19

ลมหนาวของเวียงพิงค์
19
. . .
เวลาผ่านไปร่วมอาทิตย์กว่า
???
???
พี่ว่ามันจะหักหลังเราไหม
???
???
คงไม่//🚬
???
???
เเล้วถ้ามันทำหล่ะพี่
???
???
ถึงเวลานั้นมันอาจจะเป็นเรานะ
???
???
ที่ต้องตาย
เพียะ!!
???
???
//ตบ
???
???
โอ้ย!//เลือดกบปาก
???
???
ไม่มีทาง!
???
???
กูทำมาจนถึงขนาดนี้ เเล้ว กูไม่มีทางเเพ้มันง่ายๆหรอก
???
???
ต่อให้ตายยังไงกูก็ไม่มีทางที่จะอยู่ใต้ตีนมัน!
???
???
..อึก//เช็ดเลือด
???
???
ฉันเเค่บอกเฉยๆพี่ เเค่กลัวว่ามันจะหักหลังเรา
???
???
ถึงเวลานั้นฉันกลัวว่าพี่จะเเย่
???
???
ฉันได้ข่าวมาว่ามันสองคนได้สมเป็นผัวเมียกันเเล้ว เเต่ยังไม่ได้บอกใครรู้มาก รู้กันเพียงไม่กี่คน
???
???
เมื่อไหล่ที่คนหนุนหลังมันอยู่คือพ่อเลี้ยง..
???
???
ถึงเวลานั้นเราเองก็อาจจะสู้ไม่ได้
???
???
เพราะยังไงเสียมันก็เป็นถึงผัวเมียกัน...
???
???
พ่อเลี้ยงคงไม่ปล่อยเราไปง่ายๆเเน่..
???
???
ทำไมจะไม่ได้!!
???
???
มันจะเป็นใคร
???
???
จะสูงจะใหญ่เเค่ไหน เเล้วจะยังไง!!
???
???
ถึงเวลานั้นเเค่กูฆ่ามันได้ก็สิ้นเรื่อง
???
???
ยามใดที่มันรู้ว่าเมียมันคิดที่จะฆ่ามัน
???
???
ถึงเวลานั้นกูก็คงไม่ต้องเปลืองเเรงฆ่าปิดปากใคร
???
???
เพราะตัวมันคงฆ่าเมียมันด้วยมือมันเอง
???
???
เเล้วมันจะได้รู้ ว่าความเจ็บปวดมันเป็นเช่นไร
???
???
เพราะทุกคำที่กูขู่มันออกไปจนมันยอมทำเพราะไม่อยากให้คนของมันตาย
???
???
กูก็ไม่ได้คิดที่จะทำตาม อยู่เเล้ว//ยิ้ม
???
???
....
???
???
ฮ่าๆๆๆ ถุ้ย!!กูไม่คิดว่าคนของไอ้เวียงพิงค์เเม่งจะโง่ขนาดนี้!!//ถุยน้ำลายลงพื้น
???
???
ฮ่าๆๆ
.
.
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
//ถือมีดไว้ในมือ
เจ็บปวด
เจ็บปวดเหลือเกิน
ยามที่เราต้องเเทงคนที่เรารักมากที่สุด คนที่ใจดีกับเรามากที่สุด ให้ข้าว ให้น้ำ ให้ชีวิตที่ดีกับเรา
ข้าเจ้ารักเขา เเต่คำขู่นั้นมันทำให้ข้าเจ้าต้องรับมา
ข้าเจ้ากลัว มันทั้งกลัว ทั้งเจ็บปวดไปทั้งใจ
เขาไม่กล้าที่จะใช้มีดนี้เเทงมันไปที่พ่อเลี้ยง ไม่กล้าเลยจริงๆ
พี่ลมเหนือ
พี่ลมเหนือ
เเม่ครับ//เคาะประตู+ ตะโกนออกมาจากหน้าห้อง
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
!!//รีบเก็บมีด
พี่ลมเหนือ
พี่ลมเหนือ
//เปิดประตูออกมา
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
จะ-..จ๊ะ//หันมองลูก
พี่ลมเหนือ
พี่ลมเหนือ
พ่อให้มาตามไปกินข้าวครับ
พี่ลมเหนือ
พี่ลมเหนือ
เเม่ทำอะไร
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ปะ-..เปล่าจ้ะ//รีบลุก
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
พี่เหนือรีบไปกับเเม่ดีกว่านะจ๊ะ//จูงมือลูก
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
เดี๋ยวพ่อจะรอนาน
พี่ลมเหนือ
พี่ลมเหนือ
...ครับ
.
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
//เดินเข้ามาพร้อมลูก
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
//มอง
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
มัวทำอะไรอยู่
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
นะ-..หนูพับผ้าอยู่นะจ้ะพ่อ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
พ่อรีบกินข้าวเถอะ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ขอโทษที่ให้รอนานนะจ๊ะ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ลูกหิวเเย่เลย//เดินมาลูบหัวลูก+นั่งลงกินข้าว
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
//มอง
.
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
พ่อจ๋า//เดินไปหา
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
...//มอง
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
วันนี้ช่วงพลบค่ำหนูขอออกไปเก็บดอกไม้นอกไร่ได้ไหมจ๊ะ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
หนูเเอบเห็นมันอยู่ด้านหน้านี้ตอนมา
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
เข้าไปได้ใช่ไหมจ๊ะ
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
เข้าได้
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
ไม่มีเจ้าของ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
งั้น...หนูไปได้ไหม
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
...มึงมานั่งนี่
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
...//เดินไปนั่งที่ตักเวียงพิงค์
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
ไปนานไหม//โอบเอวไว้
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ไม่จ้ะ..
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ไม่เกินชั่วโมงหนูจะรีบกลับมา
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
เดี๋ยวเอาดอกไม้มาทำของหวานให้พ่อกับลูกกิน//ยิ้ม
