แมวเกิดใหม่ในเกมidentity V!
...
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
เอาล่ะเรามาถึงแล้วล่ะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....//หันไปมองประตู
ในตอนนี้พวกเราทั้งสองคนกำลังยืนอยู่หน้าประตู
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ถอนหายใจอยู่ในใจ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ผมคิดดีแล้วหรือเปล่านะ...กับการตอบรับคำเชิญนั้นนะ...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(รู้สึกประมาทจัง...ผมไม่เคยรู้สึกประมาทแบบนี้มาก่อนเลยครั้งแรกเลยหรือเปล่านะ...)
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
//กระชับแขนที่กอดคอของเบียร์
ผมตกใจทุกครั้งที่นายทหารรับจ้างกระชับแขนดึงคอของผมเข้าไปใกล้เขาอย่างไม่ทันตั้งตัวเลยมันทำให้ผมการป้องกันตกลงอยู่พอสมควรเลย
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ไม่ต้องคิดอะไรมากเกินไปหรอกนะ
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
เอาล่ะพวกเราเข้าไปในงานกันเถอะนะ
เขาจับลูกบิดประตูก่อนที่จะชะงักพร้อมกับหันมาหาผม
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
แล้วก็อย่าคาดหวังว่างานเลี้ยงมันจะยิ่งใหญ่อะไรด้วยแล้วกันนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เรื่องนั้นก็ไม่ได้คาดหวังอะไรอยู่แล้วหรอก...ขอแค่มันเหมือนงานเลี้ยงนิดหน่อยก็พอได้ล่ะมั้ง...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมไม่ได้คิดอะไรมากหรอกคำว่างาน"เลี้ยง"สำหรับหลายๆคนก็แตกต่างกันนะ...
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
อย่างนั้นหรอ...
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ฉันดีใจที่นายเข้าใจนะ
เขาดูผ่อนคลายมากขึ้นหลังจากที่ผมพูดออกไปแบบนั้นหลังจากนั้นเขาก็เปิดประตูพร้อมกับยินดีต้อนรับให้ผมเข้าไปในงานของพวกเขา
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ด้านในไม่ได้ตกแต่งอะไรแต่ดูเหมือนว่าจะมีอาหารพร้อมกับเครื่องดื่มเล็กๆน้อยๆอยู่ด้วยก็เหมือนกับงานเลี้ยงอยู่นิดหน่อยนะ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(แล้วไม่คิดว่าจะมีเยอะมากกว่า 4 คนซะอีกนะเนี่ย...)
งานเลี้ยงเล็กๆที่อยู่ในห้อง..
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
//กำลังพูดคุยอยู่กับนักโทษด้วยรอยยิ้ม
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
//กำลังพูดคุยอยู่กับผู้หยั่งรู้ด้วยรอยยิ้มที่ยิ้มมากกว่าเดิม
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//ยังคงแสดงความหวาดกลัวแต่ก็ยังมาในงานเลี้ยงทำไมล่ะ?
วิคเตอร์ แกรนด์:บุรุษไปรษณีย์
//ไม่ค่อยต่างกันเขาดูมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่แต่เขาพยายามที่จะเรียนรู้อย่างนั้นหรอ?
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
//เขานิ่งและเงียบอยู่ทุกครั้งไม่คิดว่าเขาจะมาร่วมด้วยนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(และยังมีคนอีกบางกลุ่มที่เราไม่คิดว่าเขาจะมานะเนี่ย...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หันไปมองที่เตียง
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
//กำลังนั่งมองแก้วน้ำในมืออยู่เงียบๆ
เขาดูฝืนเอามากๆเลยนะทำไมต้องฝืนขนาดนั้นกันล่ะ?มีแรงจูงใจอะไรถึงทำให้ต้องฝืนขนาดนั้นกัน?
