ซาดิสม์ อิน ไทม์ | อัลฟ่าxอัลฟ่า
ฟีโรโมนกลิ่นเบอร์กาม็อตหอม
หลังจากวันนั้นแล้วรามัญก็ไม่ได้พบเจอกับ มังกรอีกแล้วจนตลอดหนึ่งสัปดาห์ ชีวิตสงบสุขของเขาคงจะกลับมาในไม่ช้า และอีกเสี้ยววิก็จะหายไป
เมื่อรถคันหรูเข้ามาจอดเทียบหน้าประตูรั้วของคณะวิศวะที่เขาเรียนอยู่ และเจ้าของรถไม่ใช่ใครอื่นไกลหากแต่เป็นผู้ที่มอบความทรงจำการเป็นเทิร์นรับครั้งแรกให้กับรามัญ และมันแย่ที่สุด
เขาจะไม่คิดอะไรหากว่าเขาเป็นฝ่ายยินยอม แต่พอตื่นมาก็ถูกลากไปปั๊มเลยนี่สิ?! โคตรจะไม่สมเหตุสมผลเลย แล้วที่มันพูดว่ามันซื้อโอเมก้าสาวน้อยมาจากตลาดมืดแต่เขาไปสลับตัวกับเธอ เรื่องอะไร? เขาไม่เห็นรู้อะไรเลย
มังกร
//ลดกระจกรถลง
นี่ไงกูว่าแล้วเชียวมึงต้องอยู่คณะนี้ กูอยู่คณะข้างๆนี่เอง
รามัญ
ใครอยากรู้เรื่องของมึง?? แล้วมึงก็รีบออกไปเลยนะ
มังกร
โถ่ อุตส่าห์มาหาจะไม่ทักทายกันเลยเหรอ เมื่อหลายคืนก่อนเรายังมีค่ำคืนที่สุดแสนวิเศษอยู่เลย
รามัญ
พอเลยไอ้มังกรมึงกลับไป คนเขามองกันหมดแล้ว อีกอย่างกูไม่ได้คิดอะไรกับมึง
นั่นมันรุ่นพี่ปี 4 คณะบริหารนี่นา โคตรหล่อ~
พี่เขามาหาไอ้อัลฟ่าปากหมานั่นทำไม
มังกร
//ถึงชายเสื้อนักศึกษารามัญไว้
รามัญ
โอเค มึงเอาโทรศัพท์มากูจะแอดเฟรนด์ให้
รามัญ
เสร็จเรียบร้อย //ยื่นให้คืน
มังกร
*น้องชื่ออะไรวะ*
//กระซิบถามรามัญ
มังกร
ได้เลยครับ น้องตันหยง
ตันหยง
ขอบคุณค่ะ //หน้าแดง
ตันหยง
แล้วพี่รามัญรู้จักกับพี่มังกรหรอคะ? ทำไมคุยดูสนิทกันจัง
(กระแดะว่ะค่ะ ทำทรงคุยกับพี่มังกร ที่จริงแค่อยากได้เป็นผัวใช่ไหมล่ะ?)
รามัญ
เปล่าครับไม่อยากรู้จักกับมันเลย--
มังกร
รู้จักครับ //ยิ้มอ่อน
โอเมก้าสาวรุ่นน้องและกลิ่นคาราเมลหอมจากตัวเธอแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ
เธอกำลังพยายามทำให้มังกรหลงใหลในกลิ่นของเธอ
มังกร
น้องครับ...กลิ่นอะไรน่ะครับ
รามัญ
//ไม่มีอาการอะไรตอบสนองกลิ่นฟีโรโมนของตันหยงเลย
ตันหยง
(พี่รามัญ แปลกจริงทำไมไม่มีอาการอะไรเลย?)
รามัญ
ฮัดเช้ย!!? กลิ่นอะไรวะแสบจมูกชิบหาย อย่างกับกูอยู่ข้างถังขยะ
รามัญ
หรือว่ากูอยู่กับอีอัปสรบ่อยเกินไปใช่ไหม เจอกลิ่นแบบอื่นเลยแสบจมูกบ่อย //ขยี้จมูกและพูดกับมังกรไปด้วย
ตันหยง
(พี่อัปสร?? ดาวคณะเลยนี่ ทำไมอัลฟ่าปากหมาคนนี้รู้จักกับคนดังๆหล่อสวยทั้งนั้นเลย?)
