[Fic แขนกลคนแปรธาตุ]ฉันนี่แหล่ะลูกสาวคนที่2ของตระกูลเอลริค
13 สถาบันวิจัยที่5ถูกทำลาย
เคร้ง เคร้ง เคร้ง ฉวับ ฉึก ฉับ เคร้ง!!!
ตอนนี้พวกเราประดาบกันไปมา เสียงดาบ2เล่มปะทะกันแบบไม่มีใครยอมใคร
ร่างชุดเกราะ
ดาบจากน้ำแข็งมีขีดจำกัดสินะ เธอเก่งเหมือนกันนี่ที่สู้กับฉันได้ถึงขนาดนี้
ใช่มันมีขีดจำกัดและตอนนี้ดาบของฉันเริ่มร้าวแล้ว ตอนนี้ฉันมีบาดแผลเต็มตัว
ร่างชุดเกราะ
แต่บาดแผลนั่นก็น่าจะเห็นผลแล้ว พวกแกอีก2คน ป่านนี้น่าจะเสร็จคนที่ฉันพามาด้วยไปแล้ว คงตามมาช่วยไม่ได้หรอกน่า
เอลิเซ่ เอลริค
งั้นหรอ พวกนั้นน่ะเก่ง ไม่มีทางเป็นอะไรไปง่ายๆหรอก
ร่างชุดเกราะ
คงต้องใช้เวลามากทีเดียวกว่าจะมาถึงนี่ได้
เอลิเซ่ เอลริค
เรื่องนั้นจะเป็นยังไงกันแน่นะ.... อัล! เอ็ด! ตอนนี้แหล่ะ
ร่างชุดเกราะ
ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
พออีกฝ่ายหันไปก็ไม่เจอใคร... เพราะฉันหลอกหมอนั่น
ฉัวะ!!! เคร้ง!
ฉันจัดการฟันส่วนหัวของชุดเกราะจนหลุด พร้อมกับดาบน้ำแข็งที่แตกไป
ร่างชุดเกราะ
หนอยไอ้ขี้ขลาด
เอลิเซ่ เอลริค
ฉันแค่ใช้แผนจัดการนาย เอาล่ะเล่าเรื่องของศิลานักปราชญ์มาให้หมด นายแพ้ฉันแล้ว//หยิบส่วนหัว
ร่างชุดเกราะ
5555 ยังไม่ได้แพ้ซะหน่อย
ฉัวะ!!!!!
ฉันโดนแทงจากด้านหลัง พอหันไปก็เจอกับส่วนตัวของชุดเกราะแทงมาที่ฉัน
ฉันกุมแผลเพื่อห้ามเลือด เพราะจากการโดนแทงเมื่อกี้มีเลือดออกจำนวนมาก
ร่างชุดเกราะ
เกราะชุดนึงไม่จำเป็นต้องมีวิญญาณแค่ดวงเดียวนี่นา ลืมบอกไปอสูรฆาตกรที่ชื่อสไลเดอร์น่ะ/เป็นอสูรฆาตกรที่มีกัน2พี่น้อง เอาล่ะมาต่อกันยกที่2เถอะ ยัยหนู//ใช้ดาบกระทุ้งแผล
เอลิเซ่ เอลริค
บ้าเอ๊ย จะมาตายที่นี่ไม่ได้นะเอล
ฉันรีบถอยมาเสาข้างหลังทันที
ร่างชุดเกราะ
เปล่าประโยชน์ น้ำของแกหมดแล้วนิ//พุ่งมาแทง
เอลิเซ่ เอลริค
ฉันไม่ได้แช่แข็งได้เฉพาะน้ำซะหน่อย
ฉันใช้เลือดของฉันมาใช้ในการแช่แข็ง แล้วชุดเกราะก็แตกเป็น2ท่อน ฉันลงไปนั่งกับพื้น
ร่างชุดเกราะ
ยอดเยี่ยมมากคราวนี้แกชนะจริงๆแล้ว ส่วนเรื่องนั้นบอกไม่ได้ รีบทำลายพวกเราแล้วไปจากที่นี่ซะ
