แมวเกิดใหม่ในเกมidentity V!
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อย่างนั้นหรอ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ถ้าเป็นแบบนั้นขอคุณทหารรับจ้างกลับห้องไปก็ได้นะ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เขาดูไม่ได้รั้งคุณไว้ซะด้วยนี่..
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
ก็จริง...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เขาเงียบไปอีกแล้ว...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ผมคิดว่าอย่างแรกของคนพวกนี้ไม่มาเพื่อพยายามเข้าหาคนอื่นแล้วปรับตัวก็จะเป็นอย่างที่ 2 ที่มีบางสิ่งบางอย่างที่น่าสนใจและกำลังจะคว้ามันมาไม่ว่าจะทำยังไงก็ตาม...)
คนที่ 2 อันตรายกว่าคนแรกพวกเขาไม่รู้หรอกว่านั่นเป็นสิ่งที่ถูกจริงหรือเปล่าแต่ความแน่วแน่ในการทำสิ่งนั้นมันช่างอันตรายใช่ว่ามันจะดีเสมอไปกับการกระตือรือร้นของการทำงานต่างๆของตัวเองน่ะ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ความแน่วแน่ของพวกเขานั้นอันตรายคงต้องระวังตัวเอาไว้หน่อยแล้ว...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(บางทีให้จินตนาการว่าตัวเองกำลังถูกตั้งเป็นเป้าหมายไปเลยก็น่าจะดีกว่า)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(แบบนั้นอาจจะทำให้การป้องกันตัวของเราไม่ลดลงก็ได้เหมือนกับของคุณนายทหารรับจ้างนั่นแหละนะ...)
เขายังคงรู้สึกไม่ปลอดภัยเมื่อคุณทหารรับจ้างทำให้ตัวของเขาลดการป้องกันลงด้วยความตกใจแม้จะน้อยนิดก็ตาม
จึงทำให้เขาจำเป็นที่จะต้องปรับเปลี่ยนการป้องกัน
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
//ยืนแก้วน้ำให้กับเบียร์
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
..?...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//รับมา
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
มางานเลี้ยงทั้งทีไม่กินอะไรเลยก็น่าแปลกใจนะครับ//นั่งด้วยอีกคน
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
//ขยับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ขยับตาม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ไม่เป็นอะไรหรอกครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
สำหรับผมในการมางานเลี้ยงผมไม่ค่อยชอบเข้าหาสักเท่าไหร่นะครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เพราะฉะนั้นถ้าเป็นไปได้ผมก็ขอยืนอยู่ห่างๆน่าจะดีกว่า...
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
แล้วจะไม่ทานอะไรเลยอย่างนั้นเหรอครับทั้งที่เป็นงานเลี้ยงน่ะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ไม่ครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
สำหรับผมมันไม่มีเหตุผลนะครับ...
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
ฮ่าๆนั่นสินะครับ
หลังจากนั้นทั้งสามคนก็ตกอยู่ในความเงียบ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//มองน้ำที่อยู่ในแก้ว
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(อา...มันคือน้ำผลไม้..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ลองดมๆดู
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ค่อยๆจิบเบาๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(หวานๆเปรี้ยวๆนิดหน่อยถือว่าดีแต่ว่าติดฝาดไปนิดเราไม่เคยชอบรสชาตินี้สักเท่าไหร่...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ก็นะจะคิดมากอะไรกับน้ำที่เก็บเอาไว้นานแล้วล่ะ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(หรือว่าเพิ่งทำใหม่กันนะ..)
