ที่นี่ที่ไหนหล่ะครับเนี่ย !?!? [Lookism / OC ]
โอ้ว ว ว ! เมืองนี้ที่ไหนกัน
เสียงหล่นจากฟ้าเหมือนตกจากตึก
ชั่วพริบตานั้น ชายหนุ่มตกลงมาในแม่น้ำ แต่หลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดแม่แต่นิด
เสียงเขาที่กระทบต่อสายน้ำกึกก้องดังสะท้อนไปทั่ว ณ พื้นที่แห่งนี้
ณ ทันทีที่ชายหนุ่มตกลงมาบนผืนน้ำสีทอประกายเงียบสงบ
ชายหนุ่มรีบยกตัวขึ้นนั่งพร้อมกับสัมผัสตัวว่ามีอาการบาดเจ็บไหม
ในเวลาต่อมา ชายหนุ่มนั้นได้รีบหันไปมองสำรวจ ณ สถานที่แห่งนี้อันแปลกใหม่สำหรับเขา
ณ วินาทีนั้น จู่ๆก็ มีแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
ในตอนนั้นเองภายใต้แสงนั้นที่ดับหายไป ก็ มีแมวตัวหนึ่งเดินมาหาเขา
เป็นเพียงแสงที่เดียวที่ส่องสว่างอยู่ ณ จุดแห่งนี้…
ในตอนนั้น ชายหนุ่มก็ได้พลั้งคิดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับแมวที่พูดได้(?)
ชายหนุ่มนั้นตกใจเป็นอย่างมาก ซึ่งชายหนุ่มนั้นไม่เชื่อในสายตาของตัวเองที่ได้พบกับแมวพูดได้
อย่างไรก็ตาม ชายหนุ่มยกมือทั้ง2ข้าง ตบไปที่หน้าของตัวเอง
แต่ดูเหมือนเสียงตอนเขาตบหน้าของตัวเองจะดังก้องสะท้อนไปทั่ว ณ สถานที่แห่งนี้
หลังจากที่เขาอึ้งไม่หายอยู่นาน
และในที่สุด หนุ่มน้อยนั้นก็ได้ตั้งสติและตัดสินใจแล้วจึง ก็ได้พูดคุยกับแมวตัวนั้น
ฮารุ
อ่า ~ นี่เจ้าแมวน้อยเจ้าชื่ออะไรไหนดูป้ายชื่อหน่อย—
ฟู ฟู ! (ระบบ)
ครับ เหมียว ! ผมชื่อฟูฟูครับ นายท่าน
ชายหนุ่มนั้นก็ได้อึ้งอีกครั้ง และไม่เคยได้คาดฝันที่จะเจอแมวพูดได้ แต่นี่ก็ฝันนี่นะ ~
ฟู ฟู ! (ระบบ)
อ่ะ ! เหลือเวลาอีกไม่นาน ! ข้าต้องไปเจอท่านแล้ว ของให้ท่านโชคดีกับภารกิจนะครับ
จู่ๆ แมวตัวนั้นก็พูดตักบทขึ้นมา และเดินไปแตะที่อกของชายหนุ่มที่กำลังมึนงง
และก็ทำให้เกิดแสงไปที่ข้อมือของชายหนุ่ม
ฮารุ
อ่ะ ! เดี๋ยวสิ— อึก ! ? !
ในขณะที่หนุ่มน้อยกำลังตกใจอยู่นั้น ข้อมือของเขาก็ได้แตกเป็นรอย นั้นทำให้หนุ่มเจ็บไม่น้อย
เวลานั้นแสงจากข้อมือและตัวเขาเองนั้นก็ได้จากไปพร้อมกัน
ทิ้งไว้ให้เหลือเพียงความเงียบสงบแค่แมวตัวหนึ่ง
ฟู ฟู ! (ระบบ)
อ่ะ ! ยังไม่ได้พูดเรื่องภารกิจเลย — !
แมวน้อยนั้น พึ่งฉุดคิดขึ้นได้แล้วก็พูดพึมพัม
ฟึบ เสียงกระดาษปริวมาตรงหน้าของหนุ่มน้อย และปริวไปอยู่บนโต๊ะ
ชายหนุ่มเห็นกระดาษที่หน้าสงใสแต่เขานั้นจึง
จับกระดาษที่อยู่ตรงหน้าแล้วอ่านโดยไม่ลังเล
ฟู ฟู ! (ระบบ)
อ่า ~ เอาหล่ะสวัสดีเจ้า ฮารุ ! ในตอนนี้นายนน่าจะตื่นแล้ว ถ้ากำลังอ่านจดหมายขอข้าอยู่หล่ะก็ !
