< 1st Light In Darkness >
< บทที่ 7 >
ผมมองไปที่เขาด้วยสายตาที่คาดไม่ถึง ในความเป็นจริงแล้ว ผมคิดมาตลอดเลยว่า เขาเป็นมาเฟียหิวแสง ที่เอาแต่สร้างกระแสด้านดีๆ ให้กับตัวเอง
ในขณะที่ทำลายคนอื่น อยู่ในมุมมืด และ คอยแต่จะทำลายคนอื่นเพราะความริษยาของตนเอง . . . แต่ทันทีที่ผมได้ยินคำพูดและคำอธิบาย
รวมถึงได้เห็นและพบกับเขาแบบจริงๆจังๆแบบนี้ ก็ทำให้ผม แทบจะเปลี่ยนความคิดของตัวเองไปในทันทีเลย
ยิ่งพอได้รับข้อเสนอจากเขา ยิ่งทำให้ผมเชื่อใจเขามากขึ้นไปอีก ถึงแม้นี่เป็นแค่วันเดียวที่เจอเขาก็ตาม . . .
ภายในแววตาของเขา ไม่มีความเจ้าเล่ห์หรือความคิดชั่วร้ายที่แฝงอยู่เลย มีแต่ความจริงใจ และ ความเข้าใจ ที่สื่อออกมา ผ่านแววตาสีทับทิมคู่นั้น
ᴀᴋɪʀᴀ ᴀᴏɪ 🌙 อากิระ อาโออิ
ครับ. . . ตกลง แต่ถ้าจะใช้เวลาให้มันชิน ผมคงต้องปรับตัวอยู่ช่วงเวลานึงเลยล่ะ
ᴀᴋɪʀᴀ ᴀᴏɪ 🌙 อากิระ อาโออิ
แต่ว่า ผมพูดแล้ว ไม่คืนคำแน่นอนครับ
ทันทีที่ผมพูดจนจบ ด้วยท่าทางที่ดูเหมือนจะวางใจและเชื่อใจในตัวเขาขึ้นมาบ้าง
เขาก็ยิ้มด้วยความปิติยินดี ก่อนที่จะเริ่มพูดขึ้น
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
ดูเหมือนว่า เจ้าหนู จะรู้อะไรบางอย่างนะ
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
แต่ว่า ไม่จำเป็นต้องบอกฉันก็ได้
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
ฉันเข้าใจความรู้สึก ของคนที่ต้องการจะล้างแค้นใครซักคน
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
ดีเลยล่ะ
รอยยิ้มของเขาแสดงออกมาอย่างอ่อนโยน ทั้งที่หลายครั้งจะแสดงท่าทางที่น่าเกรงขาม ที่ดูเย็นชา และ อำมหิตออกมา จนหลายคนที่ไม่รู้จัก ต่างยำเกรง เคารพและเกรงกลัวแท้ๆ
ᴋɪᴍ ᴊɪ ʏᴜ 🐲 คิมจียู
( ไม่นึกเลยว่า เด็กคนนี้จะทำให้ นายท่าน ยิ้มได้ )
ᴅᴏ ᴍᴀɴ ᴊᴀ 🐲 โดมันจา
( ดูเหมือน นายท่านจะถูกใจนายน้อยเข้าแล้วสินะ )
ᴋɪᴍ ᴛᴀᴇ ʜᴀɴ 🕊 คิมแทฮัน
( ช่างเป็นเด็กที่ ทำตัวไม่สมวัยเท่าไหร่เลยแฺฮะ )
ᴊɪᴍ sᴇᴏᴋ ᴊɪɴ 🕊 จิมซ็อกจิน
( . . .เด็กคนนี้ อาจจะเป็นแสงสว่าง สำหรับพวกเราก็ได้ )
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
( การมีอยู่ของเด็กคนนี้ อาจจะเปลี่ยนใจของเหล่าลูกน้องของฉัน ให้ดีขึ้นก็ได้ )
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
( คนอำมหิตพวกนั้นน่ะ อาจจะกลายเป็นคุณลุงใจดีของหลานก็ได้ )
ในตอนนั้นเอง ก็เหมือนคุณ จิมซ็อกจิน จะนึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้
ᴊɪᴍ sᴇᴏᴋ ᴊɪɴ 🕊 จิมซ็อกจิน
อ่าจะว่าไป
ᴊɪᴍ sᴇᴏᴋ ᴊɪɴ 🕊 จิมซ็อกจิน
นายน้อยของพวกเรา ยังไม่มีชื่อ ภาษาเกาหลีเลย และ ยังไม่ได้แนะนำตัวให้พวกเรารู้จักเลยนะครับ
ทันทีที่เขาพูดขึ้นแบบนี้ คุณซองกังยู ก็ชะงักไป ก่อนที่จะเริ่มพูดขึ้นด้วยท่าทางที่เห็นด้วยพลางมองมาที่ผม
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
นั่นน่ะสินะ. . .
