ไม่มีอะไรหรอกแค่อยากเขียนสตอรี่โอซีเฉยๆ
2
Warning ความรุนแรง/ การฆาตกรรมหมู่/ การฆ่าตัวตาย/ การบรรยายถึงอวัยวะภายใน/ การข่มขืน
เช้าวันถัดมา ลูคีอัส ยังคงตื่นขึ้นมาช่วยงานตามปกติ ระหว่างที่กำลังจะนั่งพักใต้ต้นไม้ใหญ่ กลิ่นเหม็นของอะไรสักอย่างก็ตีมาเข้าจมูกเขา
เหมือนกับว่ามีตัวอะไรตาย เขาเดินตามกลิ่นไปเรื่อย ๆ พบกับร่างสีขาวของสุนัขตัวเล็ก ๆ ลูกตาของมันทะลักออกมาข้างนอกเบ้าตา เนื้อถูกตัดออกไปบางส่วนจนเห็นซี่โครง นอนจมกองเลือดอยู่
เหล่าแมลงวันบินตามร่างของมัน มีนกอีกาอยู่รอบ ๆ รอจะจิกกินเลือดเนื้อของมัน
ลูคีอัส รู้ได้ทันทีเลยว่ามันคือจอร์แดนสุนัขตัวโปรดแสนจะขี้เล่น และเนื้อที่ถูกตัดไปนั้นคือเนื้อที่เขากินเข้าไป
แค่คิดถึงเรื่องนัันก็แทบจะอาเจียนออกมา เสียงหัวเราะแหลมสูงดังขึ้นไม่ไกลจากจุดที่เขายืน เด็ก ๆ ยืนหัวเราะอย่างสมเพชเขาเว้นแต่ ราฟาเอล เขายืนนิ่ง
ราฟาเอล ช่วยอะไรเขาไม่ได้อีกแล้ว
แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ ชีวิตมีแต่ต้องเดินหน้าต่อไป ไม่ว่ามันจะหนักหนาสาหัสเพียงใด
ถึงเขาจะโกรธเพียงใด ก็คงจะทำอะไรไม่ได้เขาเป็นแค่บุตรนอกสมรสลูกของโสเภณี ส่วนพวกเขาเป็นชนชั้นสูงมีเลือดสูงส่ง
ผ่านไปไม่นาน คุณนายซานเซีย ก็ได้ให้กำเนิดบุตรแฝดทั้งสองคน แม่ของ ลูคีอัส ดูคับแค้นใจมากที่พ่อของ เขา ไม่ได้สนใจเธอและไม่ยอมรับว่า ลูคีอัส เป็นลูกของตัวเองกับเธอ เพราะเธอเป็นโสเภณี
แม่ของเขาเป็น โสเภณี ชั้นสูง รูปร่างเย้ายวนงดงามจึงไม่แปลกใจที่มีบุรุษมากมายมาตามตื้อ ส่วนพ่อของเขาถึงจะหน้าตาดีฐานะทางสังคมก็ดีแต่นิสัยกลับเลวทราม
เขาทำเรื่องแย่ ๆ ไว้เยอะ ลูคีอัสก็ไม่ชอบเขาเท่าไหร่นักเว้นแต่แม่ของเขาที่เทใจให้กับผู้ชายนิสัยเสียคนนั้นจนหมด เขาไม่เข้าใจหรอก
แต่ไม่รู้ว่าโชคดีมั้ยที่ พ่อของเขาให้เขากับแม่มาอยู่ในคฤหาสน์ได้ ถึงจะไม่ได้รับการดูแลที่ดีแต่ก็คงดีกว่าอยู่ตามซ่อง
พักหลัง ๆ แม่ของเขาเริ่มทำตัวแปลกขึ้นเรื่อย ๆ เธอดูกระวนกระวายใจ ถึงเขาจะไม่ได้มีความสัมพันธ์อันดีกับแม่ แต่ก็รับรู้ได้
หลายอาทิตย์ถัดมา ทุกคนปลื้มปิติยินดีกับการเกิดของบุตรแฝด และแม่ของ ลูคีอัส ก็ดูแปลกขึ้นเรื่อย ๆ เธอไม่ยอมกินนอนหรือทำอะไร จากใบหน้าที่ผ่องใส ตอนนี้หมองคล้ำลง ร่างกายที่ดูผอมแต่ก็ยังสว่างามบัดนี้ผอมแห้งจนเห็นกระดูก
เขาเองก็เป็นห่วงเธอ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เธอผลักไสเขามาตลอดพูดอยู่เสมอว่ามันเป็นความผิดของเขา
เขาไม่ได้สนใจคำพูดของเธอแม้แต่น้อย
วันถัดมาในตอนเช้าวันนี้เขาตื่นสายมากกว่าปกติ เขารีบเตรียมตัวจัดการธุระส่วนตัวให้เสร็จแล้วออกไปช่วยงานในสวนตามเคย แต่วันนี้เขารู้สึกได้ว่ามันมีอะไรแปลกไป