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(บางคนยังหวาดกลัวกับการเข้าหาคนอื่นแต่ก็ยังดีกับการเข้าหาเป็น..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(บางคนแทบจะไม่อยากมีปฏิสัมพันธ์เลยซะด้วยซ้ำแต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีรังเกลียดอะไร...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(บางคนก็ดูร่าเริงผิดปกติหรือบางคนก็ดูเงียบเกินไปซะด้วยซ้ำ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ในหมู่คนพวกนี้ถ้าคนที่ปกติมากที่สุดไม่ทหารรับจ้างก็ผู้หยั่งรู้...ถ้าเป็นแบบนั้นได้ก็คงดี..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
มากันเยอะมากกว่าที่ผมคิดไว้ซะอีกนะเนี่ย...
ผมพูดเบาๆเป็นเสียงเบาที่เหมือนกับเสียงกระซิบแต่นายทหารรับจ้างที่อยู่ข้างๆผมก็ยังคงได้ยิน
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
อย่างนั้นหรอ
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ต่อให้มันจะไม่ได้ใหญ่โตเวอร์วังเหมือนกับคนชั้นสูงอื่นๆแต่ก็ดูเรียบง่ายและดูเข้าหาง่ายใช่ไหม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ใช่เลยล่ะ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ความจริงแล้วในงานเลี้ยงน้ำชานั้นถ้าไม่ส่งเชิญจดหมายให้กับคนรู้จักเพื่อมาร่วมงานเลี้ยงน้ำชาก็จะเป็นคนในครอบครัวซะมากกว่า..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(แถมอีกอย่างใช่ว่าในงานเลี้ยงน้ำชาจะมีกันเยอะแยะในการร่วมงานเนี่ยนะสิ...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อา...
ไม่สินี่เป็นงานเลี้ยงนะมันก็ต้องมีคนเยอะอยู่แล้วสิงานเลี้ยงน้ำชาเป็นเพียงแค่งานเลี้ยงเล็กๆสำหรับสตรีเท่านั้น
แต่งานเลี้ยงเป็นงานเลี้ยงสังสรรค์เรื่องอะไรต่างๆนาๆก็จำเป็นที่จะต้องมีคนที่มากมายอยู่แล้วสิรู้สึกว่าหัวจะเริ่มหมุนแล้วละนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ผมเอามือขึ้นมาจับหัวของผมข้างนึง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(หรือนี่จะเป็นอาการขาดเลือดกันนะ...)
ผมไม่คิดว่าการที่กลับมาดื่มเลือดอีกครั้งนั้นแล้วหลังจากนั้นก็หยุดดื่มไปมันจะเกิดอาการที่น่าตกใจขนาดนี้
แต่ผมก็ยังไม่มีข้อพิสูจน์ว่ามันใช่เรื่องจริงหรือเปล่า...แต่ก็ไว้วางใจไม่ได้เลย...
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
นายเป็นอะไรหรือเปล่านายดูไม่ดีนะ...
นายทหารรับจ้างเข้ามาหาผมพร้อมกับเข้ามาประคองเขาไม่ได้กอดคอผมก็แน่ละถ้าทำแบบนั้นไม่ทำให้อาการแย่ก็คงจะทำให้ล้มไปในทันทีเลย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมไม่เป็นอะไร...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
แค่รู้สึกสับสนอะไรเล็กน้อยน่ะ...
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
...อย่างนั้นเหรอ...
เขาพูดเบาๆแต่ก็เป็นเสียงที่สามารถได้ยินได้เขาไม่ได้พูดเบามากเหมือนกับผม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ใช่...มนุษย์...มีภาษามากมายและหลากหลาย..และยังมีคำศัพท์มากมายที่มันน่าปวดหัวมากๆ)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(จากงานเลี้ยงน้ำชาเราก็รวมมันกลายเป็นงานเลี้ยงไปเลยมันก็เลยทำให้เราสับสน...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(หรือไม่นี่อาจจะเป็นผลจากการไม่ดื่มเลือดหรือว่าดื่มเลือดเยอะเกินไปในช่วงแรกทำให้ติดกันนะ....)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ไม่น่าดื่มเลือดเร็วขนาดนั้นเลย...)
