แมวเกิดใหม่ในเกมidentity V!
...
หลังจากนั้นเจ้าตัวก็ได้กลับห้องนอนมาเหมือนเดิม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ชุดแห้งแล้ว...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เอาชุดมาเก็บเอาไว้ในตู้เสื้อผ้า
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(จะว่าไปแล้ว..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(คุณหมอเอมิลี่ได้บอกเอาไว้ตอนที่ทำอาหารว่า..)
ในตอนที่เขากำลังทำอาหารกันอยู่
เอ็มม่า วูดส์:คนสวน
//กำลังมองมิวเบียร์ทำอาหารอยู่
เอ็มม่า วูดส์:คนสวน
น่าอร่อยมากเลยค่ะ!
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
จะว่าไปแล้ว...
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
ดิฉันยังไม่ได้บอกอย่างนึงไปเลยสินะคะ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อะไรหรอครับ...
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
บางทีบางครั้งก็จะเกิดแสงสว่างขึ้นตอนที่คุณไม่ได้อยู่ในห้องอาหารคุณก็ไม่จำเป็นที่จะต้องตกใจนะคะ
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
เพราะก็เป็นเหมือนเดิมเหมือนตอนแรกเลยค่ะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอบคุณที่บอกให้ผมรู้ตัวนะครับ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เผื่อไว้ก่อนก็น่าจะดี..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เอาชุดมาใส่
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เอาล่ะเท่านี้ก็น่าจะหายห่วงแล้ว...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//นอนลงบนเตียง
นอนลงไปได้ไม่นานก็ได้เกิดแสงสว่างขึ้น
ลืมตามาอีกทีก็ได้มาอยู่ที่โต๊ะเป็นที่เรียบร้อย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ลืมตาขึ้นมามองรอบๆ
วิคเตอร์ แกรนด์:บุรุษไปรษณีย์
//ดูลุกลี้ลุกลนเอามากๆเลย
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//นั่งอยู่นิ่งๆแทบจะไม่หันไปมองใครเลย
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
//นั่งยิ้มแบบสบายๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
ในใต้เสื้อแขนยาวที่คลุมปิดมือ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//กำลังเอาเล็บข่วนโต๊ะอยู่
ต่อให้เสียงจะเบาแต่ทั้งโต๊ะก็ได้ยินอยู่ดี
แอนดรู มิวเบียร์
วิคเตอร์ ลูก้า
#ขออนุญาตไม่เอาตามเกมนะก็นี่มันนิยายใช่ไหมล่ะโอเคมาต่อกันเลย
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
?...//ยิ้มแต่ก็เหงื่อออกอยู่เหมือนกันว่าเสียงอะไร
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//เหงื่อออกอยู่เหมือนกัน
วิคเตอร์ แกรนด์:บุรุษไปรษณีย์
//เป็นเหมือนๆกันแต่หนักกว่าคนอื่นนิดหน่อย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หน้านิ่งเอามากๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(แค่รอเวลาใช่ไหมนะ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
หืม...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//มองไปที่ลูกตาที่อยู่ตรงกลางโต๊ะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//จ้องมอง...
มันดู...น่าแปลกใจสำหรับเขาเอามากๆเลย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เอานิ้วจิ้มไปที่ลูกตาลูกนั้น
ลูกตาลูกนั้นขยับดุ๊กดิ๊กไปมาดูเหมือนเจ้านั่นจะไม่ชอบสักเท่าไหร่แต่ก็ว่าอะไรไม่ได้เพราะมันไม่มีปาก
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
คิกคิก...//ยิ้มหัวเราะเบาๆระหว่างที่จิ้มลูกตาเบาๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ยิ้มบางๆ
ส่วนอีกทั้งสามคนก็ได้นั่งมองมิวเบียร์อยู่ห่างๆ
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
//ยิ้มมองมิวเบียร์อยู่ห่างๆ
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//แอบมองอยู่ห่างๆ
วิคเตอร์ แกรนด์:บุรุษไปรษณีย์
//ยิ้มมองอยู่ห่างๆ
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
นี่ๆมิวเบียร์~
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับ?...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หันมามองตามเสียงเรียกของลูก้า
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ที่จริงแล้วเจ้าลูกตานั่นสามารถสั่งอาหารได้ด้วยนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
สั่งอาหารที่ต้องการหรอ?...
