แมวเกิดใหม่ในเกมidentity V!
ร่างกาย
วันแล้ววันเล่าในการที่เจ้าแมวตัวน้อยนั้นได้ใช้ชีวิตกับหลายชีวิตที่จากไปหลายครั้งหลายคราเหลือเกิน
อีกครั้งและอีกครั้งเป็นอีกครั้งที่เขากลับมาแล้วเจอกับสหายใหม่แล้วสหายคนนั้นไม่ตายจากก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยเลย
:บ้าจังเลยนะทั้งที่เป็นคนที่เข้ามาหาก่อนแท้ๆ..
:แต่กลับทอดทิ้งเราเอาไว้แบบนี้บ้าที่สุดเลยเจ้าพวกสหาย..พวกเจ้ามันบ้า..
:แต่ข้าจะไม่ยอมหรอก ต่อให้จะโศกเศร้าและทรมานสักเท่าใดข้าจะยังไม่หยุดหรอก..
และในคำว่าอีกครั้งครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้งหนึ่งที่ไม่รู้ว่ามันจะสุดท้ายเมื่อใด..
แมวป่านักล่า
//กระโดดแล้วเดินไปหาคนคนนึง
แมวป่านักล่า
//เดินเข้าไปในหลังโบสถ์
แมวป่านักล่า
//เข้าไปคลอเคลียกับคนๆนึง
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
//ลูบหัวเจ้าแมวเบาๆ
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
ผมคงจะต้องออกเดินทางแล้วล่ะไปตามจดหมายฉบับนี้//มองที่จดหมาย
แมวป่านักล่า
(อีกแล้วหรือเจ้าเองก็จะไปอีกแล้วเหมือนกันสินะ..)
แมวป่านักล่า
เหมียว(เอาสิ)
แมวป่านักล่า
(ไปเถอะถ้ามันเป็นความต้องการของเจ้าน่ะ..)
และแล้วสุดท้ายเขาก็อยู่ตัวอีกคนเดียวอีกแล้ว
ความปรารถนาก็เริ่มร่อยหรอลงเมื่อเห็นสหายใหม่ของตนจากไปทีละคน..ทีละคนและทีละคน..
จนก็เป็นเหมือนเดิมคือการอยู่ตัวคนเดียวอีกครั้งหนึ่ง...
แมวป่านักล่า
//หันหลังพร้อมกับเดินออกไป
แมวป่านักล่า
//เดินตรงเข้ามาในโบสถ์
แมวป่านักล่า
(นี่คือสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า"พระเจ้า"สินะ)
แมวป่านักล่า
(ที่พวกเขาว่ากันว่าหากวิงวอนต่อพระเจ้าพระเจ้าจะให้พรแก่เรานะ..)
แมวป่านักล่า
//นั่งลงพร้อมกับมองไปที่ตรงกลางที่เป็นรูปไม้กางเขน
แมวป่านักล่า
(จะลองสักหน่อยก็ไม่เสียหายใช่ไหมต่อให้จะไม่ได้นับถือก็ตาม..)
แมวป่านักล่า
(แด่พระผู้เป็นเจ้าเราผู้เป็นแมวที่อยู่ตัวคนเดียวหลายครา...)
แมวป่านักล่า
(เราปรารถนาที่จะมีร่างกายเหมือนกับพวกเขา..มนุษย์..อยากจะเข้าใจอะไรมากกว่านี้..)
แมวป่านักล่า
(อยากจะรู้ว่าทำไมพวกเขาถึงค่อยๆหายไปกันทีละคนไม่ตายจากก็หายไปเองโดยที่ไม่มีการจากลาเลย..)
แมวป่านักล่า
(เราผู้เป็นสัตว์ไม่อาจสู้มนุษย์ที่มีสติปัญญาที่เฉลียวฉลาดได้แต่ได้โปรดเราอยากเข้าใจ..)
แมวป่านักล่า
(อย่าเข้าใจความรู้สึกอยากเข้าใจอะไรอย่าหลายอย่างเกี่ยวกับมนุษย์)
แมวป่านักล่า
(หากท่านยังฟังคำวิงวอนของเราอยู่ได้โปรดคิดให้ดีก่อนที่จะมอบสิ่งนั้นให้กับเราหรือไม่ก็อวยพรให้กับเราก็เพียงพอ..แล้ว..)
