กลวิธีเอาตัวรอดจากเหล่าพระเอก
chapter 7 เหตุการณ์ที่เห็นได้ทั่วไปในนิยาย
ฉันลงมาทานมื้อเช้าในห้องอาหารปกติ
ในวันนี้ทุกอย่างดูสงบขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ทั้งบารอน บารอนเนสและดีริสคุยกันเหมือนปกติ
ไม่มีใครพูดแขวะหรือมองฉันด้วยสายตาเย้ยหยัน
หลังจากผ่านมื้อเช้าไปฉันก็ออกไปร้านตัดเสื้อในเมืองทันที
ต้องตัดเสื้อสำหรับงานเลี้ยงวันเกิดองค์หญิง
แล้วก็ซื้อวัตถุดิบมาทำน้ำหอม!
รับรู้ได้เลยว่าตอนนี้ฉันแววตาเป็นประกายสุดๆ
หลังจากสั่งตัดเสื้อแล้วระหว่งทางที่ไปซื้อวัตถุดิบจำพวกดอกไม้ น้ำที่สกัดมาจากกลิ่นต่างๆ ก็เดินเล่นกับเกรสไปด้วย
อันที่จริงตอนแรกว่าจะพาอาซเตอร์ออกมาด้วย
แต่เขายังบาดเจ็บอยู่นี่สิ
เกรส
คุณหนูเพคะ ร้านนั้นคนเยอะมากเลยเพคะ
เกรส
แถมยังเป็นร้านเดียวด้วยที่ขายของจำพวกสารสกัดต่างๆ
ดาเรลล่า พาเรย์
งั้นเราไปซื้อย่างอื่นกันก่อนเถอะ
เกรส
หม่อมฉันว่าต่อไปคนน่าจะเยอะกว่านี้แน่เพคะ
เกรส
ยิ่งพอเวลาผ่านไปคนยิ่งมาต่อแถวเพิ่มจนยาวเหยียด
เกรส
คุณหนูรอหม่อมฉันต่อแถวซื้อที่ร้านของหวานตรงนั้นแทนไหมเพคะ
ฉันหันไปมองร้านของหวานใกล้ๆ
ดาเรลล่า พาเรย์
งั้นฝากเจ้าด้วยนะ
ดาเรลล่า พาเรย์
ดูแลตัวเองด้วย
เกรสเดินพาฉันมาร้านของหวานก่อนจะเดินเลี้ยวกลับไปซื้อวัตถุดิบน้ำหอม
ฉันยืนจ้องหน้าร้านอยู่สักพัก
นี่มันลางสังหรณ์อะไรเนี่ย
ในนิยายที่มันจะอ่านเจอบ่อยๆ คือถ้าตัวเอกมาซื้อของในเมืองกับใครสักคนแล้วถูกปล่อยไว้คนเดียว
เช่น ถูกลักพาตัว ถูกทำร้าย ใส่ร้าย นั่นนี่
เมื่อได้ยินเสียงเหมือนมีการทำร้ายร่างกายกันดังขึ้นมาจากในตรอกซอยแคบที่อยู่ตรงหน้า
คุณระบบให้ฉันไปหาเกรสก่อนก็ได้ค่ะ ค่อยเริ่มฉากอะไรแบบนี้
ฉันเดินเข้าไปแอบมองเหตุการณ์ในซอยนั้นเงียบๆ
เห็นชายร่างผอมบางในชุดมอซอกำลังทุบตีเด็กหญิงตัวเล็กอยู่
คนเป็นพ่อค่อนข้างร่างเล็กฉันคงพอจะคุยๆ ได้อยู่หรือถ้ามีเหตุอะไรจริงๆ ก็มีกริชเวทมนตร์อันนั้น
พอคิดได้ก็รีบวิ่งเข้าไปกันระหว่างชายคนนั้นกับเด็กผู้หญิง
'เควส:เข้าไปช่วยเด็ก
🌟สำเร็จ🌟'
ฉันมองหน้าต่างระบบสายตาตกตะลึง
'เควส:เอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้'
พ่อของเด็กหญิง
อย่ามาขวางจะดีกว่านะ
พูดจบคนตรงหน้าก็ยิ้มแสยะออกมา
ยกฝ่ามือหน้าขึ้นตั้งท่าจะทำร้าย
ฉันยอมรับว่าจริงๆ ฉันก็ลืมว่าตัวเองเป็นเด็กอายุ 12
พอวิ่งเข้าไปยืนเทียบกันแล้วจึงรับรู้ได้ถึงความต่างของขนาดตัว
ดาเรลล่า พาเรย์
เจ้าไม่รู้จักข้าหรือ?
ดาเรลล่า พาเรย์
หรือไม่รู้ว่าการทำร้ายร่างกายบุตรีของท่านบารอนมีโทษถึงโดนบั่นคอ
ค่อยยังชั่วหน่อยที่เหมือนจะจัดการได้ง่าย
ฉันเหลียวตามองเด็กหญิงที่มีแผลและรอยช้ำเต็มตัว
ดาเรลล่า พาเรย์
ลูกเจ้าหรือ?
