แมวเกิดใหม่ในเกมidentity V!
ทรมานเราทำไม
:นี่เราตายอีกแล้วอย่างนั้นหรอ..
:ยังไงซะในตอนแรกเราก็ต้องสิ้นใจตายไปอยู่แล้ว...
:คงจะไม่แปลกอะไรหรอกใช่ไหม..เหมียว...
แสงค่อยๆสว่างจ้าขึ้นก่อนที่จะดับไปแล้วก็ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
แมวป่านักล่า
//ตื่นแล้วลุกขึ้นมา
แมวป่านักล่า
(ที่นี่คือที่ไหน...)
แมวป่านักล่า
//หันซ้ายหันขวา
ในตอนนี้เจ้าแมวกำลังอยู่ในเมืองของมนุษย์ที่มีมนุษย์เต็มและพลุกพล่านไปหมด
แมวป่านักล่า
//ได้ยินเสียงเรียกเลยหันไปดู
มิชิโกะ:เกอิชา
ตอนเด็ก:เจ้าแมวน่ารักจังเลย//ยื่นมือลูบหัวเจ้าแมวขาวที่อยู่ตรงหน้า
แมวป่านักล่า
//ยอมให้ลูบหัว
แมวป่านักล่า
(มนุษย์หญิงสาวคนนี้...)
หลังจากนั้นก็มีคนคนนึงมาหามิชิโกะตอนเด็กพร้อมกับเรียกให้กลับไปทำงาน
แมวป่านักล่า
//กำลังมองการกระทำของมิชิโกะตอนเด็กอยู่(ตามมานั่นแหละ)
คุณมิชิโกะในตอนเด็กกำลังฝึกซ้อมการเป็นเกอิชาฝึกหัดอยู่
แมวป่านักล่า
//มองทุกการกระทำด้วยความสนใจและสงสัย
แมวป่านักล่า
(เจ้านั่นคือดนตรีสินะ)
แมวป่านักล่า
(หืมเกิดอะไรขึ้น)
เจ้าแมวจะรู้สึกถึงบางอย่างแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรแล้วใช้ชีวิตโดยการติดตามมิชิโกะจนถึงตอนโต
ซึ่งในวันนี้ก็คือวันที่ชายหนุ่มคนนั้นจะมารับมิชิโกะไปอยู่ด้วย
แมวป่านักล่า
//เดินเข้ามาหามิชิโกะ
มิชิโกะ:เกอิชา
คุณแมวขาว//ยิ้มพร้อมกับลูบหัว
แมวป่านักล่า
(มิโกะเจ้าจะไปจริงอย่างนั้นหรอ..)
มิชิโกะ:เกอิชา
คุณแมวคุณดูกังวลใจนะ//ยิ้ม
มิชิโกะ:เกอิชา
ไม่เป็นอะไรหรอก
มิชิโกะ:เกอิชา
คุณแมวขาวดิฉันไปก่อนนะดิฉันไปก่อนนะเจ้าคะ//โบกมือให้กับทุกคนแล้วไปกับคนรักของตน
แมวป่านักล่า
(มิโกะ..เรารู้ว่าเจ้ารักชายคนนั้นแต่เจ้าคิดว่าครอบครัวของเขาจะรับได้หรอ...)
ตปก.หญิง
เกอิชาเพื่อนสนิทของมิโกะ:อย่าเป็นห่วงไปเลยเธอจะต้องมีความสุขแน่..ดิฉันมั่นใจ...//คำพูดคำสุดท้ายนั้นช่างแผ่วเบาเหลือเกิน
ต่อให้จะได้ยินคำปลอบใจของเพื่อนสนิทแต่ก็ใช่ว่าเจ้าตัวจะยอมก็เลยตามมิชิโกะมาด้วย
ยังไงซะความเร็วในการวิ่งของเจ้าตัวก็เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นๆอยู่แล้ว
แต่เจ้าตัวก็คงจะไม่สามารถให้มิชิโกะเห็นตัวของเขาได้เขาจึงทำได้เพียงแค่แอบมองเท่านั้น
มิชิโกะ:เกอิชา
//ถูกคุณพ่อของสามีฆ่าตาย
แมวป่านักล่า
//เดินเข้ามาหามิชิโกะที่ถูกนำมาทิ้งและใกล้ตาย
มิชิโกะ:เกอิชา
คุณ....แมว..ขาว...//พูดด้วยเสียงที่แผ่วเบา
แมวป่านักล่า
//เลียน้ำตาของมิชิโกะ
มิชิโกะ:เกอิชา
ฉัน....ไม่...
แมวป่านักล่า
//เอาอุ้งเท้าแตะที่ปากของมิชิโกะอย่างแผ่วเบา
แมวป่านักล่า
(อย่าพูดเลยมิโกะหลับให้สบายเถอะ...)
