แมวเกิดใหม่ในเกมidentity V!
เหลืออีก
ในการเดินทางก็ใช้ระยะเวลาอยู่สักพักส่วนหนึ่งมาจากการหาสถานที่ด้วยนี่น่ะสิ
แต่ยังไงซะก็มาแล้วนี่นาก็ตั้งเป้าหมายไว้แล้วนี่นา
ก็จะต้องทำตามเป้าหมายที่วางเอาไว้ใช่ไหมล่ะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//กำลังยืนอยู่หน้าคฤหาสน์
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(มาถึงพอดีก็เป็นเวลาตอนกลางคืนแล้วเขาจะรับเราเข้าหรือเปล่านะ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(แต่เราก็มีจดหมายที่เอาไว้ยืนยันตัวตนแล้วนี่นา...เข้าไปเลยดีไหม..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ถอนหายใจเบาๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ช่างเถอะอย่าคิดมากเลย..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ค่อยๆเปิดประตูเข้าไป
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หันมองรอบๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ปิดประตู ตามองไปที่โต๊ะที่อยู่ด้านหน้า
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ค่อยๆเดินไปที่โต๊ะที่อยู่ด้านหน้า
บนโต๊ะนั้นมีเทียนที่ถูกจุดเอาไว้พร้อมกับกุญแจห้อง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ดูเหมือนว่ากุญแจดอกนี้จะเป็นกุญแจสำหรับเรานะ...)
เป็นกุญแจที่มีลวดลายพร้อมกับพวงกุญแจที่เป็นรูปแมว 2 ด้านด้านนึงเป็นแมวตาสองสี เป็นสีเหลืองกับสีฟ้าหน้าสีขาวอีกด้านเป็นสีแดงกับสีม่วงหน้าสีดำ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หยิบมา
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//มองไปที่เทียน
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หยิบเทียนมาด้วย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เอาล่ะเราต้องไปที่ห้องของเราใช่ไหม...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ดูเหมือนว่าห้องเราจะอยู่ที่ด้านบนสินะ..)//มองขึ้นไปบนบันได
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ค่อยๆเดินขึ้นไป
เป็นการเดินที่ไร้เสียงเอามากๆเหมือนกับแมวเดินมากเลยต่อให้ตอนนี้เขาจะมีร่างกายที่เป็นเหมือนมนุษย์และมีความรู้สึกเหมือนมนุษย์แล้วก็ตามแต่ทักษะของแมวก็ยังคงอยู่คือการต้องระมัดระวังตัวไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
จนกระทั่งมาถึงห้องของตัวเอง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ไขประตูพร้อมกับเดินเข้าไปแล้วปิดประตูเบาๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//มองรอบๆห้อง
ขวามือของผมเป็นเตียงสีขาวครีมที่ดูเหมือนจะถูกทำมาให้กับผมไม่มีลวดลายแต่เนื้อผ้าดีส่วนฝั่งซ้ายหัวเตียงก็จะเป็นโต๊ะทำงานใหญ่พร้อมกับหน้าต่างใหญ่และผ้าม่านปิดหน้าต่างพร้อมกับขวามือของผมอีกครั้งนึงใกล้กับประตูเป็นตู้เสื้อผ้า
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
ไม่รู้ว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่ผมลองเปิดตู้เสื้อผ้าดู
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เปิดตู้เสื้อผ้า
น่าแปลกใจจริงๆที่นี่น่าจะเป็นแค่ห้องนอนแขกหรือห้องที่ทำไว้เพิ่มเติมแต่ดูเหมือนห้องของผมจะมีเสื้อผ้าของใช้และอะไรต่างๆที่ถูกเตรียมเอาไว้แล้วแถมเตรียมเอาไว้อย่างดีเหมือนว่าเขาจะรู้ว่าผมจะมาตอนไหน
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ลองไปสำรวจรอบๆดีกว่า...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ออกมาจากห้องล็อคประตูแล้วเอากุญแจเก็บไว้ในตัว
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
.....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ที่นี่เราไม่ได้อยู่แค่คนเดียว...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(มีกลิ่นหลายกลิ่นกลิ่นดินอย่างนั้นหรอ...หรือแม้แต่กลิ่นเจ้าพวกนั้น)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ไม่ชอบกลิ่นแบบนี้เลย...//พูดเบาๆก่อนที่จะเดินลงบันไดไป
เขาเดินไปที่ห้องอาหารแล้วเจอคนหลายคนเลย
ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะทานอาหารกันอยู่นะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เปิดประตูเดินเข้ามา
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
!...
