แมวเกิดใหม่ในเกมidentity V!
...
ในเมื่อวานก่อนนอนเจ้าตัวก็ได้นับเลขแค่1-3ก็ได้หลับไปในทันทีเลย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ตื่นนอนในเวลาเดิมก็คือยามเช้ามืดนั่นแหละ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ลุกขึ้นมานั่ง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//งัวเงียแบบสุดๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ปิดปากหาว
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(มีของวางอยู่บนโต๊ะอีกแล้วหรอ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หันไปมองพอดิบพอดี
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ลุกขึ้นแล้วเดินไปดูอย่างงัวเงีย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(อ่างล้างหน้ากับผ้าอย่างงั้นหรอ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
มาจากไหนอีกล่ะเนี่ย...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....ช่างเถอะ..
หลังจากนั้นมิวเบียร์ก็ได้ล้างหน้าล้างตาในยามเช้าจนได้ต่อให้จะไม่รู้ก็ตามว่าใครเอามาวางให้
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(รู้สึกว่าอากาศเริ่มเย็นขึ้นแล้ว..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เดินออกมาจากห้อง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ร่างกายรู้สึกไหลลื่นมากๆเลย...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เดินไปห้องอาหาร
หลังจากนั้นเจ้าตัวก็ได้ไปห้องครัวพร้อมกับทำอาหารยามเช้า
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//กำลังนั่งทานอาหารอยู่
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//เปิดประตูแล้วเดินเข้ามา
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
!//สะดุ้งเมื่อเห็นเบียร์
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ทานอาหารต่อไม่ได้คิดอะไรมาก
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ผายมือไปทางเก้าอี้
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
...//ค่อยๆเดินมานั่งที่เก้าอี้
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
ก็ใช่ว่าเจ้าตัวจะเป็นคนใจร้ายที่ทำแต่ของตัวเองเท่านั้น
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ลุกขึ้นพร้อมกับเดินไปที่รถเลื่อนวางอาหารที่ชอบใช้กันอยู่ในคฤหาสน์
ใช่เจ้าตัวก็ทำเอาไว้ให้กับทุกคนเหมือนกัน
พร้อมกับเตรียมทุกอย่างไว้ให้เรียบร้อยแล้ว
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หยิบจานพร้อมกับจัดอาหารพร้อมกับเอาไปให้แอนดรู
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
....//มองอาหารด้วยดวงตาที่เป็นประกาย
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//หันไปมองเบียร์
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//มานั่งทานอาหารต่อ
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
....//ลองทานอาหาร
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//ตาเป็นประกายมากๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//แอบมองพร้อมกับยิ้มบางๆ
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//เงยหน้าพอดี
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ยิ้มให้บางๆ
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//หลบหน้าพร้อมกับทานอาหารต่อ
วิคเตอร์ แกรนด์:บุรุษไปรษณีย์
//เป็นคนที่สามที่เข้ามานั่งในห้องครัว
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
//คนที่สี่
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
//คนที่ห้า
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
//คนที่หก
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
//คนที่เจ็ด
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
พวกเขานั่งนิ่งๆอยู่แบบนั้น...
จนเขาต้องเป็นคนลุกไปจัดการเรื่องอาหารในกับพวกเขาเหมือนกับแอนดรู
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เอาอาหารมาวางให้กับทุกคน
ก็นะต่อให้ตอนนี้จะไม่ได้เป็นพ่อบ้านแล้วแต่ความเป็นมืออาชีพของพ่อบ้านก็ยังอยู่ไม่อย่างนั้นก็ไม่ทำหรอกนะ
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
จะว่าไปนายก็ตื่นเช้าดีเหมือนกันนะเนี่ย
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
สมกับการเป็นพ่อบ้านจริงๆแต่อยากรู้จังเลยพ่อบ้านเนี่ยตื่นตอนไหนอย่างนั้นหรอ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอบคุณครับสำหรับคำชมครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ส่วนถ้าพ่อบ้านตื่นตอนไหนอย่างนั้นหรอ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ก็ก่อนที่เจ้านายจะตื่นนั่นแหละนะครับ...
