4

. .
พื้นที่อันเงียบสงบ
ท้องฟ้าสว่างจ้าจนมองไม่เห็นอะไรนอกจากสีขาว​ พื้นที่ชายหนุ่มเหยียบย่ำเป็นพื้นทรายสีขาวที่ระยิบระยับ​ น้ำทะเลสีฟ้าใสพัดขึ้นมาจนถึงเท้าของเขาเป็นระยะๆ
มองออกไปเห็นแค่ทะเลและท้องฟ้าสีขาว​ มันไม่มีอะไรเลยแม้แต่นกสักตัว
พื้นที่นี้มีแค่คนเดียว​
ทันไดนั้นร่างอีกร่างของผู้มาเยือนก็ปรากฏ​ขึ้น​ และหล่นลงบนพื้นทรายหน้าคะมำ
[พอล]​
[พอล]​
โอ้ยย!
[พอล]​
[พอล]​
อะไรเนี่ย! ทราย?
[พอล]​
[พอล]​
//ใช้แขนเสื้อเช็ดหน้าออกอย่างลวกๆ
[พอล]​
[พอล]​
//เงยหน้า
[พอล]​
[พอล]​
เอ้ะ?
ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งดูสบายตา​ สวมเสื้อเชิ้ต​สีขาวและกางเกงสีดำ​ ที่เท้าของเขานั้นเปลือยเปล่า​
แต่เห็นแค่แผ่นหลังก็ดูดีมากแล้ว
ชายหนุ่มหันมามองเด็กหนุ่มผู้มาเยือน
เมื่อพอลเห็นแม้จะเพียงเสี้ยวใบหน้าครึ่งนึงเท่านั้นเขาก็ลืมหายใจไปชั่วขณะ
ผิวขาวสว่างสู้แสง​ ผมสีนิลนุ่มสลวย​ ขมูกโด่งรั้น​ ริมฝีปากสีสดน่ามอง​ ดวงตาสีดำสนิทว่างเปล่า​
ร่างโปร่งไม่ผอมและไม่หนาเกินไป​ ส่วนสูงที่กะด้วยมุมมองสายตาของพอล​ เกือบแตะหรืออาจถึง180เลยทีเดียว
ในหัวของพอลมีเพียงแค่​ "หล่อ" "หล่อมาก" และ "โครตหล่อ"
[พอล]​
[พอล]​
//เหม่อมอง
ชายหนุ่มหันมามองเเด็กหนุ่มอย่างเต็มตัว​ เมื่อเห็นใบหน้าเต็มๆยิ่งสติหลุดลอยไปใกล
"ซินเซียร์" มองเด็กหนุ่มที่เอาแต่มองหน้าเขาแล้วเหม่ออย่างขบขันแต่ใบหน้าเขาไม่แสดงอารมณ์​อะไรเลย
เพียงเลิกคิ้วและดวงตาว่างเปล่าเช่นเดิม
.
เป็นเวลานานเท่าไหร่ไม่อาจทราบที่ตัวเขามาอยู่ที่นี่​ ที่ที่มีแต่ทราย​ ทะเลและท้องฟ้า​
ตัวเขาเหมือนดวงวิญญาณ​ที่ว่างเปล่า​ ความทรงจำเริ่มขาดหายจนเขาจำอะไรไม่ได้​ ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่การยืนมองเส้นขอบฟ้า​ของทะเลและท้องฟ้านั่นคือสิ่งเดียวที่เขาทำ​ ไม่สิ​ มันคือสิ่งเดียวที่เขาสามารถทำได้มากกว่า
แม้จะลืมตัวตนของตัวเองไปแล้วแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังจดจำชื่อของตัวเองได้
ตอนนี้เมื่อมีผู้มาเยือน​ เขาจึงสนใจมาก
ซินเซียร์จ้องมองเด็กหนุ่มตอบไม่วางตาเช่นกัน
[พอล]​
[พอล]​
...
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
...
เมื่อถูกดวงตาสีนิลว่างเปล่าของเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาปานเทพบนสวรรค์​นั่นจ้องมองกลับมา​ พอลก็คล้ายได้สติ
[พอล]​
[พอล]​
อ้ะ...เอ่อ
[พอล]​
[พอล]​
//เลิ่กลั่ก
[พอล]​
[พอล]​
//เสตามองไปทางอื่น
[พอล]​
[พอล]​
หืม?
[พอล]​
[พอล]​
//หันมองรอบๆ
[พอล]​
[พอล]​
(ทราย​ ทะเล​ ท้องฟ้า​ และหนุ่มหล่อ)​
[พอล]​
[พอล]​
(โอ้​ นี่มันสวรรค์​ชัดๆ)​
[พอล]​
[พอล]​
(ฉันตายแล้วสินะ​ แต่มันคุ้มใช่ไหม?)​//เหลือบมองอีกคน
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
//มอง
[พอล]​
[พอล]​
//หลบตา.ก้มหน้างุด
[พอล]​
[พอล]​
(อืม​ คุ้มแหละ)​
[พอล]​
[พอล]​
(ไม่เสียชาติเกิดที่เป็นคนดีมาตลอด!!)​
[พอล]​
[พอล]​
//หน้าแดง
และเขาก็พึ่งจะสังเกตตัวเอง