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ใช่แต่พวกเราก็ไม่กล้าหรอก
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ก็เลยไม่ได้สั่งนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หันกลับมามองเจ้าลูกตาต่อ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
นี่...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอนมน้ำผึ้งอุ่นนะ...
เจ้าลูกตานั้นแสดงดวงตาที่เป็นประกายเอามากๆก่อนที่จะกระโดดลงจากโต๊ะไปเอานมน้ำผึ้งอุ่นๆมาให้
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//มองเจ้าลูกตาที่เดินออกไป
ผ่านไปสักพักนมน้ำผึ้งอุ่นก็ได้มาเสริฟ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ลองเอามือจับแก้วดู
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(นมกำลังอุ่นพอดีที่จะสามารถรับประทานได้ทันที)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ลองดมกลิ่นดู
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(นม...แล้วก็..น้ำผึ้ง...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ลองจิบดู
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ยิ้มออกมาอย่างนุ่มนวล
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(อา...นมกับน้ำผึ้งละมุนลิ้นดีจริงๆเลยนะ...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เพลิดเพลินไปกับนมน้ำผึ้งของตัวเอง
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
(หว๋า~มิวเบียร์เนี่ยดูเหมือนผู้หญิงจริงๆเลยนะเนี่ย)
ดื่มได้ประมาณ 1/4 แก้วเท่านั้นก็ได้มีเสียงกระจกแตกพร้อมกับไปโผล่ที่สถานที่เกมนั้นได้เตรียมเอาไว้
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...เสียดายจังเลย...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ฉันอยู่บนโรงพยาบาลอย่างนั้นหรอ...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(มีเครื่องปั่นไฟอยู่ตรงนี้ด้วย..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เข้าไปถอดรหัสเครื่องปั่นไฟ
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
//เชื่อมเครื่องระหว่างโรงพยาบาลกับบ้านเล็ก
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
โอ๊ะ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(นี่น่าจะเป็นทักษะของคุณลูก้าใช่ไหมนะ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อะ...//ปั่นไฟพลาด
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
หืม...//หัวใจเต้น
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผู้ล่าอยู่แถวนี้...
เขาสามารถรู้วิธีการคุยกับคนอื่นๆได้แต่เป็นการคุยได้ไม่กี่คำเท่านั้นและในตอนนี้เขาก็บอกกับคนอื่นๆเป็นที่เรียบร้อยว่าผู้ล่าอยู่ใกล้ๆตัวฉัน
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เดินออกไปกำลังยืนอยู่บนโรงพยาบาลชั้น 2 ที่เป็นกำแพงพังๆที่เป็นรูใหญ่
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ผู้ล่าอยู่ตรงนั้น...)
แอน:สาวก
//กำลังเดินเข้ามาทางโรงพยาบาล
แอน:สาวก
//เงยหน้าขึ้นไปมองตรงที่เบียร์กำลังยืนมองลงมาอยู่
แอน:สาวก
//ชะงักและหยุดเดินในทันทีพร้อมกับมองอยู่อย่างนั้น
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...?...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ตั้งใจถอดรหัส...)//บอกคนอื่นๆ
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
72% แล้วล่ะ!//ยิ้มเชื่อมเครื่องอื่นแทน
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
70% แล้วครับ...
วิคเตอร์ แกรนด์:บุรุษไปรษณีย์
(65% ครับ)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//จ้องมองผู้ล่าอยู่ด้านบนไม่ได้ขยับไปไหน
แอน:สาวก
//จ้องมองมาเหมือนกัน
แม้แต่เจ้าแมวที่อยู่กับแอนก็ยังมองขึ้นมาแล้วแสดงสายตาบางอย่างส่งมาให้กับเบียร์
สายตาที่แสดงถึงความคิดถึงและหวงแหนเอามากๆเจ้าแมวตัวนั้นแทบอยากจะกระโดดแล้ววิ่งไปหาเขาในทันทีแต่ก็ไม่สามารถทำได้เพราะกำลังอยู่ในหน้าที่
แอน:สาวก
(นี่มันเทพธิดา..เทพธิดาชัดๆ!)
