ตัวประกอบอย่างข้าขอนั่งจิบชาดูละกัน
Ep.16 ชักชวน
ซูหราน(นร.นิยาย)
หม่อมฉันเลือกกงจู่เพคะ
ซูหราน(นร.นิยาย)
(ยังไงเรื่องข้ากับเขาก็เป็นไปไม่ได้อยู่ดี)
ซูหราน(นร.นิยาย)
(คิดเสียว่าจากลากันครั้งสุดท้ายก็แล้วกัน)
ซูหราน(นร.นิยาย)
ปล่อยด้วย
ซูหราน(นร.นิยาย)
//แกะ+สบัดออก
ซือหลิวหลี
ไปเถอะ ข้าจะหาที่ดีกว่าเขาให้เจ้า
ซือหลิวหลี
//ทำหน้าล้อเลียน
ซูหราน(นร.นิยาย)
//ตาม+ไม่เหลียวมอง
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
(อึก ทำไมถึงรู้สึกเจ็บหัวใจแบบนี้)
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
//นึกถึงเรื่องวัยเด็ก
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
ครั้งนี้เจ้าจะจากข้าไปจริงๆงั้นรึ
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
//มองตามจนลับสายตา
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
...........ไม่ ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าไปไหนเด็ดขาด
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
//วิ่งตามไป
ซือหลิวหลี
เจ้าย้ายไปอยู่แคว้นจงซานกับข้าเถิด
ซือหลิวหลี
ข้าต้องไปแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับต่างแคว้น
ซือหลิวหลี
คนที่ข้าอยากให้ไปด้วยก็คือเจ้านะ
ซือหลิวหลี
(ขอร้องล่ะ ตอบรับเถอะ)
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
เจ้าจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น!
ซูหราน(นร.นิยาย)
(เขาตามข้ามา...แต่ข้าต้องตัดใจจริงๆ)
ซูหราน(นร.นิยาย)
//หันกลับมา
ซูหราน(นร.นิยาย)
หม่อมฉันจะไปเพคะ
ซือหลิวหลี
ดี ออกเดินทางพรุ่งนี้
ซือหลิวหลี
เปิ่นกงไปก่อนนะ
ซือหลิวหลี
เคลียร์กับคนของเจ้าเถิด
ซือหลิวหลี
//เดินไปหาพระเอก
ซือหลิวหลี
หากเจ้าทำให้นางเสียใจแม้แต่นิดเดียว เปิ่นกงจะตัดหัวเจ้าเสีย
ซือหลิวหลี
อย่าคิดว่าเปิ่นกงจู่มิกล้า ถ้าเจ้าทำอะไรนาง เปิ่นกงจะพานางหนีไปจากเจ้าให้ไกลที่สุด จำเอาไว้ด้วย
ซือหลิวหลี
(หมั่นไส้อีพระเอกจริง)
ซือหลิวหลี
//แตะไปที่ขาอ่อน
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
โอ้ยย//เข่าทรุด
ซูหราน(นร.นิยาย)
ว่านเฉิน!//ตกใจ+ไปประคอง
ซือหลิวหลี
สะใจเปิ่นกงเสียจริง
ซือหลิวหลี
จำคำของเปิ่นกงไว้ให้ดีล่ะ หึ
ซือหลิวหลี
//เดินออกไป+แสยะยิ้ม
Comments