บรรยากาศดูตึงเครียดและคนรับใช้บางคนก็มองเขาด้วยสายตาแปลก ๆ เขาเดินไปที่ต้นไม้ใหญ่ที่เดียวกับที่ฝังศพของจอร์แดน ใช่มันมีอะไรแปลกไปจริง ๆ ร่างของสตรีในชุดขาวแขวนคออยู่บนต้นไม้ เขามองดูเธอด้วยความประหลาดใจ
เมื่อเช้านี้ก่อนจะออกไปช่วยงานเขาพบว่าแม่ของเขาหายไป แต่เขาไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนักเพราะคิดว่าเธอคงไปเดินเล่น แต่ไม่เคยนึกเลยว่าจะเจอเธอในสภาพนี้ ริมฝีปากแห้งกร้านพูดอะไรไม่ออกเข้าได้แต่มองเธอด้วยดวงตาที่ไร้ความรู้สึก
ใบหน้าที่เคยงดงามของเธอตอนนี้ซีดเผือด ดวงตาที่ดูสดใสและเย่อหยิ่งในเวลาเดียวกันตอนนี้ไร้แววหม่นหมอง
มันน่าแปลกที่เขาไม่ได้รู้สึกเสียใจ ดูหน้าแบบที่เขาไม่รู้สึกอะไรเลย น่าแปลกที่มนุษย์คนหนึ่งจะตายด้วยความผิดหวังเพียงแค่นี้ได้เขาคิด
รู้สึกว่ามีมือเล็กๆมาจับไหล่เขายังแผ่วเบา ราฟาเอลเขาเดินมาข้างหลังของ ลูคีอัส มีสีหน้าที่ดูเสียใจ
ตปก
ขอโทษนะ ขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด
L
อย่าโทษตัวเองเลยมันไม่ใช่ความผิดของนายสักหน่อย
ตปก
ผมก็ช่วยอะไรพี่ไม่ได้อยู่ดี ผมขอโทษ ผมเสียใจทั้งเรื่อง จอร์แดน และเรื่องนี้ด้วย
L
ราฟาเอล นายยังคงเป็นเด็กที่นิสัยดีเหมือนเดิมเลย
เขามองราฟาเอลเป็นผ้าขาวบริสุทธิ์มาตลอด แล้วถ้าเป็นไปได้เขาไม่อยากทำให้เด็กคนนี้แปดเปื้อน เขาเชื่อว่ายังไงราฟาเอลก็ต้องโตไปเป็นผู้นำตระกูลที่ดี ไม่เหมือนพ่อของเขา
ถึงเขาจะไม่มั่นใจว่าเขาจะดูการเติบโตของเด็กคนนี้ได้มากเท่าไหร่
ช่วงหลังวันนี้เขารู้สึกว่าตัวเองมีปัญหาทางสายตา คงเพราะว่าอ่านหนังสือตอนดึกมากเกินไป แต่การจะซื้อแว่นได้มันเป็นอะไรที่ยากสำหรับคนอย่างเขา แต่ถึงกระนั้นคนรับใช้ในคฤหาสน์ก็ยังคงช่วยเขาหาเงินมาซื้อแว่นตา
วันนี้เป็นวันเกิดเขา วันที่ 13 มีนาคม เขามีอายุครบ 8 ปีบริบูรณ์ และของขวัญวันเกิดชิ้นแรกของเขาคือแว่นตาที่ทุกคนช่วยกันเก็บเงินซื้อมาให้
ถึงผู้เป็นมารดาจะตายไป แต่มันก็มีเรื่องดี ๆ ตามมา
เขาคงไม่ใช่คนโปรดของพระเจ้าจริง ๆ
ผ่านมาได้ 5 ปีแล้ว ตอนนี้เขามีอายุครบ 13 ปี และใช่วันนี้คือวันเกิดเขา
กินคาวเลือดคลุมทั่วห้องสี่เหลี่ยม ทะเลเลือดสีแดงสดปกคลุมทั่วห้อง ซากศพของมนุษย์ถูกกองทับกันไว้
บ้างก็ถูกฟัน บ้างก็ถูกยิง บ้างก็หัวขาด บ้างก็แขนขาด ลูคีอัสมองภาพตรงหน้า เขาพูดไม่ออก
ดูเหมือนจะตกใจจนสติหลุดไป คนสุดท้ายที่ยืนอยู่คือราฟาเอล คือยืนตัวแข็งทื่อเขาเองก็คงกลัว
สุดท้ายเด็กน้อยผู้บริสุทธิ์ก็เปื้อนเลือดจนได้
ราฟาเอล หันมาหาเขาใบหน้าซีดเซียว น้ำตาไหลอาบแก้ม
ตปก
พวกเขาฆ่าคนพวกนี้หมดเลย..