เอ็มม่า วูดส์:คนสวน
มีคนมาเพิ่มด้วยอีกคนด้วยล่ะค่ะ!
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
พวกเขาหันมามองผมดูเหมือนว่าจะกำลังสำรวจภายนอกของผมอยู่สินะ
ผ้าคลุมสีขาวที่คลุมปิดครึ่งหน้าผมขาวยาวผิวพรรณสุขภาพดีเหมือนกับชนชั้นสูงเนื้อผ้าดีเสื้อผ้าที่ซับซ้อน
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
นายดูดีมากเลย!
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอบคุณครับ...//ผมพูดออกมาเบาๆ
เวร่า แนร์:นักปรุงน้ำหอม
(เขาดูสง่างามมากเลย..)
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ว่าแต่ว่าแต่นายมาทำอะไรที่นี่อย่างนั้นหรอ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(คนตรงหน้าของผมดูตื่นเต้นและดูอยากรู้อยากเห็นมากๆ...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หยิบจดหมายขึ้นมา
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
อา..นั่นสินะ
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
โทษทีนะพอดีว่าฉันตื่นเต้นไปหน่อยนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ไม่เป็นไรหรอกครับ..//ผมยิ้มบางๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(การยิ้มถือว่าเป็นการให้เกียรติและเป็นขั้นตอนในการปรับความสัมพันธ์ได้ดีเลย...)
ไมค์ มอร์ตัน:นักกายกรรม
นายพึ่งมาถึงอย่างนั้นสินะ!มานั่งเลยมานั่งเลย!
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เขาดูร่าเริงนะ...ร่าเริงเกินไปซะด้วย..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เดินไปนั่งที่เก้าอี้
ฝั่งนึงเป็นของผู้หญิงอีกฝั่งนึงเป็นของผู้ชายที่นั่งของผมในตอนนี้ซ้ายมือของผมคนที่สวมเกราะเหมือนอัศวินอีกคนดูจากเสื้อผ้าเนื้อผ้าและรูปร่างหน้าตาแล้วน่าจะเป็นคุณนักแต่งเพลง
พวกเขาทุกคนดูคุ้นๆนะ...คิดมากแหละ...
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
คุณดูสง่างามเหมือนกับหญิงสาวเลยนะครับเนี่ย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอบคุณครับ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมได้ยินมาเยอะแล้วล่ะ...
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
เสียดายจังเลยนะครับที่คุณเป็นคุณชายนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
.?..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอโทษที่ต้องบอกแบบนี้นะครับแต่ผมไม่ใช่คุณชายหรอก...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผลไม่ได้มียศฐาบรรดาศักดิ์หรอกนะครับ...
เขาดูตกใจมากเลยที่ได้ยินแบบนั้นและบางคนก็ด้วย
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
แปลกมากเลยนะนายดูดีมากเลยนะรู้ไหม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอบคุณครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
แต่ผมก็ยังขอยืนยันคำเดิมผมอยู่คนเดียวครับ...
ผมพูดออกมาที่น้ำเสียงที่นุ่มนวลฟังแล้วลื่นหู
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
อย่างนั้นหรอครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...ครับ...
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
ผมขอทราบชื่อหน่อยจะได้ไหมครับ
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
ผม ริชาร์ด สเตอร์ลิง จะเรียกผมริชาร์ดก็ได้นะครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผม มิวเบียร์ ครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
จะเรียกยังไงก็ตามสบายของคุณเลยครับ...
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
ไม่คิดมากเลยอย่างนั้นหรอครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ไม่หรอกครับ...
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
ถ้าอย่างนั้นผมขอเรียกคุณว่าคุณชายก็แล้วกันนะครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ถ้าคุณสบายใจแบบนั้นก็ตามใจเถอะครับ...
ผมหยิบน้ำขึ้นมาจิบแล้วหลังจากนั้นทุกอย่างก็เริ่มเงียบมันก็ดีนะที่เงียบนะแต่ก็นะ...
