กลวิธีเอาตัวรอดจากเหล่าพระเอก

กลวิธีเอาตัวรอดจากเหล่าพระเอก

chapter 1 ดาเรลล่า

เมื่อไม่กี่นาทีก่อนฉันจำได้ว่ากำลังเดินข้ามถนนกลับบ้านหลังจากทำงานพาร์ตไทม์เสร็จ
แต่จู่ๆ หน้าต่างบางอย่างก็เด้งขึ้นมา
มันคล้ายหน้าต่างเกมอะไรทำนองนั้น
'สวัสดี คุณคือผู้โชคดีที่ได้รับเลือกให้เป็นตัวละครหลักในการดำเนินเรื่อง 'ท่ามกลางม่านหมอกหนา' ผลตอบแทนคือ ชีวิตใหม่ ยินดีจะรับข้อเสนอหรอไม่'
ฉันชะงักฝีเท้าเพราะกำลังสับสนกับทุกสิ่งตรงหน้า
หน้าต่างเกมแบบนี้มาจากไหน แล้วยังคุ้นๆ คำว่า 'ท่ามกลางม่านหมอกหนา' นั่นอีก
แล้วก็ได้รับเลือกให้เป็นตัวละคร? ชีวิตใหม่?
หรือนี่จะเป็นรายการซ่อนกล้อง?
พอคิดได้แบบนั้น ฉันก็ตัดสินใจได้
...ไม่
ฉันตอบปฏิเสธไป
ชีวิตตอนนี้ก็วุ่นวายพอแล้ว ไม่มีเวลาให้มาคิดถึงอย่างอื่นหรอกนะ
'รับทราบ แล้วเจอกันใหม่'
นั่นเป็นข้อความสุดท้ายก่อนที่หน้าต่างระบบจะหายไป
ฉันขมวดคิ้วเมื่อเห็นข้อความนั้น
ก่อนที่จะถอนหายใจออกมาแล้วสะบัดเรื่องทุกอย่างทิ้ง
อยู่ๆ ก็มีแสงสว่างวาบส่องเข้ามาที่หางตา
พอหันกลับไปมองก็เห็นรถลีมูซีนคันหนึ่งกำลังวิ่งมาด้วยความเร็วสูงก่อนจะชนเข้าที่ร่างฉันอย่างจัง
ยังไม่ทันได้กรีดร้องด้วยซ้ำ ภาพตรงหน้าก็เป็นสีดำสนิท
ฉันลืมตามาอีกครั้งก็พบว่ากำลังนั่งอยู่บนรถลีมูซีน
พอกวาดสายตามองออกไปนอกกระจกรถก็พบสถานที่ที่ฉันเพิ่งโดนชนเมื่อกี้
ร่างฉันนอนแน่นิ่งอยู่กลางถนน มีคนมากมายยืนมุงดู
ไอรีน
ไอรีน
นี่ฉัน...
ไอรีน
ไอรีน
...ตายแล้วเหรอ
ฉันพยายามกวาดสายตามองไปรอบๆ รถ
ไม่เจออะไรเลยนอกจากแก้วไวน์สีแดงที่วางอยู่บนโต๊ะ
'คุณตายแล้ว เนื่องจากภาวะหัวใจวายเฉียบพลัน ยินดีจะรับข้อเสนอหรือไม่'
ไอรีน
ไอรีน
หัวใจวายเฉียบพลัน?
ไอรีน
ไอรีน
ฉันเห็นกับตาว่ารถคันนี้ชนฉัน...
'อย่าเพิ่งโมโหสิ เธอถึงฆาตต่างหาก'
'ฉันแค่ผ่านมารับวิญญาณเธอมาเพื่อเจรจาเท่านั้น'
ไอรีน
ไอรีน
เจรจา?
'เป็นตัวละครหลักในเรื่อง 'ท่ามกลางม่านหมอกหนา' แลกกับชีวิตใหม่'
ไอรีน
ไอรีน
ชีวิตใหม่หมายถึงกลับชาติมาเกิดเหรอ
'ไม่รู้สิ'
'อาจจะมั้ง?'
'แต่ก็ดีกว่าไปโลกวิญญาณล่ะนะ'
'ไม่คิดงั้นเหรอ'
