ซาดิสม์ อิน ไทม์ | อัลฟ่าxอัลฟ่า
ติดกลิ่น(2)
ไปเที่ยวบำเพ็ญประโยชน์เริ่มต้นขึ้น
มังกร
สิ่งแรกที่พวกผมจะให้คุณทำคือ...
มังกร
คือการเก็บขยะเพื่อส่วนรวมครับ
มังกร
อย่ามาจิ๊จ๊ะให้มันมากมาย
รามัญ
กูได้สิทธิพิเศษมากกว่าทุกคนเลยหรอ
มังกร
แสดงว่ามึงก็รักคนบ้า
รามัญ
รักสิ รักหมดใจเลยด้วย
มังกร
//ยิ้มกริ่มล็อกใบหน้ารามัญด้วยสองมือ
รามัญ
//ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ
นรินทร์
//วิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน
มังกร
อะไรอีกล่ะ?//กุมขมับ
นรินทร์
โอเมก้าคนหนึ่งฮีทขึ้นมา แถวนั้นก็มีแต่อัลฟ่า เบต้าพากันไปไหนก็ไม่รู้
รามัญ
พี่ก็โอเมก้าด้วยกันเองนี่
มังกร
เออ...มาขัดจังหวะกูทำไมเนี่ย
นรินทร์
แต่น้องคนนั้นกำลังจะถูกข่มขืนแล้วนะ ถ้าโอเมก้าเข้าไปมีหวังโดนลูกหลงแน่ๆ
มังกร
//รีบรุดเดินไปยังที่เกิดเหตุ
ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือตันหยง กับกลิ่นคาราเมลหอมที่ทวีความรุนแรงจนแทบจะเรียกได้ว่าแม้แต่โอเมก้าหรือเบต้าด้วยกันเองก็ต้องมีควบคุมอารมณ์ไม่ได้
รามัญ
กูเข้าไปเอง//ผายมือกันมังกรเอาไว้
มังกร
...ยาระงับมึงมีติดตัวด้วยหรือไง? จะช่วยน้องเขาน่ะ
รามัญ
กูล้อเล่นเถอะ//เดินกึ่งวิ่งไปหาร่างบางที่ถูกล้อมด้วยอัลฟ่ามากหน้าหลายตาอย่างไม่รีบร้อนนัก
ตันหยง
พี่คะ//เอื้อมมือออกมาจากกลุ่มผู้คนที่ล้อมไว้เพื่อคว้ารามัญไว้
รามัญ
//สวนหน้าอัลฟ่าที่กำลังจะถอดเสื้อชั้นในตันหยง
รามัญ
มึงน่ะเป็นเหี้ยไร กูเป็นคน//ถีบชายคนนั้นออกให้หลีกทาง
ตันหยง
(...ก็ดีอยู่หรอกที่มีคนมาช่วย แต่ฉันอยากให้เป็นพี่มังกรมากกว่านะ...)
รามัญ
//กระชากข้อมือตันหยงให้เดินออกมาจากกลุ่มคน
ตันหยง
(เอาจริงๆถ้าโดนปู้ยี้ปู้ยำโดยผู้ชายมากขนาดนั้นก็ดูน่าสนุกนะ)
แอด👁👄👁
ใจนางคิดไม่ซื่อนะคะ อุอุ ต้องโดนพี่รามัญเราหยุมหัวบ้างแหละ
เมื่อจูงแขนร่างบางมาถึงมุมตึก อัลฟ่าที่ไร้อารมณ์เมื่อถูกปลุกเร้าด้วยกลิ่นฟีโรโมนของโอเมก้าก็ยังคงไม่รีบร้อนมาก ทำเพียงหยิบเข็มฉีดยาอันเล็กๆมาฉีดใส่ข้อพับแขนให้ยาไหลไปเพื่อหยุดอาการฮีทก่อนหน้า
เฮ้อ...เจอหน้ากันทีไรก็มีแต่เรื่อง
ตันหยง
พี่มาช่วยหนูทำไมคะ? แค่สงสารหรอ
ตันหยง
//คว้าเข็มยาที่ถูกฉีดแล้วออกมาจากมืออีกฝ่ายโดยมีเป้าหมายเพื่อพุ่งไปแทงที่ไหล่ของรามัญ
ตันหยง
//ปักเข้าทีไหล่ซ้ายชายหนุ่มที่ช่วยเธอไว้
รามัญ
ฮ๊า!! ช่วยปักมันให้ลึกลงไปกว่านี้ได้ไหม
รามัญ
//จับข้อมือตันหยงให้กดลงมาแรงกว่าเดิม
ตันหยง
พี่...บ้าไปแล้วหรอ!!??//ชักมือออก
