14

ลมหนาวของเวียงพิงค์
14
. . .
เหมย
เหมย
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ว่าไง//มองดูไปเรื่อย
เหมย
เหมย
บอกพวกเรามาเดี๋ยวนี้ว่าเมื่อพลบค่ำไปเจออะไรมา
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
...
เหมย
เหมย
พวกเรารู้นะว่ามันต้องมีอะไรเเน่ๆ
เหมย
เหมย
เเต่ที่ไม่ถามเพราะกลัวจะลำบากใจ
เหมย
เหมย
เเต่พอมาคิดๆดูเเล้ว ถ้าไม่ถามเผื่อเป็นเรื่องร้ายเเรงขึ้นมาเเล้วจะเเย่เอา
เหมย
เหมย
อย่างน้อยๆถ้าเธอบอกเราก็ยังสามารถช่วยได้นะ
เหมย
เหมย
ไม่มากไม่น้อยเราก็คิดว่าพวกเราจะยังสามารถช่วยเหลือเธอได้
ทอฝัน
ทอฝัน
ใช่
ทอฝัน
ทอฝัน
ดีกว่าเกิดเรื่องร้ายเเรงนะข้าเจ้า
ทอฝัน
ทอฝัน
อย่างน้อยๆพวกเราก็สามารถบอกพ่อเลี้ยงให้ช่วยเหลือเธอได้นะ เวลาเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาจริงๆ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
....
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ไม่มีอะไรหรอก
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
เราบอกไปเเล้วไง
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ว่าเเค่ออกไปดูรถราเพราะเหงา
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
พวกเธอคงคิดมากไป
ทอฝัน
ทอฝัน
...
เหมย
เหมย
...
ทอฝัน
ทอฝัน
ข้าเจ้าโกหกพวกเรา...
.
ทอฝัน
ทอฝัน
เย้ยย
ทอฝัน
ทอฝัน
ยัยนั้นอีกเเล้ว
เหมย
เหมย
//หันมอง
ทอฝัน
ทอฝัน
ข้าเจ้า!ดูนั่นสิ//ชี้
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
!!
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
เขาเป็นใครเหรอ
ทอฝัน
ทอฝัน
นี่ข้าเจ้าไม่รู้จักเหรอ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
อื้อ
ทอฝัน
ทอฝัน
ตายเเล้ว
ทอฝัน
ทอฝัน
เหมย
ทอฝัน
ทอฝัน
เเกเล่าซิ
ทอฝัน
ทอฝัน
ฉันพูดเเล้วอยากจะลุกไปตบมัน
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ใจเย็นๆนะทอฝัน//จับไว้เบาๆ
เหมย
เหมย
ยัยนั่นมันชื่อโรส
เหมย
เหมย
ชอบเกาะเเกะพ่อเลี้ยง
เหมย
เหมย
เป็นลูกกำนันหมู่บ้านใกล้ๆเรานี้เเหละ
เหมย
เหมย
พ่อให้ท้ายไปหน่อย ลูกเลยเร่มาหาผู้ชายไม่หยุด
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
...
เหมย
เหมย
พ่อเลี้ยงเขาก็ไล่เเล้วไล่อีก เเต่เหมือนจะเห็นเเก่หน้าพ่อกำนันเขา เลยปล่อยไปบ้าง เพราะอีกอย่างคือไม่เกี่ยวอะไรกับเขา
ทอฝัน
ทอฝัน
เชิงว่าพ่อเลี้ยงไม่จำเป็นต้องมาสนใจคนที่ตนไม่สนใจอะ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
...
เหมย
เหมย
เเต่ปกติถ้าทำอะไรเกินเลยพ่อเลี้ยงเเกก็ดุไปเหมือนกันนั้นเเหละ
เหมย
เหมย
เเต่เหมือนจะหน้าด้านเกินไป พูดไปไม่เข้าสมอง
เหมย
เหมย
ดูท่าคงจะมาอ่อยพ่อเลี้ยงเข้าเเล้ว
ทอฝัน
ทอฝัน
มันน่านัก
ทอฝัน
ทอฝัน
ไป!ข้าเจ้า!//ลุกขึ้น+จับอีกคน
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
อะ-..อะไร
ทอฝัน
ทอฝัน
ไปตามผัวในอนาคตเธอกลับมาหน่ะสิย่ะ//ลากไป
ใครๆเขาก็ดูออกว่าพ่อเลี้ยงชอบข้าเจ้า เเละข้าเจ้าก็ไม่ได้อคติกับพ่อเลี้ยง
เขาคิดว่าสองคนนี้น่าจะเคยเจอหรืออะไรกันมาก่อนเเน่ๆ เพราะได้ยินมาว่าเเวปเเรกพ่อเลี้ยงก็รู้ชื่อข้าเจ้าเลย
อาจจะมีอะไรบางอย่างที่ทำให้ข้าเจ้าลืมไป
.
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
อึก!ทอฝัน//มายืนอยู่ข้างพ่อเลี้ยง
ทอฝัน
ทอฝัน
//ปล่อย
ทอฝัน
ทอฝัน
ตามสบายจ้า
ทอฝัน
ทอฝัน
เดี๋ยวพวกเรารอจัดการเเม่คนนี้//ทำปาก
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
คะ-..คือ//เตรียมจะหนี
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
!!//ตกใจ
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
มึงมานั่งนี่
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
....//ยืนนิ่ง
เขาไม่รู้หรอกว่าพ่อเลี้ยงเห็นเขาได้ไงในเมื่อตนยืนอยู่ด้านข้างก็จริงเเต่ก็เป็นด้านหลังพ่อเลี้ยง
อีกอย่างเห็นอีกคนเกาะเเกะอยู่ เเบบนั้นเขาก็ไม่รู้หรอกนะว่าเห็นได้ยังไง
โรส
โรส
พ่อเลี้ยงจะเอามันเข้ามาทำไมคะ!//ขมวดคิ้ว
โรส
โรส
โรสอยู่นี่ทั้งคนทำไมพ่อเลี้ยงถึงให้คนใช้มานั่งด้วยเเบบนี้//เธอเสียงดังออกมา
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
เขาไม่ใช่คนใช้
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
เเละเธอก็ไม่ได้เป็นอะไรกับฉัน
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
กลับไปซะ
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำหลายรอบ
โรส
โรส
พ่อเลี้ยง!!
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
มารยาท!!
โรส
โรส
!!//ตกใจ
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
มึงมานั่ง//หันไปหาข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