มังกร
น้อง...หยุดปล่อยฟีโรโมนทีครับ...//เสียงอ่อนลง
ตันหยง
*ไม่ค่ะ..จนกว่าพี่จะมีอะไรกับหนู* //กระซิบข้างหูมังกร
รามัญ
//ไม่แยแสอะไรทั้งสิ้น สนใจแค่เงินที่มังกรให้
ตันหยง
ช่วยอะไรหรอคะพี่? พี่มังกรเป็นอะไร //เสเเสร้งหน้าตาย
มังกร
กลิ่นฟีโรโมนน้องเขามันเข้มเกินไป กูจะคุมตัวเองไม่ได้
รามัญ
แล้วมึงจะให้กูทำยังไง
รามัญ
//ปล่อยฟีโรโมนตัวเองข่มน้องตันหยง
ตันหยง
//กลิ่นฟีโรโมนหวานเข้มขึ้นจนฉุนจมูก และมังกรอาการก็เริ่มไม่ไหวเช่นกัน
ตัวประกอบหญิง
//ซุบซิบ ซุบซิบ
ตัวประกอบหญิง
พวกมึง ไปตรงอื่นกันเถอะ ถ้าอัลฟ่าได้กลิ่นแล้วเกิดคลั่งขึ้นมาเดี๋ยวพวกเราพลอยซวยไปด้วย
รามัญ
//เพิ่มกลิ่นฟีโรโมนข่ม
กลิ่นเบอร์กาม็อตผสมผสานกับไวท์มินต์หอมลงตัวสดชื่น แต่ตอนนี้กลิ่นมันเข้มมากจนคนโดยรอบพากันไอหนัก
รามัญ
เออ ...ไม่สิจะว่ายังไงดีล่ะ ก็มึงอุตส่าห์ให้เงินกูตั้งเยอะอ่ะ
//เกาท้ายทอย
รามัญ
ขยับไปนั่งหลังเดี๋ยวกูขับให้
คาราเมลหวานยังไม่หายไป เพราะเจ้าตัวกำลังฮีท ตันหยังก็ไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้ เริ่มแรกก็แค่จะหว่านเสน่ห์ใส่มังกรแค่นั้งเอง
แต่เหมือนว่าเธอจะลืมว่าวันนี้คือรอบฮีทของเธอ และเมื่อยิ่งถูกกระตุ้นด้วยกลิ่นเบอร์กาม็อตแอนด์ไวท์มินต์ที่มาจากอัลฟ่าแล้วประกอบกับที่ไม่ได้กินยาระงับมาก่อนหน้าจึงเกิดอาการฮีทไว และ รุนแรงมาก
รามัญ
ตันหยงมียาระงับติดตัวไหม
//เลื่อนกระจกปิดให้มังกรแล้วเดินออกมาถามตันหยง
ตันหยง
ไม่ค่ะ //ส่ายหน้าระรัว
รามัญ
อ่า.. พี่ก็ไม่มีด้วยนี่สิ มังกร //หันไปถาม
ตัวประกอบชาย
//เริ่มเกิดอาการรัทเมื่อได้กลิ่นตันหยง
รามัญ
ช่วยไม่ได้ล่ะวะ! แถวนี้ก็มีแต่อัลฟ่า ตันหยง! ขึ้นรถ ไปคอนโดพี่ก่อน ยาระงับพี่อยู่ที่นั่นพักที่นั่นจนกว่าจะหายฮีท
มังกร
ไปคอนโดกู ที่นั่นเอกภพเป็นเวรเฝ้าหน้าประตู เขาไม่ได้กลิ่นโอเมก้าอาจจะพอหายาและให้ที่พักตันหยังได้
รามัญ
//สตาร์ทแล้วขับออกไปจากหน้าประตู
ระหว่างทางเขาก็ยังต้องคอยระวังและจับมังกรไว้ไม่ให้คลั่งแล้วเข้าไปหาตันหยงเสียก่อน โคตรลำบาก
ส่วนเขาไม่มีอาการมากนัก มีแค่อาการร้อนรุ่มนิดๆในร่างกายตามสัญชาติญาณ
เอกภพ(บอดิการ์ด)
สวัสดีครับนายน้อย....?!