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ประมาณไหนล่ะบอกหน่อยได้หรือเปล่า~
ลูก้าพูดลากเสียงยาวด้วยความสงสัย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ได้ครับถ้าคุณอยากจะรู้...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ก็ประมาณเช้ามืดนั่นแหละนะครับ..ถ้าเรานอนตรงเวลาตอนที่ตื่นก็ตรงเวลาด้วยเช่นเดียวกันครับ...
สิ่งที่เขาพูดไม่เกินจริงเลย
#เพราะแอดก็เป็นแบบนั้นแหละประสบการณ์จริงจากแอดเอง
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
อย่างนั้นหรอ//ทานอาหารต่อ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
หืม...//หันไปตามเสียง
วิคเตอร์ แกรนด์:บุรุษไปรษณีย์
//ชูกระดาษขึ้นมาให้เห็นสิ่งที่เขียน
วิคเตอร์ แกรนด์:บุรุษไปรษณีย์
'อาหารอร่อยมากเลยครับขอบคุณมากๆเลยนะครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//พยักหน้าเบาๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ดีแล้วล่ะครับที่อาหารถูกปากน่ะ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ยังไงซะในช่วงเช้าก็เป็นอาหารง่ายๆแต่ถ้าอยากกินของหวานก็สามารถไปหยิบได้ตรงนั้นเลยนะครับ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ผมชี้ไปที่รถเลื่อนที่วางอาหารที่ผมไปหยิบอาหารจากตรงนั้น
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ถ้าอย่างนั้นฉันขอเติมได้ไหม...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ตามสบายครับสำหรับทุกคน...หรือว่าจะทำเองก็ได้ถ้าหมดนะครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
แต่ของหวานถ้าหมดแล้วหมดเลยนะครับ...
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
//พยักหน้าเข้าใจ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
คุณช่างแต่งศพสินะครับ...
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
//สะดุ้งก่อนที่จะเงยหน้ามองเมื่อถูกเรียก
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
//พยักหน้าเบาๆเพื่อตอบรับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ส่วนคุณก็บุรุษไปรษณีย์...
วิคเตอร์ แกรนด์:บุรุษไปรษณีย์
//พยักหน้า
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ส่วนคุณก็คนเฝ้าสุสาน...
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//สะดุ้ง
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//มือทั้งสองข้างจับขอบโต๊ะแน่น
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อย่าคิดมากเลยครับผมพิจารณาจากพลั่วของคุณน่ะ...
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//ผ่อนคลายขึ้นเมื่อได้ยินแบบนั้น
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ส่วนคุณนักสำรวจแร่ใช่ไหมครับ...
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
ใช่...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ส่วนคุณก็...
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
นักโทษ!//พูดก่อนในทันที
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//พยักหน้าเบาๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ส่วนคุณ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ทหารรับจ้างใช่หรือเปล่าครับ...
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
//ชะงักเล็กน้อยแต่ก็กลับมาสนใจของหวานต่อ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....(ผมจะคิดว่านั่นคือคำตอบก็แล้วกัน...ดูจากปฏิกิริยาแล้วนะ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ลุกขึ้นพร้อมกับหยิบของหวานกลับห้องของตัวเอง
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
เข้าเหมือนกับพ่อบ้านจริงๆเลยนะ~
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ต่อให้จะไม่ได้ทำงานเป็นพ่อบ้านอีกแล้วแต่ความชำนาญมันอยู่ติดร่างกายไปแล้วสินะ~
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เปิดประตูแล้วเดินเข้าห้องตัวเอง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//วางของหวานไว้บนโต๊ะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ทักษะที่ได้เรียนมาจากร้านอาหารต่างๆได้ใช้ก็ในยามนี้แหละ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เดินมานั่งที่เก้าอี้
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หยิบสร้อยคอขึ้นมาดู
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เลือดที่อยู่ด้านในนั้นมันช่างอาหารตาซะเหลือเกิน...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เลียปาก
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อา...//ปล่อยสร้อยให้ห้อยอยู่เหมือนเดิม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ถ้าเรายังดูมันต่อไปเราอาจจะทนไม่ไหวก็ได้...ต้องกันไว้ก่อน..)
หลังจากที่คิดไม่นานก็ได้เกิดแสงสว่างขึ้น
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ค่อยๆลืมตา
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(อา....)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เกือบกลุ่มเดิมซะแล้ว...)
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
....
