พ่อครูพยัคฆ์กาล| ไสยศาสตร์
บทที่ ๑๔. ตามกลับ
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
ผมไป ซื้อของนะครับ
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
ออกไป พร้อมกูเลย
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
กานต์นิล เดี๋ยวมี้ กลับมานะครับบ
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
กูไปเอารถออกมาก่อน จะคุยกับแมวก็เรื่องของมึง
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
รถกู เอาไปล้าง
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
ขึ้นจักรยานมา
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
หรือมึงไม่กล้าขึ้น?
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
ขึ้นครับ แต่ไม่ได้นั่งนานน่ะ
พญาพยัคฆ์ นำมือของ จ้าวทิรา มาจับไว้ ตรงเอวของตน
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
เกาะไว้
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
กูส่งตรงนี้
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
แล้ว พ่อครูไปไหนครับ?
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
ไปอำเภอ
ยังไม่ทันได้เข้าใน ตลาด สร้อยคอ ที่ พญาพยัคฆ์ ได้มอบให้จ้าวทิรา ดันขาดและ ตกลงบนพื้น จึงต้องรีบเก็บ
แต่ไม่ทันไร มี มือ ๆ นึง มาปิดปากของจ้าวทิราไว้
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
ปะ..ปล่อย!
สร้อยคอมือ ที่ พญาพยัคฆ์พกติดตัว ดัน ขาดเหมือนกัน เหมือนมีสัญญาณอะไรส่งมา
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
//"จ้าวทิรา!"//
มองไปมองมา พญาพยัคฆ์เห็น ลูกปัด ที่มีอยู่ที่สร้อยคอ ของจ้าวทิรา ที่ตัวเขาเป็นคน ทำเองกับมือ
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
ฮึก..ปะ..ปล่อยได้ไหม
ชัยโรม
หนีกูไปเอง หมาหนีเจ้าของมันต้องโดนล่ามโซ่เอาไว้ จะได้ไม่หนีหายไปไหนอีก😊
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
กู...แฮ่ก ๆ ไม่ใช่หมาของมึง ไอเวรเอ้ย!
ชัยโรม
ปากมึงนี้นะ พ่อแม่มึงยกมึงให้เป็นสมบัติกู
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
ทำไมกูต้องเป็นสมบัติของมึงกัน.?
ชัยโรม
อีโง่ สวยแต่โง่ถึงว่า..
ชัยโรม เริ่ม นำมือของตน จับไปที่เสื้อของ จ้าวทิรา
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
ตบกูอีกสิ..เอาให้หนักนะ เอาให้กูตายเลย!!
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
ดี! พอตายเร็ว จะได้ไม่ทรมานอยู่กับมึง!!!!..
ชัยโรม
มึงแม่งใจโคตร ร่าน เลยวะ
ชัยโรม
ป่านนี้ เขาคงตามหา มึงกันแล้วซิ
ชัยโรม
เอาเป็นว่า มึงคงเหงา~
ชัยโรม
เดี๋ยวกูจะเอา ของเล่นมาให้เอง`
ชัยโรม
เครื่องช็อตไฟฟ้าหรือโซ่เหล็กดีหล่ะ~
ชัยโรม
หรือจะเป็น ไม้เรียวดี~ คงสนุกน่าดูเลยนะครับ ดาราชาย ชื่อดัง จ้าวทิรา~~
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
สา..สะ
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
สาระเลว!!! ไอ้สาระเลว!..อึก..อ๊าก.
จ้าวทิรา โดน ไม้เรียวยาว ตีอยู่อย่างนั้น เรื่อย ๆ จน น้ำสีแดง🩸ออกมา จาก ขาและ หลัง
ชัยโรม
เลือดออกแล้วสิครับ แม่คนดี
ชัยโรม
ตอนนี้ เลือดก็เต็มหลังแล้ว เหลือแค่ปาก!
" พ่อมั่วทำอะไรอยู่! แม่โดน ขนาดนั้นแล้วนะ!! พ่อ!!! "
พวกหนู ไปปกป้องแม่ไม่ได้ ไอเวรนั่นมัน ร่ายคาถาไว้!
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
ศะพะวะเรยัง จเขจะเข อโนชิเวริตังเจติเวยุหา ระพัง สัมมพิเช อะคะยัน ชิเวกุเรติ ยัง คะถา ถนิตัง อังชะนะเรชา !
ฟ้าเอย จงเปิดทางด้วยเถิดให้ข้าได้ช่วยคนของข้า
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
มึงมีของดี กูก็มีมากกว่ามึง!