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
งั้นในฐานะพ่อ ฉันก็ควรจะมอบชื่อให้กับลูกนี่เนอะ
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
. . .อืม
เขาทำท่าทางคิดสักพัก ก่อนที่จะพูดขึ้นมา
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
ซองจีซอล
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
ต่อจากนี้ ชื่อของเจ้าหนูคือ ซองจีซอล
ทันทีที่ผมได้ยินชื่อนั้น และ ได้รับชื่อนี้มา ผมก็ชะงักไปด้วยท่าทางที่ดีใจ รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของผมอย่างไร้เดียงสา การกระทำที่เป็นเด็กเปิดเผยออกมาชัดเกินไป
ᴀᴋɪʀᴀ ᴀᴏɪ 🌙 อากิระ อาโออิ
. . .
ทันทีที่ผมรู้ตัว ผมก็หุบยิ้มของตัวเองลง ในทันที . . . ทันทีที่ คุณซองกังยู เห็นแบบนี้ เขาก็พูดขึ้นมา
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
ไม่จำเป็นต้องปกปิดมันหรอก
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
จีซอล จะทำตัวเป็นเด็กบ้าง ก็ไม่เป็นไรนี่. . .
เขาพูดขึ้นพลางลูบหัวของผมอย่างอ่อนโยน ก่อนที่จะพูดขึ้นต่อ
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
เอาล่ะ ในตอนนี้. . .ก็คงจะแนะนำตัวได้แล้วสินะ. . .
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
เด็กดี. . .
ทันทีที่ผมได้ยินคำพูดจากปากของเขา ผมก็ถึงกับหน้าแดงด้วยความเขิน ถึงจะเห็นอย่างงี้แต่ผมก็เคยเป็นมนุษย์ที่มีประสบการณ์ชีวิตรวมๆแล้ว 100 กว่าปีเลยนะ
จะให้ผมมาทำตัวเป็นเด็ก ในร่างเด็ก จะดีหรอ ? . . .
แต่เพราะคำพูดของเขา ทำให้ผมยิ้มแล้วพยักหน้าตอบรับไปโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
ᴀᴋɪʀᴀ ᴀᴏɪ 🌙 อากิระ อาโออิ
เข้าใจแล้วครับ
ᴀᴋɪʀᴀ ᴀᴏɪ 🌙 อากิระ อาโออิ
คุณพ่อ. . .
ทันทีที่เขาได้ยินคำเรียกจากปากของผม เขาก็ถึงกับชะงักไป . . .
เขายิ้มออกมา ก่อนที่จะนั่งรอดูผมพูดแนะนำตัวของตัวเอง ด้วยท่าทางที่ใจจดใจจ่อ
ᴀᴋɪʀᴀ ᴀᴏɪ 🌙 อากิระ อาโออิ
ผมชื่อ ซองจีซอล . . . อายุ 3 ปี เกิดวันที่ 25 พฤษภาคม . . .
ᴀᴋɪʀᴀ ᴀᴏɪ 🌙 อากิระ อาโออิ
เป็นลูกชายของคุณพ่อ. . .ยินดีที่ได้พบครับ
ทันทีที่ผมพูดแนะนำตัวจนจบ พวกเขาก็ต่างยิ้ม แล้ว เข้ามากอดเข้ามาอุ้มผม เหมือน คนที่พึ่งมีลูกครั้งแรก หรือ คนที่พึ่งสามารถเข้าใกล้เด็ก และ เอ็นดูเด็กมากๆ
ᴊɪᴍ sᴇᴏᴋ ᴊɪɴ 🕊 จิมซ็อกจิน
นายน้อยของพวกเรา น่ารักที่สุดในสามโลก ! ! !
