ตัวประกอบอย่างข้าขอนั่งจิบชาดูละกัน
Ep.15 ได้ยินเรื่อง
ซือหลิวหลี
เอาหมวกคลุมหน้ามาด้วย
เสี่ยวหลู(นางกำนัลคนสนิท)
เพคะกงจู่
เสี่ยวหลู(นางกำนัลคนสนิท)
แต่ชุดนี้ออกจะเรียบเกินไปหรือไม่เพคะ
ซือหลิวหลี
จะได้ไม่เป็นจุดสนใจ
เสี่ยวหลู(นางกำนัลคนสนิท)
เพคะ
ซือหลิวหลี
(เวลาเยอะไม่ต้องห่วง)
ซือหลิวหลี
(ข้างนอกก็ครึกครื้นดีเหมือนกัน)
ซูหราน(นร.นิยาย)
ดื่มน้ำก่อนซิ
ซูหราน(นร.นิยาย)
เหนื่อยหรือไม่
ซูหราน(นร.นิยาย)
(ตั้งแต่มีค่ำคืนวันนั้นเขาก็ไม่ได้มาหาข้าอีกเลย)
ซูหราน(นร.นิยาย)
(ได้แล้วทิ้งซินะ)
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
ไม่เหนื่อย
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
พอดีว่าข้าไปหาแม่นางลู่มา
ซูหราน(นร.นิยาย)
(นางอีกแล้ว ข้าเทียบนางไม่ได้ตรงที่ใด)
ซูหราน(นร.นิยาย)
//ไม่สบอารมณ์
ซูหราน(นร.นิยาย)
ดื่มน้ำเถอะ
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
//ดื่ม
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
( ข้า...เมื่อครู่ข้าพูดอะไรไป)
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
นั่นไม่ใช่ข้านะ
ซูหราน(นร.นิยาย)
ท่านกลับไปก่อนเถอะ
ซูหราน(นร.นิยาย)
//หันหลังให้
ซูหราน(นร.นิยาย)
(หวังว่ายาวิเศษที่กงจู่ให้จะได้ผล)
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
ไม่!เจ้าจะออกไปหาบุรุษผู้นั้นอีกงั้นรึ
ซูหราน(นร.นิยาย)
เราคุยเรื่องนี้จบกันไปนานแล้วนะ
ซูหราน(นร.นิยาย)
จะรื้อฟื้นด้วยเหตุใด
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
//ดึงแขน
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
อย่ามาตีหน้าซื่อ
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
(นี่ ทำไมข้าถึงอารมณ์เสียเช่นนี้)
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
(คืนนั้นข้าเป็นคนพรากของรักของนางไปและยังพูดคำนั้นกับนางอีก)
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
(ความรู้สึกขัดๆนี่มันคืออะไร)
ซูหราน(นร.นิยาย)
//พยายามแกะ
ซือหลิวหลี
เสี่ยวซูหรานของเปิ่นกง~
ซือหลิวหลี
เปิ่นกงมารับเจ้าไปต่างแคว้นด้วยกัน...เอ๋
ซูหราน(นร.นิยาย)
ซือ..กงจู่ ชออภัยที่มิได้ไปต้อนรับเพคะ
ซูหราน(นร.นิยาย)
พอดีว่า...//มองคนข้างๆ
ซือหลิวหลี
ไม่คิดว่าเจ้าจะอยู่กับเขา
ซือหลิวหลี
เปิ่นกงมีเรื่องจะคุยกับเจ้าก็เลยมาหา
ซือหลิวหลี
ขอเวลาเปิ่นกงสักเดี๋ยว
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
(เปิ่นกง? องค์หญิงงั้นหรือ)
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
ถวายพระพรกงจู่พ่ะย่ะค่ะ
ซือหลิวหลี
ช้าไป...ตามสบาย
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
(ต่างแคว้น?อย่าบอกนะว่านางจะไปจากข้า)
ซือหลิวหลี
ปล่อยด้วย เปิ่นกงจู่มีเรื่องสำคัญจะคุยกับซูหราน
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
ต้องขออภัยที่กระหม่อมต้องขัดคำสั่งพ่ะย่ะค่ะ
ซูหราน(นร.นิยาย)
ปล่อยข้าก่อน
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
//ดึงแขนแรงขึ้น
แรงดึงทำให้ซูหรานไปซบอกของหลี่ว่านเฉิน
ซูหราน(นร.นิยาย)
(หัวใจเขาทำไมจึงเต้นแรงกว่าปกตินะ)
ซูหราน(นร.นิยาย)
//หน้าแดง
ซูหราน(นร.นิยาย)
(ไม่ใช่อย่าเคลิ้มซิ)
ซือหลิวหลี
จะขัดเปิ่นกงให้ได้จริงๆงั้นรึ
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
กระหม่อมยังยืนยันคำเดิมพ่ะย่ะค่ะ
หลี่ว่านเฉิน(พอ.นิยาย)
//ดึง
ซูหราน(นร.นิยาย)
โอ้ยยย! แขนหม่อมฉันจะขาดก่อนหรือไม่เพคะ
เหมือนมีสายฟ้าที่ตาของสองคน
เจ้าจะเลือกใคร!!//พูดพร้อมกัน
ซูหราน(นร.นิยาย)
(ก็ดีอยู่หรอกที่เขาทำเช่นนี้ครั้งแรกกับข้า แต่ซือซือมีพระคุณและยังเป็นสหายคนสำคัญ)
Comments