พ่อครูพยัคฆ์กาล| ไสยศาสตร์
บทที่ ๑๑. พลับพลึงพลับพลา
อนงค์กานต์( พลับพลา)
ดูแลตัวเองด้วยนะ
อนงค์กานต์( พลับพลา)
กูไม่อยู่อ่ะ
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
อือ ขอบคุณมึงมากนะพลับพลา
อนงค์กานต์( พลับพลา)
เออ ไม่เป็นไรยังไงมึงก็เพื่อนกูอยู่ดี
อนงค์กานต์( พลับพลา)
ดูแลมันให้ด้วยนะครับ
พญาพยัคฆ์เดชา(กาล)
อืม มึงไปเถอะ
อนงค์กานต์( พลับพลา)
ส่วนงานที่มึงต้องไป แสดงกูจะยกเลิกให้ก่อนนะ
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
รักษาตัวด้วยนะ พลับพลา
อนงค์กานต์( พลับพลา)
อย่าพูดงั้นน กูไม่ได้จะไปตายซะหน่อยเว้ยย
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
ยังไงก็โทรมานะ
อนงค์กานต์( พลับพลา)
โทรอยู่แล้ว กูไปก่อนนะมีธุรกิจป๊าม๊า ให้เคลียร์อีกล้านแปดอย่าง
จ้าวทิรา( ทิณอนิลนลิน)
เคๆ
มี เรื่อง ๆ นึง อยากจักเล่า ให้พวกท่านที่อ่านอยู่ได้อ่านไว้ด้วยค่ะ
สองเพื่อนรัก นาม แม่หญิงทิลอนิล และ แม่หญิงพลับพลึง
เรื่องของ ทิลอนิล( หรือ จ้าวทิรา ในปัจจุบัน) คงได้ฟังกันแล้วนะคะ เหลือ เรื่อง ของ พลับพลึง( หรือ พลับพลา ใน ปัจจุบัน) กับ ชายที่เขารักนั้นเอง
" แม่อนิลเราว่า เก็บดอกพุดไปเพิ่มคงดี "
ก็ดีเลย แม่พลับขาดดีกว่าเหลือ
" เจ้ากับพ่อภพ เป็นเยี่ยงไรบ้าง "
เรากำลังจะหนีไปกับพี่เขาน่ะ เจ้าเองก็
เหมือนกัน ข้าได้ยินว่าเจ้ากำลังจะเข้าเรือนหอกับ ขุน วิรงค์ศา
" เราไม่ได้มีใจให้ ขุนวิรงค์ศาดอกหนา"
แล้ว เจ้าจะ...อย่าบอกนะว่า..เจ้า!
" เพื่อ ตัวข้าเองกับตัวเจ้า ขุนวิรงค์ศา เขาอาจจะช่วยพาเจ้ากับพ่อภพหนีกันไปโดยที่ไม่พบเจอภัย "
อย่าทำเช่นนั้น!
" ไอ้สาระเลวยอด มันไม่คู่ควรกับเจ้าแม้แต่น้อยแม่อนิล "
เรารู้ หากใจเจ้ามิได้มอบให้ ขุน วิรงค์ศา แล้ว ใจเจ้าเป็นของใคร
" มิได้เป็นของชายใด แล ของใครดอกหนา "
ขุน วิรงค์ศา เขารักเจ้ามากหนา ทำเช่นนี้จักดีหรือ
" เกิดเป็นหญิง มีกระไรให้เลือกฤา นอกจาก รอให้ พ่อแม่จัดหาคู่ครองให้ แล มีลูก ดูแลเรือน กับ ผัว "
ชีวิตเราต้องมีทางเลือกอีกมิใช่หรือ วันนั้น ที่เจ้ายอมโดน ลงโทษ เพื่อช่วยเรา พูดให้พ่อเรายอมรับภพ เจ้ายังพูดเลยว่า ชีวิตคือชีวิตเรา เรามีสิทธิ์เลือก ?
