[Fic แขนกลคนแปรธาตุ]ฉันนี่แหล่ะลูกสาวคนที่2ของตระกูลเอลริค
15 ทะเลาะ
ตอนนี้เอลหลับไปแล้วเพราะมีอุณหภูมิลดลงจนร่างกายเย็นกว่าเดิม ผมก็ยังเฝ้าเอลต่อ แต่ผมเอางานมาทำด้วย ผมขอพูดตรงๆว่าผม... รักเอลตั้งแต่แรกเห็น จะเรียกว่ารักแรกพบก็ได้มั้ง(ทำตัวน่ายัดเข้าตารางจริงๆรอย=_=//ไรต์) ผมคิดว่าเด็กคนนี้น่าปกป้อง ผมอยากเห็นแววตาที่สดใสของเด็กคนนี้ ไม่ว่าจะแลกกับอะไรก็ยอม ตอนนี้ผมค่อยๆเกลี่ยปอยผมที่หน้าเอลเบาๆ ผมไม่ชอบเลยที่ต้องเห็นเอลบาดเจ็บ ที่ผมเอาตุ๊กตามาให้เอลเพราะฮิวจ์เคยบอกว่าเด็กผู้หญิงชอบตุ๊กตา ตอนนี้เหล็กไหลก็ทำการซ่อมออโต้เมล์ให้เรียบร้อย
วินรี่
จะว่าไปเธอเคยบอกว่าถ้าได้ศิลานักปราชญ์มาก็ไม่มีธุระกับฉันหรือคุณยายแล้วนี่นา แต่ก็ต้องใช้ของออโต้เมล์อยู่เลย
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
หนวกหูน่า! มันมีเรื่องวุ่นๆต่างหากเล่า คงต้องอาศัยเจ้านี่ไปอีกพักใหญ่เลยล่ะ อัลกับเอลเองก็คงต้องเป็นแบบนั้นไปอีกสักพัก หมู่นี้อัลแปลกๆไป จะว่าพูดน้อยลงหรือว่าเอาแต่ครุ่นคิดดีล่ะ
รอย มัสแตง
มีเรื่องอะไรให้ช่วยก็บอกได้ ฉันจะช่วยพวกนายเอง
ในที่สุดเหล็กไหลก็ซ่อมออโต้เมล์เสร็จแล้ว แล้วเช็คสภาพแขนของตัวเอง แต่ว่าจู่ๆก็มีคนมาใหม่
ฮิวจ์
ไง เอ็ด!เอล! ได้ข่าวว่าเอ็ดพาสาวมาทำมิดีมิร้ายในห้องหรอ อ้าว รอยนายก็อยู่ด้วยเรอะ
คำพูดของฮิวจ์ทำเหล็กไหลตกเตียงทันที
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
เดี๋ยวเอลก็ตื่นหรอก! แล้วก็บอกว่าช่างซ่อมออโต้เมล์ไงเล่า!!
ทุกคนรีบบอกให้เงียบทันที ฮิวจ์ให้วินรี่ไปพักด้วยกันทันที แล้วลากกลับบ้าน
ฮิวจ์
เสียดายจังรอบนี้เอลต้องนอนโรงพยาบาล ถ้าเอลิซ่าจังเจอเอลต้องดีใจมากๆแน่ อ้อ รอยรีบกลับไปทำงานได้แล้วลูกน้องมารอนายเต็มหน้าห้องเลย
ฮิวจ์พูดจบก็กลับไป พร้อมกับลูกน้องผมโผล่มา
ลูกน้อง/ทหาร
ผู้พันครับบบบ กลับไปทำงานเถอะครับบบบงานกองเป็นภูเขาแล้ววว
มาเรีย รอส
เดี๋ยวพวกเราดูแลเอลเองค่ะ
ริซ่า ฮอว์คอาย
ทุกคนจัดการ//ลากกลับ
ฉันกับอัลต้องมาได้ยินเสียงเอ็ดงอแงแต่เช้าเพราะไม่ยอมดื่มนม ส่วนฉันนั้นตอนนี้อุณหภูมิขึ้นมาเป็น30องศาแล้ว
เอลิเซ่ เอลริค
เอ็ดอย่างอแง กินๆไปซะ แบบนี้ไงถึงไม่สูงสักที//กินข้าว
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
เธอก็สูงกว่าฉันแค่2เซนเองเอล ฉันไม่อยากดื่มนี่นา ดื่มแทนฉันหน่อยสิอัล แต่ร่างกายเป็นแบบนั้นคงไม่ได้สินะ
เอลิเซ่ เอลริค
ไม่ต้องขอความช่วยเหลือจากอัลเลยเอ็ด ดื่มๆไปซะ
อัลฟองเซ่ เอลริค
พี่อุส่ามีร่างเนื้ออยู่ทั้งที ไม่ดื่มไม่ได้นะครับ
เอลิเซ่ เอลริค
ไม่ต้องสนเอ็ดหรอกอัล อย่างหมอนี่น่าจะจับดื่มนมสัก1โหล
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
ของที่เกลียดมันก็เกลียดสิ กะอีแค่นมก็ไม่เห็นจะตายซะหน่อย เห็นอย่างนี้ก็เถอะฉันน่ะสูงขึ้นแล้วนะ ทุกคนดันเอาแต่เรียกว่าเจ้าเปี๊ยกๆอยู่ได้ อัลนี่ดีจังเลยนะ ตัวออกจะล่ำบึก
