ตรวนสาปอนันต์ทรา|อนันตกาล
บทที่ ๑๖ . !?
เจ้าคุณท่าน ให้เตรียมอาหารไว้แล้วค่ะ
เดี๋ยวอิฉันจะไปยกมาให้นะคะ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ผม..ไปหยิบเองก็ได้ครับ
เจ้าคุณท่าน ห้ามคุณออกไปไหนคะให้อยู่แต่ในห้องนี้
ยินดีต้อนรับค่ะ เจ้าคุณท่าน
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ให้อาหาร สัตว์เลี้ยงหรือยัง
เอิ่ม..อิฉันนำอาหารให้คุณเขาแล้วค่ะ
เปิดประตูออกมา พบกับอาหารที่ไม่แม้จะมีการหยิบจับหรือ แตะต้อง
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ทำไม มึงไม่กิน?
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ไม่อยากครับ..
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
อยากอดตายมากหรือไง
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ฆ่าผมสักทีเถอะครับ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
มึงอยากตายมากใช่ไหม
ชายร่างสูง ที่เพิ่งกลับจากการทำงาน จับคนของเขาไว้ มากอด
พร้อมนำอาหารเข้าไปในปากอย่างรุนแรง
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
แฮ่กๆ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
มึงกินดี ๆ ไม่เป็นหรือไร?
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
อ้าปาก
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ครับ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ช่วยเอา..ยาที่ไม่ทำให้ท้องให้ผมด้วยครับ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ดี รู้ตัวดีจะได้ไม่คลอดภาระมาให้กู
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ลูกที่เกิดจากมึงกูไม่ต้องการ
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
เข็มปัก
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
!!
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
นำตัว ไอ้จักไอ้จันทร์ ไปฆ่าทิ้ง!
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
มึงเฝ้ายังไงให้หนีไปได้!
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เสียงดังอะไร
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ไอ้พวกสัตว์นี่! มันทำให้เข็มปักหนีไป!
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ไม่อยู่ที่ห้องหรอกหรอ
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ไม่ครับ แถมมือที่ผมมัดไว้ก็ถูกตัดจนขาด
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
มีคราบเลือดติดที่ผ้าที่มัด
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
มึงลืมหรือ ว่าเข็มปักมันถูกสอนมาอย่างไร
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
เพราะมันไม่เหมือนใคร ผมถึงอยากได้มันมาเป็นสมบัติ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
มึงรักมันหรือมึง..
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ผมรักมัน
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ถ้ามันกลับมาผมจะไม่ทำอะไรมันแล้ว
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ส่งคนไปตามหาเถิด
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
อีกสองสามวันคงได้เรื่อง
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
หนีไปไม่ได้ไกลหรอก
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ไม่มีที่ระบายแล้วสิ
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ถ้าผมจะขอเอาอานิ-
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
กูไม่ให้
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
หญิงโสเภณี บ่าวไพร่หญิงมากมาย
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
มึงก็ไปลงกับพวกมันเสียสิ
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
หวงมันฤา
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ไกรสิทธิ์ เรื่องบางเรื่องมึงก็ไม่ควรจักยุ่งมาก
ยาที่ เจ้าคุณท่าน ได้เตรียมไว้เจ้าค่ะ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ดอกพุดดอกรักเต็มสวนเลยนะครับ
ปกติ มิมีใครนำไปใช้ประโยชน์หรอกเจ้าค่ะ อีก สามอาทิตย์ก็จะตัดทิ้งแล้วเจ้าค่ะ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ผมขอ ดอกพุดดอกรักมาได้หรือไม่ครับ
อันนี้อิฉันทำมิได้เจ้าค่ะ คุณต้องขอ เจ้าคุณท่านเองค่ะ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ครับ
คุณจะคุมกำเนิดทำไมหรือเจ้าคะ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
คุณไกรพัฒน์เขาคงไม่อยากให้ลูกของเขา กำเนิดมาจากคนไร้ประโยชน์แบบผมหรอกครับ
คุณเข็มเจ้า คุณเข็ม จะยะอยังก๋า
เข็มปัก(คู่รอง)
ป๊อกบ้านเจ้า
เข็มปัก(คู่รอง)
สุมาเต๊อะเจ้า ตี๊ให้ตั๋วมาช่วยป๊อกบ้าน
เสียง โซ่ที่เท้า ดังอยู่ตลอดเวลา
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
อีหอม มันบอกกูว่ามึงมีเรื่องจะคุยกับกู
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
มีเรื่องอะไร
อานินทร์ ก้มลง กราบเท้าของ ไกรพัฒน์
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
หากผมจะขออะไรหน่อยได้หรือเปล่าครับ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ลุกขึ้น
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
มีอะไร
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ถ้าผมขอ เก็บดอกไม้ในสวน ๆ นั้น เก็บมาร้อยมาลัย แก้เบื่อหน่ายได้หรือเปล่าครับ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เรื่องของมึงเถอะ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
สวน ๆ นั้น มึงสามารถไปนั่งเล่นได้
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
แต่
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ต้องมีโซ่ ตรวนไว้ที่ขาอยู่ตลอด
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ขอบคุณครับ🙏
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ไม่ต้องกราบกู
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ที่นี่ทำตามหน้าที่ของมึงเสีย
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ครับ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อ๊ะ!!
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อ๊าาาาส์~~~..อา
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อร๊าอื้อ!!
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เก่งขึ้นหนิ~
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ซี๊ดดส์~~อึก~~อ๊ะๆๆ~..อ๊าาส์~เอือ!
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
เจ็บ!.อ๊าส์!~มัน..อัก
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อ๊าๆๆๆ..อ๊ะส์
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อะอึก..ซี๊ดดส์
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อ๊าาาาาาส์ๆๆๆๆ!!!!!อื้ออส์!!..เฮือก
ผู้ชายร่างสูง กำลังแต่งกายของเขา เพื่อไปทำงานของเขา
เขาได้มองไปที่ สมบัติของเขา
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
อานินทร์ทรา
เขาได้จูบลงไป ที่หน้าผากสมบัติของตัวเขาและได้แต่อมยิ้มไว้ในใจของตน
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
มึงไป สร้าง เรือนขึ้น ในสวนดอกไม้นั่น
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
และปลูกดอกไม้งาม ๆ เยอะ ๆ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เรือนให้ใหญ่
มาชิด ( ลูกหลาน มารัน.)
จะสร้างไปทำไมขอรับ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
กูจะให้ของขวัญ อานินทร์ทรา
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ห้องที่มันอยู่เล็กไป
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ไป นำโซ่ตรวนใหม่
มาชิด ( ลูกหลาน มารัน.)
อั-
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ทำใหม่ให้หมด
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ขากลับกูจะไปซื้อของ
Comments