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
//มอง
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
อืม..เเล้วเเต่
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
ไม่เกินชั่วโมงก็พอ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
จ้ะ//ยิ้ม
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
มีอะไรก็เรียกลูก ได้ยินเสียงมึงมันจะมาเรียกกู
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
อย่าปล่อยให้เกิดอันตราย
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
จ้ะ
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
...
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
...
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
มีอะไรอย่าหัดปิดบัง
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
...
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
อย่าให้กูรู้ด้วยตัวเอง
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
เพราะเมื่อไหร่ที่กูรู้ด้วยตัวเอง
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
มึงจะโดนไม่ใช่น้อยไอข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
...จ้ะ หนูรู้
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
รู้ก็ดี
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
เดี๋ยวก็เตรียมตัวออกไปตอนพลบค่ำ
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
อย่าลืมว่าพรุ่งนี้มีเดินทาง
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
เเต่งตัวให้เรียบร้อยไม่เอาขาสั้น
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
จ้ะ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
หนูจะใส่ให้มิด ทั้งก่อนออกไปในวันนี้เเละเสื้อผ้าที่เตรียมไว้ไปพรุ่งนี้จ้ะ
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
อืม
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
ดี
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
...
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
จะลุกก็ลุก
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
//ส่ายหัว
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
//กอดรอบคอหนา+จูบ
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
....//จับเอวบางไว้ไม่ให้ตก
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
มึงเป็นอะไร
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
...//ผละออก+พยายามจูบต่อ
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
ถึงเวลานั้นถ้าทำเเบบนี้กูก็ไม่ได้คิดจะปล่อยมึงไปง่ายๆนะข้าเจ้า//ไม่ได้ให้จูบ
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
ต่อให้มึงจะจูบกูหรือเปลื้องผ้าให้กูเอา
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
กูก็ไม่ได้คิดจะให้อภัยมึงง่ายๆ//มอง
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
หนูรู้จ้ะ หนูไม่ได้จะทำอะไร//ก้มหน้า+โกหกออกไป
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
ให้มันจริง
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
อย่าหาว่ากูไม่เตือนข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
จ้ะ//เงยหน้าขึ้นให้อีกคนจูบ
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
//ก้มลงจูบ
น่ากลัว..น่ากลัวเหลือเกิน
ข้าเจ้ากลัวเหลือเกินว่าหากตัดสินใจทำอะไรไปเเล้ว
พ่อเลี้ยงจะโกรธจะเกลียดข้าเจ้า เเล้วไล่ข้าเจ้าไป
ถึงเวลานั้นข้าเจ้าจะอยู่เช่นไร...
โดยไม่มีผัวอย่างพ่อเลี้ยงคอยอยู่ด้วย
ครั้นจะอยู่กับพี่ชายก็หาได้มีความสุขอย่างตอนอยู่กับผัว
ไม่ได้ไร้ซึ่งความสุข เเต่ก็จะมีความสุขมากกว่าหากได้อยู่กับลูกกับผัวพร้อมหน้าพร้อมตาโดยมีพี่ชายคอยสนับสนุนอยู่ไม่ขาด
ข้าเจ้าควรทำเช่นไรดีกับชีวิตหลังจากนี้
✿◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠✿
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
เอาเเล้ว
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
เป็นกำลังใจให้น้องกันด้วยนะคะ
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
น้องเองก็ไม่ได้เต็มใจ เเต่โดนพวก**มันขู่เอา
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
เตรียมมีดไว้เเทงพวก**เเทนน้องกันค่ะ555
ฮอต

Comments

KHAO

KHAO

พร้อมแทงรีบอัพ

2024-03-22

0

ทั้งหมด
เลือกตอน

กกาวน์โหลดทันที

ชอบผลงานนี้ไหม? ดาวน์โหลดแอพ บันทึกการอ่านของคุณจะไม่สูญหาย
กกาวน์โหลดทันที

โบนัส

ผู้ใช้ใหม่ที่ดาวน์โหลดแอพสามารถปลดล็อค 10 ตอนได้ฟรี

รับ
NovelToon
เปิดประตูต่างภพ
เพื่อวิธีการเล่นเพิ่มโปรดดาวน์โหลดMangatoon APP!