แมวป่านักล่า
//ค่อยๆหลับไปในที่สุด
*อดทนได้ดีมากเจ้าสิ่งมีชีวิตตัวน้อยเอ๋ยเราได้ฟังคำวินวอนของเจ้าแล้ว*
*ต่อให้เจ้าจะเจ็บปวดสักเท่าใดก็ยังไม่ลืมสิ่งที่ปรารถนาแต่กลับยังอยู่อย่างชัดเจน*
*เราขอมอบสิ่งที่เจ้านั้นปรารถนามาทั้งชีวิตให้แก่เจ้าก็แล้วกัน*
แสงสว่างค่อยๆสว่างจ้าด้านในโบสถ์
มันจ้าจนทะลุออกมาจากด้านนอก
สักพักแสงสว่างก็ได้หยุดลงและหายไป
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ลุกขึ้นมาแล้วมองเห็นภาพสะท้อนของตัวเอง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(มนุษย์..อย่างนั้นหรอ..)//นำมือขึ้นมาจับไปที่ใบหน้าของตัวเอง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//มองมือทั้งสองของตัวเอง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เรากลายเป็นมนุษย์!)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ว่าแต่ที่นี่ที่ใดกัน...)//มองไปรอบๆที่เป็นห้องห้องนึง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
!//หันไปมองที่ประตูในทันทีเมื่อได้ยินเสียงคนที่กำลังเดินเข้ามา
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ค่อยๆถอยหลัง
ตปก.หญิง
พยาบาล:คุณตื่นแล้วเป็นยังไงบ้างคะคุณเป็นอะไรหรือเปล่า?//รีบเข้ามาหาในทันที
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ผู้หญิงคนนี้ดูจากปฏิกิริยาและเสื้อผ้าแล้วน่าจะเป็นนางพยาบาลที่พวกมนุษย์ชอบเรียกกัน)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อา...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมไม่เป็นอะไรครับ..//พูดออกมาอย่างเชื่องช้าและนุ่มนวล
ตปก.หญิง
ไม่เป็นอะไรจริงๆนะคะ//เข้ามาหาช้าๆแล้วถามให้แน่ใจ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//พยักหน้าเบาๆ
ตปก.หญิง
ถ้าอย่างนั้นฉันขอตรวจดูอะไรนิดหน่อยนะคะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เธอน่ากำลังจะหมายถึงตรวจสุขภาพใช่ไหม?)
หลังจากที่ตรวจอะไรเสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว
ตปก.หญิง
ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยหมดแล้วค่ะ//ยิ้ม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับ...คือว่า..ผมมาที่นี่ได้ยังไงอย่างนั้นหรอครับ..
ตปก.หญิง
มีคนคนนึงที่อุ้มคุณมานะคะพร้อมกับขอความช่วยเหลือ
ตปก.หญิง
เขาจ่ายค่าทุกอย่างหมดแล้วแล้วก็กระเป๋านั่นด้วยค่ะ//ชี้ไปที่กระเป๋าบนโต๊ะ
ตปก.หญิง
เขาบอกว่าถ้าหากคุณตื่นให้บอกคุณด้วยว่านั่นคือกระเป๋าของคุณค่ะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอบคุณนะครับ..ถ้าอย่างนั้นผมก็สามารถออกจากที่นี่ได้แล้วใช่ไหมครับ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หันไปมองที่นางพยาบาล
ตปก.หญิง
ได้แน่นอนค่ะ//แก้มของหญิงสาวนั้นแดงนิดหน่อย
ตปก.หญิง
ถ้าอย่างนั้นดิฉันขอตัวค่ะ//เดินออกไป
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ค่อยๆลุกขึ้นแล้วลองเดิน
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(สุดยอดไปเลย..นี่คือการเดิน 2 ขาครั้งแรก..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ยิ้มบางๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หันไปมองที่กระเป๋ากระเป๋าใบนึง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เดินเข้าไปหาพร้อมกับเปิดดู
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เสื้อผ้าชุด..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ลองใส่ดู
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(โอ้ว..ชุดดูดีนะเนี่ย..ต่อให้จะใส่ยากไปหน่อยก็เถอะ..ถ้าชินก็คงจะใส่สบายกว่านี้สินะ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ฉันชอบจริงๆเสียงกระดิ่งเนี่ย..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
แต่จะว่าไปก็มีอีกนี่นา..//พูดเบาๆเพื่อเป็นการฝึกพูดไปด้วยในตัว
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผ้าคลุม..ผมหรอ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เตรียมผมให้เรียบร้อยก่อนที่จะใส่ผ้าคลุม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ขยับผ้าคลุมให้ปิดครึ่งหน้าบนของตัวเองให้เห็นเพียงแค่ปากไม่ก็ถึงแค่จมูกเท่านั้น
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ในกระเป๋ามีอะไรอีกหรือเปล่านะ..