แอน:สาวก
//ไม่กล้าที่จะทำอะไรและไม่กล้าที่จะเดินไปอยากแค่จะมองเทพธิดาที่อยู่ตรงหน้าของตัวเองเท่านั้น
แอน:สาวก
(ทุกอย่างดูนิ่งสงบมากๆรู้สึกผ่อนคลายมากเลยไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนนี่คือพลังของเทพธิดาใช่ไหม)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ดวงตาแบบนั้นเธอคือแอนสินะที่ชอบเข้าไปในโบสถ์ทุกครั้งที่เธอมีโอกาส...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ส่งยิ้มให้กับแอนด้วยความรู้สึกที่เคยอยู่กับเธอตั้งแต่ตอนยังเด็ก
สำหรับเจ้าแมวที่มีอายุเป็นร้อยปีแล้วก็คงจะเห็นเธอเป็นเด็กน้อยคนนึงต่อให้จะโตแล้วก็ตามเด็กน้อยที่อยู่ตรงหน้าของเขาก็ยังอายุน้อยอยู่ดี
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
แอน...//ผมพูดชื่อของเด็กน้อยตรงหน้าออกมาเบาๆ
แอน:สาวก
(คุณเทพธิดาเรียกชื่อของเราอย่างนั้นหรอได้ยังไงกันคุณเทพธิดารู้ชื่อของเรา)
แอน:สาวก
(ถ้าอย่างนั้นแปลว่าคุณเทพธิดาก็ฟังคำพูดของเราที่ไปสวดอ้อนวอนที่โบสถ์ทุกครั้งสินะ)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอโทษนะ...
แอน:สาวก
//ได้ยินสิ่งที่เบียร์พูด
แอน:สาวก
(นั่นสินะ..คุณเทพธิดาน่าจะขอโทษที่ไม่สามารถช่วยอะไรเราได้นั่นสินะ..)
แอน:สาวก
//มองขึ้นไปอีกครั้งพร้อมกับพูดออกมาเบาๆ
แอน:สาวก
ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะต่อให้ตอนนี้น่าจะสายไปแล้วแต่แอนก็ยังคงสวดอ้อนวอนอยู่ดีต่อให้คุณเทพธิดาจะไม่สามารถช่วยอะไรดิฉันได้ ดิฉันก็ไม่ได้คิดอะไรมากแล้วค่ะ
แอนประสานมือเข้าหากันทิ้งอาวุธของเธอลงแล้วประสานมือเข้าหากันเหมือนกับตอนที่เธออ้อนวอนอยู่ที่โบสถ์พร้อมกับพูดออกมา
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ก้มหน้าลง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(นั่นสินะ..ทำไมเราถึงลืมคิดกันนะเรื่องนี้นะ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(หลังจากที่มีร่างกายแบบนี้..พวกมนุษย์คนอื่นๆก็ยังเรียกเราแบบนั้นเลย...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(มาเจอกับแอนที่เอาแต่สวดอ้อนวอนภาวนาว่าสักครั้งจะกลับมามีดวงตาที่เป็นมนุษย์เหมือนคนอื่นๆการที่ได้มาเจอกับเราในรูปลักษณ์แบบนี้ก็คงจะไม่ต่างอะไรกับเทพธิดาใช่ไหม...)
เจ้าตัวเองก็รู้สึกเสียใจที่ไม่ใช่แมวอีกแล้วแต่จะทำยังไงได้เขาก็คงจะต้องใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปต่อให้จะถูกเรียกว่าเทพธิดาก็ตาม
แต่ก็ใช่ว่าจะไม่สามารถเลี่ยงคำพูดพวกนั้นได้นี่
แต่ในตรงหน้าของเขาที่เป็นแอนเด็กน้อยสุดที่รักที่อยู่กับเจ้าตัวตั้งแต่ตอนเด็กๆเขาก็ไม่กล้าที่จะบอกหรอกว่าตัวเขาไม่ใช่เทพธิดา
เพราะฉะนั้นปล่อยให้เจ้าตัวคิดแบบนั้นไปเองก็แล้วกันเพราะยังไงซะเขาก็ทำแบบนี้อยู่แล้วไม่สนใจคำพูดใครไม่ว่ามันจะเป็นจริงหรือไม่จริงขอแค่มันไม่ส่งผลกระทบมาต่อเขาเขาก็ไม่คิดที่จะเข้าไปพูดยุ่งด้วยอะไรอยู่แล้ว
ปล่อยมันไปบางทีมันอาจจะทำให้คนๆนั้นมีความสุขมากสะด้วยซ้ำ
จาก 5 เครื่องในตอนนี้เหลือ 2 เครื่องแล้ว
พวกเขาทั้งสองก็ยังคงจ้องมองกันและกัน
แอนผสานมือแล้วหลับตาสวดอ้อนวอนอยู่ตรงนั้น
ส่วนเจ้าตัวจากที่ยืนมองก็ได้นั่งมองอยู่ด้านบนตรงนั้น
ตอนนี้จาก 2 เครื่องเหลือ 1 เครื่องแล้วแล้วเตรียมเครื่องไว้เรียบร้อยแล้วด้วย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//กำลังนั่งมองแอนที่กำลังสวดภาวนาอยู่
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
หืม...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เสียงอะไรน่ะ...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หันไปมองรอบๆก่อนที่จะหันมามองแอน
แอน:สาวก
(แด่เทพธิดาที่อยู่ตรงหน้าของดิฉันที่ในตอนนี้ไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นเหมือนดวงวิญญาณ..)
