ตื่นมาอีกทีก็กลายเป็นแฟนท่านโชกุนซะแล้ว
แพทย์สนาม
การรบในวันต่อมากองทหารโชกุนและกองกำลังต่อต้านได้สู้รบอย่างดุเดือดโดยที่กลุ่มทหารที่สินอยู่ได้ใช้ปืนกับธนูจักการศัตรูจากในสนามเพาะที่ขุดดิน
ฮิวกะ
ที่ข้าได้มาเป็นแค่มีด
มาซาโอกะ
ช่วยวิ่งไปเอาดาบให้ที
สินได้สังเกตท้องฟ้าที่มืดครึ้มก่อนที่จะคิดบางอย่าง
โอกิ
แล้วพวกข้าจะเอาดาบกับหอกมาจากไหน
กีกี้กับมากี้ได้หยิบดาบติดที่ปลายปืน
เมื่อฝนลงเม็ดสินได้ลูกยืนบนขอบสนามเพาะให้กองกำลังต่อต้านยิงปืนใส่
ทาเคชิ
แกคิดอะไรของแกเนี่ย
กองกำลังต่อต้านที่ถือปืนไม่สามารถทำอะไรได้เนื่องจากฝนตกจนดินปืนเปียกชื้นไม่สามารถยิงได้
ฮิวกะ
ทำไมพวกนั้นไม่ยิงเจ้า
สิน
ปืนของฝั่งนั่นไม่สามารถยิงกลางฝนได้
กองกำลังต่อต้าน : ซวยแล้วไง
สินได้ยินปืนจัดการกองกำลังต่อต้าน
กองทหารโชกุนได้บุกโจมตีอย่างหนักจนกองกำลังต่อต้านถอยหนีไป
ฮิวกะ
ที่ออกแบบและสร้างปืนที่ยิงกลางสายฝนได้
ในขณะที่กองทหารโชกุนได้ถอนทัพกลับค่ายเกือบหมดสินได้มองบรรยากาศในสนามรบหลังจบศึก
ในสนามรบหลังเสร็จศึกได้มีร่างผู้เสียชีวิตกองเต็มจำนวนมากและยังมีผู้บาดเจ็บสาหัสที่ยังไม่ได้รับการช่วยเหลือจากทั้งสองฝ่าย
สิน
(นี้มันรุนแรงแบบนี้เลยหรอเนี่ย ไม่ได้การหละ)
สิน
คือว่าเราควรเก็บผู้บาดเจ็บกลับค่ายให้หมดก่อนนะครับ
ฮิวกะ
พวกข้าศึกข้าสงเคราะห์เอง
เมื่อสินเห็นฮิวกะกำลังเล่งปืนใส่กองกำลังต่อต้านที่นอนบาดเจ็บอยู่สินได้รีบปัดปากกระบอกปืนไปทางอื่น
สิน
คนเจ็บไม่ว่าจะฝ่ายเราหรือฝ่ายศัตรูเราต้องเก็บให้หมด
สิน
จะได้มีตัวประกันไว้ต่อรอง
มาซาโอกะ
พวกเจ้าไปช่วยสินสิ จะรออะไรหละ
เมื่อกองทหารโชกุนได้เก็บผู้บาดเจ็บกลับเข้าค่ายเพื่อทำการรักษา
เมื่อเรื่องถึงหูของซาระจึงได้เรียกสินเข้ามาคุย
ซาระ
เจ้าคิดยังไงถึงได้เก็บผู้บาดเจ็บที่เป็นฝ่ายศัตรูมารักษาด้วย
สิน
ผมคิดในเรื่องมนุษย์ธรรม
สิน
ที่ไม่ว่าจะเป็นศัตรูหรือมิตรก็ต้องรักษา
สิน
อีกอย่างเราสามารถเอาศัตรูที่บาดเจ็บไว่ต่อรองได้ครับ
ซาระ
แต่ข้าว่าเย็นพรุ่งนี้เจ้าต้องไปกับข้า
ซาระ
เจ้าต้องอธิบายหลักการของพลุส่องแสงของเจ้า
ซาระ
ฝั่งนั้นคิดว่าเป็นอาวุธที่อันตรายเกินไป
สิน
แต่ผมขออย่างหนึ่งได้มั้ยครับ
สิน
ผมขอเจรจายื่นข้อเสนอด้วยนะครับ
ซาระได้คิดในใจก่อนที่จะตัดสินใจ
ซาระ
แต่อย่าทำให้เสียเปรียบหละ
ซาระ
เพราะข้าไว้ใจสติปัญญาของเจ้า
ซาระ
เหมือนที่ท่านโชกุนไว้ใจเจ้า
เมื่อตกค่ำสินได้เอาผ้าขาวและด้ายสีแดงมาปักทำเป็นปลอกแขนโดยมีกีกี้เป็นคนทำเข็มกลัด
กีกี้ได้กลับไปนอนในเต็นท์ที่จัดไว้สำหรับกลุ่มเฮอริเชลล์ของสิน
