ท่านเเม่ทัพ ข้าอยากหนีจากท่าน
ห้องหอ
จูซีฮัน
งั้นคุณหนูเล่าจะรู้สึกอย่างไร
จูซีฮัน
[คุณหนูคาดหวังกับงานแต่งงานนี้มาก จะต้องรู้สึกเจ็บปวดมากแน่ๆ]
กู้อวี้อวิ๋น
ไม่เป็นไรพี่ซีฮัน
กู้อวี้อวิ๋น
ไม่เป็นไร ข้าไม่ต้องการตัวเเทน
ไม่นานพิธีก่อนเริ่มขึ้นในห้องโถง
ในงานมีชาวบ้านในเมืองมาร่วมงานกันมากมาย
คนทำพิธี
คำนับที่ครั้งหนึ่ง คำนับฟ้าดิน
คนทำพิธี
คำนับครั้งที่สอง คำนับบิดามารดา
คนทำพิธี
คำครั้งที่สาม คำรับสามีภรรยา
อวี้อวิ๋นทำพิธีคนเดียวภายใต้ผ้าคลุสีแดงที่ปกปิดใบหน้าของเธอ
เธอไม่มีทั้งบิดามารดาหรือญาติให้คำนับ และไม่มีทั้งสามีที่มาทำพิธีด้วยกัน
'ท่านแม่ทัพบอกว่าแค่พิธีนี้เท่านั้นที่ท่านมาไม่ได้'
เธอท่องคำนี้ไว้ตลอดเวลาทำพิธี โดยไม่สนใจเสียงชาวบ้านที่กระซิบกระซาบกัน
ชาวบ้าน1
ทำไมเจ้าสาวถึงได้มาทำพิธีคนเดียวเล่า
ชาวบ้าน2
ข้าได้ยินมาว่าท่านแม่ทัพมีงานด่วนน่ะ ก็เลยไม่สามารถมาเข้าร่วมพิธีเเต่งงานเองได้
ชาวบ้าน2
แต่ข้าได้ยินมาว่าท่านส่งคนมาทำพิธีเเทนน่ะ
ชาวบ้าน1
ก็เห็นอยู่ไม่ใช่หรือว่าเจ้าสาวทำพิธีคนเดียว
ชาวบ้าน1
เเต่ให้มีตัวแทนมาจริงๆ เเต่ก็เหมือนกับทำพิธีกับชายอื่น
ชาวบ้าน1
ไม่รู้จริงๆว่าแต่งให้กับชายใด
ชาวบ้าน2
ก็จริงอย่างที่เจ้าพูด เเต่เจ้าสาวก็น่าสงสารน่ะ
คนทำพิธี
เสร็จพิธีส่งบ่าวสาวเข้าหอได้
จูซีฮัน
คุณหนูไปกันเถอะเจ้าคะ
ซีฮันพยุงเจ้านายของเธอไปในห้องหอที่ประดับด้วยผ้าปูสีแดง เเละธัญพืชชนิดต่างๆที่จัดวางเอาไว้เพื่อความมงคล
เเละเป็นการอวยพรให้คู่บ่าวสาวให้กำเนิดบุตรสืบสกุลโดยเร็ว
สวีหลาน [สาวใช้]
คำนับนายหญิง
สวีหลาน [สาวใช้]
เชิญนายหญิงนั่งก่อนเถอะเจ้าคะ
จูซีฮัน
คุณหนูข้าจะออกไปรอข้างนอกน่ะเจ้าคะ
กู้อวี้อวิ๋น
อื้ม พี่ซีฮันทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดีใช่หรือไม่
จูซีฮัน
แน่นอนเจ้าคะคุณหนู
จูซีฮัน
อย่ากังวลเลยน่ะเจ้าคะ
Comments