เอลิเซ่ เอลริค
เอ็ด พอก่อน
อัลฟองเซ่ เอลริค
ผมไม่ได้เป็นแบบนี้เพราะอยากจะเป็นซะหน่อย!! ผมไม่ได้เป็นแบบนี้เพราะอยากเป็นซะหน่อย พี่เอลก็เลิกปกป้องพี่เอ็ดสักที
ตอนนี้อัลโกรธมาก แม้แต่ฉันก็โดนไปด้วย
เอลิเซ่ เอลริค
พวกเราพยายามให้นายกลับมาเป็นปกติเร็วๆนะอัล
อัลฟองเซ่ เอลริค
หลักฐานที่ว่าผมจะกลับเป็นปกติจริงๆล่ะ
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
เชื่อใจพวกเราหน่อยสิอัล
อัลฟองเซ่ เอลริค
ให้เชื่องั้นหรอ!! ด้วยร่างอันว่างเปล่า จะบอกให้ผมเชื่ออะไรกันล่ะ วิชาเล่นแร่แปรธาตุบอกว่าคนเราเกิดขึ้นจากร่างเนื้อ จิตใจ แล้วก็วิญญาณก็จริงหรอก แต่เคยมีใครพิสูจน์บ้างรึยังล่ะ ความทรงจำน่ะคิดให้ดีๆมันก็แค่ข้อมูลเท่านั้นเอง มันเป็นไปได้ที่คนเราจะสร้างมันขึ้นมา พี่เอ็ดบอกว่ามีเรื่องที่กลัวซะจนไม่กล้าบอกใช่มั้ยล่ะ พี่เอลก็รู้อยู่แล้วใช่ไหม เรื่องที่ว่าก็คือความทรงจำกับวิญญาณของผมเป็นของเทียมทุกอย่างงั้นสินะ ทุกคนรวมหัวกันหลอกผมอยู่สินะ มันเป็นยังไงกันแน่
เอ็ดเวิร์ด เอลริค
เรื่องที่อยากจะพูดมีแค่นั้นสินะ//ออกจากห้อง
ตอนนนี้เหลือแต่ฉัน อัล วินรี่ ผู้พันฮิวจ์ ผู้กองรอส และจ่าบรอส(มาตอนที่เริ่มทะเลาะกัน)
เอลิเซ่ เอลริค
นายมันบ้าอัล!!!
ฉันกระโดดเตะอัลไปติดกำแพงทันที
อัลฟองเซ่ เอลริค
อะ.. อะไรกันจู่ๆก็ เฮ้ย พี่เอลเดี๋ยวแผลเปิดหรอกฮะ!!
ฉันโจมตึอัลต่อ ไม่สนใจแผลตัวเอง
เอลิเซ่ เอลริค
อัล นี่นายคิดว่าพวกเราทำสิ่งเหล่านี้ไปทำไม? ฉันยอมแลกวิญญาณทำไม? เอ็ดยอมแลกแขนไปเพื่ออะไร? ไม่ใช่เพราะต้องการเรียกนายกลับคืนมาหรอ นายเป็นน้องชายพวกเรานะ คิดว่าพวกเราทำไปเพื่อสร้างน้องชายปลอมๆงั้นหรอ!
อารมณ์นี้ไม่มีมานานแล้ว ตอนนี้แผลของฉันฉีกแล้ว
อัลฟองเซ่ เอลริค
วินรี่ห้ามพี่เอลทีแผลฉีกแล้ว เห้ย พี่เอล
อยู่ๆฉันก็โงนเงน ผู้พันฮิวจ์รีบมารับฉันไว้ทันที
วินรี่
เอล เดี๋ยวฉันจัดการต่อเองไปทำแผลก่อน
เอลิเซ่ เอลริค
//โดนลากไปทำแผล
วินรี่เอาประแจมาทุบอัลทันที วินรี่โมโหทั้งน้ำตา
อัลฟองเซ่ เอลริค
วินรี่!!!
วินรี่
เธอยังไม่เข้าใจความรู้สึกของ2คนนั้นอีกหรอ!! เรื่องที่2คนนั้นกลัวที่จะพูดน่ะ ก็คืออัลจะแค้นเคืองพวกเขารึเปล่าต่างหากล่ะ!!
เอ็ดกับเอลกลัวสิ่งเดียวกัน มีแต่วินรี่กับยายพีนาโกะที่รู้
เอลิเซ่(ตอนเด็ก)
'อัลจะโกรธหนูไหม เพราะมีเพียงวิธีนั้นเท่านั้นที่จะเรียกกลับคืนมาได้'
เอ็ดเวิร์ด(ตอนเด็ก)
'2คนนั้นจะเกลียดผมไหม ถ้าผมไม่เจอเอกสารการสร้างมนุษย์ล่ะก็.... อัลก็จะไม่สูญเสียร่างกาย เอลก็จะไม่สูญเสียตาซ้ายกับจิตวิญญาณ ผมกลัวจนไม่กล้าถาม'
วินรี่
2คนนั้นได้แต่ขอโทษและรู้สึกผิดขนาดไหนรู้ไหมอัล พวกเธอมีกันแค่3พี่น้องเองไม่ใช่หรอ... ตามไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!ให้ไวเลยสิยะ!!
Comments