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
//ยิ้ม
วิคเตอร์ แกรนด์:บุรุษไปรษณีย์
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(อยากกินอะไรเพิ่มเติมอยู่เหมือนกันนะ...แต่ว่า...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ถ้าจะให้กินอีกพอเริ่มเกมก็คงจะอิ่มจนวิ่งไม่ไหวพอดี...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(แต่ยังไงซะก็ยังอยากจะกินอยู่เหมือนเดิม..จะมีผลไม้ไหมนะ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เอานิ้วไปจิ้มๆเจ้าลูกกะตา
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
นี่...วันนี้ขอเป็นผลไม้นะอะไรก็ได้ที่มันกินง่ายๆ..//พูดเบาๆให้เจ้าลูกกะตาได้ยินอย่างเดียวเหมือนเดิม
เมื่อลูกกะตาได้ยินคำสั่งก็ได้ลงไปเพื่อไปนำอาหารมาให้เหมือนเดิม
และดูเหมือนมันจะเอามาได้ถูกใจซะด้วย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//กินผลไม้
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(อืม...เปรี้ยวๆหวานๆแต่ดูเหมือนว่าจะเปรี้ยวซะส่วนใหญ่..ก็ไม่ได้แย่...)
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
คุณมิวสวัสดีอีกครั้งนะครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
หืม...ครับ...
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมกับคุณได้เล่นร่วมกันหรือเปล่าครับ
เขาพูดพร้อมกับเอียงหัวด้วยนิดหน่อย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//นึกคิดอยู่สักพัก
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ถ้าเท่าที่จำได้..ผมก็นึกไม่ออกเลยนะครับ..
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
//ยิ้ม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนที่ชอบยิ้มนะ..แต่เขาก็ดูเป็นคนที่ระวังตัวและจริงจังอยู่นิดหน่อย..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หันไปมอง
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
....//นั่งกอดอกอยู่เฉยๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ส่วนนั่นเขาก็เป็นคนที่ระวังตัว..และดูเงียบขรึมอยู่ตลอดเวลา..และดูเหมือนว่าเขาจะเป็นพวก..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ใจร้อนอยู่เหมือนกันนะเนี่ย...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ดูจากสภาพภายนอกของเขาแล้วดูเหมือนว่าจะเป็นคนที่มีความอดทนสูงจากการเป็นทหารรับจ้างอยู่พอสมควรนะเนี่ย..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//พยักหน้าอยู่ในใจ
วิคเตอร์ แกรนด์:บุรุษไปรษณีย์
//กำลังนั่งกุมมืออยู่
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ส่วนอีกคนนึง..ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยคุ้นชินกับผู้คนสักเท่าไหร่...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(อย่าไปคิดอะไรมากเลย..ยังไงซะตอนคิดอะไรมากในตอนนี้ก็..เป็นสิ่งที่ไม่ดีสักเท่าไหร่..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ถอนหายใจออกเบาๆ
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
คุณมิวเป็นอะไรหรือเปล่าครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับ?..
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
พอดีว่าผมเห็นคุณถอนหายใจออกมาตอนเมื่อกี้น่ะ
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
ก็เลยสงสัยนะครับว่าเป็นอะไรหรือเปล่า
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ผมส่ายหัวไปมา
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมไม่เป็นอะไรหรอกครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ก็แค่รู้สึกว่าคิดมากเกินไป..ก็เลยต้องถอนหายใจออกมาสักเล็กน้อยน่ะครับ...
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
อย่างนั้นหรอครับ ถ้าเป็นแบบนั้นแล้วก็อย่าคิดมากเลยนะครับทุกอย่างจะต้องไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(น่าสงสัยจริงๆ..เขาเอาความมั่นใจมาจากไหนกันนะ..ว่าทุกอย่างจะไม่เป็นอะไรนะ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(แต่พูดเอาไว้แค่นี้ก็พอแล้ว..จะรับไว้ก็แล้วกันนะ..คำพูดนั้นน่ะ..)
