ตรวนสาปอนันต์ทรา|อนันตกาล
บทที่ ๘. มาลาจาก
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อื้ออส์~อ๊าา.งอึก.อร๊า!!!ซี๊ดดส์~
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อ..อ๊ะ..อ๊าาส์ๆๆๆๆๆๆ..อื้อ..อื้มมมส์~
แรงกระแทกทั้งหมดกลับมาลงที่ อานินทร์
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
วันพรุ่งฉันไม่อยู่
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
กลัวเธอจะไม่เจ็บตัว
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ฮึก!.งอื้อ..อ๊ะส์!
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
อา..ซี๊ดส์
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
เอือก..อะ..อื้ออส์
พวงมาลัยที่ ร่วงโรยถูกพรากจาก
สีขาว สีที่ บริสุทธิ์ และ รักที่บริสุทธิ์
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
คุณไกรพัฒน์ครับ..
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
คือ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ผมร้อยมาลัยมาให้น่ะครับ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ขอบคุณฉันจะรีบกลับมา
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
อย่าเจ็บตัวกลับมานะครับ
คำว่า " รัก " ต่างไม่มีใครพูด
เพียงแต่ ไกรพัฒน์เป็นคนที่ขอมีอะไรกันกับอานินทร์เอง
และ จ่ายเป็นเงินจำนวน ครั้งละ ๑,๐๐๐ บาท
บางครั้ง อานินทร์ก็ไม่รับ เขายินดีให้ ทำอะไรกับร่างกายเขาก็ได้ถือว่าเป็นการตอบแทนไกรพัฒน์
อานินทร์เป็นเด็กที่ชอบ ร้อยมาลัย
อานินทร์ ได้ร้อยมาลัยอีกอัน เพื่อมาไหว้ แม่น้ำเจ้านาง
จู่ ๆ มีมือ มือนึง ผลักเขาตกลงไปในน้ำ
ใต้แม่น้ำที่มีแต่ความมืดมิดไร้สิ้นแสงจาก พระอาทิตย์ส่องลงมา
มีบางอย่างลอยมา กระทบกับขาของอานินทร์
นั้นคือ กระโหลกศีรษะของมนุษย์
พร้อมมีโซ่ตรวน มัดไปที่ขาของอานินทร์ และดึงอานินทร์ลงไป
" ปัจจะ สะปะ ปะระ สะคะ คะลามะ เสสัง "
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
เฮือก!!
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
แฮ่กๆ
มาชิด ( ลูกหลาน มารัน.)
หากตกลงไป คุณไกรพัฒน์ได้ฆ่าผมตายแน่
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
ขอบคุณครับ
อานินทร์ อนัตถ์อานินทร์ทรา(นอ.)
แทนที่คุณจะให้ผมตาย
มาชิด ( ลูกหลาน มารัน.)
คุณตายไม่ได้ครับในเมื่อนายท่านของผมสนใจในตัวคุณ
มาชิด ( ลูกหลาน มารัน.)
รีบไปเถอะครับ แม่น้ำเจ้านาง
มาชิด ( ลูกหลาน มารัน.)
เมื่อดึกขึ้นน้ำยิ่งสูง
มาชิด ( ลูกหลาน มารัน.)
และหากคุณยังจะยืนอยู่วิญญาณของคุณจบลงแน่
มาชิด ( ลูกหลาน มารัน.)
ตามมาเร็วครับ
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
พี่พัฒน์
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
หญิงเมืองนี้งามแท้
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
มึงมีคนของมึงแล้ว
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
อย่าเลวให้มาก
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
แล้วพี่ไม่คิดจะ..
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ไม่
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
กูมีคนของกูแล้ว
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ใคร
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ผมเป็นน้องพี่นะ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
มึงเป็นน้องกูหรือแค่อยากเสือกเรื่องของกู?
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ทั้งคู่
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
เอ๊ะ!! หรือจะเป็นเจ้าของพวงมาลัยนี้กัน
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
อืม
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
หญิงที่ใด คงเป็นลูกสาวพระยาเป็นแน่แท้
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ดูจากฝีมือการร้อยมาลัยงามเชียว
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
อานินทร์
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
?
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ห้ะ
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
พี่กับอานินทร์!
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
กูได้เสียกันแล้ว
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
คบหากันอยู่หรือ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ไม่หรอก
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
แค่ร่วมหลับนอนด้วยกัน
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
จับเป็นเมียเลยพี่
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
เอาให้เขารู้ไป
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ว่าไอ้ตัวตัวอัปมงคลที่เขาว่ากัน
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
มันเป็นถึงเมียของ ท่านเจ้า พชรดนัยเทวา
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
มาเมืองศรีเกศทั้งที
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ถือโอกาสตามหา คนที่มีตรวนสาปเลยดีไหม
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เมืองนี้ไม่มี
" ท่านมาพอดี เอาเด็กๆ ไปหาท่านทั้งสองสิ "
นางคณิกา เดินไปหา ไกรพัฒน์ และ ไกรสิทธิ์
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ข้าสองคน ไม่รับหรอก
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
เมียพวกข้า ดุจนไม่กล้าเข้าใกล้หญิง
" งั้นฤา งั้น นางสวรรค์ทั้ง ๑๐ ออกไปเสียก่อน "
" เหตุใดท่านจะไม่ช่วยในการศึกนี้!"
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ข้าไม่อยากเสียชีวิตคนที่มีค่า
" ถือว่า เราเคยเป็นญาติกัน "
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
จะแย่งพื้นที่ไปทำกระไร
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
จักโอ้อวดหรือไร
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
สมองท่านมีปัญหาแล้วกระมัง
" ปากสุนัขเสียจริง นครศรีเกศเต็มไปด้วย.."
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
แฮ่ก ๆ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เป็นอะไรน้องพี่
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ข้าอยากจักอาเจียนเข้าแล้ว
" อย่างไรข้าก็ต้องการกำลังจากพวกท่าน !"
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
ข้าไม่ยินยอม
" มี เจ้าเมืองเยี่ยงพวกท่าน เมืองคงตกต่ำลงไม่น้อย"
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
กูทนฟังมึงมานานพอแล้ว ไอ้เวร
" ท่านเจ้าเมืองโปรดระงับโทสะเถิด "
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
คุยกันอีกคราเถิด
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
พี่คิดจะทำกระไร
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เงียบ ทางนั้นมันส่งคนมา
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ครับ
" อโนพะระนะเพสันตาเนโค จักเข เจเร
พุโร ตายห่า จุเร วิบัติ สัมพา ไร้ชีพ ภะระเนจักคเนธรรม นเร นรง กลับคืน กลับคืน "
เจ้าเมือง ศรีเกศก็ได้ สิ้นลมอย่างไร้สาเหตุ
ไกรสิทธิ์ พัชรดรุจเทวา(คู่รอง)
ไม่แรงเกินไปฤาพี่
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
มันเสือกกวนตีน สมควรไปอยู่กับนรกแล้ว
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
กูแค่รีบส่งให้ยมบาลดูแลต่อ
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
เดี๋ยวมึงก็แผ่เมตตาให้มัน
ไกรพัฒน์ พชรดนัยเทวา(พอ.)
จะได้มี ส่วนบุญบ้าง
อรัญ นักเขียน
บางที คาถาที่เขียนลงไป ก็ไม่ควรอ่านออกเสียงหรือลองสวดจริงนะคะ
Comments
ไอแอมมม
ใช่หรอแอด🥹
2025-04-04
0