พ่อของเด็กหญิง
พะ...พ่ะย่ะค่ะ
พ่อของเด็กหญิง
นะ...นางค่อนข้างดื้อจึงต้องสั่งสอนบ้าง
ตาแก่นี่บ้าไปแล้วหรือเปล่า
ดาเรลล่า พาเรย์
ต่อให้นางทำผิดอะไรร้ายแรงแต่เจ้าทุบตีนางขนาดนี้มันถือว่าเป็นการจงใจทำร้ายร่างกาย
ดาเรลล่า พาเรย์
ไม่ใช่จงใจจะสั่งสอนเสียหน่อย
พ่อของเด็กหญิง
นางเป็นลูกของกระหม่อม พ่อแม่แต่ละคนย่อมมีวิธีการสั่งสอนลูกที่แตกต่างกันพ่ะย่ะค่ะ
แต่ประเด็นคือนี่ม่ใช่วิธีการสั่งสอนนี่สิ
ดาเรลล่า พาเรย์
ตอนนี้นางก็ขอโทษด้วยความรู้สึกผิดแล้ว เจ้าก็ควรหยุดตบตีนางตั้งแต่ตอนนั้น
ดาเรลล่า พาเรย์
อีกอย่างนางมีรอยช้ำเต็มตัวมันเหมือนเจ้าระบายอารมณ์โมโหใส่นาง
ดาเรลล่า พาเรย์
ตอนนี้นางควรไปทำแผล...
ยังพูดไม่ทันจบประโยคเด็กหญิงก็ยื่นมือมาจับฉัน และสายตาก็สบเข้ากับดวงตาคู่นั้น
จำได้ว่ามันเคยเป็นสีน้ำตาลมาก่อน
แต่ตอนนี้กลับเป็นสีดำทมิฬไม่มีแม้แต่ตาขาว
ฉันเหมือนถูกดูดเข้าไปในห้วงเวลาบางอย่าง
บรรยากาศรอบข้างเริ่มกลายเป็นสีม่วงเข้ม
ความหวาดกลัวประดังประเดเข้ามาจนไม่สามารถละสายตาจากดวงตาคู่นั้นได้
นั่นคือสิ่งแรกที่คิดได้ในตอนนี้
มือข้างที่ไม่ได้โดนอะไรจับไว้เริ่มหนักขึ้นมา
ฉันกำมันแน่นก่อนจะค่อยๆ ยกมันขึ้น
???
กรุณาปล่อยเลดี้ผู้นี้ด้วย
พอสังเกตดูดีๆ มือข้างที่คิดว่ากำกริชไว้กลับโดนมืออุ่นๆ ของใครสักคนกำไว้แทน
ขนาดตัวสูงกว่าฉันค่อนข้างมากแต่ไม่ถึงกับเรียกว่าวัยผู้ใหญ่
มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นหนึ่งในตัวละครหลัก
เด็กหญิงดวงตากลับมาเป็นสีน้ำตาลปกติ
ชายสวมผ้าคลุมหันไปทางพ่อของเด็กหญิง
เขาขยับผ้าคลุมที่ถูกทำให้เป็นฮูดจนปิดหน้าปิดตาเล็กน้อย
ชายผอมแห้งมีท่าทีผงะกว่าตอนที่รู้ว่าฉันเป็นใครด้วยซ้ำ
พ่อของเด็กหญิง
ขะ ขออภัยพ่ะย่ะค่ะ
เจาพูดจบก็จูงมือลูกตัวเองเดินไปอย่างไว
'เควส:เอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้
🌟สำเร็จ🌟'
ชายสวมฮู้ดปล่อยมือออกจากฉัน
???
ขออภัยพ่ะย่ะค่ะ ที่จับมือเลดี้โดยไม่ได้รับอนุญาต
เขาโค้งให้ฉันทีนึงก่อนจะเดินออกไป
ฉันไม่มีเวลามากพอจะให้ความสนใจกับหน้าต่างระบบ
ต้องรู้ให้ได้ว่านั่นคือใคร
มันดูเหมือนเขาจงใจจับมือเพื่อดึงสติฉัน?
ดาเรลล่า พาเรย์
เดี๋ยวก่อน!
เขาพูดอยู่ทั้งที่หันหลลังให้ฉัน
ฉันค่อยๆ เดินเข้าไปหาทีละนิด
ดาเรลล่า พาเรย์
ต้องขอบคุณเจ้ามากที่มาช่วยข้า
ดาเรลล่า พาเรย์
เจ้าอยากได้อะไรตอบแทนหรือไม่?
มากกว่า 70% ฉันคิดว่านี่คือวาเรเลียส
แต่ถ้าไม่ใช่ก็มีโอกาสเป็นจำพวกคัวละครรองที่จะทำให้ฉันก้าวไปหาพวกพระเอกได้
???
ก็เหมือนที่ท่านโผล่เข้ามาช่วยเด็กคนนั้น แค่อยากช่วยไม่ต้องการค่าตอบแทน
ดาเรลล่า พาเรย์
เช่นนั้นข้าทาบทามเจ้ามาเป็นทหารในปราสาทข้าได้หรือไม่
ดาเรลล่า พาเรย์
ตระกูลบารอนเป็นฝ่ายจัดการเรื่องกำลังทหาร ถ้าได้คนที่มีความกล้าหาญฝีมือดีมาคงจะดีไม่น้อย
ดาเรลล่า พาเรย์
อาจจะได้รับเลือกให้เป็นองครักษ์ก็ได้
ดาเรลล่า พาเรย์
หรือท่านก็มีความสามารถด้านเวทมนตร์เช่นกัน?
ต่อมเผือกมันกำเริบนะรู้ไหม
Comments