หลังจากที่ฉันตกลง ระบบก็สั่งให้ฉันดื่มไวน์ตรงหน้าก่อนที่จะลืมตามาอีกครั้งก็มาอยู่ที่นี่แล้ว
เกรส
เกรส
คุณหนูตื่นได้แล้วเพคะ
ฉันเหลือบหันไปมองคนที่แต่งตัวเหมือนเป็นสาวรับใช้ที่อยู่ข้างเตียง
เกรส
เกรส
...ทรงตื่นอยู่แล้วหรือเพคะ
'ยินดีด้วยคุณได้เข้ามาสวมบทบาทเป็น ดาเรลล่า พาเรย์ บุตรีเพียงคนเดียวของบารอนโอเบร พาเรย์'
ฉันเบิกตาโพล่งด้วยความฉงน เมื่อเห็นชื่ออะไรต่อมิอะไรขึ้นเต็มหน้าต่างระบบไปหมด
ฉันหันไปหาคนที่ดูเหมือนสาวใช้
แล้วคนนี้คือ...
จู่ๆ หน้าต่างอีกอันก็เด้งขึ้นมา
'ชื่อ:เกรส เพศ:หญิง อายุ:18 บทบาทสำคัญ:สาวใช้ประจำตัวของดาเรลล่า พาเรย์ ภูมิหลัง:ไม่ปรากฏในเรื่อง'
ดาเรลล่า พาเรย์
ดาเรลล่า พาเรย์
เกรส...
เกรส
เกรส
อะ...เอ่อ...ถึงเวลาชำระร่างกายและลงไปทานอาหารเช้าแล้วเพคะ
ดาเรลล่า พาเรย์
ดาเรลล่า พาเรย์
เดี๋ยวข้าไป
เกรส
เกรส
เพคะ?
ฉันหันมองด้วยความไม่เข้าใจ
เกรสหลบสายตาฉันก่อนจะก้มหน้าลง
เกรส
เกรส
เพคะ หม่อมฉันจะไปบอกคนครัวให้เตรียมอาหารเช้าให้เพคะ
พูดจบเกรสก็เดินออกไป
ฉันใช้นิ้วปิดหน้าต่างระบบข้อมูลของเกรส แล้วเลื่อนอ่านหน้าต่างอีกอันที่ดูเหมือนจะเป็นข้อมูลส่วนตัวของ ดาเรลล่า
ใช้เวลาไม่นานก็สรุปข้อมูลคร่าวๆ ออกมาได้
ว่านี่คือนิยายเรื่องหนึ่งที่ฉันเคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว
เรื่องมีอยู่ว่านางเอกของนิยายเรื่องนี้ทะลุมิติมาจากโลกปัจจุบันแล้วมาสวมร่างของดาเรลล่า
ซึ่งเรื่องของเดเรลล่าคือนิยายที่จบแบบโศกอนาฏกรรมอีกทีหนึ่ง
นางเอกของเรื่องจึงต้องหาทางหยุดยั้งโศกอนาฏกรรมนั้น
ปัญหาก็คือนักเขียนดันเขียนเรื่องนั้นไม่จบ
และยิ่งกว่านั้นคือเขียนไปได้แค่ 2 ตอน
ใช่ค่ะ 2 ตอน
ข้อมูลที่ระบบให้และที่ฉันรู้จึงมีมากพอๆ กัน
เป้าหมายก็คือฉันต้องดำเนินเนื้อเรื่องในนิยายให้จบ และทำเควสต่างๆ ที่ระบบให้มาให้สำเร็จ
แล้วหลังจากนั้นก็จะได้ชีวิตใหม่คือการเป็นคนของที่นี่
ชีวิตใหม่แบบไหนกัน
มันเหมือนกับว่าฉันต้องมาใช้ชีวิตแทนนางเอกของเรื่องนี้
แต่ก็เอาเถอะ
ถือว่าฉันเป็นคนรับข้อเสนอนั้นเอง
เพราะงั้นถ้าตอนจบของนิยายเป็นแฮปปี้เอนดิ้ง ฉันก็จะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบหลังจากนั้น