ตันหยง
แฮ่ก //ถูกรามัญพยงลงมาจากรถ
รามัญ
มึงเอาตันหยงไปไว้ในห้องพักก่อนหายาระงับให้เธอด้วย
เอกภพ(บอดิการ์ด)
ครับ..แล้วนายน้อยล่ะ
รามัญ
เอายาแบบระงับที่เร็วที่สุดให้เขา หมอนี่มันรัทง่ายและรุนแรงเกินไปที่กูจะคุมมันได้
เอกภพ(บอดิการ์ด)
ครับ! //พาตันหยงออกไป
มังกร
อ่า...ตัวมึงหอมมากเลยว่ะ
รามัญ
อย่ามาจับนมกูนะไอ้มังกร //จับมือมังกรออก
รามัญ
//ทิ้งตัวมังกรลงบนเตียง
มังกร
//กระชากรามัญลงมาตาม
มังกร
ไม่ไหวแล้วว่ะ //ดึงเน็คไทด์ออก
รามัญ
//ถูกกดลงกับเตียง
//ถีบมังกรออกอย่างเอาเป็นเอาตาย
แรงอินิกม่านี่เยอะมากจริงๆ
มังกร
//ฉีกเสื้อรามัญออกอย่างง่ายดาย
รามัญ
ไอ้เชี่ยนี่!! ปล่อยกู
มังกร
//ลากลิ้นเลียตั้งแต่ช่วงอกจนถึงลอนท้องของรามัญ
มังกร
//ปิดปากรามัญด้วยการจูบ
เกือบจะเสียท่าให้มังกรอีกครั้ง
และเหมือนเสียงสวรรค์เมื่อแม่บ้านเปิดประตูเข้ามา
พีโอนี่ (แม่บ้าน)
คุณรามัญคะ!?
พีโอนี่ (แม่บ้าน)
นี่ค่ะ //ยื่นเข็มฉีดให้
รามัญ
//ปักเข้าที่เส้นเลือดบนแขนของมังกรและฉีดมันเข้าอย่างรวดเร็ว
มังกร
อั่ก //เซไปทางพีโอนี่
รามัญ
//จับมังกรไว้ไม่ให้เข้ามาใกล้พีโอนี่
รามัญ
เจ็บไหม //ลูบแขนมังกร
วันธรรมดาๆ ของหยุดสุดสัปดาห์ หลังจากเมื่อวันศุกร์ที่แล้วที่เกิดเหตุการณ์วุ่นวายขึ้น และวันนี้เขาก็ยังอยู่บ้านของมังกรอยู่
เนื่องจากเมื่อวาน คน(แกล้ง)ป่วยขอให้นอนอยู่เป็นเพื่อน จึงต้องอยู่ในห้องชายหนุ่มจนถึงเช้า ฝ่ายตันหยงก็ยังไม่ยอมแพ้ที่จะหว่านเสน่ห์ใส่มังกรตามประสา ถามว่ารามัญแคร์ไหม ก็ไม่ เขากับมันก็เป์นแค่รุ่นพี่กับรุ่นน้องที่รู้จักแค่นั้นเอง
(ถึงจะรู้จักกันเพราะเรื่องเซ็กส์ก็เถอะ)
พีโอนี่ (แม่บ้าน)
อรุณสวัสดิ์นะคะ
รามัญ
อ่า...สวัสดีครับคุณพีโอนี่
พีโอนี่ (แม่บ้าน)
วันนี้นายน้อยสั่งให้ทำอาหารให้ดีเป็นพิเศษเลยแหละค่ะ คุณรามัญคงเป็นคนพิเศษของนายน้อยแน่ๆเลยค่ะ //ยิ้มหวาน
รามัญ
เอ่อ...แหะๆ เขาอาจจะสั่งให้ทำดีๆเพราะโอเมก้าสวยๆล่ะมั้งครับ
พีโอนี่ (แม่บ้าน)
เอ๋ //เอียงคอสงสัย
ตันหยง
(เขาอาจจะทำให้ฉันจริงสินะ)
//แอบมอง
รามัญ
ผมขอไปอาบน้ำสักแปปได้ไหมครับ
พีโอนี่ (แม่บ้าน)
ได้สิคะ ส่วนเรื่องชุดฉันจะให้เอกภพเอาขึ้นไปให้นะคะ
Comments
หลบไปอีกีเหม็นสาววายจะเดิน
ชื่อเพื่อนเรา
2024-10-11
0
ขี้หมา
อ่าวอีหีปูดบวมหลวม
2024-04-13
0
ขี้หมา
อ่านเปนต้นหยัง
2024-04-13
0