ตัวเขากำลังนั่งจุมปุ้กอยู่บนพื้นทราย​ เสื้อผ้าของเขาก็พื้นทรายเล็กน้อย​ บนใบหน้าก็ยังมีเศษทรายติดอยู่​
[พอล]​
[พอล]​
! //รีบลุกขึ้น
[พอล]​
[พอล]​
อ้ะ //เซ
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
//ยื่นแขนออก
[พอล]​
[พอล]​
//เผลอจับแขนอีกคนไว้เพื่อพยุงตัว
[พอล]​
[พอล]​
//ได้สติ
[พอล]​
[พอล]​
เอ่อ..
เผชิญ​หน้ากันในระยะใกล้ขึ้น​ เครื่องหน้าอีกฝ่ายนั้นชัดเจน
เด็กหนุ่มใบหน้าเห่อร้อน​ ทั้งๆที่ตายไปแล้วแต่กับได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองดัง​ ตึกตัก​ ราวกับจะทะลุออกมา
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
...
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
//พยุงให้ยืนดีๆ
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
//ปล่อยมือ.ถอยห่างนิดๆ
[พอล]​
[พอล]​
//มองตาปริบ
เด็กหนุ่มชักสีหน้าคล้ายเสียดายเล็กน้อย
วิญญาณ​ความรู้สึกช้าจึงได้แต่.งง
-แปะ-
เสียงกระทบเรียกความสนใจทั้งคู่ให้หันมอง
เหนือผิวน้ำทะเล​ ชายในชุดคลุมสีดำปรากฏ​ขึ้น
ชุมคลุมสีดำ​ ปิดปังใบหน้า​ เห็นเพียงแค่ส่วนปาก​ มือและเท้าที่โผล่พ้นออกมา
[...]​
[...]​
เอาล่ะๆ
[...]​
[...]​
ก่อนอื่นเลยนะ
[...]​
[...]​
ต้องขออภัยในความผิดพลาดและความล่าช้าของทางเราด้วยนะครับ
[พอล]​
[พอล]​
...
เด็กหนุ่มไม่ได้โง่
และเคยอ่านนิยายมามากพอสมควร
ในหัวเกิดความคาดเดาที่เข้าใกล้ความจริงมาก
แต่ไม่ใช่กับวิญญาณ​หนุ่มที่แทบจะสูญเสียตัวตนไปแล้ว​ ในหัวของเขาว่างเปล่า​ ขาวโพลนไปหมด
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
...
[...]​
[...]​
ผมมีเวลาจำกัด
[...]​
[...]​
จะอธิบายอย่างรวบรัดและพูดแค่ครั้งเดียวเท่านั้น
หนังสือปกดำเล่มหนาปรากฏ​ขึ้นในมือของชายชุดดำ
[...]​
[...]​
คุณซินเซียร์​ คริสลอฟ
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
? //เลิกคิ้ว
ใบหน้าและดวงตาของเขาไม่มีอารมณ์​ใดปรากฏ​เลย​ เขาทำได้แค่เลิกคิ้ว​ ย่นคิ้ว​หรือกระพริบตาเท่านั้น
[...]​
[...]​
อืม..//มองหนังสือในมือ
[...]​
[...]​
ตายด้วยแรงระเบิดในระยะประชิด​
[...]​
[...]​
ดวงยังไม่ถึงฆาต​ แต่ร่างกายแหลกเละ
[...]​
[...]​
ขณะนี้ทางเรากำลังเร่งซ่อมแซมและสร้างกายหยาบของคุณขึ้นมาใหม่
[พอล]​
[พอล]​
//หันมองอย่างเห็นอกเห็นใจ
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
?? //งุนงง
ชายหนุ่มเหมือนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง
ในหัวเขาว่างเปล่าไปหมด
นอกจากชื่อแล้วเขาจำอะไรไม่ได้อีก
และความนึกคิดของเขาก็ล่าช้าราวกับหุ่นยนต์​กระป๋องสุดไร้ประโยชน์​เท่านั้น
[...]​
[...]​
และคุณพอล
[พอล]​
[พอล]​
//สะดุ้ง.หันมอง
[...]​
[...]​
คุณพอล​ พอลิเมอร์​ วิธโยธิน​
[พอล]​
[พอล]​
ครับ?
[...]​
[...]​
เคยคิดไหมว่าตั้งแต่เกิด
[...]​
[...]​
คุณ​ คล้ายเกิดผิดที่
[พอล]​
[พอล]​
ใช่
[พอล]​
[พอล]​
รู้สึกมาตลอดนั่นแหละ
[พอล]​
[พอล]​
ว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ประสบพบเจอมามันไม่ใช่สิ่งที่ผมควรเป็น
[พอล]​