นะ-..หนูว่ามันไม่ดี
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
กูบอกให้นั่งก็นั่ง จะยากอะไรนักหนาว่ะข้าเจ้า//ดึงอีกคนลงมานั่งข้างตน
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
อ้ะ!//โดนจับไว้ไม่ให้หนี
โรส
โรส
อร้ายย! พ่อเลี้ยงทำ เเบบนี้กับโรสไม่ได้นะคะ//ลุกขึ้น
โรส
โรส
//จะนั่งตักพ่อเลี้ยง
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
อย่ามาทับกู!!
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
ออกไปถ้าไม่อยากตายอยู่ที่นี่!
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
ใครซักคนพามันออกไปจากที่นี่ที!!
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
ก่อนที่มันจะมาตายอยู่ในไร่กู!!
โรส
โรส
พ่อเลี้ยง!
ทอฝัน
ทอฝัน
เดี๋ยวพวกเราจัดการเองค่ะ//ยิ้มให้พ่อเลี้ยง
โรส
โรส
อร้าย!ปล่อยฉัน
ทอฝัน
ทอฝัน
ตามสบายเลยค่ะ//หันไปหาพ่อเลี้ยง
ทอฝัน
ทอฝัน
ส่วนมึง!เจอพวกกู//ดึงออกไป
เหมย
เหมย
//+
.
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
นั่งนี่
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
ห้ามลุกไปไหน//จับไว้
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
เเต่เขาไปเเล้วนะจ๊ะพ่อเลี้ยง
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
เเล้วไง กูก็ไม่ได้เอามึงมาบังหน้าเสียหน่อย
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
นั่งกับกู รินเหล้าให้กูเป็นพอ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
เเต่พ่อดื่มเยอะเเล้วนะ
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
เอามาอีก กูดื่มได้มากกว่านี้อีก
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ไม่ให้จ้ะ//เอาออก
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
พ่อเมาเเล้ว
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
กูยังไม่เมา
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
พ่อเมาเเล้วจ้ะ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
พักก่อนนะจ๊ะ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
ไว้วันหลังค่อยกินใหม่
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
กูจะกินวันนี้//ขมวดคิ้ว
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
วันนี้พอเเล้วจ้ะ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
พ่อไปนอนก่อนนะ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
เดี๋ยวหนูพาไป
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
ไม่
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
กูจะกิน//จะหยิบ
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
เชื่อหนูนะพ่อ//มอง+เอาขวดหนี
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
//มอง
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
พรุ่งนี้ค่อยกินใหม่นะจ๊ะ
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
...อืม
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
มา..หนูช่วย//จะพยุง
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
//ลุกขึ้นให้อีกคนพยุง
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
เเล้วคนพวกนี้หล่ะจ๊ะ
ข้าเจ้าหันไปมองคนที่ฟุบลงบนโต๊ะ บ้างก็เเคร่ไม้ที่นั่ง นอน ไร้สติ มึนเมาหลับไหลไปกับฤทธิ์ของเเอลกอฮอล์
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
ปล่อยมันไว้
เวียงพิงค์
เวียงพิงค์
รุ่งขึ้นเดี๋ยวมันก็พากันกลับเอง
ข้าเจ้า
ข้าเจ้า
จ้ะ//พาเวียงพิงค์ไป
✿◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠◕⁠✿
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
อัพให้อีกตอนเพราะมีเรื่องอยากถาม
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
ส่งเเจ้งไปเเล้วเเต่คาดว่าน่าจะได้คำตอบพรุ่งนี้
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
อยากรบกวนสอบถามผู้รู้ค่ะ
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
ไม่ทราบว่าการติดเหรียญ ล็อคตอน ปลดด้วยคะเเนนหรอบัตรอะไรนี่ ต้องทำยังไงเหรอคะ วอนผู้รู้โปรดตอบ
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
ดร.สมศรี หวังกระแทกคาง
นั่งสงสัยมาตั้งเเต่ทำเรื่องเเรกๆเเล้ว555หาตามที่ไหนก็มีเเต่วิธีสร้างนิยาย หาอ่านก็มีเเต่คำถามที่ไม่ตรงกับที่เราต้องการ บัดซบมาก555
เลือกตอน

กกาวน์โหลดทันที

ชอบผลงานนี้ไหม? ดาวน์โหลดแอพ บันทึกการอ่านของคุณจะไม่สูญหาย
กกาวน์โหลดทันที

โบนัส

ผู้ใช้ใหม่ที่ดาวน์โหลดแอพสามารถปลดล็อค 10 ตอนได้ฟรี

รับ
NovelToon
เปิดประตูต่างภพ
เพื่อวิธีการเล่นเพิ่มโปรดดาวน์โหลดMangatoon APP!