ผีโรงเรียนญี่ปุ่น
เสียงกระดิ่งเลิกเรียนดังขึ้น กริ๊ง— นักเรียนแยกย้ายเหมือนฝูงนกยามโพล้เพล้ เหลือเพียง “อายาเมะ” ที่ต้องอยู่เวรทำความสะอาดห้อง 3-B เพียงลำพัง แสงอาทิตย์ยามเย็นส่องผ่านหน้าต่างไม้เก่า เงายาวบนพื้นเหมือนแ
0
1
ผีโรงเรียนรัสเซีย
หิมะตกไม่หยุด ราวกับฟ้ากำลังลบความทรงจำของเมืองนี้ โรงเรียนเก่าหลังหนึ่งตั้งอยู่สุดถนนเลนินสกี ผนังอิฐสีเทาแตกร้าว นาฬิกาหน้าตึกหยุดเดินที่เวลา 02:17 มานานกว่าสามสิบปี ผมเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน คืนแรกท
0
1
เสียงกริ่งหลังเลิกเรียน
โรงเรียนเซนต์ครอฟต์ ตั้งอยู่กลางหุบเขาทางตอนเหนือของสกอตแลนด์ อาคารหินสีเทาเก่าแก่ยืนหยัดมากว่าร้อยปี กลางวันมันดูเหมือนโรงเรียนประจำธรรมดา แต่พอกลางคืน—มันฟังดูเหมือนกำลังหายใจ ลูคัส เป็นนักเรียนแลกเ
0
1
เสียงกริ่งครั้งสุดท้าย
โรงเรียนของผมมีกฎแปลกอยู่ข้อหนึ่ง “ถ้าได้ยินเสียงกริ่งหลังหกโมงเย็น ห้ามเดินไปที่อาคารเรียนหลังเก่าเด็ดขาด” ไม่มีใครบอกเหตุผล ครูไม่พูด นักเรียนรุ่นพี่แค่ยิ้มแปลก ๆ แล้วเปลี่ยนเรื่อง ผมไม่เชื่อหรอก จน
0
1
เสียงกริ่งคาบสุดท้าย
โรงเรียนเงียบผิดปกติในคาบสุดท้ายของวัน ไม่ใช่ความเงียบแบบเลิกเรียน แต่เป็นความเงียบที่เหมือน…ทุกอย่างหยุดฟังอะไรบางอย่างอยู่ ผมนั่งอยู่ห้องคนเดียว ครูออกไปประชุม เพื่อน ๆ กลับบ้านกันหมด ไฟนีออนกระพริบ
0
1
ห้องที่ห้ามเปิดไฟ
โรงเรียนประกาศชัดเจน “หลังหกโมงเย็น ห้ามนักเรียนอยู่ในอาคารเรียนเด็ดขาด” ไม่มีใครบอกเหตุผล และไม่มีใครถาม เพราะทุกคนรู้ว่า…บางคำถาม ไม่ควรถาม แต่แอน—เด็กเวรประจำวัน—ลืมสมุดไว้ในห้อง ม.2/12 ตอนที่พระอา
0
1
หน้าต่างบานที่ไม่เคยถูกเปิด
ในห้องเรียนเก่าชั้นสาม มีหน้าต่างบานหนึ่งที่ไม่มีใครเปิดมันมานานแล้ว ไม่ใช่เพราะมันพัง แต่เพราะทุกคนคิดว่า “มันคงเปิดไม่ได้” ฝุ่นเกาะหนาเหมือนความเชื่อเดิมๆ กรอบไม้แตกลายเหมือนเวลาที่ถูกละเลย เด็กนักเ
0
1
เหรียญในกระเป๋าเสื้อ
เย็นวันหนึ่ง ลมพัดผ่านสนามโรงเรียนเหมือนถอนหายใจยาว แอนดริวนั่งอยู่ข้างประตูเหล็ก สนามเงียบจนได้ยินเสียงความคิดตัวเอง ในกระเป๋าเสื้อ มีเหรียญเก่า ๆ หนึ่งเหรียญ ไม่รู้มาจากไหน รู้แค่ว่ามันหนักกว่าความท
0
1
ไดอารี่เล่มสีดำ (บางหน้าไม่ควรอ่าน)
วันที่ 3 มิถุนายน วันนี้ทุกอย่างปกติดี แม่ยิ้มให้ตอนเช้า พ่อเปิดทีวีเสียงดัง บ้านยังอยู่ที่เดิม แต่กระจกในห้องน้ำ… มันมีรอยมือเพิ่มขึ้น ทั้งที่ผมอยู่คนเดียว ผมคิดว่าคงเป็นของผม แต่รอยมันใหญ่กว่า วันที
0
1
เงาของวันพรุ่งนี้
เมืองนี้ตื่นทุกเช้าพร้อมเสียงนาฬิกาที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ มันดังพร้อมกันทั้งเมือง ราวกับเตือนว่า เวลาไม่เคยรอใคร ผมเดินผ่านถนนเส้นเดิม ร้านเดิม ผู้คนเดิม แต่เงาของผมวันนี้…ยาวกว่าทุกวัน เขาว่ากันว่า เ
0
1
"เศษดาวในเงาใจ" (Broken Reflection)
เบสต้องใช้ชีวิตในฐานะ "คนใช้แรงงาน" ในกลุ่มเพื่อนไฮโซเพื่อแลกกับทุนการศึกษา เขาถูกริน (นางร้าย) ใส่ร้ายว่าขโมยของและอ่อยแฟนเพื่อน จนทำให้เพื่อนๆ รุมแบน โดยมีนนท์ (พระเอก) ที่เข้าใจผิดและพูดจาทำร้ายจิต
0
0
นายมาเฟียปากเเข็ง(ซึน)!