[พอล]​
มัน..ไม่ควรเป็นผม
[...]​
[...]​
//ยิ้ม
แค่ปากของเขาที่ยิ้ม​ ส่วนอื่นของใบหน้าไม่รู้เลยว่าเขาแสดงออกยังไง
[...]​
[...]​
ขอโทษนะครับ
[...]​
[...]​
คุณเกิดผิดร่าง
[...]​
[...]​
อันที่จริง​ คุณพอลกับคุณพล​ เกิดผิดที่ครับ
[พอล]​
[พอล]​
... //อึ้ง
[...]​
[...]​
ด้วยความผิดพลาดของสภาส่วนกลางของโลกทั้ง3เอง
[...]​
[...]​
ต้องขอโทษด้วยครับ //ก้มหัว
[พอล]​
[พอล]​
ม​ ไม่..
[...]​
[...]​
ตอนนี้คุณพล​ ได้ไปยังที่ๆควรเป็นแล้ว
[...]​
[...]​
และร่างของเขาที่ควรเป็นของคุณตั้งแต่แรกยังคงอยู่
[พอล]​
[พอล]​
จะส่งผมไปสินะ..
[...]​
[...]​
ใช่ครับ
[พอล]​
[พอล]​
แล้วร่างของผมล่ะ?
[พอล]​
[พอล]​
หมายถึงร่างของพอล
[...]​
[...]​
เรื่องนั้น...
[...]​
[...]​
ทางเราอยากจะขออนุญาต​ยืมร่างเดิมของคุณชั่วคราวเพื่อให้ซินเซียร์ได้ไหมครับ?
แม้สมาคมสภากลางของโลกแห่งวิญญาณ​และเจ้าหน้าที่ยมทูต​ระดับสูงเช่นเขาจะทำอะไรก็ได้​ แต่เป็นการดีที่จะต้องถามความสมัครใจของวิญญาณ​ก่อนอยู่ดี
[พอล]​
[พอล]​
ครับ? //งง
[พอล]​
[พอล]​
อ๋อ..//เริ่มเข้าใจ
[พอล]​
[พอล]​
ได้ครับ
[พอล]​
[พอล]​
ผมยินดี
ชายหนุ่มไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง​ แต่ก็เลือกที่จะยืนฟังเงียบๆ
[...]​
[...]​
เพราะว่าปล่อยให้เขารอนานเกินไปกว่านี้ไม่ได้​แล้ว​ ไม่อย่างนั้นเขาจะสูญเสีย​ตัวตนไปทั้งหมด​ ตอนนี้ที่เขาจำชื่อของตัวเองได้นับว่าปฎิหาร​มากแล้ว
[...]​
[...]​
ขอบคุณจริงๆ
[...]​
[...]​
สมาคมสภากลางจะตอบแทนให้ในภายหลัง​ ขอบคุณครับ
[พอล]​
[พอล]​
ไม่เป็นไรครับ
[พอล]​
[พอล]​
ผมก็...มีบางอย่างอยากจะขอกับคุณ..เอ่อ​ ซินเซียร์?​ อยู่เหมือนกัน
[...]​
[...]​
ครับ?
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
???
[พอล]​
[พอล]​
//หันมองอย่างเต็มตัว
[พอล]​
[พอล]​
//ถือวิสาสะจับมืออีกคนขึ้นมา
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
//ก้มหน้ามอง
[พอล]​
[พอล]​
อาจจะดูเห็นแก่ตัวไปหน่อย.. แต่ว่า
[พอล]​
[พอล]​
ได้โปรด​ ช่วยแก้แค้นให้ผมที
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
...
เขาไม่เข้าใจ
แต่ก็พยักหน้าตอบกลับไป
[พอล]​
[พอล]​
//ยิ้ม
[พอล]​
[พอล]​
ขอบคุณนะครับ
[พอล]​
[พอล]​
แม้ว่าพี่จะไม่เข้าใจก็เถอะ
[...]​
[...]​
เอาล่ะคุยกันเสร็จ​แล้วใช่ไหม
[...]​
[...]​
ได้เวลาแล้วครับ
[...]​
[...]​
'เปาะ'​//ดีดนิ้ว
วูบ
ทัศนวิสัย​ทั้ง2คนดับมืดทันที
[...]​
[...]​
อ้อแล้วก็
[...]​
[...]​
คุณซินเซียร์​ คริสลอฟ​ คุณจะค่อยๆได้รับความทรงจำกลับคืนมานั่นก็แล้วแต่โชคชะตา​ของคุณ //ยิ้มอย่างมีเลศนัย
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
[ซินเซียร์​ คริสลอฟ]​
...
. .
ไรท์เตอร์
ไรท์เตอร์
ไรท์ชงขนาดนี้
ไรท์เตอร์
ไรท์เตอร์
เดากันได้ใช่ไหม?
ไรท์เตอร์
ไรท์เตอร์
ใครคือ​ พระ-นาย
ไรท์เตอร์
ไรท์เตอร์
ใครที่อ่านนิยายเรามาหลายเรื่อง
ไรท์เตอร์
ไรท์เตอร์
จะรู้ความแตกต่างระหว่าง​ "เด็กชาย/เด็กหนุ่ม/ชายหนุ่ม​" ใช่ไหมคะ?
ฮอต

