธอจากไอ้ตัวอันตรายนั่นได้
คนอื่นๆก็ปฏิเสธ แต่ว่าทำไม...
อเล็กซ์ หลุยส์ อาร์มสตรอง
ได้ยินแล้วล่ะเอ็ดเวิร์ด เอลิเซ่ อัลฟองเซ่!!!
อยู่ๆผู้พันอาร์มสตรองน้ำตาไหลพรากพุ่งมากอดพวกเรา
อเล็กซ์ หลุยส์ อาร์มสตรอง
ฉันได้ยินมาหมดแล้วล่ะ!! ความรักอันบริสุทธิ์ที่คิดจะคืนชีพให้กับแม่ และความรักอันยิ่งใหญ่ที่พร้อมจะสละชีวิตเพื่อพี่น้อง ชั่งทราบซึ้งเหลือเกิน//กอด
เอลิเซ่ เอลริค
บอกให้ปล่อยไงเล่า อย่ามาแตะตัวฉัน
ฉันกำลังจะใช้น้ำแข็งแต่ก็โดนอัลฉุดออกมาซะก่อน พร้อมกับเอ็ดเอาเท้ายันหน้าผู้พันอาร์มสตรอง
อัลฟองเซ่ เอลริค
ใจเย็นๆสิฮะพี่เอล นั่นผู้พันนะครับ ขอโทษนะครับพี่เอลไม่ชอบให้ใครมาแตะตัว
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
ปากโป้งจริงนะผู้พัน//หน้าเฮี้ยม
รอย มัสแตง
คือว่า... โดนคนเร่าร้อนแบบนั้นกดดันเอา ก็เลยต้องยอมเล่าอดีตของพวกเธอให้ฟังน่ะ
รอยเหงื่อตก สรุปผู้พันอาร์มสตรองจะเป็นคนคุ้มกันใหัพวกเรา
เอลิเซ่ เอลริค
รอย เรื่องนัดเราเป็นการยกเลิก
รอย มัสแตง
เฮ้ย ได้ไงอะเอล
เอลิเซ่ เอลริค
ฉันไม่สนใจหรอกนะ ฉันไปก่อนล่ะ
ฉันเดินออกไปทันที พวกเอ็ดยังคุยต่อ
อเล็กซ์ หลุยส์ อาร์มสตรอง
เด็กคนนั้นทนความหนาวเย็นของร่างกายแบบนี้มาตลอดเลยหรอ
ผู้พันอาร์มสตรองพูดขึ้นเพราะรู้สึกถึงความเย็นเหมือนคนตายมาจากร่างเอล
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
ใช่ ยัยนั่นเป็นแบบนี้แหล่ะ เป็นอะไรก็เก็บไว้ ไม่สิ ไม่รู้ว่าความรู้สึกนั้นคืออะไร
อัลฟองเซ่ เอลริค
ที่พวกเรายอมให้พี่เอลอยู่ใกล้ผู้พันมัสแตงเพราะว่าเวลาพี่เอลอยู่กับผู้พันแล้วดูมีชีวิตชีวาขึ้น
อัลนึกถึงตอนที่ตกลงเรื่องข้อมูล เพราะอัลบอกเอ็ดว่า'เวลาเอลอยู่ใกล้รอย ทำให้เอลดูมีชีวิตชีวาขึ้น'ทำให้เอ็ดยอม ตอนนี้ทุกคนหันขวับไปมองรอยทันที
ผู้กองฮาร์วาร์ด
ผู้พันคุกนะครับ
ริซ่า ฮอว์คอาย
ไม่นึกว่าผู้พันจะเป็นแบบนี้
รอย มัสแตง
อย่ารุมฉันสิโว้ยยยย
วันต่อมา
เราเดินทางไปรีเชมเบิ้ล... บ้านเกิดของพวกเราที่ไม่ได้กลับมานาน ระหว่างทางเราเจอกับด็อกเตอร์มาร์โก้ผู้วิจัยการสร้างหินศิลานักปราชณ์ แล้วเรื่องนี้ใช้เป็นเครื่องมือสังหารหมู่ครั้งใหญ่ในการจราจบภาคตะวันออกเลยขโมยมันหนีออกมา พวกเราพยายามเกลี้ยกล่อมจนได้ข้อมูลที่ซ่อนการวิจัยของด็อกเตอร์มาโก้จนได้ โดยส่งกระดาษแผ่นหนึ่งให้พวกเรา สถานที่คือ'หอสมุดกลางแห่งชาติสาขาย่อยที่1 ทิมมาร์โก้' แต่ว่า... ทั้ง3คนนั้นจะไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้
ณ บ้านหลังหนึ่งในริเชมเบิ้ล
ยายพีนาโกะ
เท่านี้ก็เรียบร้อย
มีหญิงชราคนหนึ่งได้ทำการสวมขาเทียมให้ลูกค้า เหมือนหญิงชราคนนี้จะทำร้านเกี่ยวกับแขนขาเทียม แต่ว่าระหว่างส่งลูกค้าคนล่าสุด อยู่ๆเด็นหมาสัตว์เลี้ยงของเธอที่ใส่ออโต้เมล์ที่ขาก็เห่าขึ้นมา
ยายพีนาโกะ
หือ? มีอะไรหรอเด็น วินรี่!! อ้าว มากันแล้วนี่ มีลูกค้ารายใหญ่มาแหน่ะวินรี่!! อือ... ท่าทางสบายดีนี่นา
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
ไง คุณยายพีนาโกะ มารบกวรอีกแล้วล่ะ
เอลิเซ่ เอลริค
สวัสดีค่ะ ไม่เจอกันนานนะคะคุณยาย
ใช่แล้วล่ะ พวกเรามาถึงแล้ว
Comments