มีมาเฟียภรรยาคู่นึง(ช×ช)เรื่องสั้น -------- นอ.:เฮียหนูอยากได้ลิปใหม่ครับ พอ.:โอ้ย!จะซื้อะไรกันนักกันหนา ลิปที่บ้านที่มีอยู่ก็ดีเเล้วหนิ นอ.:ก็มันสวยอ่ะครับ ถ้าเฮียไม่ให้หนูก็ไม่เอาครับ//วิ่งเข้าห้อง
0
2
เสียงเรียกตอนตีสาม
ผมตื่นขึ้นมาเพราะเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ 03:17 น. ไม่มีข้อความ ไม่มีสายที่ไม่ได้รับ แต่หน้าจอสว่างเอง…เหมือนมีใครปลุก ผมคิดว่าเผลอตั้งปลุก เลยวางมันคว่ำแล้วหลับต่อ ยังไม่ถึงนาที โทรศัพท์สั่นอีกครั้ง คร
0
1
完美世界(โลกอันสมบูรณ์แบบ)
สายลมพัดผ่านหมู่บ้านหิน เด็กคนหนึ่งยืนอยู่บนหน้าผา ตัวเปื้อนฝุ่น เลือดแห้งติดแขน เขาชื่อ สือเฮ่า โลกใบนี้ไม่เคยปรานี สัตว์อสูรแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ ฟ้าดินเลือกข้าง และผู้ที่อ่อนแอ…ถูกลืม สือเฮ่ากำหมัดแน
0
1
น้ำตาพิกุล
ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่งในถิ่นอีสาน มีข่าวลือเลื่องชื่อถึงความงามของชายหนุ่มผู้หนึ่ง เขาผู้นั้นมีผิวขาวผุดผ่อง ดวงตากลมโตแลดูหวานชื่น ริมฝีปากอวบอิ่ม กลิ่นกายนั้นช่างหอมหวนราวกับดอกไม้ยามเช้าในฤดูร้อน เส้
0
2
ความรักที่ไม่พูดออกไป
เขานั่งอยู่แถวหลัง เธอนั่งแถวหน้า ระยะห่างไม่กี่เมตร แต่เหมือนคนละฤดูกาล เขารู้ว่าเธอชอบฟังเพลงอะไร รู้ว่าเธอเงียบเมื่อเหนื่อย รู้ว่าเธอยิ้มไม่เหมือนเดิมเวลาฝนตก ทั้งที่เธอไม่เคยรู้ว่าเขาจำได้ ความรัก
0
1
ผีแม่นาค
กาลครั้งหนึ่งผีแม่นาคออกอาละวาด ทำให้ทุกคนหวาดกลัว ซึ่งพี่มากเพิ่งกลับมาจากลบ จึงทำให้ตนเองไม่รู้ว่าลูกกับเมียตนเองตายแล้ว พอเขากลับมาชาวบ้านพูดว่าเมียเขาตายแล้วเขาเขาโกรธมากๆ ทั้งๆที่เมียเขาตายแล้วจร
0
1
ผียุโรป
กาลครั้งหนึ่งผียุโรปไปออกอาละวาดที่รางรถไฟ ทำให้รถไฟพลิกคว่ำออกจากราง หลังจากนั้น ผียุโรปได้ออกอาละวาด ฆ่าคนตาย ทำให้ชาวบ้านหวาดกลัว ไปตามๆกัน ชาวบ้านบางคนไม่กล้าออกจากบ้าน เพราะกลัวผียุโรป
1
2
หลุด..
เสียงนาฬิกาเรือนเก่าดัง ติ๊ก—ติ๊ก—ติ๊ก ทั้งที่มันไม่มีถ่าน ผมรู้ได้ยังไง? เพราะผมเป็นคนถอดมันออกเอง…เมื่อสิบปีก่อน คืนฝนตก ฟ้าร้องเหมือนโลกกำลังทะเลาะกับตัวเอง ผมนั่งอยู่ในห้อง สงสัยชีวิตตามประสาเด็กท
0
1
ร้านซ่อมนาฬิกาที่ไม่รับซ่อมเวลา
ในตรอกแคบหลังสถานีรถไฟ มีร้านหนึ่งเปิดไฟสีอำพันทุกเย็น ป้ายหน้าร้านเขียนว่า ซ่อมนาฬิกา แต่คนแถวนั้นรู้กันดี—ร้านนี้ไม่เคยซ่อมเวลาให้ใครเลย เด็กชายคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมนาฬิกาข้อมือเรือนเก่า เขาบอกว่าเ
0
1