Comments

มิดไมท์♡

มิดไมท์♡

มันควรเป็นนิยายอ่ะไม่ใช่นิยายแชทบรรยายเยอะกว่าคำพูดอีก

2022-11-24

2

迷人的鲸鱼

迷人的鲸鱼

ฉันไม่ชอบเลยอะ
คือฉันก็รู้ว่าเกิดผิดร้างแต่คุณควรรับผิดชอบไม่ใช้ให้คนอื่นรับผิดชอบแทนถ้าคุณไม่รับผิดชอบกับสิ่งที่คุณเลือกแล้วคุณจะเลือกทำไมอย่าให้เขารับผิดชอบกับสิ่งที่เขาไม่รู้เรื่องหรือสมรู้ร่วมคิดมันดูเหมือนคุณเป็นเด็กที่ยังไม่โตอะ

2022-11-20

5

มันไม่น่าเชื่อใจได้._.

2022-11-16

3

ทั้งหมด
เลือกตอน

กกาวน์โหลดทันที

ชอบผลงานนี้ไหม? ดาวน์โหลดแอพ บันทึกการอ่านของคุณจะไม่สูญหาย
กกาวน์โหลดทันที

โบนัส

ผู้ใช้ใหม่ที่ดาวน์โหลดแอพสามารถปลดล็อค 10 ตอนได้ฟรี

รับ
NovelToon
เปิดประตูต่างภพ
เพื่อวิธีการเล่นเพิ่มโปรดดาวน์โหลดMangatoon APP!