แมวเกิดใหม่ในเกมidentity V!
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(นอนพักสักหน่อยดีไหมนะ..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//นั่งลงบนเตียง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(จะว่าไปชุดที่เตรียมเอาไว้ดูเหมือนจะเป็นชุดบางๆแถมยังยาวอีกด้วย..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(แล้วมันแย่จริงๆที่มีแต่ชุดเดรส..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ถอนหายใจออกมาเบาๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
หืม...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ใครครับ...
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
ผมเองอีไล
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
ได้เวลาทานอาหารเที่ยงแล้วนะครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เดินมาเปิดประตู
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ของคุณที่มาบอกครับ...
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
ไม่เป็นอะไรหรอก//ยิ้มให้
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
//เดินออกไป
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เดินลงไปที่ห้องอาหาร
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เดินเข้ามาในห้องอาหาร
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ไปนั่งที่เก้าอี้ที่ว่างอยู่
ทั้งซ้ายทั้งขวามือของเขาก็ยังคงเป็นคนอัศวินกับคุณนักแต่งเพลงอยู่เช่นเคย
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
คุณมิวเบียร์..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เงยหน้ามองตามเสียง
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
คุณได้เป็นอะไรจริงๆใช่ไหมคะ...
เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วงแถมกับปนไปด้วยความลังเลอะไรบางอย่าง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมบอกไปแล้ว..ผมไม่ได้เป็นอะไร...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ถ้าเราเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆเราก็คงจะอยู่ที่ห้องไปสักพักนั่นแหละ..)
หลีกหนีปกปิดไม่ให้คนอื่นรู้ไม่ให้คนภายนอกรู้ว่าตอนนี้เขานั้นกำลังอ่อนแอเขาต้องแอบซ่อนนั่นเป็นสัญชาตญาณของสัตว์ที่ยังอยู่กับเขาไม่หายไป
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
อย่างนั้นหรอคะ...
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
ถ้าอย่างนั้นแล้วฉันขอตรวจหน่อยจะได้ไหมคะ..
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
เพื่อให้ฉันนั้นรู้สึกแน่ใจและไม่รู้สึกกังวลใจนะคะ..ได้หรือเปล่าคะ..
เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและเต็มไปด้วยความเป็นห่วงเป็นใยที่ต่อให้เขานั้นจะรู้ว่ามันออกมาจากใจจริงๆได้กลิ่นอายของความตายก็ยังคงติดตัวเธอผมไม่สามารถไว้ใจได้แต่ถ้ามีคนอยู่หลายคนก็พอปล่อยไปได้
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ตามสบายครับ....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ผมพูดออกมาเบาๆน้ำเสียงดูนุ่มนวลแต่ก็เต็มไปด้วยความนิ่งสงบ
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
ถ้าอย่างนั้นดิฉันขออนุญาตนะคะ..
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
//เดินเข้ามาใกล้พร้อมกับตรวจตามที่เธอบอก
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เป็นยังไงบ้างครับ...
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
ไม่มีร่องรอยการบาดเจ็บทุกอย่างเรียบร้อยดีไม่เป็นอะไรค่ะ
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
แต่ฉันสงสัยนะคะว่าเลือดนั่นเป็นเลือดของใครนะ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ก็คนที่ไล่ล่านั่นแหละครับตอนนั้นน่ะ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ผมหลับตานึกไม่ได้เล่าเหตุการณ์เพราะตัวเองไม่ชอบเล่าอะไรสักเท่าไหร่
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมกัดเขาเข้าที่คอด้วยฟันของผม..
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
ดิฉันขอตรวจดูได้ไหมคะ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
(ฟันอย่างนั้นหรอมันจะต้องแหลมคมมากๆแน่เลยถึงสามารถกัดทะลุเนื้อจนเลือดออกได้นะ)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อา..ครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ก็อยากจะบอกแบบนั้นแต่ขอผ่านครับ...
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
ก็ได้ค่ะ..ดิฉันไม่บังคับคุณหรอกค่ะ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอบคุณที่เข้าใจครับ...
