ตรวนสาปอนันต์ทรา|อนันตกาล
บทที่๕. ร่างกาย
เนื้อหา ของบทนี้ มี nc+
( แอดแต่ง nc ไม่ค่อยเก่งนะคะ )
หลังจากที่ไกรพัฒน์ นำอานินทร์มาส่งที่บ้าน
สายฝนก็ดันเต็มใจ ตกลงมาบน พสุธา อีกครา
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เธอมี ร่มให้ฉันยืมไหม
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ขอโทษจริง ๆ นะครับผมไม่มี
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉัน ฝ่าฝนไป
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อย่าเลยครับ เดี๋ยวจะป่วยเอา
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
? จะให้ฉันกลับอย่างไร
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อยู่ที่นี่ก่อนก็ได้ครับฝนมันตก
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ถึงมันจะเล็กแต่ก็พอหลบฝนได้อยู่บ้างครับ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ตกลง
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เธอไม่ไปเปลี่ยนเสื้อหรือไง ระวังจะจับไข้
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ครับกำลังจะไปเปลี่ยน
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
// " เล็กขนาดนี้อยู่ไปได้ยังไงกันเริ่มอยากพาเด็กคนนี้ไปอยู่ด้วยแล้วสิ "//
กระท่อมไม้ ที่ถูกกระทบด้วย หยดฝน
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
มาแล้วหรอ?
เมื่อหันไป พบกับอานินทร์ที่ใส่ผ้านุ่งบาง ๆ เสื้อสีขาว
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เสื้อบางขนาดนั้นไม่หนาวฤา
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ไม่ครับถึงหนาวก็ไม่มีเสื้อให้ใส่หรอก🥲
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เธอยังอยากอยู่ที่นี่ไหม
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อยากครับที่นี่เป็นที่ที่ผมอยู่กับแม่
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อีกอย่าง ผมไม่อยากไปเป็นตัวอัปมงคลของใคร
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
จริง ๆ เลยนะ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
จริงสิ คุณเองก็..
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ตัวเปียกปอนนะครับ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เสื้อฉัน เดี๋ยวก็คงแห้ง
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ถ้าไม่รังเกียจ เอาผ้านุ่งผืนนี้ไป สวมใส่ก่อนเถอะครับ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อันนี้ของพ่อผม
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
อืม
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เธอหันหลังทำไม
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ผมไม่รู้ครับ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
หันมาเถอะ ฉันใส่ไม่ถนัดเธอใส่ให้ฉันที
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
// " 😳เอิ่ม "//
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เป็นอะไรไป
ไกรพัฒน์ทำมือมาจับที่ใบหน้าของ อานินทร์ทรา
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
แก้มแดงเชียว
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เธอมันผิวขาวผ่อง แก้มแดงทีเห็นได้ชัด
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ขอโทษครับ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เปลี่ยนคำไม่ได้แล้วฤา
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เหตุใดต้องพูดแต่ขอโทษกัน
ดวงหฤทัยของ อานินทร์ เต้นไม่เป็นจังหวะ อาการเขินอายที่ทำให้เห็นได้ชัดเจน
ชายที่อยู่ตรงหน้ากำลังส่งยิ้มให้กับตนเอง
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
พูดจนเคยชินละสิ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ฉันยังไม่เคยเห็นเธอยิ้มให้ฉันเลย
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ยิ้มให้ฉันเห็นหน่อยสิ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
แค่ยิ้มใช่ไหมครับ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
แค่ยิ้ม
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ให้ฉัน
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
บ้างได้ไหม
อานินทร์ ยิ้มให้กับไกรพัฒน์
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ผมยิ้มให้แล้ว แลกกับคำถามได้ไหม
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ได้สิ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
คุณตามหา คน..
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
คนที่มีตรวนสาป
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ที่เรียกว่า
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ตรวนสาปอนันต์ทรา
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
หาไปทำไมกันครับ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เพื่อช่วยคน ๆ นั้นให้พ้นคำสาป
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
คุณทวดสั่งให้ฉันตามหาให้เจอ ไม่งั้นตระกูลของฉันจะไม่ได้..
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เดี๋ยวสิ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เธอ!?
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ทำไม..ถึงต้องการล่ะครับ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เหล่าคนที่ตายไปแล้วจะไม่ได้เกิดจนกว่าจะมีคนทำลายคำสาบานนี้ได้
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
แล้วต้องทำยังไงล่ะครับ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
นอกจากที่ต้องช่วยคนที่มีตรวนสาป
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ต้อง..ฆ่าคนที่มีตรวนสาปพร้อมนำเลือดมา...ราดที่เถ้าอัฐิของคนในตระกูล..
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เธอคือคนที่มี..
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ครับผมเอง
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
คนที่มีตรวนสาปอนันต์ทรา
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ในวัย16ปี ชีวิตของผมจะจบลง
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
อานินทร์
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เธออยากหายจากคำสาปนี้ไหม
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ไม่ครับ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ผมไม่ควรเกิดมาด้วยซ้ำไป
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ฝนเริ่มจะหยุดลงแล้ว
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ไปเถอะครับ..
