ฮูหยินผู้นี้จะกลับมาแย่งสามีคืน
ตอนที่ 13
เฟยหง(พระเอก)
เจียวจิ้น//ย.ช
เจียวจิ้น(องครักษ์เฟยหง)
ขอรับ
เฟยหง(พระเอก)
ถ้าข้าทำผิดกับคนคนหนึ่ง
เฟยหง(พระเอก)
ข้าทำให้นางโกรธมาก
เฟยหง(พระเอก)
ข้าควรทำอย่างไรเพื่อง้อเขา//ย.ช
เจียวจิ้น(องครักษ์เฟยหง)
ท่านกำลังหมายถึง ง้อฮูหยิน หรือขอรับ//สงสัย
เฟยหง(พระเอก)
ไม่ใช่!//ขมวดคิ้ว+ระแวง
เจียวจิ้น(องครักษ์เฟยหง)
งั้นใครหรือขอรับ?
เจียวจิ้น(องครักษ์เฟยหง)
//กลัว
เจียวจิ้น(องครักษ์เฟยหง)
ก็น่าจะเป็นการให้ของแทนใจละมั้งขอรับ
เจียวจิ้น(องครักษ์เฟยหง)
อย่างเช่น
เจียวจิ้น(องครักษ์เฟยหง)
สิ่งของที่แทนใจท่านหรือสิ่งของที่คนคนนั้นชอบก็ได้ขอรับ
เจียวจิ้น(องครักษ์เฟยหง)
//อมยิ้ม
เฟยหง(พระเอก)
ขอบใจ//นั่งทำงานต่อ
ฉีหนิง(นางกำนัลนายเอก)
คุณชายเจ้าคะ!
ฉีหนิง(นางกำนัลนายเอก)
เดินช้าๆหน่อยเจ้าค่ะ
ฉีหนิง(นางกำนัลนายเอก)
เดี๋ยวล้มนะเจ้าคะ//เดินตาม
มู่เฉิน(นายเอก)
//กึ่งเดินกึ่งวิ่ง
มู่เฉิน(นายเอก)
ไม่ได้แล้วฉีหนิง!
มู่เฉิน(นายเอก)
ถ้าช้ากว่านี้
มู่เฉิน(นายเอก)
ข้าไม่ทันได้กินข้าวกับฮองเฮาแน่
ฉีหนิง(นางกำนัลนายเอก)
แต่มันก็ยังไม่สายมากนะเจ้าคะ
มู่เฉิน(นายเอก)
สปีดสิฉีหนิง!//วิ่ง
ฉีหนิง(นางกำนัลนายเอก)
สปีดแล้วเจ้าคะ//วิ่ง
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
ฮูหยินมารึยัง?
เหมยลี่(พระสนมรอง)
(ป่านนี้ไม่รู้เป็นอย่างไรบ้าง คงเดินไม่ได้อย่างที่ข้าคิดไว้สินะ)
มู่เฉิน(นายเอก)
มาแล้วขอรับ//เปิดประตูเข้ามา
เหมยลี่(พระสนมรอง)
//อึ้ง+แปลกใจ
มู่เฉิน(นายเอก)
//หอบหายใจ
เหมยลี่(พระสนมรอง)
(เหตุใดมููเฉินถึงยังคงเดินได้อยู่เหมือนเดิม)
เหมยลี่(พระสนมรอง)
(ชิ๊!!)