ไมค์ มอร์ตัน:นักกายกรรม
แล้วก็ผมชื่อ ไมค์ มอร์ตัน ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณมิวเบียร์
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณ มอร์ตัน
ไมค์ มอร์ตัน:นักกายกรรม
จะเรียก ไมค์ ก็ได้ครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับ...
ไมค์ มอร์ตัน:นักกายกรรม
คุณมิวมีอาชีพเป็นอะไรอย่างนั้นหรอครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อาชีพอย่างนั้นหรอ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ก็หลากหลายอยู่เหมือนกันนะครับ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
บางทีก็เป็นนักร้องบรรเลงเพลงหรือไม่บางทีก็เป็นพ่อบ้านครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมทำอาชีพมาหลากหลายถ้าจะเอาอาชีพหลักๆก็คงจะไม่ได้หรอกนะครับ...
เฟรดเดอริก เคลย์เบอร์:นักแต่งเพลง
คุณร้องเพลงด้วยอย่างนั้นหรอครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับหลังจากที่ออกจากการเป็นพ่อบ้านครับ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมก็มาร้องเพลงอยู่ที่น้ำพุกลางเมืองนะครับ...
เฟรดเดอริก เคลย์เบอร์:นักแต่งเพลง
อย่างนั้นหรอครับ..
เฟรดเดอริก เคลย์เบอร์:นักแต่งเพลง
แล้วคุณเคยเล่นเครื่องดนตรีบ้างไหมครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เคยครับ..ตอนอยู่ที่โบสถ์..เป็นเครื่องดนตรีชนิดแรกที่ผมได้ลองเลยล่ะนะครับ..
เขากำลังหมายถึงตอนที่เขายังเป็นแมวแล้วกระโดดไปเล่นนั่นแหละนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
แล้วก็ผมได้รับการศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับดนตรีจากชนชั้นสูงด้วยนะครับ...
ไมค์ มอร์ตัน:นักกายกรรม
เอ๋
ไมค์ มอร์ตัน:นักกายกรรม
ไหนบอกไม่ใช่คนชนชั้นสูงไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมถูกเชิญให้ไปบรรเลงเสียงเพลงในงานต่างๆบ่อยนะครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
พร้อมกับการเป็นพ่อบ้านให้กับชนชั้นสูงก็คงจะไม่แปลกอะไรถ้าพวกเขาจะรู้จักผม...
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
เรื่องนั้นไม่แปลกเลยครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอบคุณที่เข้าใจนะครับคุณริชาร์ด...
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
ไม่เป็นอะไรหรอกครับมันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
:ใช่ข้าจำได้แล้วพวกเขาทุกคนที่อยู่ที่นี่เป็นทุกๆคนพวกเขาทุกคนล้วนเป็นสหายของข้าหลังจากที่หลับแล้วตื่นหลังจากที่พวกเขาหายไปไม่ก็จากไป...
:พวกเขาอยู่ที่นี่สิ่งที่เคยอยากจะตามหาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!?
มีเสียงเห่าขึ้นมาใต้ขาของผม
ผมหันไปมองข้างๆดูเหมือนว่าจะเป็นของเขาคนนั้นนะจะไม่ให้ผมจำได้ยังไงกัน
วิคเตอร์ แกรนด์:บุรุษไปรษณีย์
//ลุกลี้ลุกลนเอามากๆเมื่อสุนัขของตนไปเห่าใส่แบบนั้น
แล้วก็ยังมีนกฮูกของผู้หยั่งรู้เข้ามาหาด้วย
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
//แปลกใจ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอบใจพวกเจ้านะ...//พูดเบา เบามากให้แค่ 2 ตัวได้ยิน
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//มือข้างนึงลูบหัวสุนัขแล้วหันมาลูบหัวนกฮูก
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ลุกขึ้นพร้อมกับเดินออกไป
เจ้านกฮูกกับสุนัขดูเหมือนว่าอยากจะตามไปด้วยมากๆเลย
แต่ก็ถูกขัดขวางโดยเจ้านายของตัวเองนั่นแหละ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ยกมือขึ้นมาพร้อมกับโบกไปมา
ทำให้เจ้าสัตว์ 2 ตัวนั้นดูเหมือนว่าจะหงอยไปเลยพร้อมกับกลับไปหาเจ้านายของตัวเอง
ส่วนเจ้าตัวก็กลับไปห้องพักผ่อนของตัวเองก็เพื่อไปพักผ่อนนั่นแหละ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เดินเข้ามาในห้องของตัวเอง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(รู้แล้วล่ะ...เรารู้แล้วว่าในจดหมายกำลังหมายถึงอะไร..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผ้าคลุมหัวคงจะไม่จำเป็นอีกต่อไปสำหรับที่นี่...