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
เออคือว่าคุณชายครับ
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
ทำไมคุณถึงใส่ชุดเดรสขาวอย่างนั้นเหรอครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
พอดีว่าเป็นชุดที่อยู่ในตู้เสื้อผ้าที่ถูกเตรียมเอาไว้นะครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมเองก็ไม่ได้เอาเสื้อผ้าอะไรมาตั้งแต่แรกน่ะสิครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เพราะยังไงซะผมก็ไม่ได้เดินทางเหมือนกับคนอื่นๆสักเท่าไหร่..//พูดเบาๆเบามากกว่าคำไหนๆ
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
อย่างนี้นี่เองสินะครับ!
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
ผมเข้าใจเหตุผลแล้วล่ะ
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
//จับมือของคุณข้างนึงพร้อมกับได้จุมพิตไปที่หลังมือของเบียร์
ริชาร์ด สเตอร์ลิง:อัศวิน
ไม่ว่าคุณจะเป็นสตรีหรือเป็นบุรุษคุณก็ยังงดงามซะยิ่งกว่าสองสิ่งนี้เสียอีก
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอบคุณครับ?...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//งงและสงสัยในการกระทำของเขาอยู่พอสมควรแต่ก็ไม่ได้คิดอะไร
เพราะว่ายังไงซะสำหรับเขาไม่ว่าจะเป็นสตรีหรือบุรุษมันก็ไม่ได้เกี่ยวกับเขาเลยสักนิดจะเป็นความสวยงามแบบบุรุษหรือจะเป็นความสวยงามและสตรีเขาก็แทบจะไม่สนใจเลยซะด้วยซ้ำ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(จะว่าไปทุกคนยังมากันไม่ครบสินะ..)
ทุกคนเริ่มคุยกันแล้วบางคนก็ไม่ได้คุยแค่นั่งเฉยๆรอเวลาไปเพียงเท่านั้น
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
เออ..คือว่ามิวเบียร์
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ว่ามาสิครับ...
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
คือว่าในเกมตอนเมื่อกี้น่ะเลือดนั่นมาจากไหนอย่างนั้นหรอ?
เขาถามออกมาด้วยรอยยิ้มทุกคนที่ได้ยินก็ได้หันมามองกันหมดเลย
ดูเหมือนว่าตอนแรกผมจะพูดเบาเกินไปทำให้พวกเขาไม่ได้ยินว่าผมได้มีเลือดพวกนี้มาจากที่ไหน
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมได้มาจากเกมเมื่อกี้นั่นแหละนะครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมกัดคอฮันเตอร์น่ะ...
ในรอบนี้ผมพูดเต็มเสียงของผมแบบ 100% ถ้าพวกเขาไม่ได้ยินอีกผมก็ไม่รู้ก็จะว่ายังไงแล้วนะ
ทุกคนต่างก็ตกใจในคำตอบของผมเอามากๆเลยเพราะทุกคนนั้นได้แค่สตั้นฮันเตอร์จับปืนไม่ก็คุณรักบี้แล้วไม่ก็นักโบราณวัตถุเท่านั้นที่จะสตั้นได้
การที่ได้เจอกันการสตั้นแบบนี้ทำให้พวกเขารู้สึกแปลกใจเอามากเลย
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
เอาไว้สตั้น hunter ใช่ไหมไม่ใช่เอามากัดเพื่อนใช่ไหม?..
เขาถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นนิดหน่อยพร้อมกับเหงื่อที่ออกมาดูเหมือนว่าเขาจะคิดมากนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ครับเอาไว้สตั้นฮันเตอร์ 20 วินาทีจะสามารถใช้ได้อีกก็ 60 วินาทีครับ
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
โอเคค่อยยังชั่วหน่อย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ดูเหมือนพวกคุณจะกลัวมากเลยนะครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
มีอะไรน่ากลัวอย่างนั้นหรอครับ?..
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ก็นายกัดฮันเตอร์จนเลือดเต็มปากขนาดนั้นจะไม่ให้กลัวได้ยังไงกันเล่า!
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อย่างนั้นหรอครับ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ดูเหมือนว่าถ้าหากมีอะไรที่สามารถขย้ำจนเลือดออกได้พวกเขาก็จะหวาดกลัวสินะ โอเค ผมเริ่มเข้าใจแล้วจะจำเอาไว้ก็แล้วกัน..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เพียงแค่เลือดออกก็ทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวได้ขนาดนี้ถ้าไปเจอกับหมีในป่าที่บางทีตบแค่ 1 ทีก็..ก็เสียชีวิตแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(ช่างมันไปก่อนก็แล้วกัน..)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(เราไปทำอาหารทานเลยดีกว่า...)