ในขณะเดียวกัน นาตะกับมาซาโอกะได้ตื่นมาคุยกับสินเพราะสินยังไม่นอนเลย
สิน
ทำปลอกแขนไว้สำหรับคนที่จะอาสาเป็นแพทย์สนาม
มาซาโอกะ
แพทย์สนามในหน่วยกาชาด
มาซาโอกะ
ที่เจ้าเสนอท่านนายพลคุโจสินะ
มาซาโอกะ
ก็ท่านนายพลคุโจบอกข้านะสิ
นาตะ
แสดงว่าโลกของเจ้าก็มีหน่วยแบบนี้ด้วยเหรอ
สินได้หยิบหนังสือที่เขาพกติดตัวมาตลอดมาเปิดหน้าประวัติการก่อตั้งสภากาชาดไทยและเล่าให้ทั้งสองคนฟัง
มาซาโอกะ
คือเหตุการณ์ ร.ศ.๑๑๒ ไม่มีองค์การกุศลมาช่วยเหลือทหารที่บาดเจ็บจากสงคราม
มาซาโอกะ
ก็เลยทำให้ชาวบ้านโดยเฉพาะกลุ่มผู้หญิง
มาซาโอกะ
เป็นอาสาสมัครก่อตั้งเป็นสภาอุณาโลมแดง
มาซาโอกะ
ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นสภากาชาดใช่มั้ย
จู่ๆก็ได้มีทหารกลุ่มหนึ่งมาที่เต็นท์ที่สินอยู่
มาซาโอกะ
พวกเจ้ามาทำไมไม่ทราบ
ทหาร : คือว่าจากที่คิดๆดูแล้ว
ทหาร : ข้าขอสมัครเป็นแพทย์สนามนะ
มาซาโอกะ
พวกเจ้าได้ยินแล้วใช่มั้ย
มาซาโอกะ
พวกเจ้าไปนอนได้แล้ว
วันต่อมาสินกับซาระได้ไปที่สถานที่ที่ซึ่งเจรจาโดยนำพากองกำลังต่อต้านที่ถูกจับเป็นเชลยมาต่อรอง
บรรยากาศการต่อรองในช่วงหัวค่ำเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความไม่ไว้วางใจเนื่องจากเป็นการนัดต่อรองที่ปกติต้องนัดกันช่วงกลางวัน
โคโคมิ
นึกว่าใครที่ไหน สินนิเอง
ซาระ
กลับเข้าเรื่องได้แล้ว
ซาระ
เจ้าต้องการต่อรองอะไร
โกโร่
ข้าต้องการให้เจ้างดใช้อาวุธ
โกโร่
ที่พวกเจ้าใช้กับกองโจรของข้าในคืนนั้น
สิน
เพราะมันไม่ได้ร้ายแรงอย่างที่คุณคิด
โกโร่
เจ้าคิดจะโกหกข้ารึไง
โคโคมิ
ข้าว่าที่นายพลคุโจพาสินมาเพื่ออธิบายหลักการของอาวุธนั่น
สินเริ่มได้จุดพลุส่องสว่าง
เมื่อพลุส่องแสงถูกจุดและยิงลูกพลุขึ้นไปบนฟ้าทำให้เกิดแสงจ้าราวกลับดวงอาทิตย์ดวงน้อยได้สักพักก่อนที่จะดับลง
สิน
แต่เป็นพลุที่ใช่ส่องแสงเพื่อหาตำแหน่งศัตรูตอนกลางคืน
โกโร่
เจ้าจะตลบหลังข้ารึไง
สิน
พวกผมคงไม่ยืนอยู่ตรงนี้นะครับ
โคโคมิ
ข้าว่าอาวุธนี้ก็ไม่รุนแรงอย่างที่เจ้าคิดเลยนะ
ซาระ
ในเมื่อเจ้าสินสาธิตให้พวกเจ้าเห็นแล้ว
โกโร่
เจ้าจะเจรจาต่อรองอะไรอีก
สิน
ผมขอให้ทั้งสองฝ่ายตั้งหน่วยแพทย์สนาม
สิน
คอยรับตัวและรักษาคนเจ็บโดยที่ไม่เลือกฝ่ายว่าฝ่ายไหนเป็นฝ่ายตัวเองหรือศัตรู
โกโร่
ข้าว่าข้อเสนอนี้มันแปลกๆนะ
สิน
เพื่อความเป็นธรรมมากขึ้น
สิน
ผมขอห้ามจัดการแพทย์สนามไม่ว่าจะเป็นฝั่งศัตรูก็ตาม
ซาระ
แบบนี้เราเสียเปรียบนะสิ
โกโร่
ขนาดนายพลคุโจที่เจ้าอยู่ด้วยยังไม่เห็นด้วยเลย
โกโร่
ถ้าหากแพทย์สนามจัดการศัตรูหละ
สิน
เพราะแพทย์สนามไม่มีสิทธิ์ในการต่อสู้แต่จะได้สิทธิ์ในการที่ไม่โดนศัตรูทำร้าย
โคโคมิ