แอน:สาวก
(ดิฉันดีใจที่ได้เห็นคุณปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าไม่ว่าจะเกิดจากสาเหตุอะไรก็ตาม..)
แอน:สาวก
(ขอบคุณเทพธิดาที่อยู่ตรงหน้าของฉันได้คอยดูแลฉันไม่ว่าจะไม่สามารถช่วยอะไรฉันได้ก็ตามแต่ก็ยังคอยอยู่ข้างๆฉันต่อให้จะไม่รู้ว่ามันจะเป็นจริงหรือไม่ก็ตาม..)
แอน:สาวก
(แต่ดิฉันก็มีความสุขมากที่ได้เห็นคุณเทพธิดาที่อยู่ตรงนั้น..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ได้ยินคำสวดภาวนาที่ติดขัดแต่ส่งผ่านเข้ามาในหัวของเขา
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เอามือข้างหนึ่งจับที่หัว
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ได้ยังไงกันเราได้ยินเสียงคำสวดภาวนาที่ให้กับเราอย่างนั้นหรอ...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//รู้สึกแปลกใจทั้งตกใจแต่หน้าตาก็ยังนิ่งแต่ยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อได้ยินแบบนั้น
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ต่อให้จะไม่รู้ว่าทำไมถึงได้ยินคำสวดภาวนาของเธอก็ตามแต่เราก็อยากจะตอบกลับไปนะ)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ยิ้มพร้อมกับมองลงมาที่แอน
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เราดีใจที่ได้เห็นเจ้ามีความสุขนะ...)
ความคิดนั้นได้ส่งต่อไปถึงแอนเป็นคำพูดที่เชื่องช้าและมีน้ำเสียงที่นุ่มนวลส่งผ่านออกมาอย่างลึกซึ้งและตรงไปตรงมา
ทำให้แอนตกใจแล้วมองขึ้นมาในทันที
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//แอบอยู่หลังกำแพงอีกฝั่งนึง
ในตอนนี้เตรียมเครื่องเรียบร้อยแล้ว
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ตั้งใจถอดรหัส...//พูดเบาเอามากๆ
หลังจากที่เครื่องถูกจุดแอนผู้เป็นสาวกตามปกติแล้วผู้ล่าจะต้องไปล่าผู้รอดชีวิตเพื่อไม่ให้ออกไปสู่ประตู
แต่เพราะวันนี้เป็นวันพิเศษของแอนที่ได้เจอกับเทพธิดา
เธอเลยคิดที่จะปล่อยพวกเขาไป
แอน:สาวก
ช่างเถอะวันนี้เป็นวันที่ดีปล่อยผู้รอดชีวิตไปเถอะดีไหม//ก้มมองแมวแล้วเอามือลูบหัว
แอน:สาวก
ถ้างั้นเราไปเฝ้าที่หลุมกันเถอะ
ทั้ง 3 ได้ออกไปเหลือแค่ 1 คนเท่านั้น
แอน:สาวก
//เดินมาที่หลุมเมื่อไม่เจอหลุมที่อื่น
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//กำลังยืนอยู่ตรงหลุมตรงหน้าของแอน
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ดีใจที่ได้เจอกันอีกครั้งและหวังว่าพวกเราจะได้เจอกันนะ..)
ความคิดได้ส่งไปถึงแอนโดยตรง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ยิ้ม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ลาล่ะน-...
Comments
🌑ブラッド・ムーン✝️
แอดครับอัพอีกนะครับ
2024-12-02
1
ตัวเล็ก
อัพอีกก
2024-11-29
1