เอาไว้หลังจากที่กลับไปที่ห้องเราจะหาอะไรพร้อมกับผสมเข้ากับเลือดนั่นแล้วกินทีละนิดโดยที่เพิ่มปริมาณเลือดขึ้นทีละนิดด้วยก็แล้วกัน
ถ้าเป็นแบบนั้นเราก็คงจะไม่เป็นแบบนี้อีกอ่ะนะ
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
นายแน่ใจจริงๆนะว่านายไม่ได้เป็นอะไร...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมแน่ใจ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมแค่กำลังรู้สึกสับสนกับคำศัพท์มากมาย...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
มันน่าปวดหัวและน่ารำคาญแต่ก็ไม่มีอะไรที่น่าเป็นห่วงมาก..ไม่เป็นอะไรหรอกครับ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(นี่เป็นครั้งแรกที่ผมพูดยาวขนาดนี้หรือเปล่านะต่อให้จะเว้นคำพูดเอาไว้มันก็ถือว่าเป็นคำพูดที่ยาวอยู่สำหรับผม...)
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ถ้าอย่างนั้นนายไปนั่งพักตรงนั้นก็ได้นะข้างๆช่างแต่งศพน่ะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ได้ครับ..ขอบคุณ...
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
ไม่เป็นไร
หลังจากนั้นเขาก็พาผมมานั่งที่เตียงใกล้ๆกับคุณช่างแต่งศพ
ผมปฏิเสธแล้วนะว่าผมสามารถเดินเองได้แต่ก็ดูเหมือนว่าคุณทหารรับจ้างจะดูเป็นห่วงผมเอามากๆเลยนะ
ทั้งที่นี่เป็นครั้งแรกในการเจอกันไม่กี่ครั้งเองไม่ใช่หรอ...ไม่เห็นจะต้องทำตัวสนิทสนมอะไรขนาดนั้นเลย...
มันน่าสงสัยมากขึ้นเมื่อเขาแสดงปฏิกิริยาออกมาอย่างชัดเจนขนาดนั้น...
ถ้าสำหรับนักฆ่าก็ต้องคิดว่าเขามีอะไรแอบแฝงอยู่แน่ๆ
แต่สำหรับที่นี่ในตอนนี้ที่เต็มไปด้วยผู้คนที่ถูกเชื้อเชิญมาไม่ก็ถูกนำพามาโดยบางสิ่งบางอย่างจนมาอยู่ในคฤหาสน์แห่งนี้
ต่อให้พวกเขาจะไม่ได้บอกก็เถอะว่ามาเพราะอะไรมาได้ยังไงแต่ดูจากการรวมตัวกันโดยมีลักษณะที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนนั้นมันช่างโดดเด่นเอามากๆ
โดยเฉพาะอัศวินคนนั้นที่ดูจากเป็นคนเข้าหาง่ายแต่สัญชาตญาณของผมบอกว่าเขาก็อันตรายอยู่พอสมควร
ดูจากสภาพหน้าตาและฐานะแล้วเขาก็ดูจะเป็นคนชนชั้นสูงอยู่เหมือนกันและดูจากสถานะของคนอื่นๆแล้วก็ดูเหมือนจะมาจากหลากหลายพื้นที่และหลากหลายสถานะ
มันจึงไม่แปลกที่ผมจะคิดอะไรแบบนั้นว่าบางทีอาจจะถูกเชื้อเชิญไม่ก็ถูกนำพาโดยบางสิ่งบางอย่าง
ที่บางทีอาจจะยังหาคำตอบไม่ได้
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ผมไม่ชอบพูดถ้าไม่มีคนอยากจะพูดกับผมจริงๆผมก็จะอยู่นิ่งๆไม่พูดอะไรทำอะไรต่อไปเรื่อยๆอย่างสบายๆโดยที่ไม่ต้องคิดอะไรมาก..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ในงานเลี้ยงน้ำชาของคุณหญิงต่อให้มันจะไม่เหมาะกับการให้พ่อบ้านเป็นการเตรียมการแต่ดูเหมือนเธอจะชอบให้ผมจัดการเรื่องของสตรีอยู่พอสมควร..ผมไม่เข้าใจ...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(แต่ผมก็ไม่ได้รังเกียจผมยินดีที่จะรับใช้และเรียนรู้มัน..)