แมวป่านักล่า
(เราเข้าใจความตายนี้ดีความรู้สึกนะความรู้สึกนั้นน่ะ...)
แมวป่านักล่า
//จูบลงบนที่หน้าผากของมิชิโกะ
แมวป่านักล่า
(เราดีใจที่เราได้อยู่ด้วยกันต่อให้เวลามันจะผ่านไปแล้วก็ตามเราเข้าใจอะไรหลายๆอย่างมากเลยล่ะ..)
แมวป่านักล่า
(ราตรีสวัสดิ์นะมิโกะสหายมนุษย์ของเรา..)
มิชิโกะ:เกอิชา
//มิชิโกะได้สิ้นใจตายไปในที่สุด
แมวป่านักล่า
(เราควรที่จะเอาปิ่นปักผมของเจ้านั่นคืน...)
แมวป่านักล่า
//ดวงตาที่สีทองได้กลายเป็นสีแดงฉานดวงตาสีฟ้าสว่างได้กลายเป็นสีม่วงดั่งพิษ
วันเวลาได้ผ่านไปชายหนุ่มที่รักของมิโกะก็ได้กลับมาได้รับข่าวที่หน้าตกใจชายหนุ่มได้ตามหาคนรักของเขาทั่วทุกที่
โดยที่ในตอนนี้เขาก็เริ่มหมดหวังแล้ว
ตปก.ชาย
คนรักของมิโกะ:มิชิโกะ...คุณไปจากผมแล้วอย่างนั้นหรอ...
แมวป่านักล่า
(มนุษย์หลอกลวงมนุษย์ด้วยกันเองอย่างนั้นหรอต่อให้จะเป็นสายเลือดเดียวกันก็ไม่เว้นเลยใช่ไหม..)
ตปก.ชาย
คนรักของมิโกะ://หันมาตามเสียง
ตปก.ชาย
คนรักของมิโกะ:นั่นคุณเองคุณแมวขาวที่มิชิโกะชอบพูดถึงบ่อยๆคุณมาที่นี่ได้ยังไงกันน่ะครับ
ตปก.ชาย
คนรักของมิโกะ:หรือว่าจะพาผมไปหามิชิโกะอย่างนั้นหรอ
แมวป่านักล่า
//หันหลังแล้วเดินไปอย่างช้าๆ
ตปก.ชาย
คนรักของมิโกะ:เดี๋ยวก่อนสิ//เดินตามมา
แมวป่านักล่า
//หยุดแล้วนั่งลงมองไปที่สิ่งที่อยู่ตรงหน้า
ตปก.ชาย
คนรักของมิโกะ:เป็นอะไรไปนะ//มองไปตามสิ่งที่เจ้าแมวมอง
ตปก.ชาย
คนรักของมิโกะ:!!!..//เข้าไปหยิบปิ่นปักผมที่เต็มไปด้วยเลือดขึ้นมา
ตปก.ชาย
คนรักของมิโกะ:มิชิโกะ...เธอไม่ได้หนีผมไปแต่เธอถูกฆ่าตาย...ผมไม่น่าพาเธอมาเลย..
แมวป่านักล่า
(จะร่ำไห้อะไรก็แล้วแต่เจ้า..)//เดินหันหลังให้คนรักของมิชิโกะพร้อมกับเตรียมตัวที่จะเดินออกไป
ตปก.ชาย
คนรักของมิโกะ:คุณแมวขาวขอบคุณที่บอกเรื่องนี้กับผมและขอโทษที่พรากคนสำคัญของคุณไปนะครับ...เรื่องนี้ผมรู้ตัวคนร้ายแล้วแล้วผมก็จะจัดการเขาเอง...
แมวป่านักล่า
เหมียว...//เดินจากไป
แมวป่านักล่า
(จะยังไงก็ช่างถ้านายทำไม่ได้เราจะเป็นคนจัดการมันเองนายก็คงจะไม่อยากให้คนรักของนายตายจากไปแบบนี้ใช่ไหม..)
แมวป่านักล่า
(เราก็ไม่อยากให้คนของเราตายโดยไร้เหตุผลเหมือนกัน..)
แมวป่านักล่า
//ในดวงตาเต็มไปด้วยไฟแค้นของสหายที่ถูกฆ่าตายโดยไร้เหตุผลแต่ก็ต้องหยุดลงเมื่่อนึกถึงสิ่งนั้นจึงทำให้เจ้าตัวกลับมามีสติและปล่อยให้คนรักของเขาจัดการต่อไป
แมวป่านักล่า
(ขอเปลี่ยนใจก็แล้วกัน...)
แล้วเจ้าตัวก็ไปหาที่หลับนอนตื่นมาอีกทีก็ที่ไหนอีกก็ไม่รู้
แมวป่านักล่า
(นี่มันที่ไหนอีกแล้วละเนี่ย!..)