ᴋɪᴍ ᴛᴀᴇ ʜᴀɴ 🕊 คิมแทฮัน
ใช่แล้วล่ะ นายน้อยของพวกเรา น่ารักจริงๆ
ᴅᴏ ᴍᴀɴ ᴊᴀ 🐲 โดมันจา
นั่นสินะ อย่าอุ้มสูงเกินไปล่ะ เดี๋ยวตกน่ะ
ᴋɪᴍ ᴊɪ ʏᴜ 🐲 คิมจียู
ใช่ นายน้อยของเราตัวแค่นี้เอง ต้องดูแลอย่าง ทะนุถนอม สิ
ทันทีที่พวกเขาพูดกันจบและชื่นชมเอ็นดูผมกันเสร็จ พอหันไปอีกทีก็เห็นสายตาอำมหิตของคุณพ่อ
จึงรีบพากันวางลงแล้ว ถอยห่างจากผมกันไปเป็นกิโลเลยทีเดียว
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
เอาเป็นว่าระหว่างเดินทาง. . .อีกไม่นานก็จะถึงแล้ว พวกนายไปเตรียมตัวให้ดีเถอะ เรื่องของใช้ของ ลูกชาย ฉัน เตรียมการไปถึงไหนแล้วล่ะ
คุณพ่อพูดขึ้นด้วยโทนเสียงที่อ่อนโยนลง เมื่ออยู่ต่อหน้าผม พลางกอดผมที่นั่งอยู่บนตักของตัวเองแน่น
ในขณะนั้น พวกคุณบอดี้การ์ด ก็ได้แต่มองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเอ็นดู ภาพตรงหน้าที่ตนเห็น
ในขณะที่คุณ คิมจียู พูดขึ้นเพื่ออธิบาย
ᴋɪᴍ ᴊɪ ʏᴜ 🐲 คิมจียู
ในตอนนี้ ทางบ้านหลักของ เมืองโซล บอกว่าเตรียมการทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้วครับ
ᴋɪᴍ ᴊɪ ʏᴜ 🐲 คิมจียู
ตอนนี้กำลังจัดเตรียมสถานที่ต้อนรับนายน้อย และ นายท่านกลับไปครับ
สิ้นเสียงของ คุณคิมจียู คุณพ่อก็พยักหน้าแล้วพูดขึ้น พลางมองมาที่ผมที่หลับไปในอ้อมแขนของคุณพ่อก่อนหน้านี้
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
. . .เอาเป็นว่าพวกนายไปพักซะ อยู่ตรงนี้เดี๋ยวทำลูกฉันตื่น . . .
ทันทีที่พวกเขาได้ฟังแบบนี้ก็ถึงกับหน้าหงอยในทันทีด้วยความเศร้าใจ แต่ก็จำใจเดินออกไปจากที่นี่แล้วกลับไปที่ที่นั่งของตัวเอง
เสียงเครื่องบินลงจอดดังขึ้น ผมลืมตาตื่นมาก็รู้สึกตัวอยู่ในอ้อมแขนของคุณซองกังยู ไม่สิ คุณพ่อ ที่กำลังคอยประคองไม่ให้ผมรู้สึกแย่อยู่
เขามองมาที่ผมาด้วยสายตาที่อบอุ่น
sᴇᴏɴɢ ɢᴀɴɢ ʏᴜ 🐲 ซองกังยู
ตื่นแล้วหรอ . . . ตอนนี้เราอยู่ที่สนามบินแล้วล่ะ อีกไม่นาน คนของพ่อก็จะมารับเรากลับไปที่บ้านกันแล้วล่ะนะ
รอบข้างในตอนนี้ คือ สนามบินแห่งนึง ในโซล ดูเหมือนจะมีคนจำนวนไม่น้อยเลยที่ลงมาที่นี่พร้อมกับเรา และ ดูเหมือนทุกคนจะเป็นคนของคุณพ่อทั้งหมด
เขาพูดขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความชอบใจ . . .
ᴀᴋɪʀᴀ ᴀᴏɪ 🌙 อากิระ อาโออิ
( ดูเหมือนชายคนนี้ จะดีใจมากเลยแฮะ )
ᴀᴋɪʀᴀ ᴀᴏɪ 🌙 อากิระ อาโออิ
( อย่างน้อยเราก็ไม่ใช่ตัวซวยสินะ )
Comments