ฟู ฟู ! (ระบบ)
เอาหล่ะ ข้าไม่เคยคาดฝันที่จะได้ท่านเป็นนายข้า ข้าพันแผลให้แล้วนะ มีอะไรก็ลองคิดในใจแล้วคิดชื่อข้าดู เอาฮึบ !! เอาหล่ะได้เวลาเริ่มต้นของเนื้อเรื่องแล้ว !
ฟู ฟู ! (ระบบ)
นี่คือ ภารกิจที่ 1 หรือ ภารกิจแรกของวันนี้ ! เนื่องด้วยภารกิจแรกข้าจะไม่มีบทลงโทษให้นะ ✨
————— ภารกิจที่ 1 —————
• เจอคนที่ชื่อว่า ฮยองซอก
-รับภารกิจ
• ของรางวัล : เงิน 48,067.42 (( เงินเกาหลีใต้ )) = 5,000เยน (( เงินญี่ปุ่น ))
•ไม่มีบทลงโทษ
ชายหนุ่มที่เห็นดังนั้นจึง
ฮารุ
ฮึ ! ข้าไม่ทำหรอก บ้าบอชะมัด ~
ทันทีที่หนุ่มน้อยอ่าจบ หนุ่มน้อยไม่สนใจเลือกที่จะโยนกระดาษทิ้ง
ชั่วพริบตากระดาษถูกเผา และหายไปในอากาศ หนุ่มน้อยคิดว่ามันคือกลไก จึงไม่สนใจเดินออกจากบ้านไป
ฮารุ
อื้ออ ~ ทำไมเมืองถึงเปลี่ยนไปกันนะ ~ นี่ข้าหลอนไปเองหรอเนี่ย
ต่อยเลยย ! เสียงนี้ดังดึงดูความสนใจของประสาทสำผัสในตัวของ ฮารุ
ฮารุ
เอาหล่ะข้าจะ ! เดินไปดู !
เขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งทีเห็นเพราะ ผู้คนต่างถ่ายคลิปคนที่กำลังต่อยคนที่ไม่มีทางสู้ เขาสรุปได้โดยทันทีที่เห็น
ชายหนุ่มที่ง้างหมัด กำลังที่จะต่อยคนอ่อนแออยู่นั้้น ก็ได้มีเหตุไม่คาดถึงเกิดขึ้น
ชายหนุ่มผมแดง หน้าตาน่ารักจับข้อมือเขาไว้
ฮารุ
*นายกำลังจะทำอะไร หยุดได้แล้ว !
ไรท์
คิดว่าน้องไม่มีเลือดตรงหน้านะคับ
(( * = ภาษาอื่น ))
หนุ่มน้อยหันไปตวาดใส่คนที่รังแกผู้อ่อนแอ เขานั้นก็ได้ทำสีหน้ารังเกียจต่อผู้คน
ฮารุ
*แล้วคนที่เหลือก็ลบคริปให้หมดด้วย !
เขานั้นหันไปพูดกับคนอื่นที่ถือกล้องถ่าย
? ? ?
พูดอะไรหน่ะ คนต่างชาติหรอ
เสียงผู้คนพูดคุยกันจำนวณมาก แต่แล้ว จู่ๆหญิงสาวคนหหนึ่งเเอ๋ยพูดกับชายหนุ่มเพื่อนของเธอ
ฮารุ
*เอ๊ะ ! นี่เกาหลีหรอเนี่ย ! ? ยังดีที่ข้าพอพูดได้บ้าง
ชายหนุ่มพูดพึมพำเล็กน้อย ก่อนที่เขานั้นจะเปลี่ยนภาษาเพื่อที่จะพูดให้เข้าใจกัน
ฮารุ
เอาเป็นว่านะ ! พวกนายมันเป็นคนที่รังแกคนที่ไม่มีทางสู้ ฉันหล่ะเกียจที่สุด !
หนุ่มน้อยพูดแต่กลับไม่มีใครกล้าโต้เถียงเพียงเพราะเรื่องทั้มหมดมันคือความจริง
วินาทีนั้น หนุ่มน้อยตะโกนขู่ทำให้ได้เห็นเขียวกุด
? ? ?
เอ่อ… เราไปกันเถอะแก
ผู้คนนั้นก็ได้ ต่างค่อยๆออกไปกันจนหมด
จนกระทั่งเหลือไว้เพียงหนุ่มน้อยกับโมจิ(?)