รามัญ
..(เราเผลอแสดงท่าทีนั้นออกไปหรอ? )
รามัญ
แย่จัง พี่ก็ไม่ค่อยโดนทำร้ายแบบนี้นาน พอโดนก็อาการประมาณนี้แหละ//ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ
ตันหยง
พี่มังกรคะ หนูโดนอัลฟ่าพวกนั้นลวนลาม //เปิดเสื้อนักศึกษาออก
มังกร
//ไล่มองตันหยงตั้งแต่หัวจรดเท้า
ตันหยง
หนูโดน...โดนขยำตรงนี้//ชี้ที่หน้าอก
ตันหยง
ฮึก... //เหลือบมองรามัญประกอบท่าทางที่ทำท่าดูกลัว
ตันหยง
แล้วพี่รามัญก็ทำกับหนูตรงนี้อีกรอบเหมือนกันฮึก..ฮือ//เสแสร้ง
รามัญ
(จะเชื่อไม่เชื่อก็แล้วแต่มึงนะไอ้กร)
มังกร
พี่เชื่อตันหยงได้จริงหรอครับ
ตันหยง
พี่ไม่ไว้ใจหนูหรอคะ//ทรุดตัวลงกับพื้น
รามัญ
//กอด อกมองอย่างสมเพช
ตันหยง
//ตั้งใจแยกขาออกให้มังกรเห็นกางเกงชั้นในของตัวเอง
ตันหยง
//ดึงชายเสื้อมังกรเอาไว้
ตันหยง
พี่คะ หนูโดนทำแบบนี้จริงๆนะ หนูกลัวมาก
รามัญ
(เขาเป็นของกู)//ยิ้มร้อยเล่ห์ส่งให้ตันหยง
มังกร
ตันหยงไปทบทวนตัวเองใหม่นะครับ พี่ไปแล้วนะ
มังกร
//เดินออกจากมุมตึกนั้น
ตันหยง
พี่คะ!! พี่มังกร...ฮึก
รามัญ
//ยังยืนมองท่าทีตันหยงอยู่
ตันหยง
//หันมาสบตารามัญอย่างเคียดแค้น
รามัญ
อะไร? พี่ทำอะไรผิดหรอ?
ตันหยง
ตอแหล! มึงนั่นแหละที่ทำให้เขาเมินกู!
รามัญ
โธ่ๆ น้องอย่าพาลมั่วสิครับ น่าสงสารจังเลยก็ถ้าเขารักคนอื่นก็อย่าไปยื้อเลยครับมันดูเหมือนหมาหวงก้างที่มีเจ้าของ
ตันหยง
มึงหรอ? ที่เป็นเจ้าของพี่มังกร
//เค้นหัวเราะ
รามัญ
แล้วใครบอกพี่เป็นเจ้าของเขาล่ะครับ? เรียกว่า... คนโปรดจะดีกว่า
ตันหยง
..ไม่จริง!//ตะคอกเสียงดัง
ร่างโปร่งเดินเข้ามาใกล้ตันหยงจนเธอต้องถอยหนีเพื่อรักษาระยะห่าง... หลังชนกำแพงเธอไร้ทางหนีแล้ว มันจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันต่อจากนี้... ร่างบางหลับตาปี๋ไม่อยากรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า
รามัญ
...เก็บเสื้อชั้นในสีแดงนั่นไว้เถอะครับ...มันอุบาทว์ตา
ร่างโปร่งยอมย่อตัวลงมาเพื่อติดกระดุมแต่ละเม็ดให้ครบตามชายเสื้อถึงหน้าอก มันใกล้จนเธอรับรู้ได้ถึงกลิ่นประจำตัวอ่อนๆของรุ่นพี่.. หลังจากติดเสร็จมือหนาจึงล็อกตัวของตันหยงไว้ให้นิ่งก่อนแนบหน้าให้ใกล้ข้างหูหญิงสาวระยะห่างของสองคนแทบไม่ถึงครึ่งเมตร แล้วปากหยักจึงกระซิบน้ำเสียงเย็น
รามัญ
เขา...เป็น...ของ...กู
แอด👁👄👁
แซ่บมากลูก..เพราะหนูเป็นของเขาหนูพูดถูกแล้วลูก!!
Comments
ใจเเข็งพอ...
ไปเป็นกระหรี่เถอะ ไป
2023-05-01
2
𝒥𝓊𝓃𝑔 𝒲𝑜𝓃
อีนี่
2023-04-23
0
𝒥𝓊𝓃𝑔 𝒲𝑜𝓃
กูหมดคำจะพูดกับมึงละ
2023-04-23
3