[Fic แขนกลคนแปรธาตุ]ฉันนี่แหล่ะลูกสาวคนที่2ของตระกูลเอลริค
12 สถานีวิจัยที่5
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
ขอร้องล่ะ เรื่องนี้อย่าพึ่งได้ไปบอกใครได้รึเปล่า? ขอร้องล่ะ ช่วยทำเป็นไม่ได้ยินที
เอ็ดขอร้องให้ผู้กองรอสกับจ่าบรอสให้ปิดเรื่องนี้เป็นความลับ หลังจากนั้นพวกเราหมกตัวในห้องอย่างเดียว
อัลฟองเซ่ เอลริค
เหนื่อยจังเนอะ
เอลิเซ่ เอลริค
พวกเราต้องเป็นแบบนี้ไปชั่วชีวิตหรือเปล่านะ
ใช้ชีวิตแบบร่างกายไม่สมบูรณ์แบบนี้
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
นี่เอล อัล ฉันน่ะมีเรื่องที่คิดว่าจะบอกพวกนายมาตลอดเลย แต่มันก็กลัว ก็เลยไม่กล้าพูดอยู่"
เรื่องอะไรกันนะ หลังจากนั้นผู้พันอาร์มสตรองบุกเข้ามาเพราะรู้เรื่องที่เราค้นพบแล้ว เราคิดว่าจะเกี่ยวข้องกับอดีตสถานีวิจัยที่5 ที่ตอนนี้ถูกปิดร้างไปแล้ว เราตัดสินใจแอบไปทันที
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
มียามเฝ้าอยู่แฮะ
เอลิเซ่ เอลริค
แช่แข็งไหม จะได้ไม่เกะกะ
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
หยุดนะเอล!
อัลฟองเซ่ เอลริค
หยุดเลยครับพี่เอล
เอลิเซ่ เอลริค
ก็แบบนี้มันง่ายกว่า
เอลิเซ่ เอลริค
เอ็ด ตรงนั้นมีช่องลมที่มีความกว้างพอที่เรา2คนจะมุดเข้าไปได้
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
อัลนายรออยู่ตรงนี้แล้วกัน
เอลิเซ่ เอลริค
มันแยกเป็น2ทาง.... เดี๋ยวฉันไปทางซ้าย เอ็ดไปทางขวานะ
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
อื้อ ระวังตัวด้วยนะเอล
พวกเราแยกกันทันที ในที่สุดฉันก็เจอทางออก แล้วลงมาจากช่องลม
เอลิเซ่ เอลริค
ที่นี่ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ ไหนบอกปัจจุบันไม่ใช้แล้วไง
ฉันลงมาก็พบว่าไฟฟ้ายังทำงานปกติ อีกฝั่งนั้นเอ็ดกับอัลก็เจอกับผู้เฝ้าในชุดเกราะ ด้านฉันเดินเข้ามาเรื่อยๆก็เจอกับวงแหวนแปรธาตุ
เอลิเซ่ เอลริค
นี่มันอะไรกัน หรือว่าเอาไว้หลอมศิลานักปราชญ์
ฉันสำรวจเรื่อยๆ เพราะมันมีแท่นหินตรงกลางวงแหวนแปรธาตุด้วย
ร่างชุดเกราะ
ถูกต้องตามนั้น ยัยหนู... ไม่รู้หรอกนะว่าแกมาจากไหน แต่ดูเหมือนจะรู้เรื่องศิลานักปราชญ์ดีนี่นา ฉันคือผู้ได้รับมอบหมายให้คุ้มกัน มีชื่อเรียกว่านัมเบอร์48... ได้รับคำสั่งให้สังหารคนนอกที่ล่วงล้ำเข้ามาที่นี่ให้หมด อย่าว่ากันเลยนะยัยหนู
เอลิเซ่ เอลริค
ฉันต่างหากที่ต้องพูดคำนั้น แปะ!//สร้างดาบน้ำแข็ง
ร่างชุดเกราะ
โฮ่ วิชาเล่นแร่แปรธาตุงั้นหรอ ไหนขอดูฝีมือหน่อยสิ//ประชิดตัว
ร่างชุดเกราะ
โฮ่ ตามฉันทันฝีมือไม่เลวนี่ ทั้งๆที่มองเห็นข้างเดียวแท้ๆ
หมอนั้นฟันใส่ฉันเรื่อยๆ
ฉันตวัดดาบแล้วกระโดดถีบหมอนั่นทันที
ร่างชุดเกราะ
หึ ตรงนี้เป็นจุดบอดเธอจริงๆด้วย
ตอนที่ฉันกระโดดเตะหมอนั่น หมอนั่นใช้โอกาสนั้นฟันแขนฉันจนได้เลือดทันที
เอลิเซ่ เอลริค
คิดว่าฉันสนใจรึไง.... แกข้างในโบ๋เบ๋สินะ
เหมือนกับอัลที่ถูกผนึกในชุดเกราะ แล้วก็เป็นอย่างที่คิด หมอนั่นบอกว่าหมายเลข48คือเลขประจำตัวนักโทษ ความจริงคือเป็นฆาตรกรที่ถูกเรียกว่าสไลเซอร์ เผยจุดอ่อนของตัวเองให้รู้ นั่นคือตราประทับเลือด
เอลิเซ่ เอลริค
ไหนๆก็ใจดีแล้ว ปล่อยฉันไปได้ไหมคะ//เอียงคอ
ร่างชุดเกราะ
อสูรฆาตกรย่อมไม่มีทางปล่อยให้เหยื่อตรงหน้าหนีไปอยู่แล้วจริงไหม? เอาล่ะ เข้ามาเลย
มาเรีย รอส
เอาเข้าแล้วไง!!!ก็ว่าทำไมเงียบๆ
เดอนี่ บรอส
อ๊าาา มีหวังโดนผู้พันอาร์มสตรองตำหนิเอาแน่ๆเลยว่าบกพร่องต่อหน้าที่~
มาเรีย รอส
เจ้าเด็กพวกนั้นลองมาเป็นทางนี้ดูบ้างสิยะ!! ไปกันเถอะ!!
เดอนี่ บรอส
เอ๋ ไปไหนหรอครับ
มาเรีย รอส
ก็รู้ๆกันอยู่แล้วนี่! สถานีวิจัยที่5เก่าไงเล่า!!!
Comments