ฉีหนิง(นางกำนัลนายเอก)
//หอบหายใจ
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
เป็นกระไรถึงได้วิ่งมา หือ//เดินเข้าไปหา
มู่เฉิน(นายเอก)
ไม่เป็นไรขอรับ
มู่เฉิน(นายเอก)
ข้าแค่กลัวทุกคนรอ
มู่เฉิน(นายเอก)
เลยรีบมาไม่ทันตั้งตัวเลย
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
โธ่เอ๋ย
มู่เฉิน(นายเอก)
//ประคองฮุ่ยเฟิน
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
ไม่เห็นต้องลำบากเลย
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
สายขนาดไหนข้าก็รอได้
มู่เฉิน(นายเอก)
ไม่ได้เลย ถึงข้ามาช้า
มู่เฉิน(นายเอก)
ทุกคนคงต้องรอข้าผู้เดียว
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
ไม่เป็นไรๆ
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
นั่งเถอะๆ
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
//นั่ง
มู่เฉินนั่งข้างเฟยหงเพราะมีที่เหลือที่เดียว
มู่เฉิน(นายเอก)
//มองหาถิงๆ
มู่เฉิน(นายเอก)
แล้วพระสนมถิงไปไหนล่ะ
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
หมอหลวงบอกว่า นางมีอาการท้องเสียนิดหน่อย
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
คงจะออกมากินข้าวกับพวกเราไม่ได้
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
ข้าเลยให้นางกินข้าวอยู่แต่ในจวนไปก่อน
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
อากาศเริ่มหนาวแล้ว ให้นางออกมา
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
เดี๋ยวร่างกายจะรับไม่ไหว
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
กินกันเถอะๆ
มู่เฉิน(นายเอก)
//เหลือบไปมองเฟยหง
เฟยหง(พระเอก)
//คีบอาหารกิน
มู่เฉิน(นายเอก)
//คีบอาหารกิน
เฟยหง(พระเอก)
(มู่เฉินไม่แม้แต่จะสนใจข้าเลยสักนิดเลยรึ)
เฟยหง(พระเอก)
(ยังนั่งกินแก้มตุงเฉยเลย)
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
อื้ม//วางตะเกียบ
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
แล้วเรื่องอาการของเจ้าล่ะ
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
เป็นอย่างไรบ้าง
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
และเฟยหงดูแลเจ้าดีหรือไม่
มู่เฉิน(นายเอก)
(เสร็จกู!)
มู่เฉิน(นายเอก)
ท่านเฟยก็ดูแลข้าดีอยู่ขอรับ//อ่อนแอ
มู่เฉิน(นายเอก)
เพียงแต่...
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
แต่...??
มู่เฉิน(นายเอก)
เพียงแค่ข้าอยากอยู่คนเดียวมากกว่า
มู่เฉิน(นายเอก)
ข้าไม่คุ้นชินน่ะขอรับ
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
อย่างนั้นรึ//มองเฟยหง
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
เจ้านี่นะ!//ตีเฟยหง
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
เมื่อไหร่จะรู้จักโตเสียที!
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
ขนาดนี้แล้ว
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
เจ้ายังดูแลคนที่เจ้ารักไม่ได้
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
ข้าจะให้เจ้าแต่งกับมู่เฉินทำไมกัน
เฟยหง(พระเอก)
ท่านแม่ฟังข้าก่อน
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
รีบกินเถอะ เดี๋ยวเย็นหมด
ฮุ่ยเฟิน(แม่พระเอก)
จะไม่อร่อย//ขมวดคิ้ว
เฟยหง(พระเอก)
//มองมู่เฉิน
มู่เฉิน(นายเอก)
คิก คิก//หัวเราะเบาๆ
เฟยหง(พระเอก)
(เจ้านี่ก็ร้ายได้ใจจริงๆ)
เฟยหง(พระเอก)
(ข้าชักจะเริ่มสนใจเจ้าอีกครั้งแล้วล่ะสิ)
มู่เฉิน(นายเอก)
(สมน้ำหน้ามึง!)