ประตูถูกเปิดขึ้น ผู้นำตระกูลเดินเข้ามา
ผู้เป็นพ่อของทั้งคู่ ลูคีอัส และ ราฟาเอล หันไปพร้อมกัน จ้องมองผู้เป็นพ่อ
ราฟาเอลไม่ได้ปริปากพูดอะไรก้มหัวลงต่ำด้วยความกลัว
ตปก
เราตรวจพบว่ามีการใช้เวทมนตร์ดำ
ตปก
เพื่อไม่ให้เป็นอันตราย จึงต้องฆ่าพวกนี้ให้หมด
ข้ออ้างที่ฟังไม่ขึ้น เขารู้ดีไอ้ชั่วนี้แค่อยากจะฆ่าคนพวกนี้เพื่อสนองความต้องการของตัวเอง
เขาไม่สามารถโต้เถียงได้ ถ้าเขาเอ่ยปากพูดอีกคำเดียวหัวเขาอาจจะหลุดจากบ่าก็เป็น
เขาจ้องมองทะเลเลือดและกองซากศพอยู่สักพัก มันมีแต่คนที่เขารู้จักคนที่เคยทำดีกับเขามามากมาย
คุณป้าที่เลี้ยงเข้ามาตั้งแต่เด็กเป็นผู้ที่สอนให้เขาอ่านได้เขียนได้ คุณลุงคนแต่งสวนที่ปากไม่ตรงกับใจแม้จะบ่นเขามากเพียงใดแต่ก็มักจะเอาของอร่อย ๆ มาให้เขาเสมอ แล้วพี่สาวใจดีที่คอยเล่นกับเขา
ตปก
นายด้วยใช่มั้ย ราฟาเอล
ราฟาเอลมองเขาด้วยสีหน้าสับสน
เขากล่าวด้วยเสียงสั่นเครือ
ทันใดนั้นเหล่าทหาร ก็ลงดาบลงที่คอของราฟาเอลจนขาดสะบั้น ศีรษะถูกตัดออกหล่นลงบนกองเลือด ร่างเล็กล้มลงนอนอยู่บนกองเลือดพร้อมศรีษะ
ลูคีอัสมองภาพตรงหน้าดวงตาเบิกกว้าง แค่ภาพของศพนอนกองไส้แตกหัวขาดอยู่ตรงหน้า ก็ทำให้เขาจวนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว แต่คราวนี้เป็นภาพของน้องชายที่เขาหวงแหนผ้าบริสุทธิ์ที่เขาไม่อยากจะให้แปดเปื้อนนอนจมกองเลือดอยู่ มันยิ่งทำให้เขาสติหลุดเข้าไปใหญ่
เขาหวังจะให้ ราฟาเอล โตไปเป็นผู้ใหญ่ที่ดีแล้วเขาจะคอยดูการเติบโตนั้นอย่างเงียบ ๆ แต่คงไม่เป็นจริงแล้วตอนนี้เขาเป็นเพียงร่างไร้วิญญาณ
ลูคีอัสหันไปมองผู้เป็นพ่อ
ตปก
นายน่ะฉลาด คงจะรู้ดีแหละว่ามนต์ดำมันอันตราย
L
แล้วนายมีหลักฐานอะไรไหมว่าพวกเขาใช้มนต์ดำ !?
ลูคีอัส ผู้ที่นิ่งเงียบมาตลอดขึ้นเสียงใส่ผู้เป็นพ่อครั้งแรก
ตปก
คนแบบนี้ต้องมีหลักฐานด้วยหรอ
ตปก
แค่คนตายเป็นผู้คนไม่เห็นจะต้องเดือดดานขนาดนั้นเลย
L
นายเห็นชีวิตผู้คนเป็นผักเป็นปลารึไง
ตปก
คนพวกนี้แค่สิ่งของต่ำต้อย
L
จะต่ำต้อยหรือเปล่าแต่ว่านายพึ่งฆ่าลูกชายตัวเองไปนะ
ตปก
ฉันไม่ได้เป็นคนฆ่าซะหน่อย ทหาร ต่างหาก
ตปก
นายน่ะอย่าพูดมากดีกว่า ก่อนที่นายจะเป็นศพไปอีกคน
เขาได้ยืนกำมือแน่น ในใจมีแต่ความเครียดแค้น
ตปก
ตอนนี้ทำอะไรกับศพก็ได้แล้วแต่พวกนายเลย
เขาพูดกับทหาร จะเดินออกจากห้องไป
L
ไอ้ชาติหมาสันดานเสีย... ไปกินขี้ในนรกเถอะ
ตปก
เฮ้พวกนาย ศพนี้ยังอุ่นอยู่เลย
ทหารคนหนึ่งกล่าวขึ้น พวกที่เหลือก็หัวเราะ
ไอ้คนพวกนี้ก็เช่นกันไม่ต่างอะไรจากสวะที่นิสัยเสียก็หมาข้างทาง
ลูคีอัสมองเหล่าทหาร ค่อย ๆ ทำการถอดเสื้อผ้าของศพสตรีคนหนึ่ง มันน่ารังเกียจจนเขาอยากจะอ้วก
เขาจะเอาคืนพวกมันอย่างสาสมที่ทำกับคนที่ทำดีกับเขาแบบนี้
Comments