ผมกินผลไม้ไปด้วยพร้อมกับคิดไปด้วย
ก็แค่เป็นความคิดของแมวทั่วๆไปที่คิดนั่นแหละนะแต่บางทีมันอาจจะกลายเป็นแมวที่ฉลาดกว่านั้น
การชมตัวเองก็เป็นสิ่งที่ดีนะในเมื่อไม่มีใครชมตัวเราเลยนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(พวกมนุษย์เนี่ยมีคำพูดที่สวยหรูอยู่ตลอดเลยนะ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(จากการที่อยู่ด้านนอกและรับใช้ชนชั้นสูงมาเนิบนานก็ได้ยินแต่คำพูดสวยหรูจนน่ารำคาญตลอดเลย..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(แต่บางทีคำพูดสวยหรูพวกนั้นก็ทำให้คนอื่นๆรู้สึกดีขึ้นน่าแปลกใจจริงๆไม่เข้าใจจริงๆเลยนะว่าทำไมมันถึงทำให้ดีขึ้นได้ขนาดนั้นกัน..)
เจ้าแมวใช้เวลาในร่างมนุษย์ในการใช้ชีวิตอยู่ด้านนอกก่อนที่จะมาอยู่ในคฤหาสน์นั้นเต็มไปด้วยความสงสัยและความอยากรู้อยากเห็นมากมาย
และจากการที่เจ้าตัวนั้นทดสอบอะไรมามากมายก็ทำให้รู้ถึงความน่าสงสัยที่มากมายตามมาด้วยเช่นเดียวกัน
อย่างตอนแรกที่พูดไปคำพูดสวยหรูที่ดูไม่น่ามีประโยชน์แต่กับมีประโยชน์ได้อย่างน่าแปลกใจ
คำพูดชื่นชมที่มากมายมหาศาลทั้งที่ไม่รู้ว่ามันดีขนาดนั้นจริงๆอย่างนั้นหรอ
ไม่มีความจริงอะไรอยู่ในนั้นแต่เป็นเพียงแค่ข่าวลือและข่าวที่แสดง
แล้วมนุษย์ก็ยังเป็นพวกที่เมื่อเจอข้อเสียแล้วจะไม่มีทางไว้ใจตลอดกาลเลยด้วย
เพราะเจ้าตัวได้ไปอ่านข่าวมา
ตระกูลชนชั้นสูงคนนึงที่มียศฐาบรรดาศักดิ์ที่ยอดเยี่ยมและเป็นคนที่ดีแต่เบื้องหลังจากที่ทำผิดพลาดเพียงครั้งเดียวก็ทำให้เขาตกลงสู่เหวลึกในทันที
มันทำให้เจ้าตัวได้เห็นถึงความไม่แน่นอนของมนุษย์ที่ต่อให้จะดีและมีผลงานยอดเยี่ยมสักเท่าใดแต่ถ้าหากมีสิ่งที่แย่ก็สามารถตกลงสู่เหวลึกได้อย่างน่าแปลกใจ
ตกลงไปเรื่อยๆอย่างที่ไม่มีวันกลับมาเลยน่าสงสารเขาเหมือนกันนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(มนุษย์หนามนุษย์...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ต่อให้ตอนนี้เราจะมีร่างกายเป็นมนุษย์ก็ตามที่เรสก็ยังไม่เข้าใจความหมายของคำว่ามนุษย์อยู่ดี...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(มีอะไรอีกมากมายที่เรายังไม่เข้าใจและก็กำลังตั้งคำถามมันอยู่..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ต่อให้เราจะอยากเข้าใจมันมากสักเท่าไหร่ก็ตามเราก็ต้องทิ้งมันไปอยู่ดี...)
ข้อที่ 1 เลยมันน่ารำคาญและข้อที่ 2 มันไม่ได้ช่วยให้เราพัฒนาตัวเองเลยซะด้วยซ้ำไปข้อที่ 3 ไม่มีเหตุผลอะไรที่เราจะต้องคิดกับมันมากเมื่อมันไม่มีเหตุจำเป็นถึงอนาคตที่จะมาถึง...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(แต่ถึงยังไงเราก็ยังคอยจดจำรายละเอียดต่างๆเอาไว้..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(หลังจากที่เรารู้ความหมาย ความหมายนึงที่ว่ากันว่า..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เรียนรู้เอาไว้ดีกว่าจะไม่มีโอกาสเรียนรู้อีกเลย..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ความหมายนี้น่าสนใจดีเราชอบมาก..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ถูกใจจนน่าตกใจเลยล่ะ..)
Comments