ท่านประธานสุดเผด็จการของหนุ่มยันเดเระ
EP 5 อดีตที่เลวร้าย
ผู้บรรยาย(แอด)
Not support
ผู้บรรยาย(แอด)
Not support
ผู้บรรยาย(แอด)
Not support
ผู้บรรยาย(แอด)
Not support
บุคคลปริศนา
ผมชื่อหลี่เทียน
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
หลี่เทียน?
{พอ.} หลี่เทียน
ใช่//ใส่ผ้าปิดปากอยู่
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
…//มอง
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
นายคือพนักงานคนนั้น..
{พอ.} หลี่เทียน
หื้อ?~ จำผมได้ด้วยหรอ~
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
..(รุ่น..พี่..?)
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
นายคือ!
{พอ.} หลี่เทียน
ผมคือเด็กคนนั้น~
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
//ลงจากรถ
ตปก.
เพื่อนพอ.: เฮ๊ย นั่นประธานในอนาคตหนิ//ชี้
{พอ.} หลี่เทียน
หือ?//มองตาม
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
//เดินเข้า รร.
{พอ.} หลี่เทียน
//ทำหน้าคลั่งรัก
ตปก.
เพื่อนพอ.: แกเป็นอะไรเนี่ย?…ขนลุกชะมัด..
{พอ.} หลี่เทียน
ไม่มีอะไร เข้าเรียนกันเถอะ
{พอ.} หลี่เทียน
//นั่งเรียน
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
//+
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
//ขึ้นรถ
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
//มองออกนอกกระจก
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
?..(เค้ามองอะไร?)
พ่อนอ.
เราจะไปที่หลุมศพแม่ลูก
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
…//เงียบ
พ่อนอ.
แล้วก็กลับบ้านไปหาน้อง
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ผมไม่ไป..
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ช่วยไปส่งผมที่โรงแรมที
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
แม่ตายก็เพราะพ่อ!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
พ่อยังเรียกผู้หญิงสำส่อนคนนั้นว่าภรรยาอีกหรอ!?
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
พ่อยังรักแม่อยู่มั้ย!?
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ผมจะไม่หุบจนกว่าพ่อจะยอมรับ!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ผมเนรคุณหรอ? ขอบคุณที่ชมก็แล้วกัน!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อไปหาผู้หญิงสำส่อนคนนั้น แม่ก็คงไม่ฆ่าตัวตายหรอก!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ทั้งหมดเป็นความผิดของพ่อกับผู้หญิงคนนั้น!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ผมแล้วจะทำไม!?
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ถ้าพ่อเก่งนัก ก็ฆ่าผมซะสิ!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ผมจะได้ไปอยู่กับแม่!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
…//โดนตบ
พ่อนอ.
ชั้นสั่งให้แกหุบปาก!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ดี…
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
พ่อทำสำเร็จแล้ว…
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
จดรถ..
บอดี้การ์ด(เดวิส)
เอ่อ..ครับ//จอด
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
//ลงจากรถ
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ถามได้! ก็ไปในที่ที่ไม่มีพ่อกับผู้หญิงสำส่อนคนนั้นไง!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
พ่อห้ามไปก็ไร้ประโยชน์!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
//ปิดประตูรถ
พ่อนอ.
หลี่ซุยอิง!//ลงจากรถ
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
…//เดินหนี
พ่อนอ.
ชั้นสั่งให้แกกลับมา!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
พ่อก็ทำได้แค่สั่งนั้นแหละ!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
…//มอง
พ่อนอ.
//ชูขึ้นเหมือนจะยิงนอ.
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
หึ…
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ยิงเลยสิ ถ้าผมตาย มรดกจะไปอยู่กับไอ้เด็กนั่น!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
แล้วผมก็จะได้อยู่กับแม่!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ยิงสิ!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ไม่กล้าล่ะสิ…
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
พ่อมันคนขี้ขลาด..
{พอ.} หลี่เทียน
…(ไอ้เด็กนั่น..?)
{พอ.} หลี่เทียน
(ต่อจากนี้ผมจะเรียกคุณว่ารุ่นพี่..)
{พอ.} หลี่เทียน
..(จะไม่เรียกว่า “พี่” จนกว่าคุณจะยอมรับ..)
พ่อนอ.
แก!..อย่าพูดแบบนั้นกับน้องของแกนะ!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
น้อง?
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ผมไม่มีน้อง! ตั้งแต่ที่แม่ตายและพ่อก็พาผู้หญิงคนนั้นเข้าบ้าน ผมก็ได้เปลี่ยนชื่อไปแล้ว!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ผมไม่ใช่คนในตระกูลของพ่ออีก!
{นอ.} ซงจวิ้น(หลี่ซุยอิง)
ผม…เกลียดคุณที่สุด!
Comments
Obsessed :)
น่ากลัวจัง
2024-11-18
1