จีบนานแล้ว ไม่รับรักหน่อยหรอ....
กลัวน้องน้อยใจ
หลังจากที่ ซัน เห็น สกาย ดูเหมือนจะกังวลเรื่อง เมฆหมอก ที่นั่งอยู่เงียบๆ ซันก็เลยตัดสินใจชวน สกาย ไปเล่นเกมด้วยกัน
ซัน ( แฝดพี่ตอนเด็ก )
ไปเล่นเกมส์กันหน่อยไหม? // ซันพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แม้ว่าจะเป็นแค่คำถามธรรมดา แต่ก็แฝงไปด้วยความห่วงใยเล็กน้อย
สกาย มองพี่ชายที่ชวนไปเล่นเกม แล้วก็รู้สึกดีใจที่พี่ชายไม่ลืมเขา
สกาย ( แฝดน้องตอนเด็ก )
โอเค! แล้วเมฆหมอกล่ะ? // สกายหันไปถามเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆ เขา
เมฆหมอกมองทั้งสองคนเงียบๆ ก่อนจะตอบเสียงนิ่งๆ
เมฆหมอก ( ตอนเด็ก )
ไม่เป็นไรหรอก
สกาย ( แฝดน้องตอนเด็ก )
เอาเถอะ! มาเถอะ! ถ้านายไม่เล่นก็แค่ดูไปก่อนก็ได้
ในขณะที่ ซัน ก็เพียงแค่เงียบและมองพวกเขา แต่สายตาของเขากลับอ่อนโยนและอบอุ่น เมื่อเห็นว่า สกาย พยายามให้ เมฆหมอก รู้สึกสบายใจ
ซันพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะพูดสั้นๆ
ซัน ( แฝดพี่ตอนเด็ก )
"เอาเถอะ..."
ถึงจะเป็นคนที่เงียบและไม่ค่อยแสดงความรู้สึก แต่ซันก็ไม่เคยปล่อยให้ใครรู้สึกโดดเดี่ยวหรือเป็นภาระ สายตาของเขาเฝ้ามองทุกอย่างอย่างเงียบๆ แต่มีความอบอุ่นอยู่ในนั้น
ทั้งสามคนเริ่มเล่นเกมด้วยกัน สกาย และ ซัน เล่นสนุกสนาน ส่วน เมฆหมอก ก็ยังคงนั่งดูเงียบๆ อยู่ข้างๆ แม้จะไม่เข้าร่วม แต่ก็ไม่รู้สึกเหมือนตัวเองแปลกแยกจากกลุ่มไป
บรรยากาศในห้องเริ่มสบายขึ้น แม้จะเงียบในบางช่วง แต่ความอ่อนโยนที่แฝดพี่มอบให้กันและกันก็ทำให้ทุกคนรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันมากขึ้นเรื่อยๆ
ตอนนี้ทุกอย่างดูเป็นไปอย่างราบรื่นและเป็นธรรมชาติ แม้ ซัน จะยังคงเงียบ แต่ก็เต็มไปด้วยความอ่อนโยนที่ไม่ได้พูดออกมามากนัก สร้างความรู้สึกอบอุ่นให้กับทุกคนในห้องค่ะ!
Comments