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ลุกขึ้นพร้อมกับจะเดินไปที่ห้องครัว
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
เบียร์จะไปไหนหรอ?
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ห้องครัวครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ผมจะไปทำอาหาร
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
อย่างงั้นหรอ
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
นายทำอาหารเป็นด้วยอย่างงั้นหรอเนี่ย
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อา...ครับ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เป็นเรื่องปกติไม่ใช่อย่างงั้นหรอครับ?...
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ก็ใช่...
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
แต่สวนน้อยนี่นา
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงจะมีผมอยู่ในนั้นด้วยสินะครับ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมทำอาหารให้ทานไหมล่ะครับ...
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
ได้จริงๆอย่างงั้นหรอ
ลูก้า บัลก์:นักโทษ
จะไม่รบกวนนายเกินไปใช่ไหม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ไม่เป็นอะไรหรอกครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ไม่รบกวนผมขนาดนั้นหรอก...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เดี๋ยวผมจะทำให้ทุกคนทานเลยก็แล้วกันนะครับ...
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
ให้ดิฉันช่วยไหมคะ//ลุกขึ้น
เอ็มม่า วูดส์:คนสวน
เอ็มม่าเองก็อยากจะช่วยเหมือนกัน!//ลุกขึ้นตาม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ถ้าอย่างงั้นก็ได้ครับ...
หลังจากนั้นทั้งสามคนก็ได้ไปที่ห้องครัวเพื่อที่จะทำอาหาร
หลังจากนั้นเวลาก็ได้ผ่านล่วงเลยไปหลายนาทีได้กว่าที่อาหารจะทำเสร็จเรียบร้อยดี
หลังจากนั้นสาวๆทั้งสองคนก็ได้ขออาสาที่จะเอาอาหารไปจัดวางให้แทนผม
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เดินมานั่งที่เก้าอี้
กลายเป็นว่าพอผมกลับมานั่งที่เก้าอี้ที่เดิมคนข้างซ้ายและข้างขวาของผมก็ถูกสลับที่กันเป็นที่เรียบร้อย
ด้านซ้ายนอร์ตันด้านขวาอีสป
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
(คิดยังไงถึงได้ให้ผมมานั่งกับเจ้าสองตัวนี้กันแน่นะ...)
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
ว้าว!
อีไล คลาร์ก:ผู้หยั่งรู้
อาหารหน้าตาดูน่าทานมากๆเลย
เอ็มม่า วูดส์:คนสวน
ใช่ๆคุณมิวเบียร์นะ!เป็นคนจัดการทำอาหารเองทั้งหมดเลยค่ะ!
เวร่า แนร์:นักปรุงน้ำหอม
คนเดียวเลยอย่างนั้นหรอ..
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
ดิฉันก็อยากจะช่วยอยู่เหมือนกันแต่ดูเหมือนว่าทักษะการทำอาหารของเขาจะเข้าขั้นเชฟเลยล่ะค่ะ
เอมิลี่ ไดเออร์:หมอ
เพราะอย่างนั้นดิฉันก็เลยขอเป็นคนจัดเตรียมเอามาวางนี่แหละนะคะ
เอ็มม่า วูดส์:คนสวน
แต่ก็สุดยอดมากๆเลยค่ะ!
เอ็มม่า วูดส์:คนสวน
แถมคุณเบียร์ก็ยังสอนวิธีการทำอาหารอะไรต่างๆให้ด้วยนะคะ!
เธอพูดออกมาอย่างร่าเริงและดูสนุกสนานมากๆกับการได้รับประสบการณ์ใหม่ๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เทน้ำใส่ในแก้ว
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ดมน้ำไปด้วย
ต่อให้มันจะเป็นน้ำที่สะอาดและน่าจะกินได้แต่สำหรับเขาที่อยู่ในป่าแล้วไม่ค่อยไว้วางใจกับที่นี่สักเท่าไหร่
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
//จับไหล่มิวเบียร์
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//สะดุ้งเบาๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หันไปมอง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
มีอะไรหรือเปล่า....
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
....เปล่า....
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
แค่สงสัยว่านายดมน้ำทำไม..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//วางแก้ว
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
แค่...เพื่อความสบายใจของผมเอง...