เอลิเซ่ เอลริค
ไม่ล่ะ ฉันไม่อยากฆ่าใคร
ฉันปฏิเสธเพราะไม่อยากจะฆ่าคน ถ้ายอมรับว่าพวกนี้ไม่ใช่คน ก็แปลว่ายอมรับว่าอัลไม่ใช่คนด้วย อยู่ๆหมอนั่นก็ยอมเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟัง พอมาถึงตอนที่จะบอกว่าใครเป็นคนสร้างศิลานักปราชญ์ อยู่ๆก็โดนทำลายตราประทับเลือด
ลัสส์
เกือบไปแล้ว พูดมากไปมันไม่ดีนะ48
เอนวี่
อ้าว ทำไมยัยหนูน้ำแข็งถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ ว่าแต่สภาพนี้มันยังไงเนี่ย
ลักซ์มากับผู้ชายอีกครที่มีผมยาว แต่ว่า2คนนั้นหิ้วเอ็ดมาด้วย
เอลิเซ่ เอลริค
พวกนายทำอะไรเอ็ด
เหมือนผู้ชายคนนั้นจะชื่อเอ็นวี่ แล้วเอ็นวี่ก็ทำลายวิญญาณคนน้องอีกคน บ้าเอ๊ยขยับตัวไม่ไหวแล้ว ถึงจะไม่เจ็บก็เถอะ
เอนวี่
ยินดีด้วย เก่งมากที่มาถึงตรงนี้ได้ ยกนิ้วให้เลย สงสัยต้องฆ่าแกแล้วมั้ง
ฉันพยายามจะลุกขึ้น จู่ๆก็รู้สึกว่ามีอะไรแทงที่ท้องแล้วหมดสติไป
ตอนนี้ผู้กองรอสกับจ่าบรอสมาถึงแล้วช่วยอัลไว้ แต่ว่า
อยู่ๆตึกถล่มลงมาเพราะแรงระเบิด
มาเรีย รอส
ระเบิด!! ถอยออกมาเร็ว!! มัวทำอะไรอยู่ รีบหนีสิ
อัลฟองเซ่ เอลริค
พี่ผม!! พวกพี่ๆยังอยู่ในนั้น
อัลพยายามเข้าไปช่วย อยู่ๆเอ็นวี่ก็โผล่มาพร้อมกับเอ็ดและเอลที่โดนหิ้วมา
เอนวี่
ชะแว๊บ เอาของมาส่งให้แล้วครับผม ไม่ถึงตายหรอก แต่เสียเลือดเยอะรีบพาไปโรงพยาบาลซะดีกว่า พวกเธอเองก็คอยเฝ้าดีๆ อย่าให้ทำอะไรเกินตัวอีกจะได้ไหมล่ะ เพราะเป็นคนสำคัญเชียวนะ
เดอนี่ บรอส
ผู้กองรอสมัวทำอะไรอยู่ครับ เร็วเข้าเถอะ
มาเรีย รอส
จ่ามาช่วยกันหน่อยสิ
หันไปอีกทีเอ็นวี่หายไปแล้วทั้งหมดรีบวิ่งหนีกันทันที
โรงพยาบาล
ตอนนี้มีใครบางคนที่เข้ามาภายในโรงพยาบาลด้วยอารมณ์หงุดหงิดสุดๆจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ แล้วเดินเข้ามาภายในห้องพักของเอ็ดและเอล
มาเรีย รอส
อะ เอ่อ ผู้พันมัสแตง... สะ สวัสดีค่ะ//เสียงสั่น
รอย มัสแตง
เกิดอะไรขึ้นเล่ามาทั้งหมด!!!
ตอนนี้อัลกับผู้คุ้มกันอยากจะร้องไห้มาก
พร้อมกัน
'เอล ช่วยฟื้นมาเคลียร์กับผู้พันที่เถอะ'
Comments