แล้วเจ้าจะแยกยังไงว่าคนไหนเป็นทหารปกติหรือแพทย์สนาม
สิน
คนที่เป็นแพทย์สนามจะต้องใส่ปลอกแขนอันนี้
สิน
เพื่อเป็นการแสดงตนว่าเป็นแพทย์สนามครับ
สินได้หยิบปลอกแขนไปวางไว้บนโต๊ะที่ใช้เจรจา
โกโร่
แล้วพวกศัตรูที่พวกข้ารับตัวมารักษาหละ
สิน
ก็จับเป็นเชลยหรือตัวประกันไว้ก่อน
สิน
พอถึงทุกวันศุกร์จะให้พักรบและส่งตัวเชลยกับตัวประกันทั้งหมด
โคโคมิ
อย่างน้อยก็ช่วยลดความสูญเสียทั้งสองฝ่าย
โกโร่
ข้าขอถามเจ้าอีกอย่าง
โกโร่
ถ้าตกลงแล้วในตอนนี้ พวกข้าจะได้อะไร
สิน
ก็จะปล่อยตัวประกันทั้งหมดและปลอกแขนสำหรับแพทย์สนามครับ
โกโร่
ในเมื่อท่านโคโคมิตกลงแล้ว
กองทหารโชกุนได้ปล่อยตัวกองกำลังต่อต้านที่ได้รับการรักษาก่อนที่จะกลับค่าย
วันรุ่งขึ้นได้มีการรบกันเกิดขึ้นอย่างดุเดือดแต่ทว่าการรบในครั้งนี้ได้มีผู้สูญเสียน้อยลงเนื่องจากการรักษาอย่างทั่นทั่วทีจากทั้งสองฝ่าย
ในที่สุดการรบก็จบลงและสินได้ถูกส่งกลับปราสาทโชกุนโดนมีซาระเป็นคนส่งสินด้วยตัวเอง
เอ๋
ผลการที่ส่งสินเข้าไปช่วยเจ้ารบ
ซาระ
เบื้องต้นก็ช่วยให้กองทหารของเราได้เปรียบ
ซาระ
ด้วยเพราะอาวุธปืนที่เหนือกว่าฝ่ายตรงข้าม
ซาระ
แล้วสามารถป้องกันการลอบโจมตีตอนกลางคืนด้วยพลุส่องแสง
ซาระ
แต่ว่าสินได้เจรจากับกองกำลังต่อต้านด้วย
เอ๋
ข้าไม่อนุญาตให้สินทำเช่นนั้น
ซาระ
แต่ว่าสิ่งที่สินเจรจาทำให้ช่วยลดความสูญเสียลงทั้งสองฝ่าย
ซาระ
และมีมนุษยธรรมมากขึ้น
โชกุนหญิงได้กรุ่นคิดสักพัก
เอ๋
เจ้าไปเตรียมสำรับอาหารให้สินเถอะ
เอ๋
ข้าว่าเจ้าสินคงจะเหนื่อยแย่
สักพักสินได้กลับมาที่ปราสาท
เอ๋
แล้วทำไมเจ้าถึงได้ไปเจรจากับพวกกองกำลังต่อต้าน
สิน
คือว่ามันเป็นทางเดียวที่จะช่วยลดการสูญเสีย
สิน
และเป็นหลักมนุษยธรรมครับ
โชกุนหญิงได้มองหน้าสินที่กำลังหลบหน้าหลบตาด้วยสีหน้าเคืองเล็กน้อยก่อนที่จะเก็บสีหน้าเป็นปกติ
เอ๋
ถือว่าเจ้าลดความสูญเสียของกองทหารของข้า
เอ๋
และทำให้การรุกคืบเป็นไปด้วยดี
สินได้มึนงงจากการที่โดยโชกุนหญิงแกล้งดุใส่
นางาโอกะ
สำรับอาหารมาแล้วขอรับ
นางาโอกะได้วางสำหรับอาหารไว้บนโต๊ะ
นางาโอกะได้เดินออกจากห้อง
เอ๋
ถือว่าเป็นบำเหน็จสำหรับการทำให้ลดความสูญเสียในสงคราม
สินได้ไปทานข้าวร่วมกันกับโชกุนหญิง
ในขณะเดียวกันยาเอะก็ได้แวะมาหาสินกับโชกุนหญิงในปราสาท
ยาเอะ
นี่เป็นโอกาสที่หายากมากเลยนะ
ยาเอะ
ที่โชกุนกับคนธรรมดาอย่างสินมากินข้าวร่วมกัน
ยาเอะ
พอดีข้าแวะมาหาเจ้าสินและมากินข้าวด้วยกันไงหละ
เอ๋
เต๋าหู้ทอดของโปรดของเจ้ามีด้วยนะ
สิน
แม่ผมก็ชอบกินเต้าหู้ทอดเหมือนกันกับคุณยาเอะเลยครับ
เอ๋
จากนี้เป็นต้นไปเจ้ามาทานอาหารร่วมกันกับข้า
Comments