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
//นั่งกอดอกอยู่แต่ดวงตาจ้องมองไปที่อาหาร
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....//มองนาอิบ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ลุกขึ้นเอาจานพร้อมกับใส่อาหารแล้วเดินไปวางที่โต๊ะตรงหน้านาอิบ
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
//เงยหน้าขึ้นมามอง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เอาสิ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อย่าเอาแต่มองเลยถ้าอยากกินก็กินได้เลยผมไม่ได้ว่าอะไร..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ก็ทำให้ทุกคนอยู่แล้วนี่นา...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//พูดเสร็จก็ได้เดินกลับไปนั่งที่เดิม
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
....
นาอิบ ซูบีดาร์:ทหารรับจ้าง
//เมื่อได้ยินอย่างนั้นเจ้าตัวก็ได้กินในทันที
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ถอนหายใจเบาๆ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//จัดจานอีกจานยื่นให้กับนอร์ตัน
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
//มองเบียร์
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
นายก็อย่าเอาแต่มองสิ...
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
...//รับมา
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
ขอบคุณ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ไม่เป็นไรครับ...
หลังจากนั้นเบียร์ก็ได้จัดการอาหารแบ่งใส่จานพร้อมกับนำไปวางไว้ให้กับทุกคนเพราะดูจากที่พวกเขาดูที่จะไม่กล้าทำอะไรแล้ว
ดูพวกเขาไม่กล้าที่จะแตะต้องกับอาหารที่ผมทำสักเท่าไหร่ ผมทำเด่นเกินไปหรอ ผมก็ไม่ได้ทำเด่นนะ
จะไม่ให้เด่นได้ยังไงกันเล่าอาหารที่ดูสุภาพและสวยหรูนั่นน่ะ..
ต่อให้จะเป็นซุปแต่เป็นซุปที่มีหลายขั้นตอนดีนะ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//วางเอาไว้บนโต๊ะตรงหน้าของคนเฝ้าสุสาน
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
คุณเองก็อย่าลังเลสิ...
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
ขะขอบคุณครับ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ไม่เป็นอะไรหรอก...
เขารู้อยู่แล้วว่าแอนดรูเป็นคนยังไงน่ะแต่ก็ไม่เป็นอะไรหรอกเขาไม่ได้กลัวแอนดรูแต่เขาเป็นคนที่ดีเหมือนกันนะ
แค่ดูไม่กล้าที่จะเข้าหาคนอื่นสักเท่าไหร่
ส่วนฝั่งของผู้หญิงก็ให้เป็นหน้าที่ของเอมิลี่และเอ็มม่าจัดการ
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//กำลังทานอาหาร
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
//ทานอาหารอย่างมูมมามเพราะหิวมากๆ
อีสป คาร์ล:ช่างแต่งศพ
//ทานอาหารอย่างผู้ดี
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//หยิบผ้ามาเช็ดที่แก้มของนอร์ตัน
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
....//หันมามอง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
อย่ากินเร็วขนาดนั้นสิ...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เลอะเทอะหมดแล้ว...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//วางผ้าลง
นอร์ตัน แคมป์เบลล์:นักสำรวจแร่
อะอืม...
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ทานอาหารเสร็จแล้ว
เอ็มม่า วูดส์:คนสวน
คุณเบียร์เอ็มม่าขอทำความสะอาดนะคะ!
รีบพูดดักก่อนที่เบียร์จะนำจานของตัวเองไปทำความสะอาด
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
เอาอย่างนั้นก็ได้....
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//ดื่มน้ำก่อนที่จะลุกขึ้นพร้อมกับหยิบผ้าไปด้วย
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//กำลังกินอาหารอยู่
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เอาผ้ามาเช็ดมุมปากของแอนดรู
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//สะดุ้ง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
..กินเลอะนะครับ...
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
ขะขอบคุณครับ...//พูดอย่างลังเล
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ไม่เป็นไรหรอกครับ..
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
//เอามือขึ้นมาลูบหัวแอนดรูเบาๆอย่างอ่อนโยน
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//สะดุ้ง
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
...
แอนดรู เครก:คนเฝ้าสุสาน
//รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกนึกถึงคุณแม่
มิวเบียร์:แมวป่านักล่า
ขอโทษด้วยครับ...
Comments