สวรรค์ลิขิตให้เราคู่กัน {ปรับปรุงจากเรื่องเก่า}
เจ้าเล่ห์
ไป๋เยว่(พระเอก)
เจ้าคือคนรักของข้าตลอดไป
ไป๋เยว่(พระเอก)
ไม่ว่าจะภพชาติไหนก็ตาม//จูบหยางเฟย
ไป๋เยว่(พระเอก)
ข้ารักเจ้า หยางเฟย
หยางเฟย(นางเอก)
(ชีวิตนี้ฉันคงต้องยอมเจ็บเพื่อผู้ชายสินะ)
ไป๋เยว่(พระเอก)
เจ้า..ทำไมเจ้าถึงร้องไห้ล่ะ
ไป๋เยว่(พระเอก)
(เวลาที่เห็นนางเจ็บมันทรมานใจข้าเหลือเกิน)
ไป๋เยว่(พระเอก)
//ลูบหน้าหยางเฟย
ไป๋เยว่อยากจะปลอบหยางเฟยแต่มันก็จะทำให้เธอยิ่งเจ็บ
หยางเฟยใช้ชีวิตอยู่แต่ในบริเวณบ้าน
ไม่ได้ออกไปเที่ยวเล่นที่ไหนเลย
ไป๋เยว่(พระเอก)
//ให้อาหารม้า
หยางเฟย(นางเอก)
//เดินมาหาไป๋เยว่
หยางเฟยยืนห่างจากไป๋เยว่พอสมควรเพราะกลัวม้า
ไป๋เยว่(พระเอก)
เจ้าเบื่อหรอ
หยางเฟย(นางเอก)
มัน...เชื่องใช่มั้ยคะ
ไป๋เยว่(พระเอก)
อือ..มันไม่ทำอะไรเจ้าหรอก
หยางเฟย(นางเอก)
//เดินเข้าไปหลบหลังไป๋เยว่
ไป๋เยว่หันมา+จับมือหยางเฟยไปลูบหัวม้า
ไป๋เยว่(พระเอก)
ผ่อนคลายหน่อย
หยางเฟยเห็นการกระทำของม้าจึงระบายยิ้มออกมาพร้อมกับลูบหัวอยู่อย่างนั้น
ไป๋เยว่(พระเอก)
เจ้าอยากเข้าเมืองมั้ย
หยางเฟย(นางเอก)
ท่านจะพาเข้าไปหรอ
ไป๋เยว่(พระเอก)
เดี๋ยวข้าพาไปตอนหัวค่ำ
หยางเฟย(นางเอก)
หัวค่ำหรอ?
ไป๋เยว่(พระเอก)
เวลามีงานเทศกาลน่ะ
หยางเฟย(นางเอก)
อ้อ~//พยักหน้าอย่างเข้าใจ
ไป๋เยว่(พระเอก)
//หอมแก้มหยางเฟย
หยางเฟย(นางเอก)
ท่านทำแบบนี้อีกแล้ว
หยางเฟย(นางเอก)
ท่านชอบฉวยโอกาส
ไป๋เยว่(พระเอก)
ข้ายอมรับก็ได้
หยางเฟย(นางเอก)
//จ้องตาไป๋เยว่
หยางเฟย(นางเอก)
ท่านดูเป็นคนเจ้าเล่ห์นะไป๋เยว่
ไป๋เยว่(พระเอก)
เจ้าอาจจะคิดถูกนะ//โอบเอวหยางเฟย
ไป๋เยว่(พระเอก)
เพราะข้าอยากทำมากกว่านี้อีก//กระซิบ
หยางเฟย(นางเอก)
ไป๋้ยว่..ท่านเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย//ดันไป๋เยว่ออก
ไป๋เยว่(พระเอก)
ข้าเป็นแบบนี้อยู่แล้ว
ไป๋เยว่(พระเอก)
//กอดหยางเฟยแน่น
ไป๋เยว่(พระเอก)
เพียงแค่ข้า..//มองริมฝีปากหยางเฟย
หยางเฟย(นางเอก)
//เม้มปากเล็กน้อย
ไป๋เยว่(พระเอก)
กำลังหักห้ามใจอยู่//จูบหยางเฟย
Comments