ปล่อยนักฆ่าอย่างข้าไปเถอะ.
11
หมิงซีฮัน (พอ.) ท่านอ๋อง
ใช้งานคนยังจะวางยาอีก
อี้เฉินระลึกถึงอดีตช่วงเเรกที่ถูกจับตัวมา
ไป๋อี้เฉิน (นอ.)
มันคืออะไร
ไป๋อี้เฉิน (นอ.)
ข้าใครอยากรู้
อีกฝ่ายไม่ตอบเข้าไปใกล้อี้เฉินแล้วยัดยาเข้าปาก
ตปก. เพียงจ้องมองอีกฝ่ายอย่างเยือกเย็น
ตปก.
มันช่วยเจ้าระงับเพียงชั่วคราว
อี้เฉินจ้องมองสักพักแล้วกินเข้าไป
ตปก.
หากคิดทรยศรู้ใช่หรือไม่ต่อให้เจ้าไม่ตายก็ทรมานแสนสาหัส
" ทั้งที่บังคับมาแบบไม่สมัครใจแท้ๆ " นอ.
" แต่ต้องการความจงรักภักดีเนี่ยนะ " นอ.
หมิงซีฮัน (พอ.) ท่านอ๋อง
กินอีกสิ
หมิงซีฮัน (พอ.) ท่านอ๋อง
กินแค่นั้นจะไปอิ่มอะไร
หมิงซีฮัน (พอ.) ท่านอ๋อง
เจ้าจะไปไหนก็ได้
หมิงซีฮัน (พอ.) ท่านอ๋อง
แต่มาถึงเวลาทานอาหาร เจ้าต้องกลับมา
หมิงซีฮัน (พอ.) ท่านอ๋อง
ไม่เช่นนั้นข้าจะตามเจ้าถึงที่
อี้เฉินเพียงมองไม่ได้ตอบอะไร
Comments