ตื่นมาอีกทีก็กลายเป็นแฟนท่านโชกุนซะแล้ว
ย้ายเข้าปราสาท
กองกำลังทั้งสองฝ่ายได้เข้ามาเจรจาที่หาดนาสึจิด้วยบรรยากาศที่เคร่งเครียด
โคโคมิ
อรุณสวัสดิ์ท่านนายพล คุโจ
โคโคมิ
ข้าขอเจรจาเรื่องการใช้อาวุธ
โคโคมิ
ข้าขอให้พวกเจ้างดใช้อาวุธที่มีอนุภาคร้ายแรง
ซาระ
ทำไมเจ้าถึงต้องการแบบนั้น
โคโคมิ
ก็เพราะกองกำลังของข้าได้เสียหายย่อยยับ
โคโคมิ
อีกทั้งผลเสียที่จะเกิดขึ้นกับทั้งสองฝ่าย
โคโคมิ
ถ้าหากทั้งฝ่ายเรากับฝ่ายเจ้าใช้สิ่งนี้
ซาระ
ข้าจะมั่นใจได้ยังไงว่าเจ้าจะไม่ใช้สิ่งนั้น
โคโคมิ
ถึงข้ามีแค่ปืนใหญ่ที่ยึดมาได้
โคโคมิ
ข้าก็ไม่สามารถใช้ได้
ซาระ
แล้วลูกกระสุนปืนใหญ่สองลูกที่ขโมยฝั่งข้าหละ
โกโร่
ข้าเอามาใช้ทดสอบหมดแล้ว
โกโร่
ถึงได้มาเจรจากับพวกเจ้า
โคโคมิ
ข้าขอเจรจาให้พักรบสักเจ็ดวัน
ซาระ
แต่ว่าเจ้าต้องส่งทหารคนที่ชื่อสินมาให้ข้า
โคโคมิ
ข้าเตรียมไว้ให้เจ้าแล้วหละ
โคโคมิได้พยักหน้าให้เทมเป้ส่งตัวสิน
เทมเป้
เจ้าอย่าคิดค้นอะไรแผล่งๆอีก
ซาระ
ส่วนเรื่องที่เจ้าเจรจาก่อนน่านี้ข้าไม่ยอมหรอกนะ
ซาระ
ข้ายอมแค่ครั้งนี้เท่านั้น
ทั้งสองฝ่ายได้แยกย้ายกลับค่ายของตัวเอง
เมื่อสินกลับถึงค่ายก็โดนกลุ่มทหารที่เป็นเพื่อนสินรุมล้อมคุยกัน
ฮิวกะ
เจ้ารอดมาได้ยังไงกันเนี้ย
โอกิ
พวกนั้นไม่ทรมานเจ้าใช่มั้ย
มาซาโอกะ
ข้าว่าที่ยอมปล่อยแบบนี้
มาซาโอกะ
พวกกองกำลังต่อต้านคงรำคาญเจ้าแน่ๆ555
ทาเคชิ
ตอนเจอกันครั้งแรกสินก็พูดคำที่พวกเราไม่รู้จักเยอะแยะเลย
ทาเคชิ
ไหนจะปืน คอมพิวเตอร์ โทรศัพท์
ทาเคชิ
คำพวกนี้ข้าก็ไม่รู้จัก
ในขณะเดียวกันซาระได้มาหาสินและทหารคนอื่นๆ
ซาระ
วันนี้พวกเจ้าจะได้กลับอินะสึมะ
ซาระ
แต่ว่าเมื่อครบเจ็ดวันให้กลับมารบ
ซาระ
นับจากวันนี้เจ้าเก็บของออกจากคฤหาสน์ตระกูลคุโจซะ
มาซาโอกะ
แล้วสินจะไปอยู่ไหนหละ
ซาระ
เจ้าอย่าห่วงเลยมาซาโอกะ
ซาระ
ข้าพึ่งได้รับคำสั่งให้สินย้ายไปอยู่ที่ปราสาทท่านโชกุน
สิน
เอ่อ...มีอะไรผิดพลาดรึเปล่าครับ
ซาระ
ท่านโชกุนสั่งการมาโดยตรง