:เพราะเราจะไม่ไปไหนแล้วล่ะนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(สุดท้ายการผจญภัยก็ได้จบลงใน ณ ที่แห่งนี้สินะ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
การอยู่ด้านนอกก็สนุกมากเลยแต่ก็เต็มไปด้วยความอันตรายด้วยเช่นเดียวกัน
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
แต่ในตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมอยากจะทำอะไรต่อไปอยากจะอยู่ที่ไหนและอยากจะอยู่กับใคร
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
เขากำลังนึกถึงสหายของตนที่ได้จากไป...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เจ้าฟ่าน..เจ้าอ้าน...มิโกะ..มาลี..ลีโอ...เบน...อัลวา...ไอวี่...กาลาเทีย..อันโตนิโอ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
และคนอื่นๆอีกมากมาย...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ในตอนนี้ผมกลับมาเจอกับพวกเขาแต่ผมไม่เจอพวกนาย...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//นอนลงที่เตียงพร้อมกับกอดผ้าห่ม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ข้าจะได้เจอกับพวกเจ้าอีกไหมไหนบอกว่าจะดูแลข้าไงเจ้าพวกคนบ้าทั้งหลาย...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(คำสัญญาที่มีต่อมนุษย์มันช่างไร้ประโยชน์จริงๆเมื่อมันออกมาจากปากแต่ไม่ได้ออกมาจากใจ...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(คำสัญญาปากเปล่ามันช่างไร้ประโยชน์..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//กอดตัวเองแล้วค่อยหลับตาลง
ความฝันมันช่างแสนหวานและแสนเศร้ามีทั้งโชคดีและโชคร้ายมีทั้งฝันหวานและฝันร้าย
แต่ความฝันพวกนั้นส่วนใหญ่ก็มาจากสิ่งที่เราเห็นและสิ่งที่เราปรารถนาแล้วสิ่งที่ไม่ต้องการนี่ล่ะสิมันมาจากไหนกันล่ะมันถึงได้มาอยู่ในฝันของเรา
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ค่อยๆหลับไปในที่สุด
*หลับไหลเถิดเด็กน้อยเอ้ยอย่าได้ตื่นขึ้นมาอีกเลย*
*หากเจ้ายังไม่พร้อมที่จะรับมือสู่โลกภายนอกก็จงนอนต่อไปแล้วฝันหวานกับความฝันนั้นเสียเถิด*
*สุขสันต์และหรรษาไปกับความฝันที่สวยงามและฝันหวานสนุกไปกับมันเถอะ*
ยังเหลืออะไรอีกกันหนาที่เราอยากจะค้นหาที่เราต้องการและปรารถนา
ความต้องการของมนุษย์นั้นมากมายเสียเหลือเกิน
จะมีอะไรไหมที่สามารถหยุดยั้งความมีโลภของมนุษย์นั้นได้
การจากไปนั้นได้ผลหรือเปล่าการหยุดอยู่ตรงนั้นมันได้ผลหรือเปล่า
มีอะไรที่มันได้ผลมากกว่านี้อีกไหม
ความต้องการช่างหลากหลายความรู้สึกช่างหล่าทั้งหลาย
หยุดอยู่กับที่หน่อยไม่ได้อย่างนั้นหรอเหนื่อยก็จะหยุดซะ
หยุดแล้วพักแล้วหลับไหลไปกับความฝัน
Comments
คุณไรท์แต่งดีอ่ะ ชอบบบ🫠🫠🫠🫠
2024-12-30
1
สวบบหัวแมวว
อัพพะ
2024-11-25
1