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
รสชาติเป็นยังไงบ้างถูกใจไหมครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
พอใช้ได้สำหรับผมครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เราไม่ชอบรสชาติฝาดถ้าเป็นไปได้จะเผ็ดก็เผ็ดเปรี้ยวๆหน่อยก็ดีถ้าจะหวานแบบเปรี้ยวๆติดตรงลิ้นก็ดีเหมือนกันนะ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ค่อยๆดื่มทีละนิดจิบๆไปทีละหน่อย
เวลาสังสรรค์ของงานเลี้ยงในห้องเล็กๆก็ได้ผ่านล่วงเลยไปจนในที่สุดมันก็จบลงสักที
โดยที่เบียร์ก็แค่นั่งจิบน้ำผลไม้ต่อไปโดยที่คนอื่นเป็นคนเข้าหาโดยที่เขาไม่จำเป็นที่จะต้องเข้าหาเลยสักนิด
ในช่วงแรกก็ไม่มีใครเข้าหาหรอกแต่หลังเวลาได้ผ่านไปสักพักนึงก็ได้มีคนเข้ามาถามไถ่อะไรต่างๆเกี่ยวกับการเป็นพ่อบ้าน
ซึ่งก็ไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงถามเรื่องพวกนี้ทั้งที่มันเป็นอดีตไปแล้ว"พวกเขาสนใจในการเป็นพ่อบ้านขนาดนั้นเลยอย่างนั้นหรอ"
หรือว่าพวกเขาไม่มีอะไรจะถามเรากันแน่นะ..ก็นะก็เอาเถอะมันก็ไม่ได้แย่อะไรกับงานเลี้ยงรอบนี้
ปกติแล้วในงานเลี้ยงสังสรรค์คนจัดงานคือแม่บ้านแล้วคนอื่นๆโดยที่มีพ่อบ้านเป็นคนตรวจดูความเรียบร้อยและสั่งการ ซึ่งเราผ่านอะไรแบบนี้มาเยอะโดยทำงานเกี่ยวกับการเตรียมงานเลี้ยงสังสรรค์ซึ่งในครั้งแรกของเรามันออกมาดีมาก
และมีลุงพ่อบ้านคอยเป็นคนแนะนำแล้วค่อยสอนอะไรต่างๆและมีแรงผลักดันจากคำดูถูกที่หน้ารำคาญพวกนั้นมันออกมาดีจนพวกเขาไม่กล้าพูดคำดูถูกออกมาเลยละนะ
ซึ่งส่วนใหญ่ก็มีแต่การถามถึงการทำงานในอดีตที่ผ่านมาของผม
ก็ไม่ได้เกลียดนะแต่ก็ไม่ได้ชอบน่ะ...
มันเป็นอดีตที่น่ารำคาญแต่มันก็ถือว่าเป็นอดีตที่มีค่าในการทำงานและประสบการณ์ที่ดี
เอาเถอะช่างเรื่องอดีตที่น่ารำคาญพวกนั้นแล้วมาดูปัจจุบันกันดีกว่า
ตอนที่ออกมาจากห้องคุณทหารรับจ้างก็ขอบคุณอีกครั้งด้วยนี่นา
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เดินออกมาจากห้องหลังจากที่งานเลี้ยงได้เลิกลาแล้ว
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
นี่เบียร์แป๊บนึงสิ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับ?//หันกลับไป
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
เอานี่สิ//ยื่นจานที่ใส่คุกกี้เอาไว้
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ฉันให้
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ให้กับผม..ทำไม?...
ต่อให้จะพูดแบบนั้นแต่ก็รับมาด้วยความเต็มใจเพราะไม่อยากจะเสียน้ำใจนั่นแหละนะ
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
คำขอบคุณคงจะยังไม่พอสำหรับฉันในการที่นายพับไม้ใส่ hunter ไอ้บ้านั่นได้น่ะ
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ฉันก็เลยให้คุกกี้เป็นคำขอบคุณอีกครั้งนึง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ไม่จำเป็นที่จะต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้นะครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมก็บอกไปแล้วนี่นะว่าไม่เป็นอะไรน่ะ...
ผมแสดงหน้าตาออกมาได้อย่างชัดเจนในรอบนี้ต่อให้คุกกี้จะเป็นอาหารที่อร่อยสำหรับการทานคู่กับนมก็ตามที
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
//ยิ้มและหัวเราะออกมาเบาๆ
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
นายเนี่ยน่ารักดีนะ...//เขาพูดออกมาเบาๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
??..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ตอนเมื่อกี้คุณได้พูดอะไรหรือเปล่าครับ...
