ตอนตีสองสิบสามนาที โทรศัพท์ของรินก็ดังขึ้น
กริ๊ง—
เบอร์ที่โทรเข้ามาไม่มีชื่อ ไม่มีหมายเลข มีเพียงคำว่า
“ชั้น 4”
รินมองหน้าจออย่างงุนงง
คอนโดที่เธออยู่มีเพียงสามชั้น
เธอไม่รับสาย
แต่โทรศัพท์กลับดังขึ้นอีกครั้ง
ชั้น 4
ครั้งที่สาม รินตัดสินใจกดรับ
ปลายสายเงียบอยู่หลายวินาที ก่อนเสียงผู้หญิงคนหนึ่งจะกระซิบเบา ๆ
“อย่าเปิดประตูนะ…”
รินขนลุก
“คุณเป็นใคร?”
เสียงนั้นตอบกลับมา
“ฉันคือเธอ…เมื่อห้าปีก่อน”
สายตัดทันที
รินหัวเราะออกมาเบา ๆ เพราะคิดว่าคงมีใครเล่นตลก
จนกระทั่ง—
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
รินหยุดหายใจ
สามครั้ง
ช้า ๆ
เหมือนคนข้างนอกมั่นใจว่าเธออยู่ตรงนี้
เธอเดินเข้าไปใกล้ประตู แต่ไม่กล้าเปิด
แล้วเสียงผู้หญิงคนนั้นก็ดังขึ้นจากโทรศัพท์อีกครั้ง
“ฉันบอกแล้วว่าอย่าเปิด”
รินรีบถาม
“แล้วมันคือใคร?”
เงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนคำตอบจะทำให้เลือดในตัวเธอเย็นเฉียบ
“มันไม่ใช่ใคร…”
“มันคือเธอในวันพรุ่งนี้”
รินถอยหลังทันที
เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง
คราวนี้แรงกว่าเดิม
ปัง! ปัง! ปัง!
เธอวิ่งไปหลบในห้องนอน
แต่ในกระจกตรงปลายเตียงกลับมีบางอย่างผิดปกติ
เงาของเธอในกระจก…
ไม่ได้กำลังหลบ
มันกำลังยืนอยู่หน้าประตู
รินหันกลับไปมองประตูจริง ๆ
ยังปิดสนิท
แต่เงาในกระจกกลับค่อย ๆ ยกมือขึ้น
แล้วเปิดประตูออก
แกร๊ก
รินกรีดร้อง
กระจกแตกดังสนั่น
ทุกอย่างเงียบลงทันที
เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ห้องทั้งห้องกลับสว่างเหมือนตอนเช้า
ไม่มีเสียงเคาะ
ไม่มีโทรศัพท์
ไม่มีแม้แต่เศษกระจก
รินถอนหายใจด้วยความโล่งอก
จนกระทั่งเธอเดินออกจากห้องนอน
และพบว่าหน้าประตูมีตัวเลขติดอยู่
401
เธอยืนนิ่ง
เพราะจำได้ดีว่า…
เธออยู่ห้อง 301
เสียงลิฟต์ดังขึ้นด้านหลัง
ติ๊ง
ประตูลิฟต์เปิดออก
ข้างในมีผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่
ผู้หญิงคนนั้นหน้าตาเหมือนเธอทุกอย่าง
อีกฝ่ายมองรินแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ
“อย่าเปิดประตูนะ…”
รินมองโทรศัพท์ในมือ
หน้าจอสว่างขึ้นเอง
สายเรียกเข้า—
“ชั้น 4”
และในวินาทีนั้นเอง เธอก็เข้าใจ
ห้อง 401 ไม่ได้อยู่เหนือห้อง 301
มันอยู่ใน วันเดียวกันเมื่อห้าปีก่อน
และทุกครั้งที่โทรศัพท์ดังตอนตีสองสิบสาม…
จะมีรินอีกคนหนึ่งถูกส่งกลับมาแทนที่คนเดิม
รินหันกลับไปมองกระจกที่ปลายทางเดิน
เงาของเธอยังยืนอยู่ตรงนั้น
แต่ครั้งนี้…
มันไม่ได้เลียนแบบเธอ
มันกำลังยิ้ม
แล้วกระซิบว่า
“ในที่สุดก็ถึงคิวของเธอแล้ว”
ไฟทั้งชั้นดับลง
ตีสองสิบสามนาที
และโทรศัพท์ของรินก็ดังขึ้นอีกครั้ง
กริ๊ง—
“ชั้น 4”