หนุ่มน้อยหันขวับไปหา โมจิ(?)ด้วยความเร็วที่มาก
ไรท์
คิดว่าน้องจับ ฮยองซอก นะคับ
ฮารุ
นี่ เป็นอะไรไหมนายหน่ะ ! อ่ะข้าไม่มีของปฐมยาบาลด้วย มีแต่อันนี้หน่ะเอาไปก่อนนะ !
หนุ่มน้อยจกของจากกระเป๋ากางเกงของตัวเอง
และก่อจะนำบางอย่างที่ได้มาติดให้หน้าของโมจิ(?)
ฮารุ
อ่ะ ! โอเคดีแล้วหล่ะ ~
ฮารุ
เอาหล่ะงั้นข้าไปก่อนนะ ! ดูแลตัวเองให้ดีหล่ะ !
หลังจากที่หนุ่มน้อยพูดจบกับคนตรงหน้า เขาก็บอกลาแล้วก็วิ่งหายไปอยาางรวจเร็ว
? ? ?
เอ๊ะ ! เดี๋ยวสิทำไมวิ่งไวจัง (•-•) !
? ? ?
ว่าแต่ เขาชื่ออะไรนะ..
ฮารุได้กลับบ้านมาพร้อมกับล้มตัวลงบนผืนผ้า
หลังจากที่เขานั้นทำภารกิจเสร็จ แต่เขานั้นก็ไม่ได้รู้ตัวเลย นอกเหนือจากนั้นเขาก็คิดว่า
หลังจากเจอเจ้าแมวตัวนั้น โชคตาก็ได้เปลี่ยนโชคชะตาก็ได้เปลี่ยน
เขาที่กำลังจะหลับแต่ในเวลาเดียวกันนั้น ฮารุก็ต้องตื่นเพราะเสียงของเจ้าแมวตัวนั้น
ฟู ฟู ! (ระบบ)
วันนี้วันเปิดเรียนของเจ้า เพราะงั้นไปซะ !
วินาทีนั้น แมวตัวนั้นจับเจ้าของมันไปทำกิจวัตรต่างๆ ลากเจ้านายให้เดินไปโรงเรียนเอง
หนุ่มน้อยจำใจ เดินไปโดยไม่รู้ทิศไม่รู้ทาง
ฮารุ
เอ๊ะ ! ที่ไหนอีกหล่ะ ! ?
ในเวลาต่อมา ฮารุก็เกิดปัญหาดันมาติดวนไปมา 1 ชั่วโมงเลย
หลายชั่วโมงต่อมา ฮารุก็ได้ยืนอยู่หน้าประตูเป็นที่เรียบร้อย เขาดีใจมากที่ไม่ต้องหลงอีก
เขาลองย้อนความคิด ไปยังบทของฟูฟู ว่าแมวจัวนั้นได้พูดอะไรตอนเขากินข้าวไหม
ฟู ฟู ! (ระบบ)
อ่ะ ลืมบอกไปขอโทษที่ข้าสมัครเรียนให้เจ้าตามอำเภอใจนะ !
ฟู ฟู ! (ระบบ)
ชุดอยู่ในตู้นะ ! แล้วก็เจ้าหน่ะ อยู่แผนกแฟชั่นนะ !
แม้ว่าแมวน้อยพูดแต่เขาก็ไม่ฟังและเอาแต่กินอยู่ได้
ไม่นานเขาก็ได้หลุดความคิดหลังจากที่ มีชายสูงใหญ่เดินผ่านหนุ่มน้อย
หนุ่มน้อยที่รู้สึกคุ้นเคยก็รีบหันไป
? ? ?
( วัดชุดนักเรียนกับร่างนี้ไปซะแล้วซิ… )
ไรท์
แฮะๆ ผมแต่งครั้งแรกอาจจะงงหน่อยนะครับ ~
ไรท์
1 คอมเม้นท์ = 1,000 กำลังใจของผม !
Comments
อย่าคิดว่าตัวเองไม่มีค่า^^
เเง้วว!!!!
2025-04-01
0
อย่าคิดว่าตัวเองไม่มีค่า^^
เเง้ววว!!เเง้งๆ ๆ !ฟ๊อ!!เมี๊ยว!!
2025-04-01
0
อย่าคิดว่าตัวเองไม่มีค่า^^
เเล้ว5,000เยนนี้ตีเป็นเงินเท่าไรอ่ะ?.......ข่อยคนไทยเนาะสาว~(ขก.ค้นกูเกิ้ล)
2025-04-01
0