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ไม่..ไม่ใช่ไม่มีอะไรหรอก
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ขอบคุณสำหรับการพับไม้ใส่หน้าไอ้เจ้าหมอนั่นฉันรู้สึกหมั่นไส้มันมานานแล้วการที่ได้เห็นใครสักคนพับไม้ใส่หมอนั่นได้หลายไม้ขนาดนี้ฉันรู้สึกดีมากเลยล่ะ
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ถ้านายไม่สามารถรับคุกกี้นี้เป็นคำขอบคุณได้ก็ขอให้นายรับไว้เพราะงานเลี้ยงของเราหน่อยก็แล้วกันนะ
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ฉันไม่เห็นนายจะทานขนมหวานเลยนี่นา
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(นั่นก็จริงของเขาเราดื่มแต่น้ำผลไม้ที่คุณผู้หยั่งรู้นำมาให้..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(งานเลี้ยงจะดื่มแค่น้ำมันก็ได้แหละแต่เอาเถอะมันก็ไม่ได้แย่นี่นา)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ก็ได้ครับถ้าคุณว่าอย่างนั้นนะ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวนะครับ...
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ได้ไว้เจอกันในสักเกมนึงนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เดินกลับห้อง
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
เขาดื่มแต่น้ำผลไม้ไม่ลุกออกมาจากเตียงเลย..ฉันนึกว่าเขาจะเป็นพวกไม่เข้าสังคมเหมือนกับช่างแต่งศพซะอีกน่ะ..
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
นี่นายยังไม่กลับไปอีกหรอฉันนึกว่านายออกไปแล้วนะเนี่ย
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
ก็ว่าจะออกไปนั่นแหละนะแต่พอดีว่าลืมของเอาไว้น่ะสิก็เลยกลับมานี่แหละ
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
นายมีของอะไรที่ลืมไว้ในห้องของฉันด้วยหรองานเลี้ยงนี้แทบจะไม่มีอะไรเลยนะ
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
...
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
//ถอนหายใจออกมา
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
ไงทั้งสองยังไม่กลับห้องอีกหรอ
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
นายก็มาด้วยอย่างนั้นหรอเนี่ย
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
โทษทีโทษทีพอดีว่าฉันวางกระเป๋าของฉันเอาไว้น่ะ
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ถ้าเรื่องนั้นเข้าใจได้เอานี่//ยื่นกระเป๋าให้กับผู้หยั่งรู้
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
ขอบใจนะถ้าอย่างนั้นไปละ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//วางจานคุกกี้ไว้บนโต๊ะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ผมก็รู้สึกสงสัยเหมือนกันนะเนี่ยว่าทำไมตั้งแต่คุณลูก้าแล้วก็ให้คุกกี้มาและคุณทหารรับจ้างอีกก็ยังเป็นคุกกี้)
เขาก็ไม่ได้เกลียดคุกกี้หรอกนะแต่จะให้กินทุกวันสองวันติดกันแบบนี้มันก็เอียนเหมือนกัน
แต่จะทำยังไงได้รับมาแล้วก็ต้องทานจริงไหม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//นั่งลงบนเก้าอี้พร้อมกับทานคุกกี้ไปด้วย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(น่าเบื่อ...)
ทั้งที่ตามปกติแล้วการที่อยู่เงียบๆและพักผ่อนมันก็เป็นอะไรที่ดีและไม่เคยน่าเบื่อเลยสักครั้งหนึ่งแต่นั่นก็แค่ตอนที่เขายังเป็นแมวแล้วอยู่ในป่า
สำหรับพวกมนุษย์แล้วการอยู่แบบนี้มันช่างน่าเบื่อนั่งเฉยๆและกินขนมไปเรื่อยๆน่าเบื่อเหลือเกิน...
ไม่นานเกินรอความเบื่อหน่ายก็เริ่มหายไปเพราะแสงสว่างได้เกิดขึ้นอีกครั้งลืมตามาในครั้งนี้ก็ได้มาเล่นเกมสักที
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
???
อะไรคือการที่พวกเรากำลังนั่งบนเก้าอี้และกำลังนั่งเข้าหากันอยู่
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ทำไมผมถึงกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้และคนอื่นๆด้วย..)
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ไงเจอกันอีกแล้วนะ
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ไง
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(น่าสงสัยน่าสงสัยน่าสงสัยจริงๆ!)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ในรอบนี้มันคือเกมอะไร!?)