จนกระทั่งก็ได้รู้เหตุผลอะไรหลายๆอย่างจนรู้สึกว่าไม่อยากจะเข้าใกล้คุณหญิงเลยล่ะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ถอนหายใจออกมาเบาๆ
ไม่ใช่การถอนหายใจเพราะเบื่อหน่ายแต่เป็นการถอนหายใจเพราะคิดอะไรเยอะมากในช่วงนี้โดยเฉพาะในเรื่องของอดีตที่นึกถึงการเป็นพ่อบ้านครั้งแรกและได้รับใช้คุณหญิงในช่วงนั้น
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(มีอะไรมากมายเกิดขึ้นคุณหญิงก็ไม่ใช่ว่าจะดูปกติ...เธอชอบมองมาที่ผมด้วยสายตาที่ดูจะหวังบางสิ่ง...มันดูไม่ได้อันตรายแต่มันดูหน้าขนลุกเนี่ยสิ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(จนก็ได้มารู้เหตุผลเพราะผมน่ารักเหมือนกับน้องชายที่ต่อให้เธอจะไม่ได้มีน้องชายเพราะเธอเป็นลูกคนเดียวแต่ดูเหมือนเธออยากจะจับผมแต่งตัวมากๆ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เพราะฉะนั้นสิ่งที่เธอจะทำต่อไปก็คือการเข้าใกล้ผมให้ได้มากที่สุด...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ดีจริงๆที่ในตอนนั้นคุณลุงพ่อบ้านมาช่วยยับยั้งคุณหญิงไม่ให้ทำอะไรเกินเลยได้...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
..คุณ..มิว...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เขาดูเป็นคนที่ไม่ชอบเสียงดังและดูเหมือนจะเข้ากับสังคมไม่ค่อยได้อยู่เหมือนกันเพราะฉะนั้นพูดเบาๆและเงียบๆเอาไว้น่าจะเหมาะกว่า..)
การตรวจดูสภาพแวดล้อมและดูสภาพคนที่เราคุยด้วยเป็นเรื่องที่ดีสำหรับพ่อบ้านเลยล่ะ
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
คุณบอกว่าคุณเคยเป็นพ่อบ้าน...มาก่อนใช่ไหมครับ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับทำไมอย่างนั้นหรอ...
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
ผมแค่สงสัยว่าอะไรที่ทำให้คุณมาที่นี่นะครับ....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ถ้าจะสงสัยเรื่องนั้นผมก็อยากจะถามด้วยเหมือนกันนะว่าอะไรที่ทำให้คุณที่เป็นช่างแต่งศพที่อยู่ในโบสถ์มาที่นี่ได้กันน่ะ...)
คุณเองก็ดูน่าสงสัยไม่แพ้กันนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
แค่บางสิ่งบางอย่างที่น่าสนใจที่เขียนอยู่ในจดหมายนะครับ...
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
อย่างนั้นหรอ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เขาไม่ได้ถามรายละเอียดในจดหมาย..ดูเหมือนว่าแค่จะถามเพื่อความสบายใจของตัวเองหรือเปล่านะ?..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
คุณดูไม่ชอบเข้าสังคมนะครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
คุณกำลังฝืนอยู่หรือเปล่า...
ผมเงยหน้าพร้อมกับมองไปที่คนอื่นๆที่กำลังคุยกันอยู่
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เขาเป็นคนที่ดูเงียบขรึมแต่เพราะความเงียบขรึมนั้นทำให้ผมคิดได้เลยว่าเขาเป็นคนที่อารมณ์รุนแรงเอามากๆ...)
ใช่ว่าคนที่เงียบขรึมและไม่เข้าสังคมนิสัยของพวกเขาจะเป็นแบบนั้นที่แสดงออกมาจริงๆ...
พวกเขากำลังปกปิดด้วยการแสดงออกมาว่าพวกเขาเงียบขรึมและไม่มีอันตราย
ใช่ว่าจะมีนิสัยแบบนั้นทุกคน
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
นิดหน่อยน่ะ...
Comments
ตัวเล็ก
มาแล้วครับฟู่
2024-12-07
1