ซาดิสม์ อิน ไทม์ | อัลฟ่าxอัลฟ่า
ติดกลิ่น(3)จบ...
เสียงพูดคุยริมทะเลของคู่อัลฟ่าอินิกม่าที่แยกตัวออกไปจากกลุ่มคนที่ร้องนั่งดีดกีต้าร์ร้องเพลงอย่างมีสุข
หัวข้อสนทนาที่พูดคุยคือการเปลี่ยนแปลงไปของสถานะเพศรองของอัลฟ่าหนุ่ม
มังกร
มึงจะเปลี่ยนโอเมก้าเร็วๆนี้ กูก็ไม่รู้จะแก้มันยังไง
มังกร
มึงอยากไปมีอิสระสักพักไหม?
รามัญ
แต่..กูไม่ต้องการไง กูอยากใช้ช่วงที่กูเป็นอัลฟ่าใช้กับมึงให้มากที่สุด
รามัญ
ถ้ารอวันที่กูพร้อมสักหน่อยก็ได้
รามัญ
กูพร้อมเป็นโอเมก้าให้มึงได้ แต่มันต้องเผื่อเวลาสักนิดให้กูได้ปรับตัว
มังกร
...ในอีกสองวันมึงจะกลายเป็นโอเมก้าควีนโดยสมบูรณ์ กูให้เวลามึงไปทำตามใจตัวเองซะ
...เพราะกูอยากให้มึงมีความสุข
ต่อให้กูต้องเจ็บปวดมากสักเท่าไหร่...
เพราะกูคือคนที่รักมึงคนแรกและคนสุดท้ายของตัวมึงเอง.. มึงคือของกู
รามัญ
...มึงรับได้หรอถ้ากูไปมีใคร
มังกร
กูให้อิสระมึงแค่2วัน
รามัญ
...ถ้างั้น //เม้มปากราวกับอยากจะพูดอะไรสักอย่าง
รามัญ
//กำหมัดไว้แน่นจนเล็บจิกลงในเนื้อ
มังกร
ไม่เป็นไร//ลูบใบหน้าคมคายเบาๆ
มังกร
กูอยู่ตรงนี้ไม่หนีไปไหนหรอก
//จุมพิตลงบนหน้าผากคนตรงหน้า
รามัญ
...//ใบหน้าแฝงไปด้วยความผิดหวัง
เพลงเส้นบางๆที่เปิดวนอยู่อย่างนั้นซ้ำๆ ปล่อยดวงใจของชายหนุ่มลอยล่องไปในราตรีกลางกรุงเทพมหานคร คู่แห่งโชคชะตาที่เขาเคยใฝ่หาครานี้เป็นเขาเองที่โชคชะตาใฝ่หาเขา
ห้องสี่เหลี่ยมของคอนโดที่ถูกประดับประดาจากของมากมายของโอเมก้าสาว และเขายังคงอยู่วางไว้กับที่ มีเพียงจิตใจของรามัญที่หายไปไหนจากตัวแล้วก็ไม่รู้... ด้วยความรู้สึกและอารมณ์ที่หลากหลาย
~ก็แค่เส้นบางๆที่ฉันไม่เคยจะข้ามมันได้เลย~
เพลงวนมาจนถึงจุดนี้อีกแล้วสินะ... เขาต้องก้าวต่อไปแม้ชีวิตประจำวันเขาจะถูกเปลี่ยนไปมากแค่ไหน
เขาแค่ต้องการคนเคียงข้างในช่วงเวลาแบบนี้
รามัญ
//ปิดคลิปเสียงเพลงลง
นี่กูจะยังคอยเฝ้าดูแชทของมันตลอดทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่ทักมา...เพื่อปล่อยให้กูใช้ชีวิตสักพัก...
แต่กูหยุดคิดถึงมันไม่ได้ ... บ้าจริงๆ
รามัญ
ฮึก... กูไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้สักหน่อย
เสียงแผ่วกับน้ำตาหยดไหลลงมาหยาดถึงสองแก้ม... นี่สินะอารมณ์อ่อนไหวง่ายของโอเมก้า?
รามัญ
...มึงรู้ไหมกูคิดถึงมึงแทบตายแต่มึงปล่อยให้กูอยู่คนเดียวในสภาวะที่กูกำลังจะเป็นโอเมก้าหรอ?
รามัญ
//นั่งลงกับพื้นอย่างหมดหวัง
รามัญ
...กูยอม ยอมเป็นโอเมก้าคนเดียวของมึง ไม่ได้ต้องการมีใครสักหน่อย
รามัญ
แล้วมึง...มึงบอกง่าต้องการปล่อยให้กูได้มีอิสระในการใช้ชีวิตกับคนอื่นอย่างเต็มที่
รามัญ
เพื่ออะไร ทั้งๆที่มึงก็ห่วงไม่ต่างอะไรจากกู
รามัญ
//ใช้ฝ่ามือปิดใบหน้าที่เอ่อไปด้วยน้ำตา
อัปสร
กูเห็นไอ้มัญซึมมาตลอดสองวันแล้วนะ
อัปสร
กูไม่รู้ ช่วงหลังๆก็เริ่มอารมณ์ไหวๆง่ายด้วย
อัปสร
มันบอกอยากอยู่คนเดียวสักพักกูเลยออกมาเดินเล่นแถวหน้า มอ.