เหมยลี่(พระสนมรอง)
ถ้าในเมื่อท่านก็อยู่ตรงนี้แล้ว
เหมยลี่(พระสนมรอง)
ข้าอยากจะถามว่า
เหมยลี่(พระสนมรอง)
โสมที่ข้าให้ไปนั้น
เหมยลี่(พระสนมรอง)
ท่านได้ต้มดื่มบ้างหรือไม่
เหมยลี่(พระสนมรอง)
ของดีเลยนะเจ้าคะ//อมยิ้ม
มู่เฉิน(นายเอก)
//ยิ้มมุมปาก+วางตะเกียบ
มู่เฉิน(นายเอก)
ข้าได้ดื่มแล้วล่ะ
เหมยลี่(พระสนมรอง)
เป็นอย่างไรบ้างเพคะ
เหมยลี่(พระสนมรอง)
ของดีจากสกุลเหมยดีหรือไม่
มู่เฉิน(นายเอก)
ก็ถือว่าดีเลยทีเดียว
มู่เฉิน(นายเอก)
แต่ข้าไม่ชอบความขมเท่าไหร่
มู่เฉิน(นายเอก)
ยังไงแล้วก็ต้องขอบคุณพระสนมรองมากที่นำของดีมาให้ข้า
มู่เฉิน(นายเอก)
ร่างกายข้าถึงได้ดีขึ้น//ยิ้ม
เหมยลี่(พระสนมรอง)
(ข้ากะไว้แล้ว ว่ายาที่แม่หมอให้มานั้นต้องไม่เป็นผล)
เหมยลี่(พระสนมรอง)
(ข้าไม่น่าเสียไปตั้ง5000ตำลึงเลย)
เหมยลี่(พระสนมรอง)
//เจื่อน
มู่เฉิน(นายเอก)
(หึ หน้าเจื่อนเลยสิมึง)
มู่เฉิน(นายเอก)
//เดินเล่น
ฉีหนิง(นางกำนัลนายเอก)
คุณชายเจ้าคะ
ฉีหนิง(นางกำนัลนายเอก)
คุณชายรู้ได้อย่างไรว่าโสมนั่นคือโสมพิษน่ะเจ้าค่ะ//สงสัย
มู่เฉิน(นายเอก)
ดมเอาน่ะ//เอามือไขว้หลัง
ฉีหนิง(นางกำนัลนายเอก)
อย่างไรรึเจ้าคะ?
มู่เฉิน(นายเอก)
ถ้าดมมันจะมีกลิ่นเหม็นชื้น
มู่เฉิน(นายเอก)
อีกอย่างถ้ามองดูดีๆแล้วจะเห็นเป็นจุดที่สีเข้มกว่าส่วนอื่น
มู่เฉิน(นายเอก)
ข้าเลยสามารถรู้ได้
ฉีหนิง(นางกำนัลนายเอก)
คุณชายฉลาดมากเจ้าค่ะ
ฉีหนิง(นางกำนัลนายเอก)
ฉีหนิงจะลองเอาไปทำตามดูนะเจ้าคะ
มู่เฉิน(นายเอก)
แต่อย่าไปดมอะไรสุ่มสี่สุ่มห้านะ
มู่เฉิน(นายเอก)
เผื่อบางอย่างแค่สูดดมเข้าไปก็เป็นพิษแก่ร่างกายแล้ว
ฉีหนิง(นางกำนัลนายเอก)
ได้เลยเจ้าค่ะ
มู่เฉิน(นายเอก)
//เดินเล่นต่อไป
หยุมหัวพระเอกมั้ยคะพรี่ๆ
ขอบคุณสำหรับคนที่เข้ามาอ่านด้วยนะคะ🙏❤️
หยุมหัวพระเอกมั้ยคะพรี่ๆ
1 คอมเม้นท์ = 1 กำลังใจ
Comments
🌟✨จุ๊เม๊าะ🐣🐥
🤣
2024-12-23
1
หมอรพ.ศรีธัญญาท่านหนึ่ง
ตอแหลไม่เนียน ไปเรียนมาใหม่นะหนู
2024-12-04
2
แมวไม้ทอมฮะ🥰😍😇🥰👽👅👽👽👁️
พี่ฟังก่อน👽
2024-10-15
0