ซาระ
ย้ายไปอยู่นั่นก็อย่าก่อเรื่องแล้วกัน
เมื่อกลับถึงอินะสึมะ สินได้เก็บของในโรงนอนทหารและได้ย้ายไปที่ปราสาทโชกุน
ซาระ
ข้าส่งเจ้าได้เท่านี้แหละ
ซาระได้เดินจากไปปล่อยให้สินยืนงงในห้องโถงในปราสาท
สินรู้สึกเกร็งต่อหน้าโชกุนหญิง
เอ๋
วันนี้เธอเอาของไปเก็บและไปพักผ่อน
เอ๋
พรุ่งนี้ค่อยทำงานให้ข้า
สินได้เดินตามโชกุนหญิงไปที่ห้องพักที่ถูกเตรียมไว้ให้สินได้อยู่ภายในปราสาท
เอ๋
เธอก็ไปที่โรงอาบน้ำหลวง
เอ๋
ส่วนเสื้อผ้าข้าให้คนเตรียมให้สักสองสามชุดแล้วนะ
เมื่อสินได้เก็บของไว้ในห้องเรียบร้อยแล้วจึงได้ออกไปหายาเอะที่ศาลนารุคามิ
ระหว่างทางก็ได้เจอยาเอะที่สำนักพิมพ์ยาเอะซะก่อน
ยาเอะได้สักเกตุสีหน้าประหม่าของสินจึงรู้ทันที
สิน
มีคำสั่งให้ผมทำงานและอาศัยอยู่ที่ปราสาท
ยาเอะ
ที่เจ้าย้ายมาได้เพราะข้าร้องขอ
ยาเอะ
เจ้าจะได้ไม่ต้องเจอสงคราม
สิน
ยังไงก็ต้องขอบคุณมากนะครับ
ยาเอะ
แต่ว่าข้าขอให้เจ้าหยุดการพัฒนาอาวุธ
ยาเอะ
ก็เพราะอาวุธอย่างเช่นสิ่งที่เจ้าเรียกว่าปืนใหญ่หรือระเบิดนั้น
ยาเอะ
มันทำลายทัศนียภาพของอินะสึมะ
ยาเอะ
และทุกครั้งที่เจ้าใช้
ยาเอะ
เสียงดังมาจนถึงที่นี่ด้วย
สินเริ่มรู้สึกผิดที่พัฒนาอาวุธที่ร้ายแรง
ยาเอะ
สงครามที่เทย์วัตไม่เหมือนสงคราที่โลกของเจ้าเคยเผชิญนะ
สิน
ยังไงก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ
สิน
เดี๋ยวผมจะเอามันไปทำลายเอง
ยาเอะ
เจ้าไม่ต้องทำเช่นนั้นหรอก
ยาเอะ
เอาเก็บไว้ก่อนไว้ใช้ในยามวิกฤต
ยาเอะ
แต่ว่าเจ้าสามารถใช้ความรู้และสติปัญญาของเจ้า
ยาเอะ
สร้างสรรค์และพัฒนาคิดค้นสิ่งที่ดีได้
ยาเอะ
ข้าก็รู้สึกยินดีแล้ว
สินได้หยุดนิ่งคิดถึงความทรงจำเก่าสักพัก
ยาเอะ
ข้าได้ทำให้เจ้านึกถึงคนรู้จักรึเปล่า
สิน
ก็แค่นึกถึงครูตอนที่เรียนชั้นประถมเองครับ
ยาเอะ
แต่ว่าถ้าเจ้าซื้อขนมหวานกลับไปฝากเพื่อนข้าก็ดีด้วยนะ
ยาเอะ
เพื่อเพื่อนข้าอาจใจอ่อนให้เจ้าก็ได้
สิน
ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวนะครับ
สินได้เดินไปเจออายากะกับโทมะพอดี
อายากะ
สิน เจ้าปลอดภัยดีใช่มั้ย
สิน
แล้วคุณอายากะกับโทมะหละครับ
โทมะ
นายไม่ต้องเป็นห่วงแล้วนะ
อายากะ
แต่ว่าเจ้าเรียกข้าให้เป็นกันเองเหมือนโทมะเถอะ
โทมะ
จะว่าไปแล้วสีหน้านายดูกังวลมากเลยนะ
สิน
คือว่าผมโดนย้ายให้เข้าไปทำงานในปราสาท
สิน
และให้นอนอยู่ที่นั่นด้วย
อายากะ
เพราะว่างานในปราสาทหนักมากเลยนะ
โทมะ
ที่เจ้าได้นายไปทำงานในนั้น
โทมะ
ก็เพราะสติปัญญาของนายก็ได้นะสิน
อายากะ
ถ้าหากเจ้ามีปัญหาอะไรก็สามารถถามพี่ข้าได้นะ
สิน
ขอบคุณอายากะกับโทมะมากนะ
โทมะ
ไว้โอกาสหน้าค่อยมาคุยกันที่โรงน้ำชานะ
สินได้เดินกลับไปที่ปราสาทระหว่างทางก็ได้ซื้อดังโงะกับนมดังโงะไปด้วย
เมื่อกลับถึงปราสาทก็ได้เจอทาเคชิ มาซาโอกะ โอกิและฮิวกะยืนเฝ้าหน้าปราสาท
ทาเคชิ
นึกว่าไม่ได้เจอแกอีกแล้ว
โอกิ
เจ้าได้ย้ายเข้าทำงานใกล้ชิดท่านโชกุนแล้วนิ
ฮิวกะ
เจ้าคงไม่ต้องออกใช้กำลัง
มาซาโอกะ
หุบปากเดี๋ยวนี้เลย
สิน
ว่าแต่พวกคุณมาทำอะไรที่นี่หละ
มาซาโอกะ
พอดีงานเดิมก่อนที่เจ้ามา
มาซาโอกะ
พวกข้าก็อยู่ที่นี่อยู่แล้ว
ทาเคชิ
ที่ได้ไปรบคือพวกข้าโดนลงโทษต่างหาก
สิน
ถ้างั้นก็ขอโทษด้วยนะครับ
มาซาโอกะ
ท่านโชกุนถามหาเจ้าแล้ว
สินได้เข้าไปในปราสาทแล้วเจอกับโชกุนหญิงที่กำลังยืนรออยู่ในห้องโถง
สิน
ผมออกไปเดินเล่นในเมือง
สินได้หยิบดังโงะกับนมดังโงะให้โชกุนหญิง
เอ๋
ถือว่าเป็นครั้งแรกที่เจ้ากลับมาดึก
เอ๋
ถ้ามีครั้งต่อไปเจ้าต้องโดนลงโทษ
เอ๋
แล้วพรุ่งนี้เจ้าค่อยมาหาข้า
สินได้เดินกลับห้องพักของตัวเองแล้วได้นอนคิดทบทวนทั้งคืน
สิน
(อย่างน้อยก็ไม่ต้องออกรบแล้วหละนะ)
วันรุ่งขึ้นได้มีชายคนหนึ่งเข้ามาเคาะประตูปลุกสิน
นางาโอกะ
สวัสดียามเช้า ข้าชื่อนางาโอกะ
นางาโอกะ
เป็นกองสนับสนุนน่ะ
นางาโอกะ
คือว่าข้าเอาเสื้อผ้ามาให้ใส่
นางาโอกะ
ท่านโชกุนรอท่านที่ห้องโถง
นางาโอกะ
ขืนชักช้าคงท่านจะซวยได้นะ
สินรีบวิ่งไปโรงอาบน้ำหลวงทันที
นางาโอกะ
ช่างอ่อนน้อมถ่อมตนซะจริงๆ
Comments