แมวป่านักล่า
(เสียงแบบนี้ที่คุ้นเคย)
เนื่องจากว่าเจ้าตัวนั้นได้อยู่กับมิชิโกะตอนเด็กซึ่งแน่นอนก็ต้องได้ยินเสียงเด็กร้องไห้ทำให้เจ้าตัวนั้นรู้ได้ทันทีว่าเสียงนี้คือเสียงอะไร
แมวป่านักล่า
//เดินไปตามเสียง
ฟ่านวู่จิ๋ว:อู่ฉาง
ตอนเด็ก:ฮึกฮือ...ท่านพี่ท่านอยู่ไหนกัน..
แมวป่านักล่า
(ดูเหมือนว่าจะหลงทางนะ..)
แมวป่านักล่า
//เดินเข้าไปหา
ฟ่านวู่จิ๋ว:อู่ฉาง
//กำลังนั่งร้องไห้เรียกท่านพี่ของตนเองอยู่
แมวป่านักล่า
เหมียว(นี่เจ้ามนุษย์)
ฟ่านวู่จิ๋ว:อู่ฉาง
ตอนเด็ก:ฮึกหืม..
แมวป่านักล่า
(ไม่เป็นอะไรนะ)//เข้าไปเลียหน้าของฟ่านวู่จิ๋ว
ฟ่านวู่จิ๋ว:อู่ฉาง
ฮึกฮือ...
ฟ่านวู่จิ๋ว:อู่ฉาง
//เอาเจ้าแมวมากอดพร้อมกับร้องไห้
แมวป่านักล่า
(หยุดร้องได้แล้วนะจะได้ไปหาพี่ชายของเจ้าไง..)
แมวป่านักล่า
//เอาอุ้งเท้าข้างนึงไปแตะที่ตาของเจ้าฟ่าน
ฟ่านวู่จิ๋ว:อู่ฉาง
//ค่อยๆหยุดร้อง
แมวป่านักล่า
(หืม?)//หูกระดิกได้ยินเสียงใครสักคนเรียกหาคนๆนึง
แมวป่านักล่า
(นี่บางทีคนนั้นอาจจะเป็นพี่ชายเจ้าก็ได้)//กระโดดออกจากอ้อมกอด
แมวป่านักล่า
//ก่อนที่จะกัดไปที่เสื้อของเจ้าฟ่านพร้อมกับดึง
ฟ่านวู่จิ๋ว:อู่ฉาง
ตอนเด็ก:คุณแมวขาวอะไรอย่างนั้นหรอ//พูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นคลอน
แมวป่านักล่า
(ก็ไปหาพี่ชายเจ้าไง..)//หยุดกัดก่อนที่จะหันแล้วชี้ไปที่เสียงที่ได้ยิน
ฟ่านวู่จิ๋ว:อู่ฉาง
เด็ก:อะไรหรอ...
ฟ่านวู่จิ๋ว:อู่ฉาง
//ได้ยินเสียงเรียกของพี่ของตนก็ได้รีบลุกขึ้นพร้อมกับวิ่งไปหาในทันที
แมวป่านักล่า
(ก็นะเด็กนี่นา..)//เดินตามแทนที่จะวิ่ง
หลังจากนั้นเจ้าตัวก็มาเห็นพี่ชายกำลังโอ๋น้องชายอยู่
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
ตอนเด็ก:โอ๋ๆพี่อยู่นี่แล้วนะไม่เป็นอะไรนะน้องของพี่//พูดไปด้วยพร้อมกับลูบหลังปลอบไปด้วย
แมวป่านักล่า
(อบอุ่นดีจังนะ..)