เมษย์
มึงรีบกลับไปหาไอ้รามัญเดี๋ยวนี้เลยนะ! ยิ่งสภาวะทางอารมณ์มันเป็นแบบนั้นเกิดคิดสั้นขึ้นมาจะทำไง
ร่างบางวิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องด้วยอาการรีบร้อนถึงที่สุด...
พบสภาพของเพื่อนสนิทนอนหอบหนักหน้าแดงระเรื่อ ราวกับอาการฮีทของโอเมก้า!?
อัปสร
เดี๋ยวกูพาไปหาหมอนะ!!
อัปสร
//ยกแขนเพื่อนขึ้นพาดบ่าพยุงเดินออกไป
อัปสร
มึงกำลังจะเปลี่ยนเป็นโอเมก้า...//อึ้งหนัก
รามัญ
..//ใบหน้าแสดงออกว่าทรมานมากแต่ก็ดูมีความสุข
อัปสร
//รีบพาเพื่อนขึ้นรถไปส่งโรงพยาบาล
อัปสร
(..ไอ้โรคจิตเอ้ย!! กำลังตายอยู่แล้วแท้ๆยังจะมีหน้ามาฟินเพราะกำลังเจ็บปวดอยู่อีก)
ระหว่างทางในรถฮอนด้ารุ่นแพงคละคลุ้งด้วยกลิ่นประจำตัวของรามัญที่ยังทวีเพิ่มความรุนแรงไปเรื่อยๆจนเธอเองก็แทบจะไม่ไหวเช่นกัน
...เสียงหอบปนเจือไปกับอากาศ ถ้ามองในมุมรามัญเพียงคนเดียวช่างดูยั่วยวนต่อผู้พบเห็นแม้อนาคตอาจจะเป็นโอเมก้าที่ห้าวมากก็ตาม
แต่กลับมามองมุมอัปสร...สองเพื่อนช่างดูทรหดเหลือเกิน...
อัปสรออกไปแล้ว...เหลือแค่เขากับมังกร
มังกร
ไม่เป็นอะไรมากใช่ไหม//จับแขนรามัญ
มังกร
มึง...เป็นโอเมก้า...ไปแล้วหรอ
รามัญ
กูไม่เป็นอะไร //คว้าคอเสื้อมังกร
รามัญ
มึงปล่อยให้กูอยู่คนเดียวในช่วงเวลาแบบนั้น!!
รามัญ
กูคิดถึงมึงแทบแย่!! ในช่วงเวลานั้นมึงยังจะให้กูไปมีคนอื่นเพื่อลืมสิ่งที่มันจะเกิดขึ้นกับกู!?
รามัญ
มึงทำได้ยังไง ...ฮึก
มือปล่อยคอเสื้ออีกฝ่ายออกปล่อยให้น้ำสีใสไหลออกมาจากตาอย่างห้ามไม่ได้
ทุกอย่างราวกับหยุดนิ่งไม่ไหวติง
ก่อนร่างสูงจะลุกขึ้นเข้าไปกอดรามัญไว้แนบแน่นคล้ายไม่อยากจะปล่อยคนในอ้อมกอดให้หนีไปไหน
มังกร
..พี่ไม่น่าทำแบบนั้นเลย//น้ำตาคลอ
มังกร
พี่ก็ไม่อยากให้รามัญไปมีใครหรอก
มังกร
มันถ้าไม่ใช่สิ่งรามัญต้องการพี่ก็จะไม่ทำ
รามัญ
//โอบกอดร่างนั้นแล้วปล่อยโฮออกมา
รามัญ
...ต่อจากนี้อย่าผลักไสกูแบบนั้น...อีกเลยนะ
มังกร
กูไม่มีวันทำแบบนั้นกับมึงอีกแล้ว
มังกร
//จูบข้างแก้มรามัญเบาๆ
มังกร
//ลูบกลุ่มผมสีดำขลับคนตรงหน้าอย่างเบามือ
รามัญ
กูขอ...อยู่แบบนี้สักพักนะ
แอด👁👄👁
อีพี่มังกรก็ต้องเข้าใจนางนะคะว่าอารมณ์น้องอยู่ในช่วงแกว่งๆทั้งตอนที่พี่พยายามบอกให้นางไปใช้ชีวิตอิสระและที่พี่ไม่มาหาตอนกำลังจะกลายสภาพเพศรอง
แอด👁👄👁
แต่ก็ต้องเข้าใจอารมณ์พี่ด้วยคือไม่อยากกักขังนางไว้เกินมากจะเป็น
แอด👁👄👁
ถ้าผิดประการใดแอดขออภัยด้วยนะคะพอตื่นมาก็จะเบลอๆ
แอด👁👄👁
(เอาจริงๆมันเบลอตั้งแต่ตอนแรกที่ทำนิยายเรื่องนี้แล้วแหละ)
Comments
อาหารหมา3เม็ด20
หยดน้ำตาาา~~ช้าลงหน่อยได้มั้ยย~~
2023-09-25
0
❀ さのりせん ❀
~แต่ไม่สามารถเรียกว่าคนรัก~
2023-01-27
0