" นั่นเพราะเรา อยากให้ อนิลได้รักกับพ่อภพ "
พลับพลึง ลูกสาว คนโต ของ ขุนนางชั้นสูง มีความงาม เหมือน ทิลอนิล กิริยางาม เป็นคน ชอบความยุติธรรม เป็นห่วงผู้อื่น มากกว่า ตัวตน
แม่พลับพลึง พี่ดีใจนัก ที่ได้ครองคู่กับแม่พลับพลึง
" เจ้าค่ะ ขุน วิรงค์ศา "
เรียก พี่ทัพ เถอะแม่คนงาม
" พี่ทัพ ? "
พี่สัญญาว่า จะมีแม่พลับ เป็นเมียเดียว
" เจ้าค่ะ พี่ทัพรักเราหรือไม่ "
รักสิ ไม่รักแล พี่จะยอมไปขอ นวลน้องจาก ท่านพ่อตา ฤา ❤️
" หากรักเรา เราขอให้ พี่ทัพช่วยอะไรสักอย่างได้หรือไม่ "
ได้สิ เรื่องกระไรหรือแม่
" ช่วย พา แม่ทิลอนิล และ พ่อภพ หนีไป ที่ เมือง อุบลราชธานีศรีวนาลัย อย่างปลอดภัย ได้หรือไม่ "
แม่คิดดีแล้วหรือ
" เจ้าค่ะ ถ้าช่วยได้ น้องยอม ทุกอย่างเลยเจ้าค่ะ "
พี่รับปาก พี่จะช่วยเอง พี่ถามกลับได้หรือไม่ ?
" ได้เจ้าค่ะ "
น้อง มิได้รักพี่ใช่หรือไม่
" เจ้าค่ะ ใจน้องนั้นยังมิได้เป็นของใคร "
หากพี่ จะทำให้น้องรักได้หรือไม่
" สุดแล้วแต่ความ พยายามเจ้าค่ะ "
งั้น พี่จักนอนบนพื้นเอง พี่จักไม่บังคับน้อง
" ขอบคุณเจ้าค่ะ "
( ขุน วิรงค์ศา คือ กองทัพ ใน ปัจจุบัน )
ณ วันที่ ภพ และ ทิลอนิล ได้หนีไป พลับพลึง พึ่งจักคลอดลูก ชายได้ไม่นาน เมื่อรู้ว่า เพื่อนของตน ถูก ยอด จับคืนไป จึงรีบ มาที่เรือน
" แม่อนิล!! "
ฮึก..แม่พลับพี่ภพ..สิ้นแล้ว
" อย่าร้องไปเลยหนาแม่ "
พวกมึง จับ อี พลับพลึงไป! อย่าให้มันขึ้นเหยียบเรือน ของกู!
ไอเหี้ยยอด ทำกระไร เมียกูกล้าดียังไง มาแตะต้องของรักของกู!!
เมียมึง แส่หาเรื่องเอง!
มึงฆ่าคนตาย ติดคุกหัวสูงแน่ ไอ้ฉิบหาย
เจ็บตรงไหน อีกหรือไม่ แม่พลับ
" แม่อนิลเล่า! แม่อนิล! "
พี่ขอโทษ ที่ทำพลาด
" มิเป็นไร ขอแค่พี่ เอาของที่ทำใส่เราออกก็พอ เรา มีลูกให้พี่แล้ว ปล่อยเรา ได้หรือยัง "
พี่ไม่ปล่อย ลูกยังต้องการแม่
" ปล่อยเถิดหนา หรือ พี่ต้องการลูกอีกคนกัน? "
ทำไม น้องถึงคิดว่าพี่ เอาน้องเป็นแค่เครื่อง มือเพิ่มลูกกัน!
ท่านแม่ ขอรับ
" พ่อปาน มาหาแม่ ถึงเรือนครัวมีกระไรหรือ "
มีคนส่งข่าวเกี่ยวกับเจ้าคุณพ่อมาขอรับ
" แม่จักรีบไป พ่อปาน ไป เรียก แม่กลิ่นปีบ มาด้วยหนา "
ขอรับ
กระผม ไหว้ขอรับ คุณหญิง พลับพลึง
" เจ้าค่ะ แล้ว หลวง วิรงค์ศาเทพ เล่า? "
ชายตรงหน้า หยิบ อะไรสักอย่างออกมา
" แหวน ของ หลวงวิรงค์ศาเทพ มิใช่ฤา! "
หลวง วิรงค์ศาเทพ สิ้นใจอยู่ที่ค่ายขอรับ ตอนนี้ ศพอยู่บนท่าเรือนของ คุณหญิงขอรับ
" ไม่จริงใช่ฤาไม่ "
เชิญขอรับ คุณหญิงพลับพลึง
ตัวของ พลับพลึง กำลังท้อง ลูกคนที่สามอยู่ในท้อง แลต้องมาฟัง..ว่าพ่อของลูก
ศพ ของผู้เป็นสามี อยู่ตรงหน้าของตน ตอนแรก แทบไม่เชื่อ เมื่อเปิดผ้าคลุมออก สามีของตน นอนแน่นิ่ง และ มี บาดแผล บนใบหน้า
" คุณพ่อ!! " เสียของ ลูกสองคน ดังลั่นมา
" อีสา ไอจอม จับ พ่อปาน แม่ ปีบ ไว้! "
คุณหญิงเจ้าค่ะ
" มีกระไรอีก! "
แม่ทิลอนิล สิ้นแล้วเจ้าค่ะ..