มีกลิ่น กลิ่นนึงออกมาจาก ร่างกายของ อานินทร์
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
หอมดอกพุดซ้อนมาจากตัวเธอ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เธอชอบดอกไม้หรอ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ครับ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ทำไมถึงยังไม่ไปอีกครับ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ต้องการอะไร
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อยู่กับตัวน่ารังเกียจอย่างผม
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ระวังจะโชคร้า-
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ให้ฉัน..กอดเธออยู่อย่างงี้สักพักเถอะ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อือ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ครับ
ไกรพัฒน์ ก็อดอารมณ์ตัวเองไม่ไหว
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เจ็บไหมฉัน..
อานินทร์ นำมือลูบไปที่ ริมฝีปากของไกรพัฒน์
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เธอ..
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
เอาเถอะครับ..ถือว่าแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
และผมจะรีบตายให้คุณเอง
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เธอเคย?
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ไม่ครับ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ฉันจะไม่ทำรุนแรง
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เธอแค่14ปี
กิจกรรมพิเศษเริ่มขึ้นแล้ว
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
อ้าปากสิ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
// "ใหญ่..เกินไป .." //
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ให้ฉันสอนเธอ?ดีไหม
ไกรพัฒน์ นำปากของอานินทร์ เข้าใน 🍆ของตน และ ชักเข้าชักออก
จนกระทั้ง อานินทร์ ได้ลองทำเองและได้เลี้ยไปยัง🍆
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อือ~อื้อ!!..อ๊ะ!อร๊า!!อื้ออส์~จะ..เจ็บ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อื้อส์~~~อ่า..อ๊ะห์อึก
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อื้มม~..อ่ย
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อึบ..อาา..อึย
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ซี๊ดส์
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
แรงไปไหม~อา
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อ๊าาส์..
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
เจ็บ..จัง..คะ..อ๊าๆๆๆ..อ๊ะะห์~~~ครับ🥴
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
เบา..อร๊าย..อ่ย..อื้ออส์~..ซี้ดดส์~~~
ขาทั้งสองข้างของอานินทร์ ถูกแหกออก
ขา นั้นชูขึ้น ที่ปากมี คราบน้ำสีขาวขุ่นติดอยู่ ที่ตัวมีรอยช้ำ รอย ดูด รอยเลี้ย
ไกรพัฒน์จับอานินทร์นอนลงหันข้างและได้ กระแทกเข้าเรื่อย ๆ ออก ๆ เข้า ๆ จนน้ำ เลอะเต็ม ผ้าปูที่นอน
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
น้ำของเธอ..เยอะดีนะแตกเร็วเชียว~
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อื้ออ์~โอ..ฮา..อึกก
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
เฮือก..อ๊ะ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อ๊าาา
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ผม..ซี๊ดดส์..อ๊า~ไม่ไหว
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อ๊าาๆๆๆๆ..อย่า
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
คุณ~..อึยย~อ๊ะะส์ๆๆๆ
ไกรพัฒน์ เลี้ยไปที่ 🍼🍼ของ อานินทร์ จาก อมชมพูกลับมีรอย ช้ำขึ้นเรื่อยๆ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เธอลอง..ขึ้นขย่มไอ้นั่นของฉันหน่อยดีไหม~หืม
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ผม..ไม่เก่ง..อ๊ะ!
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ทำบ่อย ๆ เดี๋ยวก็เก่งเอง~
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
หมายความว่าไง..อ๊าาาส์ๆๆๆๆๆๆ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ก็~ปกติฉันไม่ยุ่งเรื่องแบบนี้
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
พอมาเจอเธอ~
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ฉันอยากเอาไอนั่นเข้าในรูอยู่ตลอดเลยหล่ะ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อื้อ!!..🥵
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ถ้าเธอไม่ติดอะไร~ฉันขอต่อเลยละกัน
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
เดี๋ยวสิ!!อ๊าส์ๆ..อ้าา..
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
มัน..คงลึกเกินไป..อ๊าาๆๆๆ..ซี๊ดดส์
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ไม่ลึกหรอก
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ว่าง ๆ ก็เอาอะไรสักอย่าง ยัดเข้าในนี้ดูสิ~
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ผมไม่ทำสิ่งแบบนั้น~..อร๊างง..เสียวอ้าาส์
ไกรพัฒน์ นำ 🍆ออกมา ที่ น้ำเลอะเทอะไปหมด
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
อมแล้วกลืนลงไปสิ
เด็กหนุ่มเปลือยกาย ได้กลืน น้ำ💦เข้าไป
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ดีมาก
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
พอ..
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เหนื่อยแล้วหรอ
ถึงจะถามไปแบบนั้น สุดท้ายไกรพัฒน์ก็ดึงตัว อานินทร์มา ร่วมรักต่อเรื่อยๆ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อ๊าาาส์ๆๆๆ...
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ซี๊ดดส์..อึก
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อ๊าก~อ้ะ
Comments