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
// " กำลัง..จะตายแล้ว..อีกนิดเดียวเราจะตายแล้วสิ...อึก..ชาตินี้ทำไม..เราบุญน้อยจัง...." //
ชัยโรม
มา ถ่างขาออกเร็ว กูอยากจะเอา มันเข้าไป ในรู มึงแล้วสิ
ชัยโรม
มึงชอบห้ามกูดีนัก รอบนี้มึง!
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
ปล่อยกู!!..ปะปล่อย
ชัยโรม ปลดกระดุมเสื้อของ จ้าวทิรา จนหมดและดึงเสื้อออก เหลือเพียง ส่วนล่างเท่านั้น
ชัยโรม
สงสัยอยากโดน มัดนักหรอ!
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
มึงได้แค่ ร่างกายของกู!..ไม่มีทางได้ใจกูหรอก! แต่กูไม่มีวัน เอาร่างกายของกูให้ใครง่าย!! หรอกมันน่าสมเพช!! โดยเฉพาะมึง!!!...ฮ่า ๆ..ตอนนี้ มึงแม่ง..โคตร สกปรกฉิบหาย...
ชัยโรม
ลุกมาด่ากูได้ เก่งดีหนิ ที่นี้กูหุบปากแล้ว เดี๋ยวกูจะให้อม ของดี
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
หุบปากของมึงไปซะ!! ไอตัวจัญไร!
ชัยโรม
ปากของมึง แม่ง หมาได้ใจกูซะเวลาครางก็เอาให้ดี เหมือนปากหล่ะ😏
ชัยโรม นำน้ำร้อน และ น้ำเย็นที่มีน้ำแข็งอยู่มา ตั้งไว้ข้าง ๆ และ นำ น้ำร้อนนั้น ราดไปที่ ลำตัวของ จ้าวทิรา จนแดง และ ราดต่อ ด้วยน้ำเย็น
เสียงกรีดร้องของ จ้าวทิรา ดังออกมา
ชัยโรม
มาแล้วหรอ ไอ พ่อครูไร้ความสามารถ
ชัยโรม
มาดูเร็ว ตอนนี้คนของมึง หลับเหมือนตายเลยหล่ะ คิก คิก ๆ ฮ่า ๆ😂🤣
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
มึงชื่อชัยโรมหรอ?
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
กูลืม กูไม่อยากจำ
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
มาสิ มาแข่งกับกู อย่าให้เสียนามสกุล จงเกล้า ของมึงเลย
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
ไอ้ผู้ชายมี ยศฐาบรรดาศักดิ์มากมาย
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
แต่ใช้มันในทางเหี้ย
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
โพชฌังโค สะติสังขาโต ธัมมานัง วิจะโย ตะถา วิริยัมปีติปัสสัทธิ โพชฌังคา จะ ตะถาปะเร สะมาธุเปกขะโพชฌังคา สัตเตเต สัพพะทัสสินา
ชัยโรม
เครง เครัง จักขัง เชโช ชะระพุเรยัน
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
ไอ่ต่ำช้า!!!
ท้องฟ้ามืดลง ก้อนเมฆบังแสง ของ จันทรา
ธุนัง ธิโย ชะวะทัสชิเรก อุเน ชุติโรม
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
พญานะโมหะพุท ราชสีห์นำชัย เกียรติ์ ตระกูลจงกลับ ปกป้องผู้ดี จัดการสัตว์เดรัจฉาน ให้สิ้นเสีย
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
กูชนะ มึง ชัยโรม
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
ครั้งก่อนมึงฆ่ากู ครั้งนี้!
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
กูจะฆ่ามึง
เสียงปืนลั่นออกมา จากด้านหลังของ พญาพยัคฆ์
ปรากฎคือ ทับทิม แม่ของจ้าวทิรา
ทับทิม จ้าวทิริน( แม่ทิรา)
พ่อครูมองอะไร รีบไปช่วยทิรา เถอะค่ะ!
เมื่อเห็นสภาพของ จ้าวทิรา ที่ เปลือยกายไว้ และ ตามตัวมีรอยการถูก ทำร้าย มากมาย
ทับทิม จ้าวทิริน( แม่ทิรา)
ขอแช่งให้มึง เจอแต่มีความฉิบหาย เรื่องเหี้ย ๆ ต้องมาหามึง!
พญาพยัคฆ์ อุ้ม จ้าวทิรา ขึ้น และ เอ่ยขึ้น
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
กูขอโทษนะ
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
อือ~
Comments