มีเงินจำนวนนึงแล้วก็มีอาวุธพกพาอยู่ 1 เล่มพร้อมกับอาหารฉุกเฉินที่เป็นกล่องเล็กๆแต่ด้านในเต็มไปด้วยอาหารที่เป็นก้อนอัดพลังงานอะไรต่างๆเอาไว้
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ฉันไม่เคยกินมันแต่ก็ดูไม่แย่สักเท่าไหร่...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เอาล่ะที่เหลือฉันต้องออกไปจากที่นี่..//มองไปที่หน้าต่าง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ไม่สิเราจะทำนิสัยเหมือนเดิมไม่ได้ตอนนี้เรากลายเป็นมนุษย์แล้วก็ต้องทำเหมือนกับเยี่ยงมนุษย์สิ..)
หลังจากนั้นเขาก็ได้ออกมาจากโรงพยาบาลแห่งนั้น
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ขอบคุณสำหรับการมอบร่างกายให้และการดูแลนะครับ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ในตอนนี้สิ่งที่เราต้องทำคืออะไรกัน..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เผลอนึกถึงสหายเก่าหลายคนที่จากไปไม่ก็หายไป
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ไม่เราควรจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขใช้ชีวิตตามเป้าหมายของเราในตอนแรกที่ตั้งเอาไว้...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(แต่เราจะทำยังไงกันล่ะ...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(จะว่าไปมนุษย์ก็มีชื่อที่หลากหลายใช่ไหมถ้าอย่างนั้นเราก็จำเป็นที่จะต้องตั้งชื่อด้วย)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
มิวเบียร์...(ใช่เอาชื่อนี้เลยก็แล้วกัน)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เอาล่ะมิวเบียร์เราควรจะไปไหนต่อดีล่ะ...
ไม่นานก็ได้มีคุณหญิงคนนึงที่เดินมาหาเขาพร้อมกับขอให้เขาช่วยมาเป็นพ่อบ้านให้หน่อย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
พ่อบ้านอย่างนั้นหรอครับแล้วผมต้องทำอะไรล่ะ...
ตปก.หญิง
คุณหญิงคนนึง:ไม่ต้องคิดอะไรมากหรอกเรามีพ่อบ้านอีกคนนึงที่ใกล้ที่จะเกษียณแล้วนะก็เลยอยากจะหาคนที่มารับช่วงต่อไม่ต้องคิดมากหรอกเดี๋ยวให้พ่อบ้านคนนั้นสอนอะไรต่างๆให้เอง
โชคชะตาช่างเข้าข้างเขาเสียจริงเหมือนมีบางอย่างถูกกำหนดเอาไว้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วต่อให้มันจะดูไม่เมคเซ้นส์สักเท่าไหร่ก็ตาม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
รบกวนด้วยนะครับ...
หลังจากนั้นคุณหญิงคนนั้นก็พาผมไปที่คฤหาสน์ของเธอผมได้เจอกับพ่อบ้านที่กำลังรอต้อนรับเธออยู่เขาดูใกล้ที่จะเกษียณแล้วจริงๆด้วย
ตปก.ชาย
พ่อบ้าน.ดูจากอายุแล้วน่าจะประมาณ 16-18 ปีนะครับเนี่ย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับ(ตามคำพูดนั้นไปก่อนแล้วกัน)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ต่อให้ความจริงจะอายุมากกว่าร้อยปีแล้วก็ตามที..)
