สวรรค์ลิขิตให้เราคู่กัน {ปรับปรุงจากเรื่องเก่า}
รู้
ไป๋เยว่(พระเอก)
เจ้ายังอาบน้ำไม่เสร็จหรอ
ไป๋เยว่(พระเอก)
เจ้าเป็นอะไร
:ข้ามีปัญหากับชุดนิดหน่อย
ไป๋เยว่(พระเอก)
ข้าเข้าไปได้มั้ย
หยางเฟย(นางเอก)
//มีผ้าคลุมตัวอยู่
ไป๋เยว่(พระเอก)
//เดินมาหาหยางเฟย
หยางเฟย(นางเอก)
ชุดนั่น...ใส่ยังไงหรอ//พูดเบา
หยางเฟย(นางเอก)
ข้าใส่ไม่เป็น
หยางเฟย(นางเอก)
//เหลือบมองไป๋เยว่
หยางเฟย(นางเอก)
ปกติชุดที่ข้าใส่ไม่ใช่แบบนี้
ไป๋เยว่(พระเอก)
ข้าเคยถอดให้เจ้า
ไป๋เยว่(พระเอก)
ร่างกายเจ้าข้าก็เคยเห็นมาหมดทุกส่วนแล้ว
ไป๋เยว่ช่วยแต่งตัวให้หยางเฟยจนเสร็จ
ไป๋เยว่ได้พาหยางเฟยเดินทางไปพบกับผู้อาวุโสท่านหนึ่ง
หยางเฟย(นางเอก)
//ถอนหายใจ
ไป๋เยว่(พระเอก)
ขี่หลังข้ามั้ย
หยางเฟย(นางเอก)
อีกไกลมั้ยคะ
ไป๋เยว่(พระเอก)
//มองเส้นทาง
หยางเฟย(นางเอก)
งั้นข้าขอไม่ปฏิเสธค่ะ//ยิ้ม
ไป๋เยว่(พระเอก)
//นั่งยองให้หยางเฟยขี่หลัง
หยางเฟย(นางเอก)
//จับชายเสื้อไป๋เยว่+เดินตามหลัง
หยางเฟย(นางเอก)
ไป๋เยว่ทำไมที่นี่เหมือนไม่มีคนอยู่เลยล่ะ
ไป๋เยว่(พระเอก)
//จับมือหยางเฟย
ไป๋เยว่พาหยางเฟยไปนั่งตามที่ผู้อาวุโสบอก
ผู้อาวุโส
//มองหน้าหยางเฟย
ผู้อาวุโส
เจ้าไม่ใช่คนของโลกนี้//ดื่มชา
หยางเฟย(นางเอก)
ท..ท่านรู้ด้วยหรอคะ//ตกใจ
ไป๋เยว่(พระเอก)
ผู้อาวุโสท่านพูดอะไร
ผู้อาวุโส
นางมาจากโลกภายหน้าที่มีแต่ความวุ่นวาย
ไป๋เยว่(พระเอก)
//มองหยางเฟย
ไป๋เยว่(พระเอก)
แล้วหยางเฟยของข้าล่ะ
ไป๋เยว่(พระเอก)
นางเหมือนกับหยางเฟยทุกส่วน
ผู้อาวุโส
นางก็คือคนรักของเจ้า
ผู้อาวุโส
เพียงแต่นางจำอะไรไม่ได้
หยางเฟย(นางเอก)
เอ่อ..คือว่าข้าสับสน
ผู้อาวุโส
ในโลกของเจ้า ยังไม่ได้เจอกับเขา//มองไป๋เยว่
ผู้อาวุโส
เมื่อเวลานั้นมาถึง
ผู้อาวุโส
เจ้าจะได้กลับโลกเดิมเพราะเจ้าไม่มีตัวตนในโลกนี้
หยางเฟย(นางเอก)
ไม่มีตัวตน?
ไป๋เยว่(พระเอก)
//สับสนขั้นรุนแรง
Comments