หลังจากนั้นเขาก็ใช้ชีวิตเหมือนเดิมเหมือนกับที่ใช้กับมิชิโกะก็คือการดูสิ่งต่างๆและอยู่กับพวกเขา
เจ้าแมวได้รู้อีกว่าครอบครัวของสองพี่น้องคนนี้ไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่คุณน้องชอบถูกคุณพ่อว่าบ่อยๆจึงทำให้พอเริ่มโตก็กลายเป็นคนที่ก้าวร้าวแต่ในขณะเดียวกันเวลาอยู่กับเขาเขาเป็นคนที่อ่อนโยนและเอาใจใส่
ส่วนคนพี่ก็เป็นคนที่เงียบขรึมและตรงไปตรงมาเอามากๆพร้อมกับเจ้าเล่ห์ด้วยเช่นเดียวกันแต่เวลาอยู่กับเขาก็จะอ่อนโยนและนุ่มนวลด้วยเหมือนกัน
จนกระทั่งในวันๆนึงที่น้องชายเผลอไปมีเรื่องกับคนใหญ่คนโตแล้วเจ้าพวกนั้นเอาเรื่องอา...ให้ตายสิน่ารำคาญจริงๆ
ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องใหญ่พอสมควรแต่สำหรับแมวแล้วเรื่องนี้ไม่เข้าใจเลยแต่รู้แค่ว่ามันไม่ดี
ในสองพี่น้องคนนี้พวกเขาต่างก็อาสาที่จะเป็นคนติดคุกเองแต่เพราะไม่สามารถเลือกคนกระทำผิดได้เพราะทั้งสองคนขอรับผิดเองจึงทำให้ต้องรอไปก่อน
จนกระทั่งสองพี่น้องก็ได้มาคุยกันซึ่งเราก็ห้ามแล้วนะ
แมวป่านักล่า
(นี่ๆทั้งสองคนถ้าจะมาคุยกันตรงนี้ไม่คุยกันที่บ้านมันจะดีกว่าหรอ..)//เอาอุ้งเท้าเขี่ยที่ขาของคนน้อง
ฟ่านวู่จิ๋ว:อู่ฉาง
อย่าเพิ่งกวนสิ..//ลูบหัวเจ้าแมวขาว
แมวป่านักล่า
(ให้ตายเถอะนี่มันอันตรายนะ..)//มองขึ้นไปบนฟ้า
สองพี่น้องคุยกันอยู่สักพักเมื่อรู้สึกว่าฝนเริ่มตกเจ้าพี่ก็ได้ขอตัวไปเอาร่มแล้วจะรีบกลับมาแต่ในวันนี้มันไม่ดีเลย
โดยที่เรานั้นยืนอยู่กับคนน้อง
แมวป่านักล่า
(นี่มันเริ่มไม่ดีแล้วนะน้ำเริ่มขึ้นสูงแล้วนะ..)//เอาอุ้งเท้าไปเขี่ยที่ขาของคนน้อง
แมวป่านักล่า
(เจ้าฟ่านไม่ต้องรอให้พี่ของเจ้ามารับหรอกรีบไปหาเจ้าพี่น่าจะดีกว่าไม่งั้นก็ไปหาที่หลบกันเถอะ..เจ้าฟ่าน..)
ฟ่านวู่จิ๋ว:อู่ฉาง
ข้าจะไม่ไปไหนหรอกเจ้ากลับไปหาพี่เถอะ//ยิ้มให้กับเจ้าแมวขาว
แมวป่านักล่า
(ทำไมกันล่ะเจ้าฟ่าน..ถ้าเจ้ายังไม่กลับเราเองก็จะไม่เหมือนกัน...)
น้ำเริ่มค่อยๆสูงขึ้นจนในที่สุดก็..
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
//กำลังร้องไห้กอดร่มอยู่
แมวป่านักล่า
//ว่ายน้ำขึ้นมาอย่างทุลักทุเล
แมวป่านักล่า
//ขึ้นมาบนฝั่งได้อย่างปลอดภัย
แมวป่านักล่า
(ให้ตายสินึกว่าจะตายอีกซะแล้ว..)
ชีปี่อ้าน:อู่ฉาง
//เข้ามากอดในทันที
เนื่องจากการตายของน้องชายเพราะฉะนั้นเรื่องที่ไปทำให้คนใหญ่คนโตเสียหายก็ถือว่าโมฆะไปถือว่าเป็นการหนีโทษส่วนเจ้าพี่ก็โศกเศร้า
เขาก็ได้แขวนคอตายในที่สุด...
แมวป่านักล่า
//เข้ามาในห้องแล้วมองไปที่ร่างไร้วิญญาณนั้น
:ทำไมเราต้องมาเจออะไรแบบนี้อีกแล้วนะรอบที่ 2 แล้วนะนี่มัน 2 คนเลยอย่างนั้นหรอ
:ทำไมกันมันช่างเจ็บปวดเหลือเกิน...
:ทำไมทรมานเรา..ทำไมกัน...
ความเจ็บปวดนั้นเป็นเรื่องที่ดีแต่ความตายนั้นเป็นเรื่องที่ไม่ดีเอาซะเลย
การที่จะต้องมาเห็นสิ่งที่ไม่อยากจะเห็นเหมือนฉันเจ็บปวดซะเหลือเกิน
ไม่ต่างอะไรจากการได้ตายไปแล้วเลย
ต่อให้จะไม่ได้ผิดอะไรแต่การที่คนที่รักนั้นตายมันก็เปรียบเสมือนกับเราอยู่เพื่อตายเลย
มันก็เลยเป็นแบบนี้อย่างนั้นหรอคือการที่เราตายไปพร้อมกับเขานะ..
เจ็บปวดเหมือนกับทรมานจนในที่สุด
และแล้วก็เป็นดัง 2 พี่น้องคนนั้น
Comments