" ..."
สหายสนิทและเป็นสหายที่ตนรักมาก ๆเหมือนพี่น้องกับสามีที่ตนนับถือ เป็น พี่ชาย สิ้นใจ ในวันเดียวกัน
สามีตายในสนามรบสหายที่รักตายเพราะโดนวางยาพิษ
ผ่านไป อีก 3 ปี ลูกชาย คนโต และ ลูกสาว 2 คนจมน้ำตายทั้งคู่ เหลือเพียงแค่คนเพียงคนเดียว
" อนิล พี่ทัพ พ่อปาน แม่ปีบ แม่ปาย ชาติหน้าเรากลับมา พบกันอีกครั้งนะ ครั้งนี้ พวกเจ้า ทิ้งเรา ไว้คนเดียว ชาติหน้าต้องกลับมาอยู่ด้วยกันนะ "
คุณหญิงพลับพลึง ภรรยา ของ หลวง วิรงค์ศาเทพ สิ้นใจลง ด้วยการ นำดาบของ ผู้เป็นสามี มาฟันคอ จนสิ้นใจ
อนงค์กานต์( พลับพลา)
ถึงสักที~
อนงค์กานต์( พลับพลา)
ใครครับบ
อนงค์กานต์( พลับพลา)
มาหา..
ชัยโรม
เมียกูอยู่ที่ไหน! มึงบอกกูมา เมียกูอยู่ไหน!
อนงค์กานต์( พลับพลา)
ใจเย็น ครับ แฮ่ก..คุณชัยโรม
ชัยโรม บีบไปที่ลำคอของ อนงค์กานต์
อนงค์กานต์( พลับพลา)
ทิรา ไม่ได้อยู่กับกู...มันอยู่ สุราษฎร์!
อนงค์กานต์( พลับพลา)
ถึงมึงจะส่ง ผีห่าเหี้ยไร ก็ช่วยไม่ได้หรอก ไอควาย!
อนงค์กานต์( พลับพลา)
ฆ่ากูสิ เอาให้กูตายนะ ถึงกูตายมึงก็ไม่รู้อยู่ดี!!
อนงค์กานต์( พลับพลา)
กูปากดีอยู่แล้ว!! ไอ้ฉิบหาย
อนงค์กานต์( พลับพลา)
เปรตจริง ๆ มึง
อนงค์กานต์( พลับพลา)
คนเหี้ยแบบมึง ภาษาใต้เขาแหลง ว่า ชาติเปรต!
อนงค์กานต์( พลับพลา)
มึงแม่งขาดหุ้น
อนงค์กานต์( พลับพลา)
ทำหรอยนักนะ!!
อนงค์กานต์( พลับพลา)
พอกูด่ามึงนะ ได้แรงอก จริง ๆ
อนงค์กานต์( พลับพลา)
แลไอ่ไร ทำถ่าวมึงหนิ
กองทัพ(องค์ทัพ)
พี่ซื้อ แกงเหลืองมาฝากครับ
อนงค์กานต์( พลับพลา)
แกงส้ม
อนงค์กานต์( พลับพลา)
มันคือแกงส้ม
กองทัพ(องค์ทัพ)
แกงเหลืองไม่ใช่หรอครับ
กองทัพ(องค์ทัพ)
เมื่อกี้เหมือนพี่ได้ยินคนด่ากัน
อนงค์กานต์( พลับพลา)
ครับ?
กองทัพ(องค์ทัพ)
ไม่รู้บ้านไหน อนงค์พอได้ยินไหมครับ
อนงค์กานต์( พลับพลา)
ไม่นะครับ
กองทัพ(องค์ทัพ)
มันเป็นภาษาใต้อ่ะครับ
อนงค์กานต์( พลับพลา)
คนใต้ในหมู่บ้านนี้มีด้วยหรอครับ
กองทัพ(องค์ทัพ)
แล้วว? อนงค์ ไม่ใช่คนใต้หรอครับ
อนงค์กานต์( พลับพลา)
คนใต้ไงครับ
Comments