ห้องหมายเลขเจ็ด
ห้องหมายเลขเจ็ดเล็กกว่าที่โฆษณาไว้ แต่ก็ใหญ่พอสำหรับความเงียบสองแบบ— ความเงียบของ “คนแปลกหน้า” และความเงียบของ “คนที่เริ่มสำคัญ” อิงฟ้าเป็นคนตื่นเช้า เธอชงกาแฟทุกวัน กลิ่นขมอ่อนๆ ลอยทั่วห้อง ขณะที่ลิน
0
1
กลิ่นฝนของโอเมก้า
ในโรงเรียนแห่งนี้ ทุกคนรู้ว่า “อัลฟ่า” ต้องแข็งแกร่ง และ “โอเมก้า” ต้องถูกปกป้อง แต่ “ลิน” ไม่เชื่อแบบนั้น ลินเป็นโอเมก้า เงียบ เรียนเก่ง และไม่เคยร้องขอให้ใครดูแล เขาแค่ใช้ชีวิต เหมือนฝนที่ตกเงียบๆ ไ
0
1
เงาของรุ่นพี่
ทุกคนรู้จัก “พี่เรย์” ในฐานะหัวหน้าชมรมดนตรี เด็กเรียนดี สุภาพ และยิ้มเหมือนคนไม่เคยมีเรื่องค้างคาในใจ แต่ “นัท” รุ่นน้องปีหนึ่ง รู้จักพี่เรย์มากกว่านั้น นัทรู้ว่าพี่เรย์ชอบนั่งบนดาดฟ้าตึกเรียนตอนเย็น
0
1
เธอคือแสงเดียวในคืนอมตะของฉัน
ในคืนที่พระจันทร์เต็มดวงที่สุดของฤดูฝน “ลิน” เด็กสาวธรรมดาๆ บังเอิญหลงเข้าไปในห้องสมุดร้างหลังโรงเรียน ที่ซึ่งเวลาเหมือนหยุดเดิน… และความลับกำลังตื่นขึ้น ท่ามกลางฝุ่นหนังสือเก่า เธอได้พบกับ “เรเวน” เด
0
1
![[GeminiFourth] 9420 - นี่แหละ…รักเธอ](https://cn-e-pic-aliyun.mangatoon.mobi/fictions-posters/30342342ef7.webp-homepageChatnovel2)
