หากวันหนึ่งที่คุณไม่เหลือใคร ได้โปรดรับรู้ว่ายังมีฉัน ฉันยอมเป็นคนโง่ที่รักคุณ แต่จะไม่ยอมโง่ให้กับคนที่คิดจะทำร้ายลูกของฉัน
พัคเชจุน:พี่ไม่อยากทำอย่างนี้เลย แต่เป็นเพราะลูกที่อยู่ในท้องเธอ
มีอา:ถ้าพี่รู้จักห้ามใจแต่แรก เรื่องก็คงไม่เป็นแบบนี้
(มีอากำที่ตรวจครรภ์แน่น)
พัคเชจุน:พี่ขอโทษจริงๆพี่ไม่อยากให้เป็นแบบนี้ มีอาพี่เสียใจ
มีอา:แล้วฉันเสียใจไม่เป็นรึไง(ร้องไห้)
พัคเชจุน:พี่ พี่
คังอูริม:ที่รักคะ กลับบ้านเถอะค่ะ(แสยะ)
ยืนอยู่หน้ารถรีมูซีน
พัคเชจุน:อย่ามายุ่งกับฉัน
มีอา:พี่ ค่ะ ฉัน ฉันเสียใจค่ะที่เรื่องมันเป็นอย่างนี้ แต่ตอนนี้พี่เป็นของเขาแล้ว ฉันไม่//ร้องไห้
พัคเชจุน:ไม่ๆอย่าพูดอย่างนี้มีอา(กอด)
คุณแม่พัคเชจุน:กลับบ้านเชจุน ไม่ห่วงเมียแกที่ยืนอยู่ตรงนี้ก็ห่วงลูกในท้องอูริมซะ ไปลากเขามา
(คุณนายสั่งให้บอดี้การ์ดไปลากเขามา)
พัคเชจุน:ไม่นะ ปล่อยฉัน มีอา (ทั้งสองดึงแขนกันไว้)
คังอูริม:ปล่อยมือสามีฉันซะ มีอา (มีอากำมือแน่น)
มีอา:พี่คะ ลาก่อน(ร้องไห้) หากสุดท้ายพี่ไม่เหลือใคร โปรดให้รู้ไว้ว่าฉันจะยอมเป็นคนโง่ที่รักพี่เสมอ...
กดไลค์เป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยน้า มาอ่านเรื่องเต็ม
นิยายแชท ทำเรื่องใหม่อีกแล้วเรื่องเก่าก็ไม่ดองน้า😘