แต่ถ้าดันจบตรงข้าม...
คิดไม่ออกเลยว่าจะเจออะไรบ้าง
ฉันตัดสินใจปิดหน้าต่างระบบก่อนจะจัดการตัวเองให้เรียบร้อยแล้วลงไปทานอาหารเช้า
...อาหารเช้ากับครอบครัว...
คำนี้สำหรับดาเรลล่ามันคือนรกของแท้
ก็ไม่แปลกที่พอฉันตกลงว่าจะลงมาร่วมมื้อเช้าด้วยเกรสถึงได้มีท่าทีแปลกใจแบบนั้น
เพราะปกติดาเรลล่าเลี่ยงการร่วมมื้อเช้านั่นมาแต่ไหนแต่ไร
โอเบร พาเรย์
โอเบร พาเรย์
เสียมารยาท!
โอเบร พาเรย์
โอเบร พาเรย์
ข้าไม่ได้สั่งให้เตรียมอาหารเช้าให้นางนั่น
โอเบร พาเรย์
โอเบร พาเรย์
เจ้ามีอำนาจใดไปขัดคำสั่งข้า
ฉันกำลังเดินลงมาจากบันได ได้ยินเสียงตวาดดังมาจากห้องอาหาร
ประตูที่แง้มอยู่ทำให้เห็นว่าเป็นเกรสที่โดนตำหนิ ยืนก้มหน้า หน้าซีดเผือด
ดาเรลล่า พาเรย์
ดาเรลล่า พาเรย์
อรุณสวัสดิ์เพคะท่านพ่อ
ดาเรลล่า พาเรย์
ดาเรลล่า พาเรย์
ข้าได้ยินเสียงดังลอดออกมาถึงข้างนอก
ดาเรลล่า พาเรย์
ดาเรลล่า พาเรย์
เกิดอะไรขึ้นหรือเพคะ
บารอนโอเบรละสายตาจากเกรส แล้วสบเข้ากับฉัน
หน้าแดงเถือกด้วยความโมโห
โอเบร พาเรย์
โอเบร พาเรย์
ใครให้เจ้าลงมาร่วมมื้อเช้า
ดาเรลล่า พาเรย์
ดาเรลล่า พาเรย์
มื้อเช้าของครอบครัวข้าก็ต้องมาสิเพคะ
ฉันยิ้มยียวนกวนประสาท ก่อนจะเข้าไปนั่งเก้าอี้ว่างที่มีอาหารวางอยู่
โอเบร พาเรย์
โอเบร พาเรย์
เกรส
โอเบร พาเรย์
โอเบร พาเรย์
พาเจ้านายเจ้าออกไป
เกรสมีท่าทีทำตัวไม่ถูกชั่วครู่
ดาเรลล่า พาเรย์
ดาเรลล่า พาเรย์
ไม่อยากร่วมมื้ออาหารกับบุตรีสุดที่รักแล้วหรือเพคะ
ดีริส พาเรย์
ดีริส พาเรย์
แค่เรียกลูกชู้ แถมยังเกิดจากสาวใช้ว่าบุตรีก็บุญแล้วล่ะ
ฉันหันไปตามเสียง
พบกับชายผมแดงคนที่ฉันเข้าใจมาตลอดว่าเป็นพี่ชายแท้ๆ
แต่เหมือนจะไม่ใช่แบบนั้น
ลูกชู้?!
ดาเรลล่าอะนะ
และแล้วหน้าต่างระบบก็ปรากฏขึ้นมา
'ชื่อ:ดีริส พาเรย์ เพศ:ชาย อายุ:14 บทบาทสำคัญ:พี่ชายต่างมารดาของดาเรลล่า พาเรย์ ภูมิหลัง:???'

กกาวน์โหลดทันที

ชอบผลงานนี้ไหม? ดาวน์โหลดแอพ บันทึกการอ่านของคุณจะไม่สูญหาย
กกาวน์โหลดทันที

โบนัส

ผู้ใช้ใหม่ที่ดาวน์โหลดแอพสามารถปลดล็อค 10 ตอนได้ฟรี

รับ
NovelToon
เปิดประตูต่างภพ
เพื่อวิธีการเล่นเพิ่มโปรดดาวน์โหลดMangatoon APP!