การจ้องมองมันไม่ใช่สิ่งที่ผมชอบเลยสักนิดแต่ก็ไม่เคยเกลียดมันแต่ผมจะเกลียดมันก็ต่อเมื่อมีสายตาที่ไม่พึงประสงค์มองมาที่ผมและมองมาที่คนสำคัญของผม!
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
!...//เอียงหัวเหมือนกับการเหลือบมอง
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
//เอามือมาจับไหล่
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
//เอาหน้ามาไว้ข้างๆหูและกระซิบ
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
ข้าจะเป็นคู่ของเจ้าในวันนี้
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หันกลับมามองที่คนอื่นๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ต่อให้เขาจะบอกอย่างนั้นก็เถอะร่วมมือกับผู้ล่าหรอตกลงเป็นเกมอะไรกันแน่เนี่ย...)
ผมก็ยังคงไม่เข้าใจอยู่ดีว่าในรอบนี้จะเป็นเกมอะไร
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
นี่ๆนี่เป็นครั้งแรกใช่ไหมที่นายได้เข้ามาเล่นในเกมโหมดนี้น่ะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
โหมดอย่างนั้นหรอ..
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
นายคงจะยังไม่เข้าใจสินะ..
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไงหรอกนะแต่ถ้าเป็นกฎของเกมนี้นะ
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
จะเป็นเกมแบบแนวไพ่ใครที่ได้ไพ่ครบ 21 รอเวลาตามที่กำหนดคนนั้นก็จะชนะในทันทีแต่ถ้าคนที่เกิน 21 พวกเขาจะถูกตัดออกในรอบถัดไป
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ซึ่งฉันไม่อยากจะถูกตัดออก..
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
นั่นก็เพราะจะได้ไปเจอกับผู้ล่าที่เป็นคู่กันน่ะสิ..
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ใช่ๆในแต่ละครั้งมันจะสุ่มด้วยว่าเราจะได้คู่กับผู้ล่าคนไหนซึ่ง...
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ฉันไม่อยาก....
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ถ้าเป็นไปได้ฉันไม่อยากจะไปเจอกับไอ้หมอนั่น!
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(แค่ได้ยินคำว่าไอ้หมอนั่นก็สามารถรับรู้ได้เลยว่าเป็นผู้ล่าที่มีมือเป็นคมมีดนั่นแน่ๆ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...//เหลือบมองไปที่ด้านหลัง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ต่อให้เขาจะยืนอยู่คนเดียวแต่ก็รู้สึกถึงการมีอีกตัวตนนึงอยู่เลย..)//หลีตาลงมองในสิ่งที่มองไม่เห็นอยู่
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
คุณมีฝาแฝดอย่างนั้นหรอครับ...//ผมพูดออกไปเบาๆ
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
//หันมามองมิวเบียร์
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
//ขยับยื่นหน้าเข้ามาใกล้
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
เจ้าเห็นเขาอย่างนั้นหรือ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ไม่ได้เห็นแค่รู้สึกว่ามีอีกคนนึงน่ะครับ..//พูดเบาๆเพราะมีคนกำลังพูดคุยกันอยู่โดยเฉพาะทหารรับจ้างกับนักโทษ
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
อย่างนั้นหรือ...
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
ช่วยบอกหน่อยสิว่าเขากำลังทำอะไรอยู่...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...//เหลือบมองพร้อมกับหรีดตาลง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เขาดูเป็นนักเลงนะ...
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
อย่างนั้นหรอ//ยิ้มบาง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ใช่..และเขาก็ดูเป็นห่วงคุณนะอยู่ใกล้คุณไม่ห่างเลย...
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
สามารถบอกหน่อยได้ไหมว่าเขาอยู่ฝั่งไหนของข้า...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ซ้ายไม่สิ...ขวาข้างๆร่ม..ถ้าคุณอยู่ซ้ายแล้วร่มอยู่ขวานั่นก็คือเขา...
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
อย่างนั้นหรอ..
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
ขอบใจเจ้านะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ไม่เป็นไรครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ไม่ต้องขอบคุณหรอก..
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
รังเกียจหรอ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
..ไม่..
Comments