ตปก.หญิง
คุณหญิง.คุณพ่อบ้านสามารถสอนเขาได้ไหมคะ
ตปก.ชาย
พ่อบ้าน.แน่นอนครับกระผมยินดีเลยล่ะครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
หลังจากนั้นผมก็ได้คุณพ่อบ้านสอนอะไรต่างๆให้กับผม
เวลาผ่านไปประมาณ 3 เดือน 1 เดือนในการเรียนกับคุณพ่อบ้านอีก 1 เดือนก็เริ่มปฏิบัติส่วนอีก 1 เดือนก็ปฏิบัติจริงผลออกมาดีเยี่ยมจนพ่อบ้านก็รู้สึกประทับใจมากเลยล่ะ
ตปก.ชาย
พ่อบ้าน.คุณเนี่ยมีความสามารถที่หลากหลายจริงๆเลยนะครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อย่างนั้นหรอครับขอบคุณครับคุณพ่อบ้าน..//กำลังใส่ชุดพ่อบ้านแล้วลองปฏิบัติตามที่ถูกสอนสั่งมา
ตปก.ชาย
พ่อบ้าน.อืม ผมภูมิใจมากเลยล่ะครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับ...//จ้องมองพ่อบ้าน
ข้อแม้ในการเป็นพ่อบ้านของผมคือจะเอาผ้าคลุมหัวปกปิดใบหน้าครึ่งหนึ่งของผมตลอดถ้าหากชุดเป็นสีดำผมก็จะใส่ผ้าคลุมสีดำ
ผมใช้เวลาในฐานะพ่อบ้าน 2 ปีถ้าสำหรับมนุษย์แล้วก็น่าจะอายุ 20 ได้
แต่สำหรับสัตว์ตัวเล็กแล้วผมอายุเกิน 150 ปีไปซะแล้ว...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
คุณหญิงครับ...
ตปก.หญิง
คุณหญิง.เข้าใจแล้วล่ะคะขอให้โชคดีนะ ฉันมีความสุขมากเลยที่ได้คุณมาเป็นพ่อบ้านต่อให้จะรู้สึกเวลามันเร็วเกินไปก็ตามแต่ก็ขอให้โชคดีนะคะ//ยิ้มให้
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอบคุณครับ//โค้งหัวขอบคุณตามมารยาทเหมือนที่พ่อบ้านสอนมา
ผมขอคุณหญิงว่าอยากที่จะออกเดินทางแล้วทำสิ่งใหม่ๆคุณหญิงอนุญาตพร้อมกับมอบของหลายอย่างให้กับผมต่อให้ตอนนี้ผมจะไม่รู้ว่าจะไปไหนดีแต่สำหรับของมากมายที่ถูกมอบให้นั้นผมรู้แล้วว่าจะทำอะไร
ผมเอาของพวกนั้นไปเปลี่ยนเป็นเงินบางอันก็เอาไปประมูลเพื่อมาเอาเงินแล้วนำเงินเหล่านั้นไปให้กับสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า
เพราะในครั้งนึงตอนที่ลืมตาอีกครั้งผมก็ได้ไปเจอกับเด็กคนๆนึงที่เคยอยู่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าเมื่อก่อนต่อให้..เขาจะตายไปแล้วก็ตาม
ผมจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุดในเมื่อมีร่างกายใหม่ผมก็อยากจะทำในสิ่งที่ผมต้องการ...
ระหว่างการเดินทางผมก็เปลี่ยนเป็นชุดเดิมของผมคือชุดตอนแรกที่ผมได้มาผมรู้สึกชอบชุดนั้นนะมันเคลื่อนไหวง่ายดีต่อให้มันจะเยอะแยะไปหน่อยก็ตามแต่ก็ช่างมันเถอะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(การใช้ชีวิตอยู่ในเมืองนี่ไม่ง่ายเลยนะ...)//มองขึ้นไปบนท้องฟ้า
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(หรือว่าการอยู่ในป่ามันง่ายกว่าหรือเปล่านะ...)//หลับตาลงก่อนที่จะลืมตาอีกครั้งหนึ่ง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อา..ช่างมันเถอะ...
ร่างกายมีทั้งดีและไม่ดีมีทั้งแตกต่างและไม่แตกต่างเราไม่สามารถเลือกมันได้หรอกจริงไหม
Comments
Dirty XX
เย้~ตอนแรกคิดว่าผญเลยไม่